Zwavelstokken: nog één jaar!

KLIK

 

Linnaeus

staatsloterij

Knuffels in Haarlemmerstraat

Met 865 knuffels in de Haarlemmerstraat vraagt stichting Impact Makers aandacht voor het bespreekbaar maken van seksueel misbruik van kinderen. Elke knuffel representeert een kind dat in 2020 is misbruikt.

 Het monument bestaat uit knuffels die in klossen van tien opgehangen zijn in de Haarlemmerstraat. Elke klos bestaat uit negen knuffels van dezelfde kleur en één knuffel van een andere kleur. Dit representeert de verhouding van 1 op de 10 kinderen die in 2020 slachtoffer waren van seksueel misbruik. In 85 procent van de gevallen is de dader iemand die het kind goed kent.

Deze cijfers laten zien dat bij veel mensen wel iemand in de omgeving rondloopt die hiermee te maken heeft, maar toch wordt er zelden over gepraat. “Mensen bedenken excuses om niet over kindermisbruik te hoeven praten,”  zegt zakelijk leider van Impact Makers, een stichting die dit bespreekbaar wil maken. Volgens de stichting wordt de drempel voor slachtoffers om over misbruik te praten pas verlaagd als het onderwerp geen taboe meer is en niet meer door wordt vermeden.

KLIK

Erkenning

De verspreiding van de knuffels door de straat laat de grootte van het probleem zien, legt Born uit, en is een erkenning van alle misbruikte kinderen die niet gehoord worden. “Je komt onderweg steeds meer ‘gevallen van misbruik’ tegen, totdat je er niet meer omheen kan.”

Stichting Impact Makers sprak bovendien met ruim tweehonderd mensen over hun ongemak om over kindermisbruik te praten aan de hand van fragmenten uit Buiten is het feest, een film over een zangeres die vroeger is misbruikt door haar stiefvader. Born: “Tijdens die gesprekken zeiden mensen dat ze bijna niet konden geloven dat kindermisbruik op zo’n grote schaal plaatsvindt en dat iemand in staat is om zoiets verschrikkelijks te doen.”

In de Posthoornkerk op 18 november wordt onder leiding van Karin Bloemen verder gesproken hierover. Haar persoonlijke ervaringen als slachtoffer van kindermisbruik waren inspiratie voor de film.

KLIK

Het tijdelijke monument in de Haarlemmerstraat werd gemaakt in samenwerking met het programma Geweld hoort nergens thuis, Team-kim en RinkelFilm voor de Week tegen Kindermisbruik, die duurt tot 21 november.

Bisschoppen danken expertenpanel voor hun eindrapport Adoptie

BRUSSEL (KerkNet/IPID) - In een zo-even gepubliceerd persbericht danken de bisschoppen de leden van het expertenpanel Adoptie voor hun eindrapport. Het panel van experts werd opgericht door Vlaams minister Jo Vandeurzen. Aanleiding vormde de hoorzittingen over de problematiek van de al of niet gedwongen adopties in Vlaanderen die de commissie Welzijn, Volksgezondheid en Gezin (WVG) in het Vlaamse parlement organiseerden. Het expertenpanel, dat minister Vandeuzen moet adviseren over het te voeren beleid, stelde maandag zijn eindrapport 'Wegen tot erkenning en herstel bij gedwongen adopties' voor.
De integrale tekst van de reactie van de bisschoppen luidt als volgt.

"De bisschoppen danken de leden van het expertenpanel voor hun eindrapport. Ze steunen de daarin geformuleerde aanbevelingen en engageren zich voor de uitvoering ervan, met inbegrip van excuses, samen met alle andere instellingen, diensten en personen die bij de problematiek betrokken zijn.

De bisschoppen hebben ondertussen met Kind & Gezin afgesproken dat een vertegenwoordiger van Kind & Gezin, samen met een afgevaardigde van de Bisschoppenconferentie alle instellingen zullen bezoeken waarin adopties hebben plaats gevonden met de vraag om al hun archiefmateriaal over te maken aan Kind & Gezin om zo moeders te helpen in de zoektocht naar hun kind en kinderen op zoek naar hun moeder. Ondertussen hebben ‘Ten Anker’ (Oostende), de Zusters der Kleinen (Borgerhout) en de zusters van de Kindsheid Jesu die werkzaam waren in Tamar (Lommel) al hun volle medewerking toegezegd.

De bisschoppen hopen op deze manier concreet bij te dragen in het verzachten van de pijn die een moeder lijdt als ze haar kind niet terugvindt en van een kind op zoek naar zijn moeder."

Léonard condamné pour ne pas avoir protégé la victime d’un pédophile

Prendre un enfant par la main pour l'emmener vers demain
Pour lui donner la confiance en son pas.
Prendre un enfant pour un roi.

Prendre un enfant par le coeur pour soulager ses malheurs

Tout doucement, sans parler, sans pudeur.

Prendre un enfant sur son coeur.

Prendre un enfant par la main et lui chanter des refrains

Pour qu'il s'endorme à la tombée du jour.

De aartsbisschop sloeg mea culpa: 'gedurende verschillende decennia heeft de Kerk, net als andere instituties, het probleem van pedofilie in haar midden niet voldoende diep ingeschat. 
Door een schuldig stilzwijgen heeft men vaak de voorkeur gegeven aan de reputatie van sommige kerkleiders in plaats van aan de misbruikte kinderen. 
Ook hier moeten we, door de waarheid, hen die vreselijk mishandeld werden in hun waardigheid herstellen.' 
Volgens Léonard is de recente brief van paus Benedictus XVI aan de katholieken in Ierland 'een voorbeeld'.

04/04/2010

De homilie werd zaterdag in de Sint-Romboutskathedraal in Mechelen voorgelezen 

en zondag in de St-Michiel- en St-Goedelekathedraal in Brussel.

Ce jeudi, la cour d'appel civile de Liège a condamné Monseigneur Léonard dans une affaire de protection de pédophile. La plainte avait été introduite par Joël Devillet. Enfant de cœur en 1987 à Aubange, il avait été victime de faits de mœurs alors qu'il n'avait que 14 ans. Il a été abusé jusqu'en 1991 par l'abbé Hubermont. Joël Devillet reprochait à l'Eglise d'avoir tenté d'étouffer l'affaire et de lui avoir conseillé de ne pas porter plainte.

La cour d'appel estime que 5% de cette incapacité de travail est imputable à la faute de Mgr Léonard. A raison de 2.000 euros le point, la cour condamne Mgr Léonard à indemniser Joël Devillet à raison de 10.000 euros.

Mgr Léonard, alors qu'il était évêque de Namur, n'avait pas traité avec toute la sollicitude requise son dossier. Joël Devillet avait porté l'affaire en justice. Il avait été débouté par le tribunal civil de Namur en novembre 2013 

Joël Devillet, aujourd'hui âgé de 42 ans, avait décidé d'aller en appel. La cour d'appel de Liège lui a donné raison jeudi.

 "Il convient de retenir que la manière dont l'intimé (Mgr Léonard) a pris en compte et traité la dénonciation des abus dont Joël Devillet a été victime, a maintenu ce dernier dans un sentiment d'injustice et d'abandon, entre 1996 et 2001, et a participé à l'effondrement de sa structure psychique, à sa dévalorisation et aux troubles psychologiques ayant donné lieu à une incapacité de travail de 50%", conclut le jugement.

Adriaenssens toont begrip voor De Kesel: "Het waren verwarrende tijden"

STEFAN GROMMEN

De Morgen
14-11-14
Bron: VRT

"Heel pijnlijk", zo noemt kinderpsychiater Peter Adriaenssens de link tussen de derde misbruikzaak in het bisdom Brugge, die vandaag aan het licht gebracht werd, en de actuele heisa in het bisdom. Dat zei in een interview in 'De Ochtend' op Radio 1. Hij suggereert dat De Kesel in die periode niet meer kon en mocht doen..

