zondag, januari 23, 2011


Mari Steed
RTÉ morgen, maandag, Would you believe, 23.35 NL

Mari Steed is on an emotional journey to piece together the missing links of her past, a life tainted by separation, loss and tragedy.
Born in 1960 in the Bessboro Mother and Baby home in Cork, at almost two years of age she was separated from her mother to be adopted in America.

Mari had a very happy childhood and loved her adopted parents dearly. But aged 16 she found herself pregnant. Mari was packed off by her conservative adopted mother to St. Vincent's, a mother and baby home run by Catholic Charities in Philadelphia.
On May 11th 1978, Mari gave birth to a baby girl whom she called Erin who was immediately placed for adoption through Catholic Charities.

This stirred deeply held unresolved questions and feelings about her own mother and her quest began in earnest to find her own mother in 1993 to be followed by a search to find her daughter.

Bij Vertrouwenscentra Kindermisbruik nauwelijks valse klachten

Heel weinig klachten die binnenkomen bij de Vertrouwenscentra Kindermisbruik in Vlaanderen zijn onterecht of vals. Dat blijkt uit een rondvraag van De Zondag bij de Vertrouwenscentra. Het water staat de centra intussen aan de lippen.
Volgens Peter Adriaenssens, directeur van het Vertrouwenscentrum in Vlaams-Brabant, is er te veel bezorgdheid over valse meldingen.
"Onderzoek wijst op 3 à 7 procent valse klachten. Dat wil zeggen dat je riskeert om 93 pct ware verhalen uit te sluiten door extreem voorzichtig te willen zijn. In de verhalen over misbruik in de kerk is er nog steeds geen spectaculaire getuigenis gevonden die nadien niet waar blijkt te zijn."

Valse of onterechte meldingen worden vooral binnen de sfeer van een vechtsscheiding gemeld.

"Maar dat betekent niet dat je de melding niet ernstig moet nemen. Elke melding wordt in principe behandeld. Liever een melding te veel dan één te weinig", zegt Paul Van den Bossche, directeur van het Vertrouwenscentrum in Oost-Vlaanderen.

De Vertrouwenscentra hebben het momenteel bijzonder druk. Dat komt vooral door de laagdrempeligheid van de centra en door de verhalen in de media. "We mogen niet vergeten dat seksueel misbruik maximum één vijfde is van alle vormen van mishandeling van kinderen. Alle andere vormen van mishandeling zijn ook belangrijk."
Van den Bossche bevestigt dat het water aan de lippen staat in de centra. "Waar vroeger aarzelend met ons contact werd opgenomen, willen mensen met een melding nu direct resultaat zien. De druk op onze ploegen is enorm gestegen de voorbije jaren."

Media stilte? No way!


As an adolescent in County Wexford — between the age of 15 and 18 — O'Gorman was sexually abused by Friar Seán Fortune. The abuse occurred between 1981 and 1983.[9] He became the first of Fortune's many victims to come forward and report the assaults to the Irish Police. In 1998, he sued the Bishop of the Roman Catholic Diocese of Ferns and the Dublin Papal Nuncio, who later claimed diplomatic immunity. His case against the Catholic Diocese of Ferns was settled in 2003 with an admission of negligence and the payment of damages — in April 2003, O'Gorman was awarded €300,000 damages.[10] O'Gorman documented his lawsuit in the BBC documentary Suing the Pope.[11]
He successfully campaigned to set up the
Ferns Inquiry,[12] the first Irish state inquiry into clerical sexual abuse. He founded the charity One in Four in London in 1999 and established its sister organisation in Ireland in 2002. He is a well-known figure in Irish media as an advocate of child sexual abuse victims and a commentator and campaigner on sexual violence. He was named one of the ESB/Rehab People of the Year and received a TV3/Daily Star "Best of Irish" award in 2002, one of the Sunday Independent/Irish Nationwide People of the Year in 2003 and in the same year he was also awarded the James Larkin Justice Award by the Irish Labour Party for his contribution to social justice in Ireland.
In 2006 O'Gorman filmed
Sex Crimes and the Vatican for the BBC Panorama documentary series, which claimed that the Vatican has used Crimen sollicitationis secret document to silence allegations of sexual abuse by priests and also claimed Crimen sollicitationis was enforced for 20 years by Cardinal Joseph Ratzinger before he became pope Benedict XVI.[13]

bron Wikipedia

Enthüllungen aus der linksalternativen Szene



klik H. H. Politici klik




Nicht nur die Indianer
Im Alternativmilieu der 1970er und 1980er Jahre fühlten sich auch bekennende Pädophile wohl – trotz "sexueller Revolution" mochten aber nicht alle mit Tätern fraternisieren.

Von Nina Apin
BERLIN taz Sexuellen Missbrauch von Kindern gab es nicht nur in staatlichen Heimen und kirchlichen Internaten. Auch im linksalternativen Milieu der 1970er und 1980er Jahre tummelten sich Pädophile - deren Recht auf Sex mit Kindern von Teilen der Szene sogar verteidigt wurde.

Dass praktizierende Päderasten auch in der taz eine Heimat fanden, zeigen nicht nur die Vorwürfe gegen den Odenwald-Pädagogen, taz-Mitgründer und späteren Autor Dietrich W. Hausinterne Recherchen im April letzten Jahres zeigten schon, wie groß in den Gründerjahren die Sympathie gegenüber Menschen war, die Sex mit Kindern forderten und auch selbst lebten.

Die taz machte dies damals als erstes linksalternatives Medium öffentlich. Nach dem Artikel "Kuscheln mit den Indianern", der die Verstrickung der Zeitung mit linksradikalen Pädo-Gruppen und der lautstark für "Kindersexualität" eintretenden Indianerkommune thematisierte, durchsuchte auch das Berliner Stadtmagazin Zitty sein Archiv.

Und fand heraus, dass auch dort bekennende Pädophile ihre als politische Ziele formulierten Forderungen nach Sex mit Kindern verbreiten durften. Und niemand widersprach - schließlich gehörte es zum linken Gestus, vom Staat verfolgte und von der bürgerlichen Mehrheit abgelehnte Minderheiten zu verteidigen.


Ermutigt von solchen Medienberichten, ging auch die Tochter des Konkret-Gründers Klaus Rainer Röhl an die Öffentlichkeit: Im Mai 2010 erhob Anja Röhl im Stern schwere Vorwürfe gegen ihren Vater und Herausgeber der linken Politzeitschrift. Röhl habe sie und ihre Halbschwestern als "kleine Lolitas" begehrt und später auch missbraucht.

Vor dem Hintergrund dieser Enthüllungen erscheinen nicht nur die freizügigen Konkret-Coverstorys über "Männer und kleine Mädchen" pervers. Auch die engagierte taz-Berichterstattung in den Pädophilenprozessen der 1980er erstaunt.

Dass in Kinderläden und reformpädagogischen Einrichtungen gegenseitiges Erforschen von Geschlechtsteilen, auch mit den Erziehern, zum Alltag gehörte, ist heute nicht mehr nachvollziehbar.

