Was I bitten by a monkey? rookgordijnen en Ere bron update

"That’s all I can say" Lewis Blayse (né Lewin Blazevich) 

EX STEROGEN 

bron

KLIK

A former Salvation Army officer has been charged following an investigation into child sex offences alleged to have occurred at a boys' home in Bexley more than 40 years ago.

In 2014, detectives from the Child Abuse and Sex Crimes Squad established Strike Force Lehmann to investigate allegations of sexual and physical abuse at two boys' homes at Bexley and Goulburn in the 1960s and 1970s.

The allegations were raised at the Royal Commission into Institutional Responses to Child Sexual Abuse.

Following extensive investigations, strike force detectives arrested a 79-year-old man at Broken Hill Police Station about 11.30am on Thursday.

FOR THE RECORDS  CLAN 

KLIK

Duizenden dossiers gelekt bij Utrechtse jeugdzorginstelling

In de dossiers staat volgens RTL Nieuws gevoelige informatie over onder meer psychische stoornissen en seksueel misbruik. De gegevens zijn in handen gekomen van twee klokkenluiders.

KLIK

10 april 2019 om 17:10
NRC


Gevoelige persoonsgegevens van duizenden jongeren zijn door een fout bij de Utrechtse jeugdzorginstelling Samen Veilig Midden-Nederland uitgelekt. Hun dossiers belandden bij twee klokkenluiders. Zij lichtten RTL Nieuws in, dat woensdag over de zaak bericht. De instelling geeft het datalek toe en ook de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) is ervan op de hoogte.


Volgens RTL Nieuws zijn er bijna 3.300 dossiers bij de klokkenluiders beland, van 2.700 cliënten. Driekwart van hen is jonger dan achttien. De AP en Samen Veilig Midden-Nederland kunnen zelf niet bevestigen of die aantallen kloppen, omdat zij hun informatie van RTL Nieuws hebben gekregen. In de dossiers staan allerlei zeer persoonlijke verhalen die makkelijk te herleiden zijn naar specifieke personen.

Behalve bij de tipgevers zouden de gegevens niet bij derden beland zijn. Dat zegt de zorginstelling althans - privacywaakhond AP doet geen uitspraken zolang het onderzoek naar het lek nog loopt.

Domeinnaam

Het lek vond plaats in de nasleep van een naamwijziging van de zorginstelling in 2015. Bureau Jeugdzorg Utrecht ging toen verder onder de naam Samen Veilig Midden-Nederland. De organisatie besloot de oude domeinnaam van Bureau Jeugdzorg Utrecht niet te verlengen. Voor tien euro per jaar kon iedereen het internetadres kopen - inclusief de bijbehorende e-mailadressen. Die bleken nog steeds op een maillijst van de zorginstelling te staan, waarnaar automatisch cliëntdossiers werden verstuurd. Een eventuele koper kreeg de dossiers dus als vanzelf ‘meegeleverd’ met het webadres.

Twee klokkenluiders, die willen waarschuwen voor verlopen domeinnamen in de zorg, kochten het adres. Volgens hen zijn er nog tientallen andere domeinnamen waar op soortgelijke manier misbruik van valt te maken.

In de dossiers gaat het onder meer over psychische stoornissen en problemen met zaken als school, drugs en porno. Een dossier is bijvoorbeeld van een meisje dat na seksueel misbruik en verwaarlozing over zelfmoord nadenkt. Ook komt er een meisje voor wier vriendje is vreemdgegaan met haar moeder. En er is een psychologisch rapport over een jonge jongen, waarin staat dat hij geen vrienden heeft. In alle dossiers staan volledige namen en geboortedata, schrijft RTL Nieuws.


Samen Veilig Midden-Nederland zegt het lek inmiddels gedicht te hebben: de organisatie heeft volgens een woordvoerder de oude domeinnaam teruggekocht. De instelling kijkt nu of achterhaald kan worden van welke cliënten de dossiers zijn gelekt. Als dat lukt, zullen zij door de instelling worden benaderd, aldus de woordvoerder. De jeugdzorg-organisatie heeft het lek gemeld bij de AP.

info-datalek@samen-veilig.nl 

KLIK

een cel is maar 2 meter lang
en nou....
zo'n metertje of 2 

Waar-zeggers Alternative Currency InGeest ; Niemand kan het weten als het niet ook openbaar verteld wordt

U bepaalt zelf hoeveel u voor de huur van ruimten in the Living Museum gaat betalen!  

KLIK

Beste mensen,

Na de kamercommissie van 10 september ben ik sprakeloos geweest. Ik probeer te begrijpen dat woordvoerders van de Rk kerk ontkenden dat de kerkelijke hierarchie grote aantallen moeders en kinderen van elkaar gescheiden heeft. Er zaten mensen in de zaal die over hun eigen ervaringen vertelden. Dat had geen invloed op het standpunt van de Rk woordvoerders. Het is niet te begrijpen. 

En niet te aanvaarden.

Ervaringen

In de circa 350 geschiedenissen van vrouwen en mannen die wij kennen, komt het afbreken en beëindigen van de relatie met hun ouders of hun kind veelvuldig voor. Soms heeft het belang van het kind een rol gespeeld vanwege een te onveilige thuissituatie, maar in veel gevallen is het gegaan om bestraffing en macht. Ook als de uithuisplaatsing in het belang was van het kind, kon een extreme gerichtheid op macht en bestraffing een rol spelen bij geweld en misbruik. Bestraffing van "zondigheid, slechtheid".

Deze vrouwen en kinderen zijn voor levenslang gestraft. De schuld en schaamte voor dit geweld is bij henzelf gelegd. Tot vandaag. Ik wil hier stem geven aan hun getuigenissen door enkele geschiedenissen kort weer te geven, met hun instemming.

Rob

Rob is geboren in een kindertehuis. Zijn moeder trouwde toen hij zes jaar was en in hij Groenestein woonde. Hij werd ernstig mishandeld en misbruikt. Zijn moeder en haar man wilden hem thuis opnemen. De Rk voogdij weigerde omdat ze met een protestante man getrouwd was. Rob bleef in het kindertehuis, moeder kreeg twee kinderen die een goed leven bij haar gehad hebben. Hij liep enkele malen weg van Groenestein. Als straf werd hij in gesloten justitiële tehuizen geplaatst, Harreveld en later Sint Joseph in Cadier en Keer, tot zijn één en twintigste. Misbruik en geweld gingen door. Rob kreeg als erkenning de standaardbrief met de handtekening van de bisschop van Rotterdam en 3.000 euro.

“Toen ik die brief kreeg, werd ik woedend, ik hield het niet, ben de straat op gegaan. Een standaardbrief, en dat terwijl we zijn ontvoerd! Iets anders kun je dat niet noemen. Een kinderleven lang opgesloten, veel slaan, vele weken en soms een maand in je onderbroek in een donker cachot zitten. Geen vakantie, geen verjaardagen, geen familie niks. En als je eruit kwam met eenentwintig jaar, had je niks in handen. En nu wast de kerk haar handen in onschuld?”

Hij is opnieuw boos, zoekt overtuigende excuses voor een leven lang nachtmerries en spanning en voor zijn verloren kinderjaren. Zoals in veel getuigenissen, speelt ook voor Rob een voogdes een rol die niet voor hém opkwam maar voor de hierarchie van kerkelijke "gezagsdragers".

Bron