Kamloops "...... you were powerless to protect your own children "

".....Not only did you suffer these abuses as children, but as you became parents, you were powerless to protect your own children from suffering the same experience, and for this we are sorry....."

Stephen Harper, 2008

en vanaf dát moment wist ik het antwoord op mijn vraag wat Tutu deed in dat kamertje van 'm toen ie wegliep en ooit een rechter 'op die Maliebaan t fatsoen had om mij - zonder dat kamertje - dan maar op mijn vessie te spugen

The Survivors Speak 

2015

A Report of the Truth and Reconciliation Commission of Canada.  

The National Centre for Truth and Reconciliation (NCTR) makes available here digital copies of important and relevant reports for Survivors and their families, researchers, media and the public.

Truth and Reconciliation Commission Reports

Reports listed here were issued or created by the Truth and Reconciliation Commission of Canada (TRC). These digital copies can be accessed or duplicated at no charge from the NCTR website. 

All reports are in the public domain.

The National Centre for Truth and Reconciliation Reports

Reports listed here were issued or created by the 

National Centre for Truth and Reconciliation Centre. 

KLIK

     The Final Report of the Truth and Reconciliation Commission  of         Canada Volume 4.  2016 

      PDF

Index for: 

The Final Report of the Truth and Reconciliation Commission of Canada 

Volume 4.

Redress: bestorming van Bosbeek - maar ik zit veilig thuis

en toen kreeg ik me toch een hoestbui!

Linda Duits 6-5-2020 Het Parool

daar waren geen ellebogen tegen opgewassen

Proef ter verhoging van de aangiftebereidheid Nederlandse minderjarige slachtoffers van seksuele uitbuiting

KLIK

Bijschrift toevoegen

"Wij zitten in de hulpverlening"
citaat uit Het Grote Boek

Nog maar eentje dan:

"When you are ready to talk, we are ready to listen!"

                                                                                       Messages from Australia

 Message to Australia 

Contributors were given editorial guidelines to help them prepare their message. These guidelines advised that messages containing identifying information or offensive language would be redacted or not published.

Aartsbisschop van Utrecht treedt terug

   KLIK

Mgr. dr. J.A.O.L. Vercammen (66), heeft vandaag zijn voornemen kenbaar gemaakt om op 11 januari 2020 terug te treden 
als aartsbisschop in de Oud-Katholieke Kerk van Nederland.

Dat laat de aartsbisschop weten in een brief aan pastores en parochianen van het bisdom Utrecht en de gehele Oud-Katholieke Kerk. Daarin schrijft bisschop Vercammen dat met zijn terugtreden ruimte wordt geschapen een solide basis voor de toekomst te leggen. “Ik heb duidelijk een richting gewezen vanuit de overtuiging dat we als oud-katholieken een belangrijke bijdrage te leveren hebben aan de toekomst van de oecumene en van de Kerk, met een grote K.”

Het collegiaal bestuur van de kerk betreurt de beslissing van de aartsbisschop. "Hij heeft twintig van zijn beste jaren aan onze kerk gegeven in zijn functie van aartsbisschop. Wij zijn hem dankbaar voor zijn enorme inzet om de kerk over het voetlicht te brengen", aldus bisschop Schoon. "Hij had oog voor andere manieren van kerk-zijn en wilde onze kerk bedding bieden voor nieuwe vormen van christelijke presentie."

Joris Vercammen (geb. 14-10-1952) werd op 11 maart 2000 gekozen en op 1 juli daaropvolgend tot bisschop gewijd. Als Aartsbisschop van Utrecht geeft hij niet alleen leiding aan zijn bisdom maar is hij tevens voorzitter van ‘de Unie van Utrecht’, een verband van zeven oud-katholieke kerken in Europa.                                                                 

Hij heeft zich als aartsbisschop van de Oud-Katholieke Kerk intensief ingezet voor de oecumenische toenadering van de christelijke kerken en voor het zoeken naar verbinding tussen religies en bevolkingsroepen in ons land. Zo maakt hij niet alleen deel uit diverse oecumenische verbanden in ons land maar is hij ook lid van  het Centraal Comité van de Wereldraad van Kerken en actief betrokken bij  ‘In Vrijheid Verbonden’ waarin vertegenwoordigers van verschillende religies en levensbeschouwingen zich gezamenlijk presenteren en zich sterk willen maken voor een tolerante en democratische samenleving waarin religies hun inspirerende rol kunnen spelen.

