Roepingen wervingsfolder
Arme Theodoos....
Posts tonen met het label nonnen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label nonnen. Alle posts tonen
dinsdag, september 14, 2021
Krombaan vuur! zuster, doe de deur eens open, varia varia varia varia, variahtjah
donderdag, maart 04, 2021
Ireland's Illegal Adoption
 |
| KLIK |
In weerwil van een fabeltje: ja zeker, er zijn hele, hele domme mensen op dees'aardkloot, en er zijn hele, hele domme vragen!
En misschien is dat maar goed ook. ook al heeft 't dan knap lang geduurd voor ik het correcte antwoord weet - dat ik dus nooit in staat was te geven - op haar wedervraag die ik nú na jaren nog steeds in mijn oor hoor toeteren: "waarom werd jij nooit geadopteerd? " !!
Dank U, Heer Alejchem.
3-3-2021:
RTÉ Investigates:
A report on the thousands of children who have been illegally adopted in Ireland, and how decades later, they are still battling bureaucracy to find their true identities.
"Ik heb niets. Ik weet niet eens wanneer ik geboren ben", vertelde mevrouw Lynch aan RTÉ Investigates.
In een ander geval heeft RTÉ onderzoekt bewijs gevonden dat prof. De Valera jr. Prenatale afspraken regelde voor een vrouw die niet echt zwanger was, om de indruk te versterken dat haar illegaal geadopteerde baby eigenlijk haar biologische kind was.
Jaren later schreef prof. De Valera jr. Eind jaren zestig een brief over de plaatsing van een andere baby waarin hij zei "gezien zijn onwettige achtergrond vonden we het het beste dat het kind bij een goed gezin werd geplaatst".
Hoewel Prof de Valera Jr. de zoon was van een van de meest dominante politieke figuren van Ierland, was hij slechts een van de vele machtige personen die betrokken waren bij het faciliteren van illegale adoptie.
Decennia lang werden duizenden andere Ierse baby's van ongehuwde vrouwen illegaal geadopteerd.
Veel van hun geboorteakten waren vervalst om te suggereren dat hun adoptieouders hun biologische ouders waren.
Als gevolg hiervan is hun hun ware identiteit ontzegd.
Het registreren van een kind als kind door de geboorte van iemand die niet de moeder van dat kind is, is een strafbaar feit volgens de wet die sinds 1880 van toepassing is op het regelen van geboorten en registraties in Ierland.
Maar zonder juridisch toezicht, zorgde een praktijk van ad-hocregelingen ervoor dat grote aantallen illegale adopties vrijelijk in Ierland konden plaatsvinden.
Dat zou veranderen met de adoptiewet van 1952, die strenge eisen introduceerde rond de geïnformeerde toestemming van de moeder.
De nieuwe wet verankerde het recht van een moeder om op elk moment van gedachten te veranderen voordat haar baby zes maanden oud werd.
De wet vereiste ook dat adopties alleen plaats vonden via geregistreerde adoptieverenigingen. Elke persoon die buiten dat proces opereerde, was "schuldig aan een misdrijf" en zou een gevangenisstraf of een boete kunnen krijgen.
In werkelijkheid heeft het echter weinig gedaan om het adoptiesysteem van Ierland te veranderen of te reguleren.
De toenmalige regering stuurde het wetsvoorstel zelfs ter goedkeuring naar de toenmalige aartsbisschop van Dublin, John Charles McQuaid, voordat het werd aangenomen.
Irish Times
Archbishop pledges assistance to any inquiry into illegal adoptions
Full Government inquiry into State’s adoption practices looking increasingly likely
5 -3-2021 Patsy McGarry
Sisters of Charity call for inquiry into adoptions following RTÉ programme
bron: DELPHER
Vraag: "Is er ook een zegen voor de tsaar?"
‘Really upset that a mother was pursued for money in the manner shown’ on programme
bron: DELPHER
DELPHER
 |
| 08-02-2021 |
Antwoord: "Jazeker, God zegene de tsaar en houde hem verre van ons"
woensdag, oktober 21, 2020
Dank u vooor de blommen; evacuatiebericht voor Heemstede-bewoners
[.....]
mensen hebben het recht om tot een familie te behoren. Zij zijn kinderen van God. Niemand zou uit een familie gezet mogen worden of daarom ongelukkig gemaakt worden.
[.....]
plus
5 stompzinnige wijven en hun respectievelijke banken
1 dame die de hersens had om mij op mijn vessie te spugen maar naliet 4 van die 5 te vragen of ze helemaal van de ratten besnuffeld waren
1 vriendelijke vent
plus 1 dame die slechts 7 woorden sprak en wel bij het obligatoire handjegeven voor aanvang op mijn stompzinnnige gewoonte bij opperste verbazing acuut een vraag uit mijn mond te laten rollen, maar dat was dan ook geen jurist maar een nicht.die nog een vent -alvorens hij raadslid werd - op een vessie-aanreikende plaats op tafel legde
plus 3 dekens waarvan er slechts 1 - danzij de strik op zijn buik - dankzij schnabbelende advocaten er iets toe deed of had gedaan
plus een zooitje grafmonomenten, waarvan er maar één op een VN wereldlijst staat maar er 6 bij Het Kanaal horen
woensdag, augustus 05, 2020
maandag, augustus 03, 2020
azijnzeikers - pride on line
ce ne sont que des gueux
1964 Nadat Trix het had geFixed
[en Gea Eyckholt er - met medeneming van zowel Fulco als de brief aan de Koning] mee ophield]
tadaa:
Algemeen Vrouwelijke Vorming deel 1:
na de prijsuitreiking - bestaande uit een krat azijn en een kist citroenen -
in de kleurwedstrijd van Swiebertje
door F. B. en L.K aan naailerares Goof
Introductie van Homofilie
ttv. de uitbraak van de pleuris en de introductie van de Hr. Anton Struik tbv. het boekhouden
dan alsnog maar een docente: Kikie Ruchtie
Nog een woordenboek:
vertaling Willy Brilldinsdag, december 24, 2019
Nonnen over ongehuwde moeders: ‘Adoptie, daar bemoeiden wij ons niet mee’
Eind jaren 60 stond Trudy Scheele tegen haar wil haar zoon af in het tehuis voor ongehuwde zwangere vrouwen waar ze was bevallen. Zuster Virginie Voet (87) werkte in dat tehuis. Met twee andere nonnen vertelt ze hoe met ongehuwde moeders werd omgegaan.