Das zeigten die heftigen Reaktionen auf Äußerungen des heutigen Grünen-Politikers Daniel Cohn-Bendit, der 1975 in einem Buch ganz unverblümt von seiner Zeit als Erzieher in einem Kinderladen berichtete - und dabei auch von sexuellen Spielen.


Wie kam es zu dieser merkwürdigen Verflechtung libertärer, politisch links stehender Kreise mit Pädophilen, die Kinder anfassten und, im Fall der Odenwaldschule, systematisch manipulierten und vergewaltigten?

Eine Antwort liegt im gesellschaftlichen Klima der damaligen Zeit. Die sexuelle Revolution war ein Kernthema der Alternativbewegung - wer sich in der Außerparlamentarischen Opposition (APO) engagierte, war gegen die Kriminalisierung von Homosexuellen und außerehelichem Geschlechtsverkehr.

Und gegen Zwangsinstitutionen wie Kinderheime, die Bundeswehr und die als Korsett empfundene bürgerliche Ehe. In Kinderläden und Kommunen wurde ausprobiert, was geht - dass dabei auch waschechte Pädophile unbehelligt ihre Neigungen ausleben konnten, gehört zu den Schattenseiten der damals praktizierten Toleranz.

Beim Versuch, alle Tabus infrage zu stellen, sei manchmal "das Pendel zu weit an den Rand ausgeschlagen", erinnerte sich der Grünen-Politiker und taz-Mitgründer Hans-Christian Ströbele in der taz.

So ein Fall war auch die Indianerkommune aus Nürnberg, die wiederholt taz-Redaktionsräume oder Grünen-Parteitage besetzte, um ihre Forderungen nach straffreiem Sex mit Kindern zu verbreiten.

Dass man mit den Indianern, die stets in Begleitung der mit ihnen in "freier Liebe" lebenden Kinder auftraten, überhaupt verhandelte, war allerdings damals schon umstritten. Feministinnen, darunter die Macherinnen der Frauenzeitschrift Emma, wandten sich energisch gegen die Fraternisierung mit Pädophilen.

Mit dem taz-Gründungsmitglied Dietrich W. ist, neben den Pädo-Aktivisten Olaf Stüben und Peter Schult, ein weiterer Autor aus den eigenen Reihen betroffen. Auch künftig will die taz aktive Selbstaufklärung betreiben.

21.04.2010 13 Kommentare
Aufarbeitung der taz-Geschichte
Abschied von den Pädophilen
Auch in der taz warben vor 30 Jahren Pädophile für das Recht auf freien Sex mit Kindern. Und viele Linksalternative hatten Verständnis für sie. Warum eigentlich?


22.04.2010 47 Kommentare

Pädo-Aktivisten im linken Mileu

Kuscheln mit den Indianern
Im alternativen Milieu der 70er und 80er diskutierte man über befreite Sexualität - auch zwischen Kindern und Erwachsenen. Wie kam es dazu, dass Pädophilie zeitweise salonfähig war?

22.01.2011
Der pädosexuelle taz-Kollege
"Didi war den Frauen zugetan"
Einer der Verführer und Gewalttäter aus dem Odenwald hat die taz mit gegründet. Gutachterinnen werfen ihm vor, kleine Jungen sexuell missbraucht zu haben.

Die taz wird sich mit dem Fall weiter intensiv befassen. "Die Verbindungen zwischen Kindesmisshandlern, der deutschen Linken und auch der taz zu der Zeit sind offensichtlich noch nicht ausreichend geklärt", sagte der stellvertretende Chefredakteur, Reiner Metzger, am Freitag.

zaterdag, januari 22, 2011

zaterdag gehaktdag: RK jeugdjournaal: leeuwen op het menu

Publieke verontwaardiging is een groep leeuwen
zaterdag 22 januari 2011
RK Nieuwsnet
Mark Van de Voorde

Mark Van de Voorde is publicist en raadgever van de Belgische premier Yves Leterme en van de Belgische vicepremier en minister van Buitenlandse Zaken Steven Vanackere. Hij schrijft op persoonlijke titel.

Publieke verontwaardiging gedraagt zich vaak als een groep leeuwen. Ze bespringen één antiloop uit de kudde en laten de rest lopen. Als ze zich aan hun prooi hebben verzadigd, gaan ze liggen in de schaduw van een boom. Rauw vlees verteert traag. De leeuwen hebben geen oog meer voor nieuwe prooien. De lekkerste antiloop kan veilig voorbij huppelen. Een kwaadaardig lijkend maar vooral verveeld gebrul is het enige dreigement dat de leeuwen laten horen. De verontwaardiging van de media over het kindermisbruik is net zo. De prooi van het misbruik in kerkverband was het makkelijkst te grijpen, de rest kon op wegkomen. Af en toe roept wel iemand dat er buiten nog een hele kudde loopt, maar de media lusten die niet rauw. Je kunt niet blijven eten. En dan komt het geval Luc Versteylen voorbij. De jezuïet en stichter van de groene politieke partij van Vlaanderen zou zich in zijn bezinningscentrum misdragen hebben. Zou, want zonder bewijs geen feit. Er was veel media-aandacht, maar die klonk toch veeleer als een kwaadaardig lijkend maar vooral verveeld gebrul. Versteylen past immers niet in het plaatje van de prooi die de achterbakse Kerk heet. Hij was een icoon van progressief Vlaanderen. De verontwaardiging vlijt zich stilaan in de schaduw van het andere nieuws.

Voor alle duidelijkheid, Luc Versteylen blijft onschuldig tot het tegendeel bewezen is. Dat schreven ook de kranten, wat ze echter nooit hadden gedaan over die andere berichten van seksueel misbruik door geestelijken. Er waren in de media ook veel stemmen te horen die wat Versteylen zou hebben misdaan meteen relativeerden en nuanceerden.

Dat je het in z’n tijd moest plaatsen. Dat hebben ze bij die andere gevallen nooit gezegd of geschreven. Dat het 99 procent goede dat Versteylen gedaan heeft, toch niet door dat 1 procentje kwaad teniet kan worden gedaan. Wie dat opperde over die andere gevallen, kreeg ervan langs in de media. Dat de hetze nu eens moet stoppen, merkte een bekende Vlaming op tijdens een talkshow. Zo had hij het echter vóór Versteylen nooit gezien.

Maar Luc Versteylen is geen gewone geestelijke, hij is de stichter van een van de eerste groene partijen van Europa, Agalev (die vandaag Groen! heet). Agalav stond voor: anders gaan leven. En dus was Versteylen progressief en links. Dat was hij helemaal niet, maar die perceptie had hij. En dus zijn de media mild en klinken de stemmen zacht. Versteylen was een goeroe met heel nostalgische ideeën over de samenleving. Maar hij wist ze te verpakken als nieuw.