De timing waarop het oude kindermisbruikdossier van de priester die nu nog altijd met straatkinderen in Brazilië werkt aan het licht kwam, was uitzonderlijk. Dat vertelt Peter Adriaenssens, toen voorzitter van de commissie-Adriaenssens die het misbruik in de Kerk moest onderzoeken. "Ik herinner me dit dossier nog zeer goed, want het gesprek met hem (de priester in kwestie, nvdr) had plaats op de dag van de inval van operatie-Kelk (eind juni 2010, nvdr), de dag dat de commissie opgeheven werd. We waren net met dat dossier begonnen."

"De man zei dat er een bemiddeling was gebeurd door hulpverleners, die een gesprek georganiseerd hadden tussen hem en het slachtoffers. Hij was niet akkoord met wat er daar over hem gezegd werd. Hij ontkende de aantijgingen. Wij hebben dit dossier mee opgenomen in de dossiers die wij aan justitie bezorgden. Ik heb ook een brief geschreven aan parket over onze bezorgdheid over deze man, naast het feit dat het parket dit dossier ook in beslag genomen had. De man stond erop terug te keren naar Brazilië. Wij konden hem niet daar houden."

Op de achtergrond treden

Peter Adriaenssens spreekt van "zeer verwarrende tijden". "Ons werk was stopgezet, de boodschap van het gerecht en ook het publiek was dat het aan justitie was." Dat dit verhaal nu mee op de hoop gegooid wordt van de heisa rond bisschop De Kesel, vraagt om nuancering, vindt hij. "Je mag niet vergeten: we hadden te maken met een startende bisschop. Monseigneur Vangheluwe was net afgetreden en monseigneur De Kesel was pas gestart. Het zou zeer delicaat geweest zijn als de bisschop nog een dossier zelf behandeld zou hebben. Het signaal was toen dat hij op de achtergrond moest treden."

Daarom noemt Adriaenssens de link met de actualiteit "heel pijnlijk". "Dit dossier lijkt nu mee opgerakeld te worden in de heisa rond de Brugse bisschop. Ik kan mij voorstellen dat dit verhaal, te midden van de onduidelijke situatie van de inbeslagnames, 'wie mag nog wat doen?', daar mee in versukkeld geraakt is."


Consciëntieus

Ik ben onder de indruk van de consciëntieusheid waarmee hij dat heeft aangepakt

Manu Keirse, de voorzitter van de interdiocesane commissie voor de bescherming van kinderen en jongeren

De Kesel wordt overigens ook uit de wind gezet door Manu Keirse, de voorzitter van de interdiocesane commissie voor de bescherming van kinderen en jongeren. Die werd opgericht na het opdoeken van de commissie-Adriaenssens. Keirse bevestigt in 'De Ochtend' dat De Kesel de bewuste priester, die intussen in Brazilië aan de slag was, wel degelijk ontboden had voor onderzoek. "Nadien heeft hij de bevoegde bisschop in Brazilië uitdrukkelijk op de hoogte gebracht, volgens de richtlijnen hier, zodat gepaste maatregelen konden worden genomen."

Dat die blijkbaar niet genomen zijn, lijkt Keirse een zaak van die Braziliaanse bisschop. Het is een probleem dat Adriaenssens ook zegt aangekaart te hebben in het rapport van de commissie. "Het was zeer moeilijk om zicht te krijgen op 'probleempersonen' die naar de ontwikkelingslanden waren getrokken. En op wie daar bevoegd voor was."

Keirse onderstreept dat De Kesel besefte dat hij in de recente misbruikzaken een inschattingsfout had gemaakt. "Iemand barmhartigheid verlenen na een gerechtelijke termijn is moeilijk in de ogen van slachtoffers." Volgens Keirse heeft De Kesel vervolgens gevraagd om alle dossier uit het verleden te herbekijken. "Ik ben onder de indruk van de consciëntieusheid waarmee hij dat heeft aangepakt."

afasta de mim esse cálice.

27/01/2011 

Associação belga revela que padre acusado de pedofilia no país está no Brasil

O porta-voz da associação SNAP Belgium, Lieve Halsberghe, afirmou que tem uma carta de duas das supostas vítimas do sacerdote

Agência EFE

Um sacerdote belga acusado de abusar sexualmente de menores no país trabalha atualmente em uma casa de amparo a meninos de rua no Brasil, denunciou nesta quinta-feira uma associação de ajuda a vítimas deste tipo de crime.

O padre trabalhou em várias paróquias do norte da Bélgica antes de ir para o Brasil, segundo a porta-voz da associação SNAP Belgium, Lieve Halsberghe, citada pela agência "Belga".

Halsberghe afirmou que tem uma carta de duas das supostas vítimas do sacerdote e ressaltou que as autoridades belgas deveriam advertir o Governo brasileiro sobre o risco de reincidência.

As duas vítimas denunciaram seu caso à comissão criada pela Igreja Católica belga para investigar o alcance dos abusos sexuais a menores por parte de religiosos.

Essa comissão revelou que os supostos crimes prescreveram do ponto de vista penal.

O relatório apresentado por essa comissão em setembro do ano passado causou uma grande comoção no país, ao revelar mais de 450 denúncias de vítimas - 13 das quais se suicidaram - nos últimos 25 anos.

De Brugse bisschop Jozef De Kesel riep in 2011 een priester terug uit Brazilië, nadat twee slachtoffers een klacht hadden ingediend wegens kindermisbruik. Maar de bisschop verhinderde niet dat de man een jaar later weer naar Zuid-Amerika vertrok, waar hij nu met straatkinderen werkt. Het is het derde dossier waarmee De Kesel in zwaar weer belandt.

Priester M.D. was in de jaren 80 een leerkracht in een Brugse katholieke middelbare school. In die tijd zou hij twee slachtoffers gemaakt hebben. De leerlingen dienden jaren later, in 2010, toen ze volwassen waren, afzonderlijk van elkaar een klacht in tegen de priester. Eén slachtoffer stapte naar het gerecht, bevestigt het parket van Brugge. Een tweede slachtoffer stapte naar de Commissie Adriaenssens. De feiten gebeurden tussen 1986 en 1992. De twee zouden elkaar niet kennen.

Het Brugse gerecht kon niet meteen ingrijpen, want M.D. woonde toen al geruime tijd in Brazilië. Hij was begin jaren 90 als missionaris naar Brazilië vertrokken.

‘Ik heb toen ingegrepen: ik heb die man zelf naar België teruggeroepen’, vertelde bisschop De Kesel gisteravond aan deze krant. ‘De man is daarop verhoord.’ M.D. werd door de politie ook geconfronteerd met de twee slachtoffers.

Die slachtoffers ontdekten dat priester M.D. in 2012 opnieuw in Brazilië woonde. Daar verblijft hij nu nog steeds, en volgens enkele personen die we gisteren contacteerden, werkt hij nog steeds met kinderen.

Waarom M.D. in 2012 de toestemming kreeg om te vertrekken, kon de Brugse bisschop zich gisteravond niet meteen herinneren.
Wellicht was dat omdat het Brugse parket niet optrad tegen M.D. De feiten waarvan hij beschuldigd werd, waren naar Belgisch recht allang verjaard.

Het Nieuwsblad

14-11-2014

Peter Adriaenssens van de opgedoekte commissie Adriaenssens neemt het op voor de Brugse bisschop De Kesel. ‘Hij is heel begaan met wat er allemaal gebeurt en het is dan ook pijnlijk dat het verhaal van pastoor M.D. nu opgerakeld wordt’, aldus Adriaenssens op Radio 1.