Ongeveer zeventig kinderen zag zuster Virginie Voet (87) ter wereld komen. Tussen 1967 en 1969 werkte ze bij de Paula Stichting in Oosterbeek, een tehuis voor ongehuwd zwangere vrouwen dat werd gerund door haar kloostercongregatie: de Kleine Zusters van de Heilige Joseph. Het was een van haar taken de bevallingen bij te wonen. Andere nonnen werkten in de wasserij, in de keuken of op de kinderafdeling. Samen woonden ze in de naastgelegen villa.
Uit schaamte stuurden ouders hun ongehuwd zwangere dochters naar het tehuis in Oosterbeek. Een van hen was Trudy Scheele (73), die in 1967 als 21-jarige zwanger raakte terwijl ze niet getrouwd was. Haar moeder regelde een kamer bij de Paula Stichting. Hoewel Scheele van plan was haar kind zelf op te voeden, zette de Kinderbescherming haar een maand na de bevalling uit de ouderlijke macht, nadat de Paula Stichting hierom verzocht had. Het eindigde ermee dat ze haar zoon afstond voor adoptie. In september heeft Scheele de staat voor haar leed aansprakelijk gesteld.
Zes weken voor de bevalling kwamen de vrouwen bij de Paula Stichting binnen, vertelt zuster Virginie. De directrice, psycholoog en maatschappelijk werkster bepaalden wie werden aangenomen. Er waren meisjes van veertien jaar, maar ook vrouwen die al ver in de dertig waren. Ze kwamen uit „heel verschillende sociale klassen”, zegt zuster Esther. Sommigen hadden gestudeerd of waren van „hele goede komaf”, maar in Oosterbeek zaten ook prostituees uit de rosse buurt van Arnhem. Ook de houding tegenover de zwangerschap was van vrouw tot vrouw anders, zegt zuster Esther. Sommigen waren onverschillig, anderen hadden het er heel moeilijk mee.
Abortus was niet aan de orde, dat werd pas in 1984 gelegaliseerd. Door een nieuwe adoptiewet uit 1956 was het wel mogelijk kinderen af te staan.
Ongeveer 15.000 Nederlandse kinderen werden tussen 1956 en 1984 geadopteerd, blijkt uit een onderzoek van de Radboud Universiteit (RU) uit 2017. Die kinderen waren afkomstig van zo’n 13.000 tot 14.000 moeders. In de tehuizen voor ongehuwde moeders was geen sprake van „formele dwang” bij het afstaan van de baby’s, schrijft de RU. Er was wel impliciete dwang, afkomstig van ouders, hulpverleners en instituties die druk uitoefenden op de besluitvorming.
Volgens Trudy Scheele was de zorg bij de Paula Stichting er volledig op gericht om moeder en kind te scheiden. „De nonnen voerden gewoon uit wat hun werd opgedragen: baby’s bij moeders weghalen.” Vrouwen werden volgens haar met een washandje, doek of laken geblinddoekt tijdens de bevalling zodat ze hun baby niet konden zien. „Anders zou de kersverse moeder zich kunnen hechten aan de baby; dat gaf alleen maar problemen tijdens de afstandsprocedure.” Ook zouden de nonnen na de bevalling extra hard praten, zodat ze hun baby niet konden horen.
Zuster Virginie werkte bij de Paula Stichting toen Trudy Scheele er was opgenomen, maar zegt zich haar niet te kunnen herinneren.
Klopt het dat vrouwen in Oosterbeek met een blinddoek moesten bevallen?
Zuster Virginie geërgerd: „Pfoh! Ik heb nooit gezien dat een vrouw werd geblinddoekt. Nee hoor, dat is bij mijn weten nooit gebeurd.”
Waar komt dat verhaal dan vandaan, denkt u?
Zuster Esther: „Die verhalen doen wel meer de ronde, niet alleen over de Paula Stichting.”
Zuster Virginie: „Ze maken er iets van, er klopt niks van.”
En dat nonnen extra hard zouden praten als een vrouw was bevallen, herkent u dat?
Zuster Virginie: „Helemaal niet. De vroedvrouw was heel rustig tegen de moeders. Ze zei alleen: ‘Nu even doorpersen.’”
„Maar je hebt nooit met de vroedvrouw geschreeuwd als het kindje huilde?”, vraagt zuster Andrea aan zuster Virginie. Die schudt van nee.
Trudy Scheele zegt dat ze bij de Paula Stichting werd gedwongen haar kind af te staan.
Zuster Virginie: „Dat kan ik me niet voorstellen.”
Zuster Esther: „ De cruciale vraag is: door wie is zij gedwongen om afstand te doen?”
Hoe werd de beslissing tot afstand doen bij de Paula Stichting meestal genomen?
Zuster Virginie: „Daar waren wij niet bij betrokken. Het besluit werd genomen door inhoudelijke deskundigen: de psycholoog, de Kinderbescherming, het maatschappelijk werk, en in overleg met de familie.”
En de vrouw zelf?
Zuster Virginie: „Samen met haar.”
Vond u het beter dat moeder en kind bij elkaar bleven of uit elkaar gingen?
Zuster Virginie: „Daar bemoeiden we ons helemaal niet mee.”
Zuster Esther: „In Moederheil ook niet, daar bleven we buiten.”
Zuster Andrea: „Het had ook te maken met de thuissituatie. Stel dat de moeder het kind wilde houden, maar de directe omgeving was er helemaal op tegen, dan was dat heel moeilijk. Je weet gewoon niet wat het optimale is.”