De aartsbisschop zal zijn ambt op 11 januari 2020 neerleggen tijdens een eucharistieviering in de Sint Gertrudiskathedraal te Utrecht. Na die datum wordt het bestuur van het bisdom waargenomen door het Metropolitaan Kapittel, dat ook verantwoordelijk is voor het kiezen van een nieuwe aartsbisschop. Die verkiezing vindt binnen zes weken plaats door de geestelijken samen met lekenvertegenwoordigers van het aartsbisdom.

Vercammen wil zich in de komende jaren naast zijn gezin en persoonlijke relaties toeleggen op studie en toerusting op vlak van spiritualiteit en pastorale aandacht voor mensen. “Daarvoor ben ik ooit priester geworden en dat geeft me tot op vandaag veel vreugde.”

KLIK

Kolonieen van Weldadigheid:'Vergnügte Ruh!' ik zal handhaven Open brief aan Halsema: 'Zoon door 10 ME'ers mishandeld'

"....Het trekken aan een dood paard is des te onverkwikkelijker als dat paard al enige tijd ligt te rotten. Het is een uiting van domheid en hoogmoed te pogen enige verbetering brengen in de Nederlandse kerkprovincie die”kuis verrot is’ en niet zelden tevens “onkuis verrot”.

bron:  ZUSTER M.JOHANNA VAN DE VERLOSSING PRIORIJ THABOR (ERICA SCHRUER)

" En wie zei U dat Franz Kafka was" ZEI de HITTEPETIT


 HET PAROOL 
14 APRIL 2019

Lees hier de hele brief aan burgemeester Halsema:


Beste mevrouw Halsema,

Vooropgesteld wil ik u zeggen dat ik als burger zijnde heel goed begrijp dat veiligheid bovenaan staat, wanneer het gaat over de rust bewaren in een stad. In dit geval Amsterdam. De hoofdstad, waar u burgemeester van bent. Het is niet niks om in de schaduw van Eberhard van der Laan te beginnen. Niet getreurd, ook hij had een lastige start bij de supporters van Ajax. Er is dus hoop.

Tevens wil ik u duidelijk maken dat strafbare feiten altijd bestraft horen te worden. Regels zijn regels. Zelf ben ik moeder van drie jongens. Mocht ik ooit op wat voor manier dan ook merken dat ze een strafbaar feit hebben gepleegd, sleep ik ze persoonlijk aan hun haren mee naar het politiebureau. Maar wanneer blijkt dat ze onschuldig zijn, reageer ik met dezelfde pitbull-adrenaline. En dat is hier het geval.

Eerst wil ik u iets vragen. Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Hoe kunt u bij voorbaat iets moois als een entrada veroordelen en verwerpen, zonder ook maar enig bewijs te hebben dat dit een gevaar is voor de stad. Weet u wel wat een entrada is? Als burgemeester van Amsterdam is dit toch zeker wel bij uw inburgeringscursus aan bod gekomen? Het betreft immers de basis voor Ajax. De trots van Amsterdam.

Maar goed, mocht het u zijn ontschoten, hier een kleine samenvatting. Om uw geheugen op te frissen. Entrada is het Italiaanse woord voor entree. Het is een soort warming-up voor supporters om steun te betuigen aan hun club en de spelers. Dit doen de supporters maar 2 of 3 keer per jaar. Er wordt gezongen, gesprongen en er is een groot gevoel van saamhorigheid.

Woensdagavond was er dus ook een entrada. Althans, poging tot. Nog voordat ze met z'n alle konden gaan zingen, leek het wel of er een derde wereld oorlog was uitgebroken. In opdracht van u, moest er met veel bombarie en geweld bij voorbaat al opgetreden worden tegen de zingende menigte. Omdat u blijkbaar een angst heeft voor het onwetende, pakt u echt alles uit de Amsterdamse kast om te voorkomen dat er ongeregeldheden zullen zijn.





