Posts tonen met het label Cie.Deetman. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Cie.Deetman. Alle posts tonen

dinsdag, november 16, 2021

Knuffels in Haarlemmerstraat

Met 865 knuffels in de Haarlemmerstraat vraagt stichting Impact Makers aandacht voor het bespreekbaar maken van seksueel misbruik van kinderen. Elke knuffel representeert een kind dat in 2020 is misbruikt.

 Het monument bestaat uit knuffels die in klossen van tien opgehangen zijn in de Haarlemmerstraat. Elke klos bestaat uit negen knuffels van dezelfde kleur en één knuffel van een andere kleur. Dit representeert de verhouding van 1 op de 10 kinderen die in 2020 slachtoffer waren van seksueel misbruik. In 85 procent van de gevallen is de dader iemand die het kind goed kent.

Deze cijfers laten zien dat bij veel mensen wel iemand in de omgeving rondloopt die hiermee te maken heeft, maar toch wordt er zelden over gepraat. “Mensen bedenken excuses om niet over kindermisbruik te hoeven praten,”  zegt zakelijk leider van Impact Makers, een stichting die dit bespreekbaar wil maken. Volgens de stichting wordt de drempel voor slachtoffers om over misbruik te praten pas verlaagd als het onderwerp geen taboe meer is en niet meer door wordt vermeden.

KLIK

Erkenning



De verspreiding van de knuffels door de straat laat de grootte van het probleem zien, legt Born uit, en is een erkenning van alle misbruikte kinderen die niet gehoord worden. “Je komt onderweg steeds meer ‘gevallen van misbruik’ tegen, totdat je er niet meer omheen kan.”

Stichting Impact Makers sprak bovendien met ruim tweehonderd mensen over hun ongemak om over kindermisbruik te praten aan de hand van fragmenten uit Buiten is het feest, een film over een zangeres die vroeger is misbruikt door haar stiefvader. Born: “Tijdens die gesprekken zeiden mensen dat ze bijna niet konden geloven dat kindermisbruik op zo’n grote schaal plaatsvindt en dat iemand in staat is om zoiets verschrikkelijks te doen.”


In de Posthoornkerk op 18 november wordt onder leiding van Karin Bloemen verder gesproken hierover. Haar persoonlijke ervaringen als slachtoffer van kindermisbruik waren inspiratie voor de film.

KLIK

Het tijdelijke monument in de Haarlemmerstraat werd gemaakt in samenwerking met het programma Geweld hoort nergens thuis, Team-kim en RinkelFilm voor de Week tegen Kindermisbruik, die duurt tot 21 november.

woensdag, december 02, 2020

woensdag, juli 01, 2020

Post-natale abortus :kansen, kansen, kansen

Nou, eerst maar 's even een beginnetje maken, dan zie ik wel weer waar ik uitkom. maar, ja ja stoom uit de oren is- zeker in tijden van corona viRussen - ongetwijfeld slecht voor de aerozolen en als dan die fraaie stem mededeelt "de vergadering van de Tweede Kamer is op dit moment geschorst" mij doet realiseren dat mijn oren nog vol zitten van de mededeling over 's lands centennetwerkjes inmiddels notabona -off all places-  al opgerukt tot aan Waddinsveen aan toe  aldus Theo Hiddema's bijdrage aan de Ketikotiviering - vallen inmiddels me de grote druppels  uit mijn neus dat ik waarempel de schorsing van de voorzitter heb gemist: hier helpt geen binnenkant van een elleboog meer tegen!


Dan dus maar het volstrekt logische besluit: zal ik jou 's wat vertellen, Heer Hiddema, ik heb besloten mijzelf maar te selecteren! Wie weet, ik kan het altijd nog 's in mijn ellebogen gaan krijgen, maar het komt me nu toch wel zo hartgrondig m'n neus uit, dat wens ik niet in mijn ellebogen te hebben!