Ze vroeg nooit aan de vrouwen of ze de baby wilden houden, zegt ze. „Wat ze vertelden, mochten ze vertellen, maar ik ging ze niet uitvragen. Dat ligt ook niet in mijn karakter. Ik vind: iedereen heeft een privé.” Wel gebeurde het dat een vrouw zelf tegen zuster Virginie zei dat ze haar kind niet hield. „Dat vond ik best erg, dat ze afstand moest doen.”
’s Avonds werd in de gemeenschappelijke ruimte van het tehuis vaak gezongen en gedanst, vertelt zuster Virginie. Vooral liedjes van Gert en Hermien – die later ‘Alle duiven op de Dam’ uitbrachten – waren populair. „Ik werd daar gek van”, lacht ze. Sommige vrouwen bleven op hun kamer, zegt zuster Virginie. Of waren opvallend stil. „Die waren aan het vechten met zichzelf, denk ik.”
Een vaste taak voor zuster Virginie was aanwezig zijn bij de bevallingen, dat vond ze „echt mooi”. „Als ik ’s avonds dienst had, zei ik tegen de vrouwen: ‘Je mag me wel wakker maken voor chocola, maar niet om te bevallen’”, zegt ze lachend. Wanneer het toch zover was, zette ze alles klaar voor de vroedvrouw, vertelt ze. Tijdens de bevalling was ze er „als morele steun” voor de vrouwen. „Omdat ze alleen waren”, zegt zuster Andrea. „Ik hield ze vast als ze erge weeën hadden”, zegt zuster Virginie. „Soms knepen of beten ze in mijn arm.”
Nadat een vrouw was bevallen, maakte zuster Virginie het kind schoon en kleedde het aan, vertelt zij. „Daarna gaf ik het aan de vroedvrouw, en dan was mijn plicht gedaan. Dan ging ik weer weg.” Wat er daarna met de kinderen gebeurde, weet ze niet. Vrouwen die hun kind afstonden, bleven volgens de nonnen nog tien dagen in het tehuis, vrouwen die hun kind hielden nog zes weken.
Zuster Virginie noemt het verhaal van Trudy Scheele, zoals dat eerder dit jaar in de publiciteit kwam, „vragen om sensatie”. Ze wordt er verdrietig van, zegt ze.
„Als dingen niet waar zijn”, licht zuster Esther toe, „...vind ik dat heel erg”, vult zuster Virginie aan.
Trudy Scheele denkt zich zuster Virginie nog wel te kunnen herinneren, zegt ze in een reactie op het relaas van de nonnen. Het maakt haar „misselijk” dat zuster Virginie het „mooi” vond om aanwezig te zijn bij de bevallingen, „als je beseft in wat voor een ellendige situatie deze meisjes zich bevonden”.
„Ik heb er drie maanden gezeten. In die periode heb ik nooit zwangerschapscontroles gehad. Ik heb daar twee dagen alleen rondgelopen met weeën, want behalve zuster Virginie kwam er niemand in die kale gangen.” Scheele zegt ook nooit iemand te hebben zien of horen dansen in het tehuis.
Dat de nonnen haar betichten van sensatiezucht vindt ze „stuitend” om te horen.
„Ik ben naar buiten getreden met mijn verhaal om zo veel mogelijk slachtoffers uit hun isolement te halen en om een taboe te doorbreken. Zodat er nu eindelijk gesproken kan worden, zodat moeders bereid zijn om zich op te geven bij het meldpunt ‘Afstand en adoptie 1956-1984’ en er erkenning komt voor het onrecht dat duizenden vrouwen is aangedaan. Uit niets blijkt dat deze nonnen iets hebben begrepen van wat er toen gebeurde.”
en al die duifies op die Dam,
tschalalalie tschalalala
ja die weten hoe dat kwam!
vrijdag, maart 08, 2019
Yes we can ! 8 maart international: Wij zijn net mensen. Vrouwen eisen het Recht te worden erkend als dader
Nationally-recognized Attorney Launches Comprehensive Database of Clergy Accused of Sexual Misconduct in the Diocese of Greensburg
GREENSBURG (PA)
Horowitz Law
March 7, 2019
Adam Horowitz, a nationally-recognized advocate for survivors of clergy sexual abuse, announces the launch of a new database of clergy and lay employees accused of sexual abuse in the Diocese of Greensburg. The database, which includes 23 priests as of today, is believed to be the most comprehensive list of accused offenders in the Diocese of Greensburg available.
For the benefit of survivors and journalists alike, Horowitz and his team have painstakingly prepared individual profiles on more than 500 accused offenders in Pennsylvania to consolidate available information about their backgrounds, alleged crimes, and, in the case of offenders who are still alive, their current locations. Many of these profiles include photographs that are not available anywhere else.
The list was compiled using the names identified in the 2018 Grand Jury report, the Diocese of Greensburg's list of credibly accused individuals, media reports, and court records.
The Greensburg database also includes priests who belong to religious orders, such as the Jesuits and the Oblates. The Diocese of Greensburg fund is one of very few funds that will compensate those victimized by religious Order priests, such as the Benedictines.
Similar funds in the Archdiocese of Philadelphia and across New York State specifically and arbitrarily excluded claims made by anyone abused by non-diocesan priests, nuns, and lay employees.
However, the Diocese of Greensburg recently and unexpectedly announced that it will exclude the claims of anyone who had not reported their abuse to the Diocese of Greensburg before the day the fund opened.The Bishop offered no explanation was offered for this arbitrary exclusion, which does not exist in the overwhelming majority of claims funds in Pennsylvania and elsewhere.
maandag, maart 04, 2019
Deetman en Franciscus: bijdage aan Neerlands annalen Veni creator spiritus
Goddank, die meer dan dikke week is afgelopen! bedacht zij en raapte een knol op.
Bedankt, Moisés
Ik denk dat jij het beste boek schreef wat ik mij ooit aanschafte, sorry Zé.
Mijn vader had nu eenmaal geen tuinpad.