Pastoor M.D. was een gekende naam bij de commissie Adriaenssens, een commissie over seksueel misbruik in de Kerk die voorgezeten werd door kinderpsychiater Peter Adriaenssens. In 2011 werd M.D. door de Brugse bisschop De Kesel teruggeroepen uit Brazilië, waar hij op dat moment aan het werk was, omdat twee slachtoffers een klacht hadden ingediend wegens kindermisbruik.

Adriaenssens herinnert zich de zaak nog. 'Ik heb er nog over gepraat met die pastoor’, vertelde Adriaenssens in De Ochtend op Radio 1. ‘Toevallig net op de dag waarop alle dossiers van onze commissie in beslag genomen werden en de commissie opgedoekt werd. De meeste namen uit die tijd herinner ik me niet meer, maar deze persoon en dit dossier zeker wel.’

Het was de commissie die De Kesel gevraagd had om M.D. terug te roepen uit Brazilië. ‘De priester vertelde me dat er een gesprek was geweest tussen het slachtoffer en hemzelf met hulpverleners erbij. Hij ging niet akkoord met wat daar over hem gezegd werd en ontkende de aantijgingen.’

De commissie maakte daarop een brief over aan het parket, waarin ze duidelijk schreef dat het bezorgd is om de man. ‘Het probleem was dat de man erop stond dat hij mocht terugkeren naar Brazilië. Ik moet daar werken, jullie kunnen mij niet zomaar hier houden, zei hij. Hij zou een verklaring bij het parket afgelegd hebben en zei me dat hij meewerkte aan het dossier. Daarna is hij weer vertrokken. Het zou kunnen dat door de verwarrende periode - het opdoeken van de commissie - het dossier wat uit de aandacht geraakt is. Nochtans hadden we er al op gewezen dat het moeilijk was om onze priesters in ontwikkelingslanden goed op te volgen.’

Het moment was ook slecht voor bisschop De Kesel, die net de omstreden bisschop Vangheluwe komen vervangen was. ‘Het was een heel delicaat moment voor de bisschop om al een standpunt in te nemen of in te grijpen. Ze raadden hem aan om op de achtergrond te blijven en Justitie haar werk te laten doen.’
Adriaenssens vindt het pijnlijk dat de zaak nu boven water komt. ‘Ik weet dat de bisschop daar enorm mee begaan  is¨

De rechtvaardige rechters laat ze niet schieten

Wanneer verontschuldigingen van het gerecht voor de ramkraak op de
Adriaenssens-dossiers? Wanneer duidelijkheid over de 445 verdwenen pv’s

Ter info: Volgende de zitting van het KIB mbt de verdwenen PV’s op 6 mei 2014 aan het Poelaertplein te Brussel, ondermeer over 9 pv’s waarvan het KIB nog de verdwijning vastgesteld heeft, bijkomend aan de 445 andere verdwenen pv’s.


Zijn verontschuldigingen van de politiek en samenleving wel geloofwaardig als er nog altijd meer dan 445+9 pv’s met slachtoffergegevens niet teruggevonden zijn en het onderzoek nog aan de gang is? En hoe kan een samenleving en hun politieke wordvoerders, Jan Peumans en Van Deurzen geloofwaardig zijn als het gerecht zich niet verontschuldigt bij de 475 slachtoffers wiens dossiers “doelbewust onregelmatig” werden in beslag genomen bij Peter Adriaenssens en daardoor vernietigd?

“Je hebt altijd mensen die zich niet kunnen neerleggen bij het goede dat hen gedaan is na het slechte dat is gebeurd” “Zijn ze (is hem) weer daar”, “Is het dan nooit genoeg geweest”? Zo zal de ene en andere wel reageren, tant pis of tant mieux.

De gerechtelijke ramkraak van de eeuw

Peter Adriaenssens is dus Commandeur geworden in de Leopoldsorde, het is een hart onder de riem van de 475 slachtoffers van sexueel misbruik in de kerk die Peter Adriaenssens en z’n equipe in vertrouwen namen nadat ook de neef van Van Gheluwe zich tot hem gericht had. Na 6 weken was het voor hem en de slachtoffers op 24/06/2010 bekeken.

Wanneer verontschuldigingen van het gerecht voor de ramkraak op de Adriaenssens-dossiers? Wanneer duidelijkheid over de 445 verdwenen pv’s Daar zijn ze, daar is hem, weer. ´t Bondgenootje

Bericht 16/04/2014 -

Ter info:  
Volgende de zitting van het KIB mbt de verdwenen PV’s op 6 mei 2014 aan het Poelaertplein te Brussel, ondermeer over 9 pv’s waarvan het KIB nog de verdwijning vastgesteld heeft, bijkomend aan de 445 andere verdwenen pv’s.

Zijn publieke verontschuldigingen geloofwaardig als…

Zijn verontschuldigingen van de politiek en samenleving wel geloofwaardig als er nog altijd meer dan 445+9 pv’s met slachtoffergegevens niet teruggevonden zijn en het onderzoek nog aan de gang is? En hoe kan een samenleving en hun politieke wordvoerders, Jan Peumans en Van Deurzen geloofwaardig zijn als het gerecht zich niet verontschuldigt bij de 475 slachtoffers wiens dossiers “doelbewust onregelmatig” werden in beslag genomen bij Peter Adriaenssens en daardoor vernietigd?

“Je hebt altijd mensen die zich niet kunnen neerleggen bij het goede dat hen gedaan is na het slechte dat is gebeurd” “Zijn ze (is hem) weer daar”, “Is het dan nooit genoeg geweest”? Zo zal de ene en andere wel reageren, tant pis of tant mieux.

De gerechtelijke ramkraak van de eeuw

Peter Adriaenssens is dus Commandeur geworden in de Leopoldsorde, het is een hart onder de riem van de 475 slachtoffers van sexueel misbruik in de kerk die Peter Adriaenssens en z’n equipe in vertrouwen namen nadat ook de neef van Van Gheluwe zich tot hem gericht had. Na 6 weken was het voor hem en de slachtoffers op 24/06/2010 bekeken.

Waarom moest de gerechtelijke lobby van Brussel, tegen alle adviezen in, ook van het parket generaal die hen daar op 23/06/2010 langs Johan Delmulle nog voor had willen behoeden, een groots opgezette mediatiek ondersteunde roof van de 475 vertrouwelijke meldingen doen. Als afleidingsmanoeuvre werd ook nog Danneels en de kerkelijke archieven leeggehaald. Het is een schande waar vooralsnog geen verontschuldigingen zijn gekomen, ook al is al een hele tijd een definitieve gerechtelijke veroordeling  uitgesproken over de inbeslagnames bij Adriaenssens. Intussen zijn alle actoren van deze ramkraak op vertrouwelijke en intieme meldingen van het terrein verdwenen, ieder om z’n eigen redenen, Coppens, De Troy, Audenaert, De Wael en recent Bulthé.

Minstens 445+9 verdwenen pv’s

Ook minstens 445 + 9 pv’s van het Brusselse parket zijn nog altijd zoek, en niemand van de betrokken diensten, de media, of de politiek die ook maar iets inzitten met de honderden slachtoffers en ook daders, die niet weten waar al dat vertrouwelijke materiaal zich nu wel bevindt. Alsof het voor de slachtoffers en daders een geruststelling is dat hun, toch voor de in Brussel opgemaakte pv’s, er een kopie in het dossier zit. De controle op door andere arrondissementen opgestuurde dossiers schuldig verzuim is vooralsnog niet gebeurd, zodat daar zelfs niet geweten is wat verdwenen is en er ook geen kopie in het dossier zit.