Die verpakkingskunst van hem had een gevaarlijke kant. Hij gebruikte voor alles eigen woorden, vooral voor zaken die met seksualiteit te maken hadden. Verdoezelende woorden die je maar begreep als je hem volgde. Ongewild hing er dus een sekteachtig geurtje in zijn Oude Brouwerij van Viersel, zijn bezinningscentrum. Verdoezelende woorden in een besloten kring van volgelingen die vol bewondering opkeken (moesten opkijken) naar hun goeroe, dat is vragen om grensoverschrijdend gedrag.

Of dit heeft plaatsgehad, weet ik niet (het vermoeden van onschuld is mijn plicht). Maar Versteylens pedagogische biotoop lag in het beloofde paradijs van de jaren zeventig, met zijn vrijheid van de naaktheid, zijn emancipatie van de antipreutsheid, zijn vermoeden van de onschuld van alles. En daarom was Versteylen, die eigenlijk premodern was en antirationeel, graag gezien in progressief Vlaanderen.

De media van dat zelfde progressieve Vlaanderen hebben het dus moeilijk met de aantijgingen tegen Luc Versteylen. Die aantijgingen zijn immers in wezen meer op hen gericht dan op de jezuïet die ze koesterden maar van wie ze het geloof verfoeiden. Zij waren het die in de jaren zeventig en tachtig artikels schreven over de ‘mooie’, zelfs opvoedende kant van de pedofilie, interviews publiceerden met pleitbezorgers van de zogenaamd emancipatorische ontluiking van seks voor minderjarigen.

Maar die media worden daar niet graag aan herinnerd. Net zo min als de inmiddels oud geworden tenoren van het vrijgevochten denken niet graag herinnerd worden aan het feit dat ze toen de pedofiliemusical Snoepjes naar Vlaanderen haalden en een prijs van de vrijzinnigheid toekenden aan een Nederlandse auteur die beroezende bladzijden schreef over pedofilie.

En daarom gaan de leeuwen in de schaduw van een boom liggen. Ook al heeft pater Luc Versteylen misschien geen oneerbare daden gesteld (de plicht van het vermoeden van onschuld), de aandacht voor de onnozele stoeipedagogie met haar temig taalgebruik roept een verleden op waarin progressief en links Vlaanderen promootten wat vandaag wordt verworpen.





Op dringend verzoek van de pastoor hier dan ook geen foto over zijn geloofsgetuigenis en zijn met Harpigny kennelijk gezamelijke passie voor de islam maar blijft het beperkt tot de tradities van de dolkstoot en de mythe .

Mgr. Harpigny:
‘Eerste golf van kerkuittredingen door benoeming mgr. Léonard’


21 januari 2011

DOORNIK (RKnieuws.net) - De benoeming van mgr. Léonard tot aartsbisschop van Mechelen-Brussel en de berichtgeving over zijn persoon in de media hebben tot een eerste golf van kerkuittredingen geleid. Ook het pedofilieschandaal heeft velen ertoe doen besluiten de Kerk definitief de rug toe te keren. Dat heeft mgr. Guy Harpigny, bisschop van Doornik, van de week gezegd tijdens zijn nieuwjaarstoespraak.

Mgr. Harpigny betreurt dat de oproep van mgr. Léonard tot de slachtoffers van seksueel misbruik om zich bij de commissie Adriaensens te melden werd geïnterpreteerd als een middel om zich aan de Justitie te onttrekken. De Doornikse bisschop is van oordeel dat de volledige waarheid inzake het pedofilieschandaal aan het licht moet komen en dat de slachtoffers van seksueel misbruik niet in de kou mogen blijven staan. Er moeten snel maatregelen worden genomen, aldus de bisschop.

De Doornikse bisschop sneed in zijn nieuwjaarstoespraak ook de bedreiging van de godsdienstvrijheid in de wereld aan, onder meer in Irak, Egypte, Pakistan, Nigeria en China.

wegens verbouwing gesloten








"de stemmen waren er altijd al het was het oor dat ontbrak"



't had van Becket kunnen zijn, maar hoe die Afrikaan van wie het wél is nu toch heet?



vrijdag, januari 21, 2011

blunders van de Deetmanclub en de KNR.



Vanmiddag sprak ik een man van het bisdom Haarlem.
En die ging flink tekeer.
Gelukkig wel, want daardoor maakte hij een hoop duidelijk en kon er een gesprek op gang kon komen ipv de overdaad aan hypocriet geleuter vanuit de rrkn, wat - mijn waardering - o.a. kon leiden tot de buitengewoon grove opmerking op de site van het bisdom Haarlem.
Ook deze man had duidelijk last van geweld "weet je wel wat er over je heenkomt?" blijkbaar even vergetend wat er over jeugdslachtoffers heen komt.

Wat het wat mij betreft vooral laat zien is de onzin en de onzindelijkheid van het werken van die Deetmanclub én die rkk[n].
Wat er over die man heen komt is niet door de media.
Het is het volstrekte onbenul binnen die kerk van ervaren realiteit het handhaven daarvan en het model waar ze zelf voor hebben gekozen wat geweld oproept. Ik effe blij dat die man knap tekeer ging, hij liet zien wat beroerd voor 'm is. En dat is heel beroerd, want dat koop je niet af.

En ook dat kan voor (jeugd) slachtoffers knap beroerd zijn.
En ik? Ben blij dat ik weet waarom ik huilend weg ging tijdens die Deetman bijeenkomst in Utrecht. Het was knap hoe Deetman om vertrouwen vroeg -en bood - voor een onderzoek van professoren vs de gedemonstreerde overdosis aan afhankelijkheid. Dat waarover - off all - uitgerekend Poddles in zijn commentaren op de zaligverklaring van JP II deze week zo duidelijk was.
Bedankt, bisdom medewerker, zie Richard Sipe: hypocrisy is the greatest moral failure en ik ben het geweld wat daarmee gepaard gaat meer dan zat!


----- Original Message -----

onderwerp Duofiets voor oude nonnen
Sent: Tuesday, December 28, 2010
Dank voor uw bericht. Fijn dat u het opneemt voor de zusters. Bij een ontmoeting zal ik een gesprekspartner die spreekt over ‘nonnen’ er altijd op wijzen, dat veel religieuzen zulks als een scheldwoord ervaren. Het blijkt echter dat veel buitenstaanders zich daar helemaal niet van bewust zijn en dat zij het niet als een negatieve aanduiding bedoelen. In dit concrete geval voel ik in elk geval niet de neiging om actie te ondernemen.

Met vriendelijke groet,



En bij het overlezen nu krijg ik opnieuw een rolling van het lachen!
Nu maar wachten op het moment dat ze ook bij de KNR doorkrijgen dat nonnen net mensen zijn, die je gewoon serieus hebt te nemen waardoor bejaardenoorden besturen hebben die noodzakelijke voorzieningen voor burgers gewoon even regelt ipv waanideeen verspreidt. Zou een slok op een glas vrome miswijn schelen, zelfs in het misbruikgeweld uitgeoefend op (vroegere jeugd-) zorgontvangers van frommigheid


----- Original Message -----
From: bestuur ofm
To:
Subject:

Geachte mevrouw ...,
Bijgaand zoals toegezegd de necrologie van .. ofm., verschenen in Variant ...
Variant is het (intern) tijdschrift van de Nederlandse Minderbroeders.
De foto heb ik apart gescand, maar het origineel is een kleine foto (op zijn bidprentje).