Ik heb geen flauw idee of dat Mechelen inmiddels al op de wereldranglijst erfgoederen staat, zoniet moeten we daar bij de volgende Europeese verkiezingen maar eens een prioriteit van maken!
Toch wel handig wanneer de archieven zelfs ook op youtube staan
Met buiging aan Archbishop Mark Coleridge of Brisbane , die misschien ook wel 's een nacht niet heeft geslapen
> ---------- Oorspronkelijk bericht ----------
For the first time since they shared the St Alipius presbytery at Ballarat in the 1970s, George Pell will be back under the same roof as the worst of the worst. He and Gerald Ridsdale will have so much to catch up on."
Bedankt, Moisés
Ik denk dat jij het beste boek schreef wat ik mij ooit aanschafte, sorry Zé.
Mijn vader had nu eenmaal geen tuinpad.
Ik heb geen flauw idee of dat Mechelen inmiddels al op de wereldranglijst erfgoederen staat, zoniet moeten we daar bij de volgende Europeese verkiezingen maar eens een prioriteit van maken!
 |
| Klik |
 |
| klik |
 |
| bron |
en een zoen van Femke Halsema, burgemeester Gemeente Amsterdam
 |
| bron |
> Van: "Archief.Amsterdam Archiefbank NOREPLY"
> Aan: "......nl>
> Datum: 4 maart 2019 om 10:10
> Onderwerp: [3N-Ht8kUigNS] Aanvraag tot digitalisering #68766 afgerond
>
> Geachte ......
>
> Uw aanvraag tot digitalisering is afgerond. De scans staan online en
> kunnen vanaf nu geraadpleegd en gedownload worden.
>
> Voor meer informatie over het digitaliseringsproces, zie onze website:
>
 |
| KLIK |
Pell will be in one of the prisons where Victoria houses paedophiles. He will know so many of the faces, so many priests and brothers who have done what he continues to deny having done himself. What reunions there will be.
zaterdag, maart 02, 2019
schietende krokussen: recept voor een goed weekend van zo'n meid wordt je dus helemaal vrolijk!
 |
| KLIK |
en mag wat mij betreft zelfs die [aarts?]bischop de camera even gebruiken om door een camera te zwaaien: kijk mam!! Ik vond hem schattig.... en hopelijk vind z'n moeder dat ook ,
over een jaar of 20 of zo....
En omdat ik nu eenmaal geen professor dr. ben had ik dus wat langer nodig dan eeen half uurtje om te weten dat deze dame dus voortaan gewoon een Mevr. Dr. is
En da's héél goed nieuws: hoera we sterven uit en moe-je nou toch 's kijken!
Dank U wel, Mevr. dr, , da's ongetwijfeld heel hard werken geweest.
En mijn ouwe-taart gevoelens bevallen me uitstekend, met dank aan mijn monsters, op de burgerlijke stand keurig als mijn kinderen betiteld, uitstekend, hun kennelijk ook al genetisch bepaalde mogelijkheid tot mij zeer vernietigend - jij bent hartstikke gek! - beschouwen inclusief.
Die lach is - net als ontzag - nou eenmaal ook het voorrecht van oude-taarten !
Dank U wel, Mevr. Doctor. Dat is, zeker na de afgelopen weken - Vaticaan bijeenkomst inclusief - bepaald geen verkeerd weten. Bedankt.
Zo'n 1000 jaar geleden, of zoiets, stond er een docent wapperend enthousiast te vertellen over een nieuwe studie, babylijkjes in de Amsterdamse grachten en nog veel langer daarvoor vroeg een reus me terwijl hij de varkenstroggen voor zijn huis met aarde en bloemetje vulde of ik wist hoeveel rollen wc-papier er het jaar daarvoor in Nederland waren verkocht. En ik wist zeker dat-ie niet goed snik was: een erfenis van de nonnen in hun duiding van de toekomst.
En ook zij wisten dat, of beter waaarschijnlijk: hoopten erop: zij dankzij ons de hemel in - dat hadden ze god zelf horen roepen - en wij de deur uit en als we mazzel hadden via de Goede Herder zodat er nog iets van ons terecht kon komen, via De Banstraat hadden we daarop heel wat minder kans .
Ook dat wisten ze, daar hadden ze een professor dr. voor en zijn cijfertjes die ze ons veelvuldig vertelden, zo-iets als de prijs van een rol Maria biskwietjes waarvan we ook goed doordrongen moesten zijn, die je dan weer af kon zetten tegen de verpleegprijs en hun opofferingsgezindheid waarvoor wij dus maar beter dankbaar konden zijn.
Met of zonder maria-biskwietje
Voor de prijs van die biskwietjes heb ik in ieder geval nooit een doctor als bron geweten, maar dat was ook niet nodig, Veel belangrijker was de bron te ontdekken van wie er nu weer wat van je had gejat- minstens zo belangrijk waren je schortzakken. En voor de wat ouderen de daarbij horende wisselkoers. En het mij zeer onwaarschijnlijk lijkt dat onze mededelingsgezinde nonnen ooit hun bron van wijsheid hebben bekeken terwijl ze hem beluisterde. Dat hoefde ook niet: hij deelde kennelijk mee en zij strooiden, getraind als zij waren in gehoorzaamheid, zijn cijfertjes vervolgens in onze schoten, in een eigen vorm van cathechismis die zij met ons deelden.
Waarmee je dus ook niet in staat bent - zoals de minachtende blikken van mijn monsters hebben bewezen - om ontzag te kunnen ervaren.
En dat zou wel 's een van de fouten - misschien wel de grootste? - kunnen zijn de afgelopen week in al die reacties over die bijeenkomst in het Vaticaan, Rome !