Here god wat ben ik al dat PR-geloei, de leugens, de verdraaiingen  en het ronduit onwaarschijnlijke gezwam spuug en spuutzat! 

En alweer zoveel geld naar de sodemieterij !!

Ja hoor, ik zál terugbellen!!!

Maar het komt gewoon ook hier te staan.
Want we worden nog steeds besodemieterd!

En nu kan ik mij natuurlijk gigantisch vergissen, maar zolang ik niet de mededeling heb gekregen dat dat Verwey-Jonker  instituut en haar medewerkers zich inmiddels in de RKK heeft aangemeld, maar gefinancieerd wordt uit de openbare kas kan, wie dat dan ook maar wil horen maar beter de mogelijkheid hebben te lezen dat we alwéér besodemieterd worden!

Als je genaaid wordt kun je dat maar beter weten, kun je altijd zelf nog zien of je dat wenst!
Er zijn ten slotte zat redenen te bedenken waarom je daar genoegen mee zou willen nemen. Of niet!!

En bij mij zijn die redenen in ieder geval die voetstappen op de speelplaats van de Mensen die daar aan kwamen en wij wisten wat De Mensen zoals dat kennelijk andere ras bekend stonden kwamen doen, dat was aangekondigd en we zaten er allemaal keurig voor te zitten:armen overelkaar recht op: kies mij, kies mij alsof we aan die tafels nu niet het schoolbord schoon mochten maken,  nu hadden we het  leeg gegeten, zonder dat Leonora gebruik hoefde te maken van haar opscheplepel in jouw nek

maar ook die stem van die vrouw die mij [en dát was niet slechts een verbaasde stem ]  durfde te vragen: "Waarom ben jij niet geadopteerd?" , die stem van die vrouw in mijn zoektocht naar mijn verleden, mijn dossiers en dat van mijn broertje.

Nee, dat adres hoefde ik niet te zoeken, net zo min als ik mijn [ hoera voor de verwarmingskelder] gejatte dossier daarvoor nodig had. Dát adres kende ik maar al te goed. Zou Stork mijn eerste woord engels dat ik leerde zijn geweest? Het was in ieder geval niet Babcock. Maar aangezien óók Oma -tot ons aller grote lol haar eigen taal had , dus waarom die nieuwe vader en moeder niet die woonde daar tenslotte ook in de buurt, dus ach.... dan hoefde je alleen de weg maar te kennen, niet zo heel moeilijk als je al láng weet wat het Kanaal is dat schreven ze thuis  ook niet eens helemaal op het bord omdat iedereen wel wist dat K kanaal betekende 

Contactgegevens Aanmeldpunt afstand en adoptie

Het Aanmeldpunt afstand en adoptie is bereikbaar van dinsdag tot en met vrijdag van 09.00 tot 13.00 uur via nummer 088-1264960.
U krijgt de voicemail als alle medewerkers van het aanmeldpunt in gesprek zijn.  Als u uw contactgegevens inspreekt wordt u binnen 4 weken teruggebeld. U kunt het beste zelf op een later moment terugbellen. 
De medewerkers van het aanmeldpunt zijn maatschappelijk werkers van FIOM met kennis over afstand en adoptie. Zij luisteren naar uw verhaal en stellen aan de hand van een vragenlijst een aantal vragen. Ook maken zij aantekeningen van het gesprek. Na uw aanmelding voor deelname aan het onderzoek kunt u benaderd worden voor een interview met de onderzoekers van Verwey-Jonker Instituut. Het instituut selecteert ongeveer 60 mensen voor een interview. 

zondag, juni 14, 2020

Beschuit met muisjes: ‘Misschien had je honger en was er niets anders voorhanden op de afdeling?’ Zuster Angeli [81] AD 2020



Ellen van Ree was zestien jaar en een ‘kind van haar tijd, met hippe kleren en blonde piekharen’ toen ze zwanger werd in 1967. Haar ouders wilden er niets van weten en stuurden haar naar de Paulastichting in Oosterbeek. Daar zat Ellen met zo'n 29 andere ongehuwde meisjes te wachten op de bevalling. De helft stond het kind af ter adoptie. Ook Ellen's ouders wilden niet dat ze het hield. 