Met vriendelijke groet,

... bestuur franciscanen
--------------------------------------
Deken Roesstraat 13
3581 RX Utrecht
tel.: 030 2324080
fax: 030 2324081

Sent: Friday, January 21, 2011 11:33 AM
Dag ..,

Ik ben er harstikke blij mee, dank U wel.
Wat een interessante man.

Wellicht doet het U of Uw beurt plezier te horen dat U op deze wijze op een erg leuke manier - vind ik - bijdroeg aan noodzakelijke gereedschapsontwikkeling.
U gaf mij naar alle waarschijnlijkheid een belangrijke sleutel naar mijn persoonlijke geschiedenis, daarmee een stukje Amsterdamse katholieke sociale armoede (kinderbeschermings/tehuizen) geschiedenis die ik graag door zal geven/als voorbeeld zal gebruiken naar derden mbt. (heel wat) zinvollere hulpverlening dan waar in Nederland allerlei zwaarwichte commissies zich mee bezig houden. .

Een tegengif tegen zoveel actuele geweldsdiscussies waar ik ook heel erg blij mee ben. Wat U en ik deden is paralel aan o.n. de wijze van werken in Duitsland bij de Ronde Tafel conferentie. Ik zal dit voorbeeld dan ook met enthousiasme doorspelen ook aan de Commissie Deetman/Samson, c.q de KNR.

Ik zal zeker verder gaan spitten. Mocht U daar prijs op stellen zal ik bij verder gevonden relevante informatie over de man vanzelfsprekend graag de Congregatie dit even laten weten.

Ook U een goede dag wensend, met hartelijke groet

groene marsmannetjes


Psychiaters verdacht van hulp bij miljoenenfraude met uitkeringen
door Bart Hinke

Vier mannen, onder wie twee psychiaters, zijn afgelopen dinsdagmiddag aangehouden op verdenking van betrokkenheid bij fraude met uitkeringen die in de tientallen miljoenen kan lopen. Dat heeft het Openbaar Ministerie vandaag bekendgemaakt.
...
Staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten (Volksgezondheid, CDA) laat aan de NOS weten zich zorgen te maken over de kwestie. Dergelijke fraude tast de wortels van het zorgbeleid aan, zegt ze, omdat er “kennelijk” artsen bij betrokken zijn.

Sex in a cold climat: exit Eric DeJaeger en minachting voor Mensenlevens






Runaway Oblate priest appears in Nunavut court
Haggard-looking Dejaeger refused to leave his cell

Nunavut January 20, 2011
CHRIS WINDEYER



The former Nunavut missionary, Eric DeJaeger, leaves an Iqaluit courtroom Jan. 20 after his first appearance on six child sexual abuse charges in Igloolik dating back to incidents alleged to have occurred in 1970s and early 1980s. DeJaeger arrived in Iqaluit after Belgian authorities expelled him from the country over immigration violations.

Fugitive priest Eric Dejaeger returned to Nunavut to face justice Jan. 20 for the first time since fleeing prosecution for child sex charges in 1995.
Dejaeger faces six child sexual abuse charges dating back to his time as an Oblate missionary in Igloolik in the late 1970s and early 1980s.

Dejaeger appeared before a Justice of the Peace in an Iqaluit courtroom reluctantly, initially refusing to leave cells at the Iqaluit courthouse.
“He doesn’t wish to be brought up right now,” said Mandy Sammurtok, the legal aid lawyer assigned to represent Dejaeger at the hearing.
But Crown prosecutor Paul Bychok objected, saying it was not up to Dejaeger to decide whether to appear in court.
“We’re dealing with an indictable offence and he is expected in the courtroom,” Bychok said.

After a short delay, a haggard-looking Dejaeger entered the courtroom wearing blue jeans and a checked shirt. He was not wearing a belt or shoes.
Sammurtok also sought an order to have DeJaeger put into protective custody.
Justice of the Peace Bill Riddell said he didn’t have the power to issue such an order, but recommended the priest be given police protection.
It wasn’t clear if Dejaeger was to be held in remand at Baffin Correctional Centre or the Iqaluit RCMP detachment.

The case falls under publication bans prohibiting the publication of evidence from the upcoming bail hearing and information that would identify any of DeJaeger’s four alleged victims from Igloolik.

Bychok said the Crown will oppose Dejaeger’s release on bail, adding the Crown will need several weeks to prepare its case for a show-cause hearing to “check background information” in Canada and Belgium.

Dejaeger was ejected from Belgium Jan. 19 because he’d been living there without a visa since 1997.
Dejaeger was born in Belgium but took Canadian citizenship in 1977. Belgian authorities said DeJaeger never informed them of his change in citizenship.
Dejaeger left Canada in 1995 after serving five years for nine counts of child sexual abuse in Baker Lake.
He’s been wanted by Interpol since 2001. Most recently, he lived in a residence for Flemish priests near Blanden, Belgium.


(Comments on this story are closed)

rest de vraag wie is er verantwoordelijk voor de ideologie die er in kinderkoppies wordt gestampt...

(gewijzigd 20.47)

mottig

donderdag, januari 20, 2011

ipv media stilte Stella Maris Kortrijk West-Vlaamse Jeugdzorg zet twee kloosterzusters uit bestuur

(toegevoegd 22.28)

dinsdag 11 januari 2011, Het Nieuwsblad
Auteur: Kris Vanhee

Ikzelf verbleef in Stella Maris gedurende enkele jaren van mijn jeugd in de jaren 90 … Van misbruik of andere wantoestanden door zusters kan ik zeker niet meespreken … Integendeel, ik werd er goed opgevangen en kon steeds bij de begeleiders terecht … Toch, ik geloof die mensen oprecht, maar ik kan alleen maar spreken wat ik zag tijdens mijn instellingsverleden.

Ik gruwel echter bij de herinneringen aan Stella Maris omdat er toendertijd een pater regelmatig langskwam (op bezoek in de leefgroep) die t.a.v. jongens sexuele handelingen stelde die ik toen heel vreemd vond (betasten van geslachtsorganen, met de hand in de broek van minderjarigen, … ). Ook begeleiders gaven aan dat dit niet normaal was.

Hij gaf t.a.v. de begeleiders vaak de boodschap dat ze gerust wat praktisch werk konden doen en hij wel op de kinderen zou letten. Gedurende die momenten kon hij zijn gang gaan.

Ik heb nog contact met een aantal ex-medebewoners en n.a.v. de berichtgeving in de media gaven er reeds een aantal aan dat ze slachtoffer waren van zijn handelingen. Van een aantal wist ik dit of zag het met mij eigen ogen, anderen geven bvb aan dat ze toendertijd anaal verkracht werden door de pater.