Regelmatig krijgt Walhout de vraag of ze niet treurig wordt van al die verhalen over jonggestorven kinderen. Hoewel het voor de historica vaak cijfertjes en databestanden blijven, trof het verhaal van de jonge Maria van Zundert uit Roosendaal haar wel. “Maria trouwt in 1865 met Hendrik Dirven en het koppel krijgt veertien kinderen. Elf daarvan overlijden nog voor ze een jaar oud zijn, de meesten aan diarree en krampen. Zij hadden dan ook alle omstandigheden tegen zich, een arbeidersgezin, woonachtig in de stad, afkomstig uit een lage sociale klasse én katholiek. Wanneer je zoveel van je kinderen moet begraven, dan word je toch knettergek?”
donderdag, februari 21, 2019
Mamoedt
Lava louça Maria
lava bem
cada rosto que tu debarres
te cousta um vintém
Phoe, dat hakte d'r effe goed in: veni Creator in Rome.
En dan, bij wijze van toegift en voor speciale genodigden op een scherm ook nog 's in manlijke uitvoering - na ons dood nemen we tenslotte allemaal afscheid van ons lijf dus waarom zij niet - Cornelia met 'r orgeltje. Ik weet bovendien -gelukkig - allang niet meer of Cornelia niet gewoon Cornelis was, maar feit is dat de enige die iets aan die stilte in die krankzinnige situatie kon zij was. En dat deed ze dus. En dat is ze dus blijven doen tot iedereen weer terug was en in de bank zat waarop de pater een knikje kreeg dat ie weer door kon gaan. En dat deed hij dus.
Misschien komt daar de tekst dan wel vandaan: "that's why I love Mankind"
Dank je wel, Cornelia-us, je zult ook niet hebben gesnapt wat er in vredesnaam daar beneden je balkonnetje gebeurde. Dát was Zusterschap!
Dank je wel, Germana, dat je de moed had om niét naar een reunie te komen en me de avond ervoor toen ik je belde om het wel te doen vertelde waarom. samengevat in zoek het maar uit, ik wil al die kritiek niet horen, maar je die ene keer je handtekening had veranderd op dat pest-blocnootjevelletje. Zou die paus in zijn vliegtuig hebben geweten dat hij jou citeerde? Voila, hier heje't, zoek het maar uit, doe je werk maar.
Het spijt me dat je het vandaag - net als ik - niet ook hebt kunnen zien!
Hoewel, ik ben blij dat je al die noodzakelijke voorgaande jaren niet hebt hoeven weten, je dat bespaard is gebleven. Maar, terwijl ik vanmiddag met geen mogelijkheid om je heen kon omdat ik het graag met je had gezien, was daar dat stralende koppie van die Australische Maltees - dank je, Scicluna! met zijn uitroep: "Ik kan naar mijn dochter toe en haar vertellen dat ik geloof", waarvan ik hoop dat hij én zijn dochter de moed nog hebben kunnen hebben gehad na al die jaren mishandeling daarna vandaag óók te hebben kunnen kijken. of desnoods zelfs zonder zijn dochter.
Dank je wel, Diarmuid! Misschien wel vooral voor die avond dat ik je kon zien en je hondsmoeie uitspraak mocht horen en zien met het rapport in je hand hoe je je nog nooit zo eenzaam hebt gevoeld; geen van je collega's die je even hadden gebeld: hoe is 't met je
Schijtluizen.
Zoveel andere mensen in zoveel jaren heb gezien
Maar op dat Veni Creator vanmiddag was ik mooi niet bereid.
Misschien had ik Canada en Australië wel nodig om het antwoord te vinden op die vraag wat Tutu in vredesnaam stond te doen daar achter z'n gordijntje, toen de Voorzitter met zijn koppie op de tafel sloeg bij de getuigenis van een Vrouw over wat er gebeurde met haar zoon.
En ik ben content met mijn knap pissig zijn toen ik na de persoon te hebben uitgelaten die bij noodzakelijke binnenkomst zei, je lacht zo, wat is er? maar ik niet bij kop en kont had kunnen pakken: kom volgende week maar terug nu effe niet, dus braaf de PC uitzette en deed wat we moesten doen, de PC weer aanzette : niks noppes nada terug te vinden maar live moest zitten kijken naar een Pietersplein en gedwongen was met af te vragen of die 2 witte karretjes nu politie zou zijn of gewoon ijsboeren. En ik nooit op dat plein zal komen ook, al was het maar omdat er me veel te vaak een klok klinkt en dat er dan zo eentje is die de waanzin betekent van geloven in God die zegt: laat alles nu acuut uit je vingers vallen en kom hier om mij te aanbidden, nee niks je zin nog effe afmaken, of nog effe dat bord weg zetten of desnoods je broek ophijsen: rennen, ik blijf niet eeuwig wachten; de nonnen waanzin, per decreet aan- en afgekondigd: nu ga ik naar die waanzin God wat zich wijzigde in het nee, nu ben ik vrij...om de krant te lezen in oudrose of lindegroen in mijn vrije tijd, of wie dan ook er nu zat met een halve zin in haar of zijn hand of zijn broek op de enkels, bim bam boem, godsprikklok.
Maar de live die toch al geen live meer was, terug vinden was onmogelijk.
En da's maar goed ook: een van mijn kinderen kent dat plein wel en weet vast wel of het nu wel of geen ijsboerenkarretjes zijn: hij stond op het dak, liet een foto weten, terwijl beneden hem, waar hij - gelukkig niet van wist, de ceremoniemeester van vandaag weer een nieuw rapport over Ierland stond uit te delen en pers vragen moest beantwoorden, waar hij duidelijk heel wat ongelukkiger mee was dan dat hij de afgelopen dagen toonbaar was.
.
Het deed me goed hem op die manier terug te zien.
Maar toen de karretjes weg waren, kennelijk waren de ijscoboer-bewaking in toenemende schaduw en een verassende lichtval toe aan ....tja...minestronesoep? ... was het live weer toe aan het directe live: een wel heel letterlijk galmende monseigneur, volstrekt onverstaanbaar was door zo'n 7 of 8 door elkaar heen roepende vertaling.....die niet anders dan verbijstering en grote ergernis kon oproepen over de onwaarschijnlijke knulligheid na de ervaring van ervoor zouden ze nu nog niet hebben gesnapt dat wij nu willen luisteren?