De verdwenen pv’s, een doorslag van ‘operatie kelk’

Waar kunnen de originele dossiers zijn? En is er nog wel een verdere rechtsgang mogelijk indien informaties gebruikt worden waarvan niet zeker is of de originelen zich niet in onbevoegde handen bevinden. En het gaat niet zomaar om enkele dossiers. Voortgaande op de nominatieve lijst van de 445 verdwenen pv’s, betreft het een doorsnede van het gehele onderzoek, van het pv van de ondervraging van Commandeur Adriaenssens, tot de volledige inhoud van de pc van Van Gheluwe en Danneels, evenals tientallen ondervragingen van slachtoffers en ook daders. En ook pv’s van de laatste razzia van De Troy bij de bisdommen en kerken in januari 2013, toen hij al beslist had er mee te stoppen. Die pv’ over de laatste inbeslagnames zijn natuurlijk spek voor de bek van de kerk die op deze basis ‘operatie kelk’ stop zou kunnen zetten, nadat cassatie het vonnis verbrak van het eerste KIB dat het onderzoek verder kon gezet omdat er geen ‘gebrek’ aan vastgesteld werd.

Vraag aan het KIB: stopzetten van alle onderzoekshandelingen

Maar ook door ons cassatieberoep en nu de vraag aan het KIB van 6 mei 2014: stopzetten van alle onderzoekshandelingen voorzover de originele exemplaren van de verdwenen pv’s niet terug gevonden zijn, of hun huidige ligplaats niet geïdentificeerd is. In de laatste behandeling voor het KIB in februari 2013 verklaarde De Troy, oud-onderzoeksrechter ‘operatie kelk’, dat Bulthé deze zaak kon ophelderen. Mevr. Coppens, ex-griffier, weigerde haar versie (ook over de kuisvrouwen bv) te geven voordat Bulthé gehoord werd en de huidige onderzoeksrechter Calewaert, kon niet verzekeren dat met de kopies van het parket van Brussel, het dossier volledig was. Dat Bulthé met pensioen is kunnen gaan zonder dat één journalist hem daarop bevraagd heeft, geeft de schuif aan waarin het slachtofferbelang door de media al jaren is weggestoken.

Aan het KIB is in onze besluiten ook gevraagd om, zoals bij een bankroof in de zaal met waardegoederen, de betrokkenen onmiddellijk op de hoogte te brengen en het verdwenen goed zo vlug mogelijk op te sporen. Elk slachtoffer en dader die in verdwenen pv’s genoemd zijn dienen hiervan op de hoogte gesteld.

Er hebben verschillende partijen het onderzoek gevorderd naar de verdwijning, niet alleen de kerk maar ook Coppens (de ex-griffier) en de Troy zelf. Van een stand van dit onderzoek is verder niets meer vernomen.

Overleg heeft geleid tot tegemoetkoming aan de slachtoffers

Maar goed dat de kerk, langs de mede door haar opgezette arbitragecommissie en de verdunde Adriaenssenscommissie in elk bisdom de grote stukken in het hart van de slachtoffers heeft kunnen lijmen. En de  Overleggroep slachtoffers – kerk heeft naar vermogen bijgedragen tot de algemene regelingen. Maar voor de rest blijft de politiek en gerecht uitblinken in lafheid en verraad aan het belang van de slachtoffers, toch wat het sexueel misbruik in de kerk betreft en de wijze waarop het gerecht er is mee omgegaan en nog mee omspringt.

En de werkgroep mensenrechten in de kerk en Van Steenbrugge? De verdwijning van de dossiers en de slachtoffers die hierin opnieuw in het hart geraakt worden, het kan hen niet schelen, ze zien het enkel als een poging van de kerk om het onderzoek te saboteren. Maar zij krijgen de mediatieke aandacht, terwijl hun aandeel in de tegemoetkoming aan slachtoffers langs arbitrage en de opvang in bisdommen minimaal is, dat was het ook al toen slachtoffers zich naar Adriaenssens wendden, slechts 5 van de 475 Adriaenssens-dossiers van hun vermeende 300 kwamen van de werkgroep mensenrechten in de kerk, en slechts 1 van Godelieve Halsberghe, die nog aanleiding was voor het afleidingsmaneuvre met het openbreken van de crypte in de Sint-Romboutskathedraal in Mechelen waar dossiers zouden verborgen liggen, terwijl op hetzelfde moment het Vertrouwenscentrum in Leuven werd overvallen door De Troy, Audenaert en Dewael op  basis van een onregelmatige (gebruikte) saisine uitgeschreven door Bulthé.

Het is nog te vroeg om het verhaal te schrijven van wie en hoe de opdracht tot de ramkraak op de 475 dossiers van slachtoffers is tot stand gekomen, al deze dossier werden door een gerechtelijke beslissing verbrand en onnuttig gemaakt voor het verdere onderzoek. Van alle nieuwe dossiers die na 24/06/2010 werden opgemaakt zijn er minstens 445+9 pv’sverdwenen. En dit alles onder de verantwoordelijkheid van Bulthé, de Troy, Audenaert en De Wael en onder het goedkeurend oog van de Werkgroep Mensenrechten in de Kerk en van Van Steenbrugge. Zonder dat de politiek, de media, de samenleving er nog maar een vraag over stelt, laat staan er zich voor verontschuldigd.

En de vraag blijft gesteld waarom er door het (vrijzinnig geachte) Brusselse parket zò werd gehandeld dat slachtofferdossiers werden vernietigd (doelbewust onregelmatige inbeslagname) of verdwenen (in de overdracht van de dossiers de Troy naar Calewaert) en dat uiteindelijk de kerk buiten schot bleef/blijft? Wie heeft wie uit de wind willen zetten en waarom?

Maar er zullen nu wél excuses volgen van Peumans en Van Deurzen namens de samenleving voor de slachtoffers van sexueel misbruik, zonder dat de gang van zaken mbt ‘operatie kelk’ is uitgeklaard. Slachtoffers van misbruik in de kerk zullen er het hunne van denken.

Jan Hertogen

Lewis Blayse The Author’s Rebuttal To Mr. McClellan’s Reasons For Non-Permission To Appear At The Salvation Army Boys’ Homes Hearings And Present A Submission (Or: McClellan Rules, O.K.?)

January 27, 2014

lewisblayse.net

Now that it is official that I will not be permitted, by the chairman of the Australian royal commission into institutional responses to child sexual abuse, Peter McClellan, to give evidence on my old Boys’ Home, “Alkira” – otherwise known as the Indooroopilly Salvation Army Home for Boys – it is time to explain some things. (The commission has stated that my case fell within its terms of reference, so that is not a point of dissention.):


-It was the practice when I was in the Home for new boys to be put in the bunk next to mine, and I was to help them learn the Home routines, and help them feel a bit better (they usually cried most of the night for the first couple of days). In effect, I gave them “pastoral” care
-.Because of the above, the boys had considerable trust in me, and possibly some affection. They confided in me about the abuses they experienced.
 -When it was known that I would be leaving the Boys’ Home to go to my own home, at least twenty boys asked me to get their story out to the public and authorities.


-I have gotten my own story out on many occasions in the media and to other enquiries, so I was not intending to say much about my own case, except where necessary to make some sort of academic point, such as the officers having “sadistic arousal”, or the concept of “learned helplessness”.
-I wanted to tell the stories of those twenty or so boys, all of which I remember quite clearly after 50 years.

-I asked to have the floor “INTERRUPTED” (because I would need to take breaks because of a psychosomatic condition resulting from the violent atmosphere at the Home, whereby I can become physically sick if in the presence of strangers for more than an hour or so).
-The commission gave one of its reasons for the refusal as being that I had made the unreasonable demand that I be “UNINTERRUPTED”. That is a lie. (The relevant e-mail exchanges are available as proof).


-The commission made out I was asking to have the full first day for myself. This is also a lie on two accounts. As explained above, it was for the other boys. Secondly, most of the time of the first day is taken up by long-winded opening statements by Counsel Assisting and Salvation Army lawyers etc. and general procedural matters.