Met als gevolg? Dat er juìst ongeregeldheden waren met een dosis geweld waar je u tegen zegt. De vrije stad Amsterdam werd in luttele seconden omgetoverd in een grimmige en gewelddadige nachtmerrie. Een hel waar onschuldige mensen het slachtoffer werden van uw bevel. Vrije stad. Waar u zoveel waarde aan hecht.

Ik citeer: Ik ben heel bewust, na opgegroeid te zijn in Enschede, naar Amsterdam gekomen. Deze stad is hét symbool van alles wat ik wilde worden. Vrij zijn. (Bron Volkskrant 17 juli 2018).

Waarom ik zo goed op de hoogte ben van deze verschrikking? Omdat mijn oudste zoon van 17 niet alleen aanschouwer is geweest van oudere mensen en kinderen die zonder pardon door de ME tegen de grond werden geslagen of onder de voet werden gelopen door de politie te paard. Helaas is hij zelf ook slachtoffer geworden van een gruwelijke mishandeling door de mensen van de ME.

Even ter info. Mijn zoon is geen crimineel. Hij is een jongen van 17 met ambities. 5 VWO en heeft zijn toekomst en studie helemaal uitgestippeld. Hij weet wat hij wil en ook wat hij niet wil. Hij sport veel, rookt en drinkt niet. Stappen en het uitgaansleven vindt hij zonde van zijn geld. Zijn uitlaatklep is Ajax. Zijn zakgeld gaat op aan alles wat met Ajax te maken heeft. Van kleding tot seizoenskaart. Het zingen met en voor zijn club is het grootste feest wat je hem kan geven.

Dit zou zijn eerste entrada zijn. Samen met vrienden mocht hij van mij zijn langgekoesterde droom uit laten komen. Helaas werd het geen feest. Het werd een hel. Een nachtmerrie.Nadat hij getuige was van de afschuwelijke Spartaanse stokslagen op random toeschouwers, jong en oud, was mijn zoon in shock. Letterlijk aan de grond genageld.

Hij zag niet alleen ME, maar ook undercover agenten. Deze mensen waren gekleed in normale kleding met hoodies. Met een capuchon op hun hoofd deden ze net alsof ze ook Ajax supporter waren, om vervolgens met mede agenten een zak over iemands hoofd te doen en deze mee te slepen naar een politiebusje. Mijn zoon was bevroren en wist niet wat er gebeurde. Zijn vrienden trokken hem nog mee, maar hij bleef staan. Hij kon zich niet bewegen.

Dit was van korte duur, want uit het niets sprongen er ongeveer tien mensen van de ME op zijn rug. Hij werd geschopt en met knuppels geslagen. Hij gilde het uit van angst en van de pijn. Hij smeekte of ze alsjeblieft op wilde houden. Zijn handen werden achter zijn rug om vastgebonden met tiewraps, om vervolgens aan zijn armen en schouder een politiebus in te worden gesleept.



Op zijn knieën en met zijn borst op de grond lag hij daar, om vervolgens nog een paar trappen en wat stokslagen in zijn rug te krijgen. De rest van de gruwelijke details laat ik even achterwege. Zijn gezicht en handen zaten inmiddels onder het bloed. In het busje heeft hij mij terwijl zijn handen vastzaten op zijn rug, gelukkig nog kunnen appen. "Mama, help. Ik ben in elkaar geslagen."

De nachtmerrie van elke ouder om zo'n bericht te krijgen. Gelukkig heeft hij mij nog kunnen appen, anders wist ik van niets. Pas om 01:00 die nacht werd ik gebeld door de politie met de mededeling dat mijn zoon vast zat. Maar meer kon de dame in kwestie mij niet vertellen. Ik wist niet waar hij zat, ik wist niet hoe hij er aan toe was en ik wist niet wat er precies gebeurd was. Niemand kon mij iets vertellen over mijn minderjarige zoon. Niemand.