Maar ook dat bleek een kwestie van een knopje en censuur: weg galm!
Waarin verbijstering verbazing kon worden in de wetenschap dat ook hij flink wat en grote ergenis op zal roepen, maar da's niet de mijne.
En da's, naast het mij realiseren dat ik wél een donkerbruin vermoeden heb hoe Germana zou hebben gekeken vandaag, en er zelfs een foto van heb, die mij verschrikkelijke pijn heeft gedaan en zelfs de definitieve breuk met die nonnen heeft betekend een paar jaar geleden, met alle gevolgen vandien, waaronder mijn diepste minachting, net het verschil !!
Toen ik opbelde naar de Congregatie en een antwoord wilde op mijn urgente vraag of (een van) die vrouw(en) op die foto zuster huppeldepup was - wie is die vrouw waardoor ik bij het haar zien zo onwaarschijnlijk volkomen op tilt sla? wie is die vrouw was een zeer urgente vraag voor mij, waartoe ik zelfs oproepen deed voor hulp - kreeg ik het antwoord van de (leke-) "bestuursmedewerkster" dat ik goed moest begrijpen dat wanneer zij moest kiezen tussen mij en haar werk voor de congregatie zij zou kiezen voor de congregatie.
Roma locuta est, causa finita est
En daarmee konden (3) hele domme -veel te jonge - advocaten de rekening van hun kantoor, of misschien wel gewoon hun bakkie minestronesoep . weer voldoen alle 3 betaald door de RKK: - 2 via het Meldpunt 1 (dat hoop ik tenminste voor haar) via de congregatie of het bisdom Haarlem of Joost mag weten wie. Niet door mij, niet door het Maagdenhuis
Je moet toch wel een flink probleem in je bovenkamer (of je portomonee) hebben als je als advocaat voor een congregatie het voor elkaar krijgt dat Meldpunt te vragen mij niet te horen [of daar zelfs je briefpapiertje maar aan te willen lenen] om daar dan vervolgens ter kennelijke noodzaak van geklop op vrome borsten geheel en al in stijl van de beroerdste geen-stijl vorm des-rkk-kinderbeschermings die gore verdachtmakingen over mij (én mijn ouders/grootmoeder) gebaseerd op de fabels van de kinderbeschermingsleprakolonie] op te kunnen schrijven: mevrouw 1 heeft waarschijnlijk de hele periode dat ik in hun tehuizen zat heeft die tijd waarschijnlijk aan de andere kant van de wereld op missie doorgebracht, mevrouw 2 - de [ voormalige leken-] bestuursmedewerkster [ die dan kennelijk de jaren sinds ons contact kennelijk een late roeping in uitstervende congregatie en dus inmiddels blijkens de stukken Zuster zou zijn in een congregatie waar al jaren geen nonnen meer worden aangenomen] had in mijn tijd waarschijnlijk nog nooit van die hele congregatie gehoord en dan zijn er ook nog geen archieven anders dan die van henzelf, [waarvoor ik al jaren ervoor met toestemming had gehad van de toenmalige overste, en directrice Amsterdam Laetitia,toegang toe had gevraagd en zonder problemen van haar kant had gekregen, slechts [erg veel] van een eveneens bij de congregatie behorende kennelijk door Gerard van Westerloo ter nagedachte aan zijn moeder gedoneerde Noordwijkerhoutse Stommelstaart - waardoor dezelfde "bestuurs" medewerkster - in het begin van ons contact - mij aanbood dat ik dat ik mijn memoires wel mocht schrijven welke zij dan in hun archief - zoals zij zei dat ook bij een andere vrouw zou zijn gebeurd - zou worden opgenomen [*] anders dan - een boek-presentatie ( Prof. Dr. A.N.P. van Heijst) een de-RKK-zeer-onwelgevallige-internetdiscussie over de Goede Herder, en een begrafenis van een voormalige kinderzuster, naast mijn weblog(s) op grond van míjn [van een andere Prof. Dr. geleende) regels - presteerden!
Hoe krijg je het voor elkaar om je daarvoor te lenen....bezopen!
Roma locuta est, causa finita est !!
Want sinds de dood van mijn ouders was ik geen lid meer van die RKK.
Dat is een mannentent: maar dat RKK patriarchaat heb ik helemaal nooit gekend!
Dat kwam pas daarna.
IK was geen non!
Ik zat in een vrouwentent waarbinnen God boog als Germana hem audiëntie verleende, en reken maar dat dát héél verstandig van die God was.
Op diezelfde foto waar ik naar vroeg staan nog een aantal vrouwen, waaronder een hele jonge Germana, Ze had - niet met en niet zonder sluier - nu eenmaal geen pokerface.
Ik denk dat ze blij zou zijn geweest met die bijeenkomst in Rome, al komt die dan veel en veel te laat, en voor haar, zowel als voor mij -én mijn kinderen - tientallen jaren te laat! Maar voor ieder van ons geldt en gold dat we niet echt stekeblind of op ons achterhoofd zijn gevallen.
Roma locuta est, causa finita est.
*waarbij men haar kennelijk had vergeten te informeren dat een flink deel van hun archief in netjes betaalde kopietjes gewoon in mijn huis ligt, welke ik ze zelfs aan had geboden nadat een woedende ook al medewerkster, mij had verteld dat een groot deel van hun archief verloren zou zijn gegaan bij de verhuizing uit Amsterdam naar Bosbeek, Om nogal voor de hand liggende redenen had men kennelijk nog nooit kennis gemaakt met de Voorhoutse broer Stommelstaart van O.L.V. 7 Smarten [en diens Overste, met zijn nieuwe archiefkluis die de hersens had om gewoon even op te bellen en te vragen of ik enig idee had waar de al tientallen jaren ontbrekende boeken notulenboeken van zijn congregatie zouden kunnen zijn [en her en der een vreemd stapeltje tegen kwam, zoals ik vreemde mensen met vreemde vragen tegenkwam] En het antwoord dus heel simpel een wederzijds ja kon zijn digitaliseren van ouwe troep brengt de hond in de pot en brengt zijn kikkervisjes voort.