Ik (en nog enkele andere jongeren) heb dit meermaals gezegd (wat ik gezien had) tegen de toenmalige directrice en onderdirectrice. Ik weet dat ook een aantal begeleiders dit gesignaleerd hebben t.a.v. de directie.

Er gebeurde hier echter niets mee; integendeel: hij bleef maar doorgaan met zijn spelletjes …En nu, 25 jaar later, zijn velen nog getraumatiseerd over wat ze toen meemaakten … In de pers zei iemand van de Raad van Bestuur dat een zwarte bladzijde omgedraaid werd in de geschiedenis van Stella Maris. Het tegendeel is minder waar: die zwarte bladzijde ligt vol met stof omdat directie en raad van bestuur het nagelaten hebben om te reageren op de sexuele uitspattingen van hun bevriende pater

En het ergste is … de toenmalige directie zit nu nog steeds in de raad van bestuur van Stella Maris … Hoe kan men zo hypocriet zijn! Zo kan er volgens mij nooit een oplossing of heling voor de slachtoffers komen.
ex-bewoonster, Kortrijk,


20 januari 2011 om 11:45u

Naar aanleiding van de getuigenis over seksueel misbruik in het Stella-Maris weeshuis in Kortrijk, roept West-Vlaamse Jeugdzorg vzw alle mogelijke slachtoffers op om zich kenbaar te maken.

Ze kunnen zich rechtstreeks wenden tot het parket of contact opnemen met een externe vertrouwenspersoon die daarvoor is aangesteld.

Zijn naam is Linus Vanlaere:tel. 0470- 24 47 19
e-mail:
Linus.Vanlaere@gmail.com


KORTRIJK (RKnieuws.net) - De vzw West-Vlaamse Jeugdzorg heeft twee kloosterzusters uit de raad van bestuur gezet, omdat ze nalatig zijn geweest in een zaak van seksueel misbruik in het vroegere weeshuis Stella Maris in Kortrijk.

De twee zusters die nu van de vzw West-Vlaamse Jeugdzorg hun ontslag krijgen, hadden begin de jaren 90 van opvoeders klachten gekregen over een pater die kinderen misbruikte. De twee nonnen bestuurden op dat moment de instelling. Ze verboden de pater om nog in de instelling te komen, maar voor het overige hielden ze de zaak stil.

...
De algemene vergadering moet op 2 februari die beslissing wel nog goedkeuren. De beslissing komt er na meldingen van misbruik door een pater tijdens de jaren negentig.

Er liepen twee klachten binnen over de nu 88-jarige pater Albert, die in de jaren negentig op bezoek kwam in de leefgroep. Hij betastte onder meer geslachtsorganen van jongens en zat met zijn hand in de broek van minderjarigen. Begeleiders klaagden dit toen aan bij de directie en raad van bestuur. De pater werd de toegang tot de instelling geweigerd.

De huidige leiding neemt het de twee kloosterzusters, die in die periode aan de leiding stonden en ook op vandaag nog in de raad van bestuur zetelden, kwalijk dat ze met de klachten niet naar het gerecht stapten. De twee zusters weigerden om vrijwillig op te stappen. 'Daarom zal de procedure tot afzetting gestart worden, als de algemene vergadering de beslissing op 2 februari goedkeurt', aldus Leysen.

'De kloosterzusters waren niet zelf bij het seksueel misbruik betrokken maar met de beslissing wil de huidige raad van bestuur volledig afstand nemen van de gebeurtenissen uit het verleden. Er is beslist een volledige stijlbreuk door te voeren en een duidelijk signaal te geven, ook naar de eigen personeelsleden.'



De zusters reageerden met verstomming....

Hungary bishops resigns amid investigation for fraud and other crimes, tunnelvisie en produktverkoop

BUDAPEST, Hungary - Hungary's Catholic Church says that a bishop whose diocese is being investigated by police and prosecutors for fraud and other crimes has resigned.

The Hungarian Conference of Catholic Bishops says that Pope Benedict XVI has accepted the resignation of Mihaly Mayer and named Andras Veres to temporarily oversee his duties in the Diocese of Pecs, in southern Hungary.

A statement released Wednesday says Mayer's resignation is based upon an article of church law which asks bishops to relinquish their post if they have become "less able to fulfil their office.

"The Somogy County Prosecutor's Office says the investigation into activities of the diocese led by Mayer since 1989 has been ongoing for several months.

- Accepted the resignation from the pastoral care of the diocese of Pecs, Hungary, presented by Bishop Mihaly Mayer, in accordance with canon 401 para. 2 of the Code of Canon Law, appointing Bishop Andras Veres of Szombathely, Hungary, as apostolic administrator of that ecclesiastical circumscription.


VIS 20110119 (210)

Chapter 19 the sequel



Waarmee na het beantwoorden van Lombardi's vraag waartoe zijn wij op d'aard, de meest urgente vraag werd:
hoe vaak mag Lombardi vloeken
THOSE WHO have suggested that the Archbishop of Dublin, Diarmuid Martin, has had his “wings clipped” and does not see eye to eye with Pope Benedict XVI vis-a-vis his handling of the Irish church’s sex abuse crisis may want to think again after reading Light Of The World , the pope’s new book launched in the Vatican yesterday.
Based on six hours of conversation between the pope and German journalist Peter Seewald, the book attempts to use what senior Vatican spokesman Father Federico Lombardi called “simple, concrete and accessible” language to provide answers to a wide range of key questions concerning today’s church. At one point, Seewald suggests that the evident episcopal mishandling of abuse cases represents a complete “failure” for the church.

By way of response, Pope Benedict says: “The Archbishop of Dublin told me something very interesting about that. He said that ecclesiastical penal law functioned until the late 1950s; admittedly, it was not perfect – there is much to criticise about it – but nevertheless it was applied. After the mid-sixties, however, it was simply not applied any more.
“The prevailing mentality was that the Church must not be a Church of laws but, rather a Church of love: she must not punish . . . This led to an odd darkening of the mind, even in very good people.”
...
...


Vatican defends 1997 letter to Irish bishops on reporting clerical sex abuse cases
By Nicole Winfield (CP)


VATICAN CITY — In a new round of damage control, the Vatican has insisted that a 1997 letter warning Irish bishops against reporting priests suspected of sex abuse to police had been "deeply misunderstood."
The Associated Press on Tuesday reported the contents of the letter, in which the Vatican's top diplomat in Ireland told bishops that their policy of mandatory reporting such cases to police "gives rise to serious reservations of both a moral and canonical nature."

The newly revealed letter, obtained originally by Irish broadcaster RTE from an Irish bishop, has undermined persistent Vatican claims, particularly when seeking to defend itself in U.S. lawsuits, that Rome never told bishops not to co-operate with police.

An Irish government-ordered investigation into decades of abuse coverups in the Dublin Archdiocese concluded that Irish bishops understood the letter to mean they shouldn't report suspected crimes.
And victims groups say it's a "smoking gun" that shows that the church enforced a worldwide culture of concealing crimes by pedophile priests of which Rome bears ultimate — and legal — responsibility.