Hij is 24 uur vastgezet in het cellencomplex Zuid-Oost in uw stad, Amsterdam. Die 24 uur waren een hel voor mijn zoon en voor zijn familie. Politieagenten waren aardig, maar allemaal konden zij hem niets vertellen. Alleen dat hij voorgeleid zou worden. Dit is uiteindelijk niet gebeurd. Onder het bloed en verwondingen kwam hij het cellencomplex binnen, maar er is bij niemand een belletje gaan rinkelen dat hij misschien verzorging van een arts en een psycholoog nodig zou hebben.

Om 19:00 de volgende avond stond hij weer op vrije voeten, maar nog steeds waren onze vragen onbeantwoord. Op het formulier van de aanhouding staat de volgende waarneming van de ME: 'Zag ik, verbalisant Frank.R hoe de verdachte een schoppende beweging maakte richting een collega van de ME. Ik zag dat hij met zijn rechterbeen een trap maakte. Daarop werd hij aangehouden.'

Weet u , mevrouw Halsema, deze inspecteur heeft een wonder gezien. En dat is geen grap. Echt. Mijn zoon heeft namelijk jaren gevoetbald en is een echte linkspoot. Ofwel, linksbenig. Met rechts kan hij echt niets. Het is onmogelijk dat iemand in een reflex een arm of been gebruikt die niet eigen is. In een reflex gebruik je automatisch de arm waar je mee schrijft en dus ook de voet/been waar je mee voetbalt.

U heeft dus niet alleen de opdracht gegeven om een blik gewelddadige monsters open te trekken die onschuldige burgers mogen verwonden, maar deze mensen zijn ook nog eens een kampioen in liegen. ( Of in wonderen verrichten, dat laat ik even in het midden.)

Ex-Irish president: Vatican sought deal to keep church archives closed Vatican proposed Irish State indemnify it against clerical abuse claims

Ex-Irish president: Vatican sought deal to keep church archives closed

Mary McAleese says approach came while inquiries into child abuse involving Catholic church were under way

The Vatican sought a deal with the Irish state in 2003 to keep church archives closed, according to former president Mary McAleese.

The approach from the Vatican came at a time when two statutory inquiries were under way into child abuse involving the Catholic church.

meeting

 

Read more

McAleese said the matter was raised with her during a private meeting with a high-ranking Vatican official while she was on a state visit to Italy.

It was “one of the most devastating moments of my presidency”, she told the Irish Times.

According to McAleese’s account, Angelo Sodano, then Vatican secretary of state, “indicated he would like, and the Vatican would like, an agreement with Ireland, a concordat with Ireland”.

She added: “I asked him why and it was very clear that it was because he wanted to protect Vatican and diocesan archives. I have to say that I immediately said the conversation had to stop.

“I told him it was inappropriate and very, very dangerous for the church if it was pursued.”

McAleese was unhappy at the issue being raised with her in private. She asked Monsignor Joe Murphy, who was then Sodano’s secretary and was present at the meeting along with an Irish government official and McAleese’s husband, to explain to the secretary of state that the church in Ireland was “on the back foot”, and that if the matter was pursued it would be “flat on its back”.

“So the matter was dropped there and I never heard any mention of it again,” McAleese said.

At the time, the Commission to Inquire into Child Abuse was investigating the treatment of children in institutions run by religious orders, while a separate statutory inquiry was investigating clerical sexual abuse in Ferns diocese.

McAleese claimed that Sodano was asking for an agreement under which the Irish state would have no access to church documents.

The Vatican has been contacted for comment on McAleese’s claims.

Child abuse was endemic in institutions run by the church and its affiliates for decades. When evidence of it began to emerge in the 1990s, the church sought to cover up the scale of the scandal. The church’s complicity in the abuse of children is a major reason for its diminished moral authority in Ireland.

Pope Francis is under pressure to meet survivors of abuse and address the issue when he makes a brief visit to Ireland later this month. John Paul II was Pope at the time of the mooted deal outlined by McAleese.