Hoe zou de onvoltooid toekomende tijd in het latijn eruit zien ?
Bedankt Paul!
Dank je, Theo.
lava bem
cada rosto que tu debarres
te cousta um vintém
Phoe, dat hakte d'r effe goed in: veni Creator in Rome.
En dan, bij wijze van toegift en voor speciale genodigden op een scherm ook nog 's in manlijke uitvoering - na ons dood nemen we tenslotte allemaal afscheid van ons lijf dus waarom zij niet - Cornelia met 'r orgeltje. Ik weet bovendien -gelukkig - allang niet meer of Cornelia niet gewoon Cornelis was, maar feit is dat de enige die iets aan die stilte in die krankzinnige situatie kon zij was. En dat deed ze dus. En dat is ze dus blijven doen tot iedereen weer terug was en in de bank zat waarop de pater een knikje kreeg dat ie weer door kon gaan. En dat deed hij dus.
Misschien komt daar de tekst dan wel vandaan: "that's why I love Mankind"
Dank je wel, Cornelia-us, je zult ook niet hebben gesnapt wat er in vredesnaam daar beneden je balkonnetje gebeurde. Dát was Zusterschap!
Dank je wel, Germana, dat je de moed had om niét naar een reunie te komen en me de avond ervoor toen ik je belde om het wel te doen vertelde waarom. samengevat in zoek het maar uit, ik wil al die kritiek niet horen, maar je die ene keer je handtekening had veranderd op dat pest-blocnootjevelletje. Zou die paus in zijn vliegtuig hebben geweten dat hij jou citeerde? Voila, hier heje't, zoek het maar uit, doe je werk maar.
Het spijt me dat je het vandaag - net als ik - niet ook hebt kunnen zien!
Hoewel, ik ben blij dat je al die noodzakelijke voorgaande jaren niet hebt hoeven weten, je dat bespaard is gebleven. Maar, terwijl ik vanmiddag met geen mogelijkheid om je heen kon omdat ik het graag met je had gezien, was daar dat stralende koppie van die Australische Maltees - dank je, Scicluna! met zijn uitroep: "Ik kan naar mijn dochter toe en haar vertellen dat ik geloof", waarvan ik hoop dat hij én zijn dochter de moed nog hebben kunnen hebben gehad na al die jaren mishandeling daarna vandaag óók te hebben kunnen kijken. of desnoods zelfs zonder zijn dochter.
Dank je wel, Diarmuid! Misschien wel vooral voor die avond dat ik je kon zien en je hondsmoeie uitspraak mocht horen en zien met het rapport in je hand hoe je je nog nooit zo eenzaam hebt gevoeld; geen van je collega's die je even hadden gebeld: hoe is 't met je
Schijtluizen.
Zoveel andere mensen in zoveel jaren heb gezien
Maar op dat Veni Creator vanmiddag was ik mooi niet bereid.
Misschien had ik Canada en Australië wel nodig om het antwoord te vinden op die vraag wat Tutu in vredesnaam stond te doen daar achter z'n gordijntje, toen de Voorzitter met zijn koppie op de tafel sloeg bij de getuigenis van een Vrouw over wat er gebeurde met haar zoon.
En ik ben content met mijn knap pissig zijn toen ik na de persoon te hebben uitgelaten die bij noodzakelijke binnenkomst zei, je lacht zo, wat is er? maar ik niet bij kop en kont had kunnen pakken: kom volgende week maar terug nu effe niet, dus braaf de PC uitzette en deed wat we moesten doen, de PC weer aanzette : niks noppes nada terug te vinden maar live moest zitten kijken naar een Pietersplein en gedwongen was met af te vragen of die 2 witte karretjes nu politie zou zijn of gewoon ijsboeren. En ik nooit op dat plein zal komen ook, al was het maar omdat er me veel te vaak een klok klinkt en dat er dan zo eentje is die de waanzin betekent van geloven in God die zegt: laat alles nu acuut uit je vingers vallen en kom hier om mij te aanbidden, nee niks je zin nog effe afmaken, of nog effe dat bord weg zetten of desnoods je broek ophijsen: rennen, ik blijf niet eeuwig wachten; de nonnen waanzin, per decreet aan- en afgekondigd: nu ga ik naar die waanzin God wat zich wijzigde in het nee, nu ben ik vrij...om de krant te lezen in oudrose of lindegroen in mijn vrije tijd, of wie dan ook er nu zat met een halve zin in haar of zijn hand of zijn broek op de enkels, bim bam boem, godsprikklok.
Maar de live die toch al geen live meer was, terug vinden was onmogelijk.
En da's maar goed ook: een van mijn kinderen kent dat plein wel en weet vast wel of het nu wel of geen ijsboerenkarretjes zijn: hij stond op het dak, liet een foto weten, terwijl beneden hem, waar hij - gelukkig niet van wist, de ceremoniemeester van vandaag weer een nieuw rapport over Ierland stond uit te delen en pers vragen moest beantwoorden, waar hij duidelijk heel wat ongelukkiger mee was dan dat hij de afgelopen dagen toonbaar was.
.
Het deed me goed hem op die manier terug te zien.
Maar toen de karretjes weg waren, kennelijk waren de ijscoboer-bewaking in toenemende schaduw en een verassende lichtval toe aan ....tja...minestronesoep? ... was het live weer toe aan het directe live: een wel heel letterlijk galmende monseigneur, volstrekt onverstaanbaar was door zo'n 7 of 8 door elkaar heen roepende vertaling.....die niet anders dan verbijstering en grote ergernis kon oproepen over de onwaarschijnlijke knulligheid na de ervaring van ervoor zouden ze nu nog niet hebben gesnapt dat wij nu willen luisteren?
Maar ook dat bleek een kwestie van een knopje en censuur: weg galm!
Waarin verbijstering verbazing kon worden in de wetenschap dat ook hij flink wat en grote ergenis op zal roepen, maar da's niet de mijne.