Dank je wel, Ellen, voor het uitspreken van die vraag en het antwoord - 50 jaar later van een toen dus 31 jarige non - die wij dank zij jou nu allemaal kunnen lezen en daarmee al die andere zinnen en al dat geouwehoer van al die jaren mede overbodig heeft gemaakt. 




Ellen heeft [2020]nog wel een andere vraag: ‘Waarom kreeg ik beschuit met muisjes na de bevalling?
 ‘Misschien had je honger en was er niets anders voorhanden op de afdeling?’




Dank je wel!

Angeli spreekt de zin uit die Bonefatio precies zo had uit kunnen spreken, de vlaflip die maakte dat ik trots op haar van haar hield, die zin die maakte dat zij - nadat ik die avond de groep ben uit gelopen en - zonder te kloppen en zonder naar binnen te gaan  - het in mijn hersen haalde de Mammoedt die krankzinnige vraag stelde : "Zuster, wilt u even komen?"en Germana haar audiëntie aan God onderbrak

mij zonder duiding in haar kamer achterliet met een pers en twee glaasjes, de een met Almdudlec i.p.v. Rivella  de ander met een paar sigaretten - maar geen schoteltje reerug - om niet te  doen wat ik haar vroeg: bel mijn voogdes maar, laat ze me maar komen halen, maar dáár ga ik  niet meer naar terug

Het was die zin die ik uitsprak toen ik aanbelde en Bonefatio opendeed al verwoordde ik dat met: het spijt mij, Zuster, ik kom mijn spullen halen
maar het was ook die zin waarvan Bertie -  in het kielzog van Theresino's onderhandelingstriomfmars  - was het 20jaar later? wist - die Bonefatio al die jaren daarna niet meer uitsprak  toen ik daar met mijn nachtgoed, mijn dagboek en mijn schoolspullen vervolgens bij haar aanbelde toen Theresino mij mijn eesrte kamer bij haar aanwees die niet uitgesproken woorden die Bertie zich herinnerde maar ik niet had kunnen geloven in dat telefoongesprek die laatste avond vóór die Driehuis-reunie toen zij duidelijk maakte dat  de Mammoedt weigerde te komen en ons gesprek dus even moest worden onderbroken

Het was die zin waarmee die Mammoedt duidelijk maakte Germana te zijn en al die woorden die zij verwachhte te zullen horen daar en dus om redenen van een audientie verhinderd wenste te zijn te komen i.t.t. de - vooronderstelde - verafschuwde korte broek waarin haar opvolger zich bij zijn sollicitatiegesprek - en nog zo  wat huwelijken- had gemeld 

Het was haar en mijn laatste gesprek daar in en met die tweede bungalow daar aan dat spoor van de zeven dochters die moeder had en allen Maria heetten, behalve Ellen met de mooie ogen en Germana heetten. Famke was al dood, zoals ze zelf had gezegd dat zou gaan. Ik bleef in Amsterdam, zij vertrok, maar op haar begrafenis sprak ik dat laatste woord, waar zij kennelijk zo ongelukkig mee was dat zij zich terugtrok in het Slot om in Heemstede alsnog op een steen te worden bijgeschreven zonder ooit een slot te hebben gezien: zij zag alleen Ubalda - die het oudrose gevolgd door het zachtgroen  had overgeslagen - en diens verwarring  toen zij mij aan haar voorstelde en ik weliswaar perplex maar niet stomverbaasd naar die hand die voor de tweede keer van haar kreeg keek : Ubalde kende mij niet [meer]maar ik haar hand wel! Die had ik ooit op mijn hoofd gehad en is daar jaren blijven liggen, ook toen ik al lang niet meer op mede-háár ziekenzaal lag in mijn eerste quarantaine en ik,  één avond die hand, Ubalda's hand, had gekregen en ik bij die trotse rondgang door de verbouwingen eindigend in haar convent met haar--- hoe heet zo iemand? conventgenoote -  namen en handen wisselden en ik mijn ogen gebruikte om wat mijn oren toen hoorde omdat ik op dat moment wél kon luisteren en zo haar naam verstond en wist wat mijn tong haar liet weten: wat heeft U kleine handen! 