-Consequently, I would, (allowing for a ten-minute break to calm down every hour or so), have about ten minutes for each boy’s story, if that. Given what happened to them, and the fact that many are now dead, disabled, or incarcerated, that is not an overly long time to tell their stories.


-The commission said it was unreasonable that I would not agree to be cross-examined by $6,000 a day barristers. (The Northern Ireland Historical Institutional Abuse – HIA – enquiry does not permit this). I cannot agree that the victims should be subjected to a court procedure, which is sometimes abused, when a royal commission is not a court. Victims should not be subjected to further psychological abuse in that way. I remain adamant on this point.


-I did not say that I would not answer questions. I said that I would be available, later in the hearings, to answer specific questions FROM THE COMMISSIONERS, to elaborate on detail, or otherwise explain, some of the more academic concepts I may have spoken about, such as “learned helplessness”.

-The commission has chosen to hide behind technicalities of its terms of reference. However, these can be changed, and indeed have been changed already, to accommodate the State enquiries.
-Finally, it has been suggested that my appearance would mean that someone else would not be heard. The former Prime Minister clearly wanted us ALL to be heard, which is why six commissioners, rather than one, were appointed and such a long time allowed for its sitting.
-I am of the view that ALL who want to appear publicly should be able to do so (as is the case for the Northern Ireland HIA enquiry), not just three or four selected by the commission to meet with its own agenda, with no reasons given for the selection.

-McClellan is on record (see previous posting) as saying that private hearings were for people WHO DID NOT WANT TO GIVE EVIDENCE IN PUBLIC. This makes a mockery of the claim that I had been offered a private hearing. (Indeed, the final offer was only to talk over the phone with a lawyer from the commission to explain things about “sadistic arousal” and the voyeurism associated with shower time).

-The phone conversations with commission people stressed their authority, to the extent of addressing me as “sir” (as in a police officer saying “Would you please step out of the car, sir”). As any therapist would know, like most people, but especially for “Home” people, if asked nicely we will do anything for anybody, but if ORDERED to do something, we tend to get our backs up.

-The thought arises that, either the commission staff does not know such a fundamental aspect of victims of brutal uniformed Salvation Army men (or women), or it was done deliberately to set up a reaction in me that would make me appear unreasonable, and thereby provide an excuse for denying me my voice. This I cannot know.



I could say a lot more, but I do not want to bore the reader.


Finally, I would like to say to those, anonymous, people who sent e-mails suggesting I am being selfish etc: You should give thanks to your “God” that you were fortunate enough not to have ended up in a Salvation Army Children’s Home.

[Postscript: “The royal commission’s public hearings will be formal. When you enter and exit the hearing room, it is customary to pause and bow your head towards the Australian coat of arms above where the Commissioners sit. When a Commissioner enters or leaves the hearing room [Ed.: perhaps to go to the bathroom?], it is customary to stand and bow your head. You should remain standing until each Commissioner has entered the room and been seated or has left the room, or until the Presiding Commissioner indicates for people to be seated.” Source: Royal Commission Protocols].

TOMORROW: Who cares?

That’s all I can say

Lewis Blayse (né Lewin Blazevich)

Hof van Cassatie van België; KIB 6, nu met Roger Vangheluwe - Bye, Bye Aartsbisdom/Danneels? Weinig is wat het lijkt.

Bericht 20/06/2013 – 

Weinig is wat het lijkt. Daarom een poging om het Arrest van het Hof van Cassatie van 18/06/2013 over de verdwijning van PV's te lezen als niet- jurist. De memories van toelichting worden in het arrest als bijlagen beschouwd.

1. Het arrest van het Hof van Cassatie m.b.t. de verdwijningen pv's

1.1. bijgevoegd via  (nog niet bijgewerkte site )   Operatiekelk.be
 Documenten :   
Arrest Hof van Cassatie 18/06/2013 met 2 bijlagen: 
       - Memorie Jan Hertogen
       - Vordering Openbaar Ministerie



1.2. Oeps, Vangheluwe vergeten uit te nodigen  L... P.... en J.... D....*  van het federaal parket hadden vergeten Roger Vangheluwe uit te nodigen op het KIB over de verdwijingen op 05/02/2013, overeenkomstig artikel 235bis, hetzelfde artikel op basis waarvan Van Steenbrugge en ikzelf gelijk kregen voor Cassatie om het vonnis van het eerste KIB van augustus 2010 over operatie kelk te vernietigen. Niets nieuws onder de zon, alleen een voorkoombare nalatigheid van het federaal parket.

1.3. Bye, Bye Aartsbisdom en Danneels?

Zullen het Aartsbisdom en Danneels nog uitgenodigd worden bij de volgende behandeling van de verdwijningen pv's voor een nieuw samengesteld KIB? Een goed deel van het rekwisitoor van het Openbaar Ministerie ging erover om te bewijzen dat het Cassatieberoep vanwege Aartsbisdom en Danneels niet ontvankelijk waren én dat hun aanwezigheid op het KIB dat de zaak behandeld had onterecht was. Aartsbisdom en Danneels zijn nog nergens in beschuldiging gesteld en kunnen ook niet er mee gelijk gesteld worden; zo zegt het Openbaar Ministerie, er is daarbij geen enkele burgerlijke partijstelling of klacht tegen hen ingesteld. Zij zijn dus in geen enkel opzicht betrokken partij zo concludeert het Openbaar Ministerie. In een aparte nota heeft advocaat Keuleneer zich uit die houdgreep proberen te bevrijden.

Wij begrijpen er uit dat, samen met de volledige nietigheid van de inbeslagnames bij Aartsbisdom en Danneels de juridische vertegenwoordigers van de slachtoffers nagelaten hebben om een rechtstreeks klacht in te dienen tegen de kerk, Aartsbisdom en Danneels. Komen, met het eventueel weren van Aartsbisdom en Danneels uit het strafonderzoek, in feite de burgerlijke procedure in Gent ook zonder voorwerp?

In het arrest van het Hof van Cassatie worden Aartsbisdom en Danneels wel vermeld als 'voorheen verzoekers tot opheffing onderzoekshandelingen'. Zien of zij nog uitgenodigd worden op het volgende KIB of is het Bye, Bye voor hen en de kerk.

1.4. De memorie van eiser III (met ondermeer kort verslag van vorige KIB-verdwijningen)
"Eiser III (Jan Hertogen) voert in een memorie die aan dit arrest is gehecht 4 grieven aan.'' zo staat in het arrest, dat vervolgt met "de hierna uit te spreken vernietiging van de beslissing op het cassatieberoep van de eiser II brengt ook de vernietiging van de beslissing in zoverre zij betrekking heeft op de eisers I en III. De middelen en grieven kunnen niet tot cassatie zonder verwijzing leiden. Zij behoeven geen antwoord." 

 Omgekeerd, zo begrijpen wij, leiden de middelen en grieven van eisers I en II wel tot cassatie met verwijzing en zal het nieuwe en anders samengesteld KIB op hun middelen en grieven; en deze van alle andere partijen, moeten antwoorden gezien het een volledige cassatie betreft. Enige info over cassatie zonder verwijzing.

In de conclusies van het Openbaar Ministerie werd kort ingegaan op de ontvankelijkheid en de grieven van eiser III. 

 "Maar ook hier blijft de vraag of de eiser III toch niet enig belang kan hebben bij zijn cassatieberoep" zo stelt het OM, "nu het bestreden arrest oordeelt dat de procedure door geen enkel gebrek is aangetast en de eiser II! aanvoert dat er geen zekerheid is omtrent de volledigheid van het strafdossier en de kamer van inbeschuldigingstelling dit niet kon nagaan aan de hand van de door haar gebruikte onderzoeksmethode, die niet voldoende betrouwbaar was. De eiser III heeft dus kritiek op het gebrek aan interne coherentie van de motivering die uiteindelijk heeft geleid tot de conclusie dat de procedure door geen enkel gebrek is aangetast. Om die redenen meen ik dat de eiser III wel degelijk een belang heeft bij zijn cassatieberoep en dat dit cassatieberoep derhalve ontvankelijk is." 