En da's, naast het mij realiseren dat ik wél een donkerbruin vermoeden heb hoe Germana zou hebben gekeken vandaag, en er zelfs een foto van heb, die mij verschrikkelijke pijn heeft gedaan en zelfs de definitieve breuk met die nonnen heeft betekend een paar jaar geleden, met alle gevolgen vandien, waaronder mijn diepste minachting, net het verschil !!
Toen ik opbelde naar de Congregatie en een antwoord wilde op mijn urgente vraag of (een van) die vrouw(en) op die foto zuster huppeldepup was - wie is die vrouw waardoor ik bij het haar zien zo onwaarschijnlijk volkomen op tilt sla? wie is die vrouw was een zeer urgente vraag voor mij, waartoe ik zelfs oproepen deed voor hulp - kreeg ik het antwoord van de (leke-) "bestuursmedewerkster" dat ik goed moest begrijpen dat wanneer zij moest kiezen tussen mij en haar werk voor de congregatie zij zou kiezen voor de congregatie.
Roma locuta est, causa finita est
En daarmee konden (3) hele domme -veel te jonge - advocaten de rekening van hun kantoor, of misschien wel gewoon hun bakkie minestronesoep . weer voldoen alle 3 betaald door de RKK: - 2 via het Meldpunt 1 (dat hoop ik tenminste voor haar) via de congregatie of het bisdom Haarlem of Joost mag weten wie. Niet door mij, niet door het Maagdenhuis
Je moet toch wel een flink probleem in je bovenkamer (of je portomonee) hebben als je als advocaat voor een congregatie het voor elkaar krijgt dat Meldpunt te vragen mij niet te horen [of daar zelfs je briefpapiertje maar aan te willen lenen] om daar dan vervolgens ter kennelijke noodzaak van geklop op vrome borsten geheel en al in stijl van de beroerdste geen-stijl vorm des-rkk-kinderbeschermings die gore verdachtmakingen over mij (én mijn ouders/grootmoeder) gebaseerd op de fabels van de kinderbeschermingsleprakolonie] op te kunnen schrijven: mevrouw 1 heeft waarschijnlijk de hele periode dat ik in hun tehuizen zat heeft die tijd waarschijnlijk aan de andere kant van de wereld op missie doorgebracht, mevrouw 2 - de [ voormalige leken-] bestuursmedewerkster [ die dan kennelijk de jaren sinds ons contact kennelijk een late roeping in uitstervende congregatie en dus inmiddels blijkens de stukken Zuster zou zijn in een congregatie waar al jaren geen nonnen meer worden aangenomen] had in mijn tijd waarschijnlijk nog nooit van die hele congregatie gehoord en dan zijn er ook nog geen archieven anders dan die van henzelf, [waarvoor ik al jaren ervoor met toestemming had gehad van de toenmalige overste, en directrice Amsterdam Laetitia,toegang toe had gevraagd en zonder problemen van haar kant had gekregen, slechts [erg veel] van een eveneens bij de congregatie behorende kennelijk door Gerard van Westerloo ter nagedachte aan zijn moeder gedoneerde Noordwijkerhoutse Stommelstaart - waardoor dezelfde "bestuurs" medewerkster - in het begin van ons contact - mij aanbood dat ik dat ik mijn memoires wel mocht schrijven welke zij dan in hun archief - zoals zij zei dat ook bij een andere vrouw zou zijn gebeurd - zou worden opgenomen [*] anders dan - een boek-presentatie ( Prof. Dr. A.N.P. van Heijst) een de-RKK-zeer-onwelgevallige-internetdiscussie over de Goede Herder, en een begrafenis van een voormalige kinderzuster, naast mijn weblog(s) op grond van míjn [van een andere Prof. Dr. geleende) regels - presteerden!
Hoe krijg je het voor elkaar om je daarvoor te lenen....bezopen!
Roma locuta est, causa finita est !!
Want sinds de dood van mijn ouders was ik geen lid meer van die RKK.
Dat is een mannentent: maar dat RKK patriarchaat heb ik helemaal nooit gekend!
Dat kwam pas daarna.
IK was geen non!
Ik zat in een vrouwentent waarbinnen God boog als Germana hem audiëntie verleende, en reken maar dat dát héél verstandig van die God was.
Op diezelfde foto waar ik naar vroeg staan nog een aantal vrouwen, waaronder een hele jonge Germana, Ze had - niet met en niet zonder sluier - nu eenmaal geen pokerface.
Ik denk dat ze blij zou zijn geweest met die bijeenkomst in Rome, al komt die dan veel en veel te laat, en voor haar, zowel als voor mij -én mijn kinderen - tientallen jaren te laat! Maar voor ieder van ons geldt en gold dat we niet echt stekeblind of op ons achterhoofd zijn gevallen.
Roma locuta est, causa finita est.
*waarbij men haar kennelijk had vergeten te informeren dat een flink deel van hun archief in netjes betaalde kopietjes gewoon in mijn huis ligt, welke ik ze zelfs aan had geboden nadat een woedende ook al medewerkster, mij had verteld dat een groot deel van hun archief verloren zou zijn gegaan bij de verhuizing uit Amsterdam naar Bosbeek, Om nogal voor de hand liggende redenen had men kennelijk nog nooit kennis gemaakt met de Voorhoutse broer Stommelstaart van O.L.V. 7 Smarten [en diens Overste, met zijn nieuwe archiefkluis die de hersens had om gewoon even op te bellen en te vragen of ik enig idee had waar de al tientallen jaren ontbrekende boeken notulenboeken van zijn congregatie zouden kunnen zijn [en her en der een vreemd stapeltje tegen kwam, zoals ik vreemde mensen met vreemde vragen tegenkwam] En het antwoord dus heel simpel een wederzijds ja kon zijn digitaliseren van ouwe troep brengt de hond in de pot en brengt zijn kikkervisjes voort.
Hoe zou de onvoltooid toekomende tijd in het latijn eruit zien ?
Bedankt Paul!
Dank je, Theo.
Abonneren op:
Posts (Atom)