"The letter confirms that the coverup goes as far as the Vatican, that Vatican officials knew exactly what was going on, and that they proactively sought to deter Irish bishops from co-operating with civil authorities in Ireland," said Andrew Madden, a former Dublin altar boy who was raped repeatedly by a priest, Ivan Payne, in the 1980s.

"This letter also documents how the church remained of the view that it is a law unto itself, how its rules and regulations regarding the handling of a criminal offence take precedence over civil society's laws," said Madden, who in 1995 became the first victim in Ireland to go public with a lawsuit against the church.

On Wednesday, the Vatican insisted the 1997 letter was only intended to emphasize that Irish bishops must follow church law meticulously. The Vatican spokesman, the Rev. Federico Lombardi, said the Holy See wanted to ensure that pedophile priests wouldn't have any technical grounds to escape church punishment on appeal.

It by no means instructed bishops to disregard civil reporting requirements about abuse, added the Vatican's U.S. lawyer, Jeffrey Lena, who said the letter had been "deeply misunderstood" by the media.

At the time, there were no such reporting requirements in Ireland. In fact, the Irish bishops were ahead of Irish lawmakers in pledging co-operation with law enforcement as dioceses were hit with the first lawsuits by victims of abusive priests.

Yet as a result of the 1997 letter, most Irish dioceses never implemented the 1996 commitment to report all suspected abuse cases to police, according to the conclusions of the government-mandated investigation into the Dublin Archdiocese published in 2009.

"This in fact never took place because of the response of Rome," the commission said in its report, although it quoted Dublin Archdiocese officials as saying it was implemented there.
That eight-year inquiry interviewed two senior Dublin Archdiocese canon lawyers involved in handling abuse complaints. They were quoted as saying the letter discouraged bishops from pursuing their 1996 initiative for fear of being overruled by Rome, as had already happened in one notorious case of a serial pedophile.

The AP has requested interviews with both officials, Monsignors Alex Stenson and John Dolan. But the Dublin Archdiocese said Wednesday that no officials would be available to comment on either the 2009 investigation or the publication of the Vatican's 1997 letter.
In that letter, Pope John Paul II's diplomat to Ireland, Archbishop Luciano Storero, told the Irish bishops that their 1996 policy contained procedures that appeared to contradict canon law and stressed the need to follow that law "meticulously" or risk having their canonical trials overturned on appeal.

The Irish bishops' policy makes clear, with dozens of citations, that canon law must be followed when a bishop learns of an abuse allegation. That raises questions about what — beyond the police reporting requirement — the Vatican was so concerned about in its letter.

Lombardi said Wednesday the Vatican was chiefly concerned about protecting the church's right to deal with crimes that occurred within the sacrament of confession. The Vatican has particular norms with dealing with the crime of soliciting sex from a minor within the confessional that require church proceedings be kept strictly secret.

Plaintiffs' lawyers have charged that those norms mandated non-reporting to police; Lena has argued in court papers they did no such thing.

Irish victims' groups described Lombardi's explanation as nonsensical and irrelevant to the overwhelming majority of thousands of abuse cases, which did not involve the confessional.
They said almost without exception, church officials learned of sexual assaults by priests outside the confessional — from victims or their parents who generally were seeking to prevent the priest from attacking anyone else.
They noted that the Vatican has consistently ignored letters from several Irish investigations seeking church documents, such as the 1997 letter, that would shed light on the scope of Catholic child abuse and any coverup.

"Even within the narrow confines of canon law, raising the question of the sacrament of confession as a credible reason for withholding child-abuse reports to police makes zero sense in Irish experience and, presumably, global experience of the church's actual pattern — to cover up and conceal crimes regardless of whether an act of confession was involved," said Maeve Lewis, director of Ireland's abuse victims support group One in Four.
She said the real reason the Vatican didn't want bishops to report abuse was to shelter the church from scandal and lawsuits.

"We know from bitter experience that the letter's threat to overturn any punishments imposed by the Irish church was real and perversely executed in the case of Tony Walsh," she said.
Walsh was defrocked by a canonical court in Dublin in 1993, but appealed the punishment to Rome, which decided the next year he should be reinstated as a priest and instead sent to a monastery.
Cardinal Desmond Connell, former archbishop of Dublin, got Walsh defrocked only after his criminal trial in Dublin had begun and Connell had made a personal plea to John Paul, explaining that no Irish monastery was willing to take him.


U.S. attorney Jeffrey Anderson, who has filed lawsuits against the Holy See and its officials in Oregon and Wisconsin, said the letter bolstered his argument that church officials in Rome were part of a "conspiracy to suppress evidence of sexual abuse by priests." In a statement, he said he believed that there were other "smoking guns secretly vaulted away in the bowels of the Vatican fortress in Rome."

Plaintiffs' attorneys have repeatedly sought to have discovery of Vatican documents and to question Vatican officials under oath to boost their claims. So far the Holy See has avoided their attempts by arguing U.S. courts don't have subject matter jurisdiction over the Vatican because it enjoys foreign sovereign immunity.

The Vatican also insisted Wednesday that the Irish policy was a mere "study" document that it reviewed, not a policy document of the bishops' conference. Yet at the time it was issued, Irish bishops announced it effectively as policy: A full press conference was held to release it and announce the new pledge to report abuse, and the church's top prelate in Ireland said in the forward of the report that it should be enacted by all dioceses.

The 1997 letter cited the Vatican's Congregation for the Clergy, which had reviewed the Irish document and expressed reservations.
At the time, the Congregation for the Clergy was led by Cardinal Dario Castrillon Hoyos, who has routinely defended the church's practice of not reporting abuse to police in favour of guarding the rights of accused priests. At the height of the Vatican's sex abuse scandal last year, Castrillon Hoyos told a Colombian radio station that no one should be forced to report abuse.
"The law in nations with a well-developed judiciary does not force anyone to testify against a child, a father, against other people close to the suspect," Castrillon told RCN radio. "Why would they ask that of the church? That's the injustice."

Lombardi in his statement noted that the letter was issued before the Vatican in May 2001 instructed bishops worldwide to send abuse cases to the Congregation for the Doctrine of the Faith for review.

The Vatican has insisted that its 2001 shift marked a turning point in the way it dealt with abuse. It has cited its 2001 norms as evidence that Cardinal Joseph Ratzinger, who headed the Congregation for the Doctrine of the Faith before becoming Pope Benedict XVI, intended to get tough with pedophile priests.
The 2001 norms, however, say nothing about the need to report abuse to police and repeat the need for the canonical proceedings to be kept under pontifical secret to protect the reputations of all involved.

Later that same year, Castrillon Hoyos congratulated a French bishop in a letter for receiving a suspended prison sentence — his punishment for concealing knowledge of a priest convicted of raping and sexually abusing minors.

Only last year did the Vatican post a nonbinding, unofficial guide on its website saying bishops should follow civil reporting laws where they exist. Significantly, when the Congregation for the Doctrine of the Faith updated its norms last summer, it again made no mention of the need to report abuse; the Vatican has said such a reference would be an incongruous melding of civil and canon law.