De interne coherentie en de betrouwbaarheid van de onderzoeksmethode wordt dus door het OM aan de orde gesteld, en daar was het ons om te doen, dwz een steekproef houden in 1 arrondissement (Brussel) en nalaten om de volledigheid van het dossier schuldig verzuim na te gaan voor de 26 andere arrondissementen laat geen enkele conclusie toe voor het geheel. 

Men kan zich afvragen waarom de andere slachtoffervertegenwoordigingen zich daar geen zorgen om maken. Zien of zij dit in het nieuwe KIB dit nu wel aan de orde zullen stellen.

2. Het nieuw samengesteld KIB over de verdwijningen pv's: 
een Shakespeariaans drama?

Wie zijn genodigd als deelnemers aan de 2de act:

  1. Het anders samengesteld Hof bestaande uit drie rechters
  2. L.   P.../J..  D....* van het federaal parket als Openbaar Ministerie
  3. Het Aartsbisdom en Danneels en hun advocaat Keuleneer indien nog uitgenodigd
  4. Roger Vangheluwe en z'n advocaat Van Cauter
  5. Van Steenbrugge, Mussche, Mees namens 69 Burgerlijke partijen slachtoffers
  6. Andere individuele slachtoffers Burgerlijke Partijen waaronder mezelf.
  7. Wim De Troy, oud- onderzoeksrechter
  8. P... C...*, oud-griffier
  9. B...  B....*, in het eerste KIB opgeroepen door C*  die zonder hem geen verklaring zal afleggen
10. Colette Callewaert, huidige onderzoeksrechter 'operatie kelk'
11. Huidig griffier die een aantal maanden de gang van zaken onder De Troy heeft kunnen observeren.

Maar allicht zal ook dit nieuwe KIB geen journalistiek activiteit losweken om bv eens na te gaan hoe een en ander aan elkaar te rijmen is. Wie neemt het deksel eens weg van de stinkende pot die operatie kerk van in het begin geweest is. Of houdt men het lot van Dirk Tieleman in gedachte die hiertoe een poging gedaan heeft en vervolgens door iedereen genegeerd en verzwegen werd.

3. Het belangrijkste is gebeurd voor de slachtoffers

Intussen, en dat mag wél een troost zijn, heeft de kerk haar boontjes gedopt in de Arbitragecommissie, een soort commissie Adriaenssens light die voor heel wat slachtoffers erkenning en heling gebracht heeft. Evenzo voor de 10 contactpunten van de kerk die ook in de toekomst een opvang en perspectief bieden voor slachtoffers.
 

4. Het volledige deficit van het gerecht

De absoluut negatieve kant van dit verhaal is dat de meldingen van slachtoffers bij Adriaenssens, de aanvragen bij de arbitragecommissie en de meldingen bij de 10 contactpunten volledig buiten beeld van het gerecht blijven, of er zouden opnieuw inbeslagnames moeten zijn bij de arbitragecommissies en de contactpunten.

 Op een aantal (nieuwe) meldingen na van slachtoffers bij het gerecht na de nietigverklaring van de in beslag genomen dossiers, blijft de overgrote meerderheid van de gevallen van seksueel misbruik in een pastorale relatie buiten beeld van het gerecht. Bij de commissie Adriaenssens was er nog toegang van het gerecht tot alle dossiers, nu kan het gerecht nergens meer aan, niet aan de 627 van de arbitragecommissie noch aan de 250 van de kerkelijke contactpunten. 

Enkel de kerk is nog in de mogelijkheid om deze af te punten en nog een daderpopulatie op te maken alsmede na te gaan hoeveel van de Adriaenssens-dossiers terug gekomen zijn in de arbitragecommissie en de contactpunten. Maar daar is, en niet door de kerk, voor eeuwig het zwijgen over opgelegd.

In feite is deze vaststelling niet alleen het deficit van het gerecht maar ook van wie het (gerechtelijk) belang van de slachtoffers heeft menen te verdedigen in de illusie 'eindelijk recht te doen zegevieren'.

5. En nog dit 

Op 07/06/2013 ben ik 'dringend, uitgebreid en ten gronde' verhoord over het vrijgeven van elementen uit het pv van Calewaert mbt de verdwijningen van pv's. Ik heb verklaard dat ik art. 460ter gerespecteerd heb en conform aan art. 61ter, §4 gehandeld. Daarbij vond ik het verhoor tergend en roekeloos. Het verhoor vond plaats in opdracht van Procureur des Konings Jos - dat is dan jammer voor de slachtoffers - C...* van Brussel.

 
Jan Hertogen.


* Namen hier als weinig opportuun voor buitenlanders, 't is zonder buiza potentieel al  schandalig  genoeg,  weggehaald. 

Adriaenssens: Naast meldingen van 6 pogingen tot pleegden minstens  13 slachtoffers  zelfdoding     KLIK

kronieken

deze vuist op deze vuist

MECHE­LEN (RKnieuws.net) — Ook het Hof van Cas­satie beschouwt nu de huis­zoekin­gen die op 24 juni 2010 in het kader van de fameuze  “Oper­atie Kelk” in de kan­toren van het aarts­bis­dom Mechelen-Brussel en de privé­won­ing van kar­di­naal God­fried Dan­neels wer­den ver­richt als een “fish­ing expe­di­tion”. Het oordeelde eind vorige maand defin­i­tief dat de Brus­selse kamer van inbeschuldig­ing­stelling eerder terecht die stukken nietig verk­laarde en uit het onder­zoeks­dossier liet ver­wi­jderen. Er was namelijk opzettelijk getra­cht om door inbeslagne­m­ing van een groot aan­tal willekeurige doc­u­menten bewi­jzen te verza­me­len van veron­der­stelde mis­dri­jven waar­voor geen aan­wi­jz­ing bestond. En dat is onwet­tig, want in tegen­stelling tot wat wel eens wordt gedacht, vol­staat voor een huis­zoek­ing en inbeslagne­m­ing niet zomaar een bevelschrift door de onder­zoek­srechter afgeleverd. Het moet met rede­nen zijn omk­leed. Dat stelt hoof­dredac­teur Geert De Ker­pel deze week in het chris­telijk opinie­week­blad Tertio.

Merk­waardig genoeg was dit arrest amper enkele lij­nen in de pers waard. Wat een ver­schil met de immense media-aandacht waarop de huis­zoekin­gen des­ti­jds kon­den reke­nen. De “vliegende dozen” die het team van onder­zoek­srechter Wim De Troy door de ramen van het aarts­biss­chop­pelijke paleis gooiden, de kar­di­naal die onder het oog van de spiedende camera’s naar de kathe­draal werd geloodst om er een graf aan te wijzen waarin geheime dossiers ver­bor­gen zouden zit­ten: even­veel krachtige beelden die op het netvlies wer­den gebrand en een even­wichtige oordeelsvorm­ing van de pub­lieke opinie danig onder druk hebben gezet. Nochtans kan deze uit­spraak van het hoog­ste rechtscol­lege van ons land niet wor­den onder­schat. Want na alle heisa bekrachtigt het finaal en eens te meer een van de basis­principes van onze recht­staat: nie­mand mag het slachtof­fer wor­den van ille­gale onder­zoeks­daden.