't Is goed te weten dat zij en Germana een steen delen, hoewel ik wens te betwijfelen of die nieuwe bisschop van Haarlem daar ook niet nog 's een keer aan dat onderonsje zijn gewicht tegen aan wenst te gooien om zo Petrus zijn directieven te laten horen: maak een eind aan dat mogelik gemaakte derde concilie, daar in die kuil! en zo zijn eigen graf [ opdracht: kent Uw Plaats] wel graaft, moge Petrus hem begiftigen met een ellepijp van Jeroen.


zaterdag, februari 29, 2020

zondag, september 29, 2019

Aartsbisschop van Utrecht treedt terug

   KLIK

Mgr. dr. J.A.O.L. Vercammen (66), heeft vandaag zijn voornemen kenbaar gemaakt om op 11 januari 2020 terug te treden 
als aartsbisschop in de Oud-Katholieke Kerk van Nederland.


Dat laat de aartsbisschop weten in een brief aan pastores en parochianen van het bisdom Utrecht en de gehele Oud-Katholieke Kerk. Daarin schrijft bisschop Vercammen dat met zijn terugtreden ruimte wordt geschapen een solide basis voor de toekomst te leggen. “Ik heb duidelijk een richting gewezen vanuit de overtuiging dat we als oud-katholieken een belangrijke bijdrage te leveren hebben aan de toekomst van de oecumene en van de Kerk, met een grote K.”
Het collegiaal bestuur van de kerk betreurt de beslissing van de aartsbisschop. "Hij heeft twintig van zijn beste jaren aan onze kerk gegeven in zijn functie van aartsbisschop. Wij zijn hem dankbaar voor zijn enorme inzet om de kerk over het voetlicht te brengen", aldus bisschop Schoon. "Hij had oog voor andere manieren van kerk-zijn en wilde onze kerk bedding bieden voor nieuwe vormen van christelijke presentie."
Joris Vercammen (geb. 14-10-1952) werd op 11 maart 2000 gekozen en op 1 juli daaropvolgend tot bisschop gewijd. Als Aartsbisschop van Utrecht geeft hij niet alleen leiding aan zijn bisdom maar is hij tevens voorzitter van ‘de Unie van Utrecht’, een verband van zeven oud-katholieke kerken in Europa.                                                                 
Hij heeft zich als aartsbisschop van de Oud-Katholieke Kerk intensief ingezet voor de oecumenische toenadering van de christelijke kerken en voor het zoeken naar verbinding tussen religies en bevolkingsroepen in ons land. Zo maakt hij niet alleen deel uit diverse oecumenische verbanden in ons land maar is hij ook lid van  het Centraal Comité van de Wereldraad van Kerken en actief betrokken bij  ‘In Vrijheid Verbonden’ waarin vertegenwoordigers van verschillende religies en levensbeschouwingen zich gezamenlijk presenteren en zich sterk willen maken voor een tolerante en democratische samenleving waarin religies hun inspirerende rol kunnen spelen.
De aartsbisschop zal zijn ambt op 11 januari 2020 neerleggen tijdens een eucharistieviering in de Sint Gertrudiskathedraal te Utrecht. Na die datum wordt het bestuur van het bisdom waargenomen door het Metropolitaan Kapittel, dat ook verantwoordelijk is voor het kiezen van een nieuwe aartsbisschop. Die verkiezing vindt binnen zes weken plaats door de geestelijken samen met lekenvertegenwoordigers van het aartsbisdom.
Vercammen wil zich in de komende jaren naast zijn gezin en persoonlijke relaties toeleggen op studie en toerusting op vlak van spiritualiteit en pastorale aandacht voor mensen. “Daarvoor ben ik ooit priester geworden en dat geeft me tot op vandaag veel vreugde.”