Two Irish government-commissioned reports — into the Dublin Archdiocese and workhouse-style Catholic institutions for children — unveiled decades of coverups of abuse involving tens of thousands of Irish children since the 1930s.
BRUSSEL - Brussels procureur-generaal Marc de la Court beschouwde het protocol tussen de commissie-Adriaenssens en het College van Procureurs-Generaal als een interne nota van het College waarin bepaald werd op welke manier de dossiers van de commissie-Adriaenssens aan het gerecht zouden worden overgemaakt.

Dat verklaarde hij woensdagavond in de Kamercommissie Seksueel Misbruik.

De la Court verklaarde dat hij de nota niet verspreid heeft onder zijn procureurs omdat er volgens hem geen hoogdringendheid was. Na de inbeslagname van de dossiers in het kader van de operatie Kelk was de verspreiding volgens hem overbodig en absurd. De nota had niets te maken met een voorkeursbehandeling van de Kerk, benadrukte hij.

Volgens de la Court had Peter Adriaenssens bij een eerste ontmoeting met het college op 18 mei laten weten dat de commissie 475 dossiers had, waarvan honderd dossiers waarbij het slachtoffer te kennen had gegeven naar het gerecht te willen stappen. Hij had toen niet gesproken over de 91 geïdentificeerde daders, aldus nog de magistraat.

De inbeslagname van alle dossiers vormt voor hem een probleem omdat Adriaenssens, die psychiater is, de slachtoffers een document liet ondertekenen waarin ze vertrouwelijkheid gegarandeerd werd indien ze dat wensten. Een inbeslagname zou in dit geval het beroepsgeheim schenden. De procureur-generaal vroeg zich af of een overheid zomaar in de privésfeer van een slachtoffer mag binnendringen.

Justitie maakt afspraken met pedofiliecommissie
donderdag 10 juni 2010 (Bron: RKnieuws.net)
BRUSSEL (RKnieuws.net) - Naar aanleiding van de recente aangiften in verband met feiten van seksueel misbruik die ten laste worden gelegd van leden van de geestelijkheid, bij de ‘Commissie voor de behandeling van klachten wegens seksueel misbruik in een pastorale relatie’, heeft de minister van Justitie het College van procureurs-generaal gevraagd om een methode uit te werken voor de behandeling van deze dossiers, waarbij de wettelijke bevoegdheden, de regels inzake het beroepsgeheim en de onafhankelijkheid van eenieder in acht worden genomen.
Het College van procureurs-generaal heeft dan ook een dubbele structuur ingevoerd die de mogelijkheid biedt deze dossiers te behandelen in overeenstemming met de gebruikelijke wettelijke opdrachten van het Openbaar Ministerie en overeenkomstig de onafhankelijkheid van de Kerk, en een werkgroep op te richten die wordt belast met het vervolgingsbeleid met betrekking tot feiten van seksueel misbruik die ten laste worden gelegd van leden van de geestelijkheid.
Naar aanleiding van de contacten die hebben plaatsgevonden tussen de federale procureur en de huidige voorzitter van de Commissie voor de behandeling van klachten wegens seksueel misbruik in een pastorale relatie, de heer Peter Adriaenssens, is overeengekomen wat volgt:
De ‘Commissie voor de behandeling van klachten wegens seksueel misbruik in een pastorale relatie’ draagt zelf de verantwoordelijkheid om te beslissen om feiten die een strafbaar feit kunnen opleveren al dan niet ter kennis te brengen van Justitie.
Het Openbaar Ministerie is onafhankelijk in de individuele opsporing en vervolging. De katholieke kerk en het Openbaar Ministerie vervullen hun respectieve opdrachten met wederzijds respect voor de onafhankelijkheid van de ene ten aanzien van de andere.
Wanneer de commissie beslist informatie over te zenden, richt zij een schrijven aan de federale magistraat die is aangewezen om dienst te doen als operationele contactpersoon (mevrouw Lieve Pellens).
De federale procureur bevestigt de ontvangst ervan aan de voorzitter van de Commissie van de katholieke kerk.
In het kader van zijn coördinerende opdracht, analyseert de federale procureur de informatie en stuurt hij het dossier voor beschikking en voor verdere afhandeling naar de territoriaal bevoegde procureur des Konings via de bevoegde procureur-generaal. Hij brengt de Commissie van de katholieke kerk daarvan op de hoogte.
Wanneer de feiten die een strafbaar feit kunnen opleveren een internationale dimensie hebben of in hoge mate betrekking hebben op verschillende rechtsgebieden kan de federale procureur beslissen om de strafvordering zelf in te stellen.
Het werk van het Openbaar Ministerie ter zake wijkt niet af van de algemene beginselen inzonderheid betreffende het geheim van het strafrechtelijk opsporingsonderzoek, daaronder begrepen ten aanzien van de Commissie van de katholieke kerk.
Werkgroep
In het College van procureurs-generaal wordt een ad-hoc werkgroep opgericht die bestaat uit gespecialiseerde magistraten en die ermee wordt belast het vervolgingsbeleid te bepalen met betrekking tot feiten van seksueel misbruik die ten laste worden gelegd van leden van de geestelijkheid, in het bijzonder in het kader van de feiten die de ‘Commissie voor de behandeling van klachten wegens seksueel misbruik in een pastorale relatie’ ter kennis brengt van het Openbaar Ministerie.
Deze groep analyseert de moeilijkheden die volgen uit de behandeling door het Openbaar Ministerie van de feiten die de Commissie van de katholieke kerk ter kennis brengt van het Openbaar Ministerie. De groep pleegt overleg, beantwoordt de vragen die hem zullen worden gesteld en neemt de nodige beslissingen, zowel op juridisch vlak als op het vlak van het strafrechtelijk beleid dat moet worden gevoerd.
Er kan een beroep worden gedaan op de speciale werkgroep:
- door de minister van Justitie in het kader van de bepaling van het strafrechtelijk beleid met betrekking tot de strijd tegen feiten van seksueel misbruik;
- door de federale procureur in het kader van de feiten die de Commissie van de katholieke kerk ter kennis brengt van het Openbaar Ministerie;
- door een lid van het College van procureurs-generaal voor eventuele moeilijkheden die verband houden met een concreet dossier;
- door de Commissie van de Rooms-katholieke kerk om een antwoord te geven op algemene verzoeken om inlichtingen die verband houden met het fenomeen van feiten van seksueel misbruik of met feiten die de Commissie van de katholieke kerk ter kennis brengt van het Openbaar Ministerie.

woensdag, januari 19, 2011

Tegengif; over misbruik maak je slechts één keuze: het is wel welletjes, het is meer dan genoeg geweest!

Pas na die keuze kun je het verhaal vinden!


Hij werd 79 jaar oud en was 52 jaar priester


En hij zou weleens een deel kunnen zijn van nóg een prachtig verhaal.
Van meerdere verhalen zelf, waarin mijn jeugdverhaal past.