Al even opmerke­lijk was de reac­tie van advo­caat Wal­ter Van Steen­brugge en hoogler­aar Joachim Meese (UA) die slachtof­fers van sek­sueel mis­bruik in een pas­torale relatie verdedi­gen. Zij beschuldig­den prompt Cas­satie van klassen­justi­tie. Meese liet op de radio (Nieuwe Feiten) zelfs, scher­mend met de Anti­goon­toets, in het mid­den dat er miss­chien wel duis­tere krachten in het voordeel van de kerk aan het werk waren. Altijd bew­erend dat recht moet geschieden, is hét basis­principe van de recht­staat voor deze pleit­ers blijk­baar plots van geen tel meer: iemand is onschuldig tot het tegen­deel is bewezen. Laat staan dat processen in de media wor­den gevo­erd. We staan hier overi­gens ook ver van cor­recte jour­nal­istiek, want aan de gra­tuit beschuldig­den werd geen kans tot wed­er­wo­ord gebo­den.

Intussen tra­chten de ver­ant­wo­ordelijken van de Bel­gis­che kerk vooral te werken aan ver­zoen­ing en heling met wie is mis­bruikt in een pas­torale relatie. In elk bis­dom wer­den zelfs opvang­pun­ten opgericht voor slachtof­fers van inmid­dels ver­jaarde en dus niet-juridisch ver­vol­gbare feiten. Tegelijk werkt de kerk volop mee met het cen­trum inzake arbi­trage voor sek­sueel mis­bruik. Hon­der­den slachtof­fers hebben zich al gemeld en hon­derd­duizen­den euro uitk­erin­gen wer­den al toegek­end. Wordt hier­mee het aangedane leed goedge­maakt? Hele­maal niet, maar het toont wel aan dat de katholieke kerk zich in ons land niet wegstopt achter juridis­che pro­ce­dures. En zo hoort het ook. Sek­sueel mis­bruik is kwaad en zonde van de erg­ste soort. Begaan door verte­gen­wo­ordi­gers van de katholieke kerk, slaat het ook nog eens de bodem zelf van onder al waar de instelling voor staat. Dag na dag moeten de kerke­lijke ver­ant­wo­ordelijken nu verder bewi­jzen dat het hen menens is met hun nieuwe beleid voor pre­ven­tie, sanc­tie en her­s­tel.

Tegelijk is het even­zeer in het belang van slachtof­fers dat advo­caten hen geen zaken meer voor­spiege­len die toch niet hard kun­nen wor­den gemaakt. Het leidt alleen maar tot nieuwe teleurstellin­gen en nog meer ellende.

Vaart ‘operatie kelk’ ten hemel of wordt ze definitief begraven omwille van de doelbewust onregelmatige inbeslagnames.

 Het Hof van Cassatie zal hierover oordelen te Brussel op 14/5/2013

 Bericht 10-05-2013
              Jan Hertogen *                   
 
Hof van Cassatie op 14/05/2013 om 9h 30, over de dossiers Aartsbisdom/Daneels
Hof van Cassatie op 18/06/2013 over de verdwijning van 445 pv’s uit ‘operatie kelk’
 
Ook al zal er in de pers misschien niet veel meer van te horen zijn, toch draait de ‘operatie kelk’ machine op volle toeren, toch om de gevolgen van de ‘doelbewust onregelmatige inbeslagnames’ door toenmalig onderzoeksrechter De Troy definitief te beslechten. Het strijdpunt gaat over het al of niet definitief verwijderen uit ‘operatie kelk’ van de onregelmatig in beslag genomen dossiers Aartsbisdom/Danneels en of er voldoende juridische grond is om ze in het dossier te houden, zonder de basisrechten van verdediging en de principes van de rechtsstaat in het gedrag te brengen.
 
Juridische hoogtechnologie
 
Daar is het dus om te doen in de zitting van het Hof van Cassatie van 14 mei 2013, om 9h30 aan het Poelaertplein te Brussel. Zowel Van Steenbrugge/Meese als vooral het openbaar Ministerie kruisen er in uitgebreide nota’s de degens. 

Deze juridische hoogtechnologie doet evenwel scherper dan ooit de vraag stellen waarin het ‘doel’ van de ‘doelbewuste onregelmatigheid’ van de onderzoeksrechter heeft bestaan. Welk was het motief, wetend dat alle gebruikte argumenten ook van toepassing zijn op de even ‘doelbewust onregelmatige inbeslagnames’ van de slachtofferdossiers bij Adriaenssens, de slag in het gezicht van alle slachtoffers die hun vertrouwen stellen in de hulpverlening en een vertrouwensbreuk met het gerecht die nog lang niet hersteld is, zoals recent nog blijkt uit de uiterst beperkte aangifte van misbruik in de sport en de oproep om misbruik in opvoedingsinstellingen en internaten te melden.
  
Het eindoordeel over ‘operatie kelk’
 
De inzet van de strijd voor het Hof van Cassatie ligt er niet zozeer in of de dossiers voor het verdere onderzoek worden vrijgegeven maar of de onwettige actie van onderzoeksrechter De Troy niet alleen doelbewust onregelmatig was maar dat het geheel van Operatie Kelk nergens toe heeft gediend en dat er geen enkel element voor verder onderzoek is uit voortgekomen. De eerste en belangrijkste groep die er onherstelbare schade door geleden heeft zijn de slachtoffers met melding aan de commissie Adriaenssens en de honderden  die het daarna niet gedaan hebben tav hulpverlening, kerk of gerecht, eventueel wel nog tav de arbitragecommissie of de contactpunten van de kerk, waarover verder, tegen de beloften, geen overzicht meer is meegedeeld.
   
Hoe kunnen ongevraagd bezorgde dossiers uit het dossier gelicht worden?
   Wanneer  ‘operatie kelk’ (terecht) op de vuilhoop zal belanden, en daar ziet het wel naar uit, zullen enkel de zelf overgemaakte dossiers door Rik Devillé in het oorspronkelijke dossier ‘operatie kelk’ bevinden, zonder het aan de betreffende slachtoffers te vragen. Sommige slachtoffers stellen zich de vraag hoe zij hun dossier hieruit kunnen lichten omdat andere burgerlijke partijen er gebruik van maken om hun familie er ongevraagd op aan te spreken. 

Ook de dossiers van Godelieve Halsberge zij nog aanwezig, ook al gaf zij uiteindelijk geen goedkeuring om ze in het Rijksarchief op te halen omdat ze het niet aan de mensen gevraagd had. Kan aan de onderzoeksrechter gevraagd worden om dossiers welke zonder de goedkeuring van de betrokkene door derden werden overgemaakt, zonder dat er acuut gevaar was, teruggevraagd worden en uit het dossier gelicht?
 
Na ‘operatie kelk’ zijn er uiteraard nog meldingen hernomen na de nietigverklaring en zijn er nieuwe aangiftes gedaan bij de parketten maar dit alles los van de inbeslagnames op 24/06/2010.

Het ‘samenspel van verschillende instanties’
 
Wie op zoek is naar het ‘doelbewuste’ van de onregelmatigheid van de inbeslagnames kan nog eens de mail ter hand nemen welke door Rik Devillé aan z’n incrowd is gestuurd op 16/10/2010, de dag van overdracht van z’n dossiers aan het parket:
 
“Van:         Devillé Rik 
Verzonden:    Woensdag 16 juni 2010 20:05
Aan:          Vincentius
Onderwerp:    Info
 
Beste overlevers van seksueel misbruik in de kerk & hun bondgenoten,
Ik had vandaag een afspraak met ..., cel pedofilie van de federale politie te Brussel.

Samen met procureur ... en ... is een procedure uitgewerkt hoe ik al mijn dossiers kon overdragen aan de cel pedofilie. Dat is met deze gebeurd. Het was een non-stopverhaal van 10 tot 16.30 u geworden. En eigenlijk is alleen de procedure nog maar rond. Het werk moet nu nog beginnen. Ik hoop dat hiermee één van de stappen is gezet in het samenspel van de verschillende instanties om alle info te verzamelen opdat gerechtigheid geschiedde”.
 