KLIK


donderdag, augustus 15, 2019

Wilt U vóór 15 september reageren? Tot aan mijn ter hemel opneming zowel als op mijn grafsteen aan toe *


Motto: Verborgen Verleden het barst weer 's van de preventie: 
























PAK JE CANON EN DOE JE PLICHT





* deetje weetje zetje: 


- vervloekingen dienen dan ook door Petrus aan de bron(nen) op zowel autorisatie als leugens  gecontroleerd te worden,

- welk aards recht na mijn Opneming met inachtneming van de Wet op de Privacy en bijbehorende regelgeving en protocollen anno heden slechts aan mijn kinderen als mijn universeel wettelijke erfgenamen toevalt; waarbij zij in deze niet vertegenwoordigd kunnen, mogen noch zullen door een ander dan een in erfenissen [conform mijn nationaliteit geautoriseerde]  wettelijk daartoe opgeleidde en benoemd Juridisch Functionaris.

- voor  zover datgene wat er staat onder het tweede gedachtenstreepje géén juridisch correct antwoord is dient dit dan ook opgevat te worden conform het Principe van het Simpel Boeren Fatsoen bij  overlijden: in geval van twijfel handel dan mbt. de Persoon zowel als mbt. diens Kinderen tenminste in de geest van de overledene!.

Een ieder die hieruit mijn afkeer tot aan op deelterreinen mijn diepste walging  mbt. veel van de door mij opgedane ervaringen [en mijn deels verkregen inzichten] in de afgelopen 9 jaar van de onderzoeken annex de daarmee gepaard gaande en overige  paralerlle maatschappelijke ontwikkelingen en discussies in Nederland waarvan ook ik deel heb uitgemaakt - maar zeker niet pas sinds 2010! - als één van de gevolgen van het overlijden van mijn beide ouders en mijn afhankelijkheid van de {Nederlandse] [ RK Kinderbescherming/] Zorg  die daar het gevolg van was en is - voor mij en mijn kinderen - óók deze (en heel wat meer dan die 9 jaar önderzoeken] leest, is een goed verstaander!


Waarop de Commissie de Winter wat mij betreft uitzonderlijk was, waarvoor ik - op dit moment meerdere redenen zie. Dat is zeker aan (de personen en de medewerkers van) deze Commissie  en haar werkwijze te danken, als aan het feit dat de wereld - de goden zij gedankt en geprezen - groter is dan Nederland en dat  is kunnen worden ook in deze 9 jaar.
Maar vooral dankzij het feit dat mijn kinderen mijn kinderen zijn, de kleinkinderen van ook mijn ouders!
En ik, naast heel veel anderen, ook een mammoedt had!         

Zij allen waren wat mij betreft het-val-maar dood gif bestendig!!



karavaanserial de Fransche Tuin
je gaat er door de ene deur in en gaat er door de andere
weer uit. 
Of dat voor mijn kinderen zo is?
Zij zijn zelf hun eigen en elkaars archieven
De rest hebben ze zelf in de hand.

Waarvoor mijn hartgrondige dank aan iedere val-maar-dood-gifbestendige[n] die dat mede mogelijk heeft [hebben] gemaakt ! Jullie waren nodig.



dinsdag, augustus 13, 2019

"Begrijpt u nu waarom ik huil?" Studie naar de pigmentsverandering in het staartje van de kikkervis

KLIK









Bijschrift 







PDF






 * niet valt uit te sluiten dat in de emotie van het moment google-vertalingen het onderscheid tussen de pluktuin en de valappel niet herkend.







BRON