McAleese has clashed with the Catholic church this year on LGBT issues and the role of women. This week she said the church’s teaching on homosexuality was “evil” and she hoped the pope would change it.

In March, she said the church was an “empire of misogyny” and lacked strong role models for women. Her comments came after the Vatican refused to accredit her for a conference marking International Women’s Day.

KLIK

Dermot Ahern says Cardinal Sodano ‘was quite blunt’

Former minister for foreign affairs Dermot Ahern says a senior Vaticanofficial sought an agreement in 2004 under which Ireland would indemnify the Catholic Church against legal actions for compensation by clerical child sexual-abuse survivors.

“No one forewarned me. I was completely taken aback,” Mr Ahern said of the approach by Vatican secretary of state Cardinal Angelo Sodano.

Revealing details of the meeting for the first time, the former minister told The Irish Times: “The cardinal had just come off a plane from the US where he had successfully concluded claims. It was a very direct question. He wanted to know whether the Irish government would indemnify the Vatican against any similar claims in Ireland. He was as blunt as that.”

Mr Ahern told him that “on no account could I give such an undertaking and that it was a matter that would have to be decided by the government anyhow. I was very annoyed.”

Financial implications

The cardinal referred to the Irish State’s heavy involvement in education as possible grounds for such an indemnity where the church was concerned. “He referred to the US cases and the potential serious financial implications [for the church] in Ireland,” said Mr Ahern.

Zr Rudolfa; papier hier

Er was er niet één die zo goed kon mopperen als Rudolfa.
Ze had er zo veel talent voor dat ze daarvan ook knap gul uitdeelde ook: ze maakte daarin volgens m,ij niet zo heel erg veel onderscheid.
Het enige onderscheid dat ze maakte was dat tussen mopperen en kankeren: ze kankerde nóóit!
Ze is ook het enige mens wat ik ken of ooit gekend heb - denk ik - die die gave had, écht had. Er waren best nonnen  bij die daar regelmatig hun best voor deden, of misschien wel hebben gedaan zonder dat ik dat door had, maar haar talent miste. Josef kwam  een heel eind in de richting, maar vloog ook regelmatig uit de bocht als ze 's avond d'r kantjes zat te klossen zodat haar collega koffie kon gaan drinken.   En dan kon ze knap vals worden ook. De enige die ik ken of ooit heb gekend die dat dan deed met een stoere snuffert: zeer tevreden met zichzelf: zo, dat had ze dan weer mooi opgelost! Orde hersteld.

Het had misschien toch handiger geweest wanneer d'een of andere goochemerd d'r eens uit had gelegd dat ze in zo'n geval een bordje met een krijtje moest gebruiken om de naam van dat kind dat ze net op zolder had gegooid even op te schrijven: Marietje  met een kruisje achter de naam. Dan wist Marietje met het kruisje tenminste dat ze alsnog flink op haar donder zou hebben kunnen krijgen edoch  dat scheelde dan toch weer een nacht op die zolder zitten, hangen, liggen of in stilte wachten
tot de volgende ochtend of - in het beste geval een paar uur later - omdat de rest van de slaapzaal in slaap was gevallen voordat er even doorgegeven kon worden dat Marietje niet in haar bed lag, zodat zo weer van die zolder afgehaald kon worden en afgedroogd naar bed kon na het afwassen van die koffiekopjes en Josef die háár kop er weer 's niet bij had gehouden.
Natuurlijk was het nóg handiger geweest wanneer zo'n goochemerd haar gewoon even had leren schreeuwen: en nu allemaal je kop dicht. Afgelopen!! Dan waren natuurlijk die 2 rijen kleintjes voor mijn rij natuurlijk waarschijnlijk wel wakker geworden, maar na het weten - al was het maar door ons gegiechel- oh, da's Josef waarschijnlijk wel weer doorgeslapen. Er waren tenslotte zo vaak geluiden waarvan je wakker werd en bepaald niet altijd gegiechel, Zelfs kopbonkers leerde je -al kon dat lang duren - verstaan. Ze niet meer horen is gebleken veel langer te duren. Die kunnen al jaren weg zijn vóór ze weer een tijdje weer langs komen.