Over welk ‘werk moet u nog beginnen’, en over welk ‘samenspel van de verschillende instanties om alle info te verzamelen’ gaat het hier’, welke ‘instanties’ bedoelde Devillé, welke ‘gerechtigheid’ wordt beoogd? De vraag stelt zich hierbij ook of Walter Van Steenbrugge, die toen al 15 jaar met Devillé samenwerkte, van deze demarches op de hoogte was en of hij eventueel deel was van het ‘samenspel’ waar Devillé op doelde. 

Op 16 juni 2010 was nog altijd een afspraak van kracht tussen Devillé en Adriaenssens om met 20 slachtoffers naar Leuven af te zakken voor een confrontatie met Danneels. Was dit een bewust gepland afleidingsmanoeuvre om de aandacht af te leiden van de inbeslagname van 24/06.2010 van alle slachtofferdossiers bij Adriaenssens en de inbeslagnames op het Aartsbisdom en Danneels ? 
 Voor deze laatste twee werd trouwens pas op 25/06/2010 de saisine ‘schuldig verzuim’ uitgeschreven. Een beetje procureur of onderzoeksrechter wist toen  al dat het onderzoek in feite foutu was.
 
Schade aan kerk, religie en kristelijke instituties
 
Kan het zijn dat het doel van de onregelmatige inbeslagnames er in bestond om de kerk als instituut, als maatschappelijk gegeven, als religieus icoon te beschadigen. Zoals later het ACW zonder pardon als ‘kristelijk’ middenveld aan het kruis werd genageld, zo is er een diversiteit aan krachten in de samenleving actief die elk hun eigen reden hebben om kristelijke, katholieke; kerkelijke, religieuze organisaties onder druk te zette of te bekampen.

In het geval van ‘operatie kelk’ werd misschien de mogelijkheid tot beschadiging van kerk en religie hoger geacht dan de schending van het belang van de slachtoffers die zich ‘en masse’ hadden aangeboden bij diegene die ze na decennia zwijgen wensten te vertrouwen, nl. Professor Adriaenssens en zijn equipe. 

De beslissing van honderden volwassen, zelfdenkende personen om misbruik te melden met de vraag erkend en geholpen te worden werd door deze ‘doelbewust onregelmatige beslagname’ om zeep geholpen. De slachtoffers werden voor een evenveel beschouwd, zonder antwoord gelaten en hun juridisch dossier en verweer, volledig ontkracht.
  
Het Hof van Cassatie kan hier op 14 mei 2013 een definitief oordeel over vellen.
 
Hof van Cassatie va 18/06/2013: verdwijning minstens 445 pvs uit ‘operatie kelk’
 
De beslissing van het KIB va 21/02/2013
 
Op 21/02/2013 besliste de KIB van Brussel dat “de procedure in de huidige stand van het onderzoek door geen enkel gebrek is aangetast” .“Het Hof heeft de analyse gemaakt bij wijze van steekproeven – die een erkende werkmethode is – van de 445 processen-verbaal die in het dossier zouden ontbreken; door de diensten van de federale gerechtelijke politie werden deze processen verbaal opnieuw afgedrukt voor eensluidend afschrift.”

Het Hof is dus nagegaan of de controle door onderzoeksrechter Calewaert of de pv’s van de Federale politie van Brussel aanwezig waren in het dossier ‘operatie kelk’ wel correct verlopen was. In feite heeft het Hof niet gecontroleerd of het dossier wel volledig was maar of van al deze niet aanwezige pv’s wel een kopie gemaakt was.
 
Geen controle op aanwezigheid pv’s uit andere arrondissementen dan Brussel.
 
Wat evenwel door het Hof niet is gecontroleerd  is of pv’s die vanuit de 26 andere gerechtelijke arrondissementen werden doorgestuurd naar het Parket van Brussel m.b.t. schuldig verzuim nog aanwezig waren in het dossier.
 
Heb dus, bij wijze van test, aan de onderzoeksrechter van Brussel gevraagd om na te gaan of het dossier schuldig verzuim dat vanuit het parket van Hasselt onder hun notitienummer werd doorgezonden naar het parket van Brussel nog in het dossier ‘operatie kelk’ aanwezig is. Na scanning van het gehele dossier ‘operatie kelk’ (de 80 kartons) is geen enkel dossier schuldig verzuim op mijn naam of notitienummer van het parket van Hasselt terug te vinden in het originele dossier ‘operatie kelk’. 

Zelfs als mijn dossier aanwezig blijkt dan blijft het nog de vraag of geen controle dient te gebeuren bij alle parketten; en niet alleen in Brussel, of de doorgestuurde pv’s schuldig verzuim zich nog in het originele dossier bevinden. Maar zo lang het mijne niet boven water komt is gerede twijfel onmiddellijk aan de orde.
 
Hof van Cassatie over de verdwijningen va PV’s op 18/06/2013
Om deze reden heb ik trouwens cassatieberoep ingediend tegen het arrest van de KIB van 21/02/2013. Ook Keuleneer namens de Kerk en Van Steenbrugge (volgens de griffie va Cassatie) hebben cassatieberoep ingediend. Deze zaak komt voor op 18/06/2013 voor het Hof van Cassatie in Brussel.
 
Door een eventueel terugwijzen van de zaak van de verdwijningen van pv’s naar een nieuw KIB zal de zoektocht kunnen verder gaan naar de malafide bejegening van slachtoffers, hun dossiers en hun pv’s en dit nog los van de klachten tegen x, niet wegens seksueel misbruik; maar wegens verdwijning van hun verklaringen en pv’s..
 
Klacht tegen x wegens het verdwijnen van (minstens) 445 pv’s uit ‘operatie kelk’
 
Momenteel zijn er op het niveau van het federale parket 5 klachten in behandeling i.v.m. deze zaak:
 
1. Huidige onderzoeksrechter
2. De kerk
3. Advocaat namens slachtoffers
3. De vorige onderzoeksrechter
4. De vorige Griffier
 
Zelf  wacht ik vooralsnog het nazicht af of m’ dossier schuldig verzuim zich desgevallend onder een ander notitienummer in ‘operatie kelk’ bevindt.
 
Kan het evenwel zijn dat het niet om een ‘verdwijning’ gaat maar om een administratief anders klasseren van dossiers zoals in de behandeling van de rechtszaak door een onderzoeksrechter werd geopperd en is het daarom dat door de vorige onderzoeksrechter en ook z’ griffier formeel klacht werd ingediend tegen onbekenden wegens deze verdwijningen. Het zou in deze absoluut niet gaan om vuilzakken die per vergissing werden meegenomen, zoals verkeerdelijk in de pers en door Minister Turtelboom werd gemeld. Maar om wat gaat het dan wel, wetende dat er ook een klacht is ingediend  tegen onderzoeksrechter Calewaert en de Voorzitter van de Rechtbank van Eerste aanleg Hennart wegens ‘pesten’.
  
Wat met de zaak van Gent
 
En moeten Van Steenbrugge en Roel Verschueren zich niet beginnen zorgen maken over het strafdossier ‘schuldig verzuim’, dat toch mede de basis vormt voor z’n burgerlijke zaak ‘schuldig verzuim’ van de Paus en de Belgische bisschoppen in Gent. In welke mate zijn ook dossiers schuldig verzuim Van Steenbrugge die vanuit andere parketten naar Brussel zijn gestuurd, nog aanwezig in het originele dossier ‘operatie kelk’. En andere individuele slachtoffers, die onder meer door de Werkgroep Mensenrechten in de kerk ertoe werden (en worden) uitgenodigd om hun dossier ‘schuldig verzuim’ naar Brussel te sturen, zouden er misschien best ook eens naar horen.


  
* Crispina: (niet inhoudelijke) tekstcorrecties na herlezing voorbehouden