Het begon - naast de blunder, die je wat mij betreft een eerste klasse mag noemen van de KNR/Deetman - met de ongetwijfeld domme vraag waarom is Mgr. Punt de Nederlandse legerbisschop, is die functie verbonden aan het bisdom Haarlem, of aan de persoon?
En mijn allergie tegen mijn (eigen) domme vragen, natuurlijk. Of misschien toch wel het op basis van kennis hartgrondige eens zijn met het werken van de Duitse Ronde Tafel vs. Neerlands decennia lange legitimerende gewauwel "Ja, maar je moet iets in zijn tijd zien", één van de verschillende toverspreuken van de stam waarmee macht en onmacht gehandhaaft kon blijven en waartoe firma's Echo, maar bepaald zij niet alleen, zich graag verbonden. Waaraan sinds het Deetman tijdperk in ieder geval een nieuwe spreuk werd toegevoegd: de een zijn bloot, de ander zijn dood is mijn brood.
Maar, en dat zou weleens dankzij de media - en de Belgen - en de persoon Deetman himself kunnen zijn, er is meer.
Oók in Nederland.
En dát is een heel goed teken.
Wanneer je, al dan niet gedwongen, lang genoeg in dat wereldje zit, is dat vooral opvallend.
Noodzakelijke veranderingen gaan niet komen door het werk van die Deetmancommissie, maar ze zijn er wél en ze zijn waarneembaar ook.
De macht van de toverspreuken van de stam neemt af. En dat is een heel goed verhaal, waar we veel meer gebruik van zouden kunnen maken in dat vinden van nog zoveel individuele verhalen is nog steeds een hele hoop noodzakelijk werk te doen.
Voorwaardelijk daarvoor zou wel eens kunnen zijn het stoppen van onzinnig geleuter over archieven. Maar dat begint met die keuze: het is wel welletjes, de allergie tegen je eigen domme vragen en het vervolgens in je handjes knijpen met, net als bij die Deetmancie. , die lach met een receptioniste, omdat het wel welletjes is.


Media stilte, Rik Torfs? Ik zou maar eens een beetje gelovig worden, mijnheer!
Of gewoon eens heel goed kijken naar de lach van slachtoffers die uit een rechtszaal komen.

Gaat U maar rustig slapen RKKN schaft nevendiensten af



Teeven wil snel uitruil strafdossiers
woensdag 19 januari 2011
bron De Gelderlander

DEN HAAG - Staatssecretaris Fred Teeven (Justitie) wil met omringende landen afspraken maken over de uitwisseling van gegevens uit strafdossiers. Zo kunnen die landen er gemakkelijker achterkomen of iemand voor kindermisbruik is veroordeeld.

Dat zei Teeven woensdag tijdens overleg met de Tweede Kamer. Met afspraken met Groot-Brittannië, Duitsland, België en Luxemburg wil de staatssecretaris vooruitlopen op een Europees strafregister dat er halverwege 2012 moet zijn. Probleem is dat bij de afgifte van een zogeheten Verklaring omtrent het gedrag inzage in dit systeem niet geregeld is. Bij de afspraken die Teeven nu alvast wil maken zal de inzage van gegevens uit andere landen wel mogelijk zijn als die nodig zijn voor het afgeven van een Verklaring omtrent het gedrag.
Deze is verplicht in onder meer de kinderopvang.

De hoofdverdachte in de Amsterdamse zedenzaak bleek al eens in Duitsland te zijn veroordeeld voor het bezit van kinderporno. Het Europees strafregister dat eraan zit te komen, zal niet waterdicht zijn, waarschuwde Teeven. Niet alle EU-lidstaten beschikken over een sluitend strafregister waarin alle gegevens centraal zijn opgeslagen.



Giant Puppet Terrorizes Ireland
De lol ná het Deetmannen cs. geweld.

Met een bizarre vraag tgv. eigenwijsheid van kanselarijen via archivaris naar communiteit naar archivaris gaan en dan bij een congregatie komen:

Dag Mevrouw, ik ben op zoek naar pater Huppeldepup.
Hij is wel in huis maar niet op zijn kamer, kunt U zo even terug bellen?
Is Pietje Pietersen misschien wel beschikbaar?
Antwoord: Dat is een heer....

En dan met die receptioniste na een niet binnen te houden grinnik die lach delen.

Je hebt het nog steeds niet begrepen, Rik Torfs!
Geachte Heer Paul Quirynen, U gebruikt slachtoffers én beschuldigde dader, op een domme, kortzichtige, zo al geen hypocriete, manier.

zie Desmond Tutu: Ubuntu!

Die gedeelde lach met een congregatie-receptioniste is daar het best denkbare bewijs voor.

En wanneer dan ook dankzij al die uitspraken er heel langszaam een klepel van de klok ontstaat die dankzij die heer een bevestiging oplevert van een groeiend donkerbruin vermoeden en alweer een interessante vent oplevert .... kan tegen dat verbaasde HEBBES, wedden dat? geen rechtbank-, Deetmannen- laat staan Samsonclub of Rikken Torfs gif tegenop.

Tweede wrakingsverzoek tegen De Troy afgewezen

18-1-2011
De Morgen

Het Brusselse hof van beroep heeft vandaag het tweede wrakingsverzoek tegen onderzoeksrechter Wim De Troy in verband met "Operatie Kelk" afgewezen. Het verzoek was ingediend door socioloog Jan Hertogen, een van de slachtoffers van seksueel misbruik door geestelijken die een dossier had ingediend bij de commissie Adriaenssens. De socioloog was het niet eens met de manier waarop De Troy zijn onderzoek voerde en had van de onderzoeksrechter ook geen inzage gekregen in het strafdossier.

Hertogen tilde er vooral zwaar aan dat onderzoeksrechter De Troy op 24 juni 2010 de 475 dossiers van de commissie Adriaenssens, de commissie die seksueel misbruik binnen de Kerk moest onderzoeken, had in beslag genomen, hoewel hij gevraagd had dat zijn dossier niet zou worden doorgespeeld aan het gerecht.

De man had daarop het onderzoek herhaaldelijk openlijk bekritiseerd en had zich tegelijkertijd burgerlijke partij gesteld bij de onderzoeksrechter. Toen hij geen inzage kreeg in het strafdossier en andere advocaten, meer bepaald meesters Van Steenbrugge en Mussche, wel, diende de socioloog een wrakingsverzoek in tegen de onderzoeksrechter.

Cassatie
Het Brusselse hof van beroep heeft nu geoordeeld dat de weigering tot inzage geen reden is om De Troy te wraken. De inbeslagnames bij de commissie Adriaenssens toonden volgens het hof ook geen vooringenomenheid aan, en dat Hertogen heel wat kritiek had geuit op het onderzoek en de onderzoeksrechter, was volgens het hof nog geen bewijs dat diezelfde onderzoeksrechter vijandig stond tegenover de socioloog.

Jan Hertogen overweegt in cassatie te gaan.
(belga/ka)