Om Rudolfa's gemopper kon ik lachen. Misschien wel omdat zij en ik ruilden: ik kon wél kankeren en kreeg dan haar gemopper.  waarbij ze geen onderscheid des persoons maakte. 't Kon een van de nonnen zijn of een van de kinderen.
Behalve als zij slaapdienst had, op die andere zaal. Waar Angela aan de koffie wilde waarvan het best kan zijn dat God die schonk.
Ik niet in ieder geval, wat dan ook de reden was waarom Rudolfa heel zachtjes over die slaapzaal liep en je ook heel zachtjes wakker maakte.  Vaker dan zo'n 2 maal op een avond deed ze dat niet, als ze dat al haalde. Voor dat koffie tafelritueel was één oog half open doen dan ook niet nodig, daar was met open mond haar handendrilpoging ruim 10 jaar te laat voor, zoals de vakantiefilm  uit Nederhorsterberg (Altra archief)   demonstreert.  En te giechelen was er weinig, niet in die rij. Integendeel.

Vandaag is een goede dag om Rudolfa te herinneren. Wat me wel vaker gebeurt. Maar vanavond is het een goede tijd om haar te missen.
Die baai  was verkeerd en Leonora hartstikke gek ....
Maar eindeloos veel mensen blijken antwoord te kunnen geven op die vraag: was was jij toen Rudolfa ons wakker maakte omdat JFK neer was geschoten.

Rudolfa was heel bang. Maar ik mis haar. Ik had dat zo graag van haar willen kunnen gaan verstaan.
Want nu zitten mijn handen in de weg.

En met dat weten is dat Zuster Rudolfa.
En voor mij het steunbewijs van de schuld van zich een broeder noemende Amatus Meurders. 

Het spijt mij Meurders dat ik jou  die dag in Voorhout, februar 2006,  toen je je vertelde dat jij pupillen bij je in bed nam wanneer het onweerde en mij probeerde te manipuleren ik niet deed wat ik had moeten doen ! 

Dat spijt me, Dalmatius. 

Ik  kon alleen maar nee! zeggen en daarmee weggaan.
Ik was er dankzij Josef en Zuster Rudolfa te perplex voor ! 

Dank je Rudolfa, het is goed dat te weten.

Als de rook om je hoofd is verdwenen

       A                                                 D
Lekker kankeren op Theo van der Burgh en die lange van Vianen
         A                           E7                    A  //  stop
Want bij elke lange bal dan dook die eikel er steevast overheen

klik

klik

bron

3% regeling

en Vaticaan II

Verzamel de paarden, opdat het vierendelen beginne *

Weeshuizen zijn een ernstige vorm van kindermishandeling. 

"Hadden we het maar geweten"
schreef de man met een boekenkast waar je de kb kleptomanie van krijgt.

Een middag praten, boek cadeau  en een briefje achteraf : 2 acute kb aanvallen van sterretjes

En tot op heden geloof ik dat die ellendige zin heel gemeend was.
Het was een bijzondere man; hij had er jaren en jaren met zijn snuffert boven op gezeten.


Dossier vernietiging:
Meldpunt seksueel misbruik RKK -N
bewaar termijn 5 jaar 

laat ons de kinderen de wereld geven,
al is het maar voor een dag

na dag 

na dag

(Nazim Hikmet)

Kop-vellen

tussen jou en my

hoe verskriklik

hoe wanhopig

hoe vernietig breek dit tussen jou en my

soveel verwonding vir waarheid

soveel verwoesting

so min het oorgebly vir oorlewing

.....

maar as die oue nie skuldig is nie

nie skuld bely nie

kan die nuwe natuurlik ook nie skuldig wees nie

en nooit voor stok gekry word

as hy die oue herhaal nie

alles begin dus van voor af aan

dié slag anders ingekleur

Antjie Krog, deel 10 uit: Land van genade en verdriet

Down to my last skin.

Module 12 - Congregation of Our Lady of Charity of the Good Shepherd (the "Good Shepherd Sisters") ; Gods bruine bonen

Updated:  4th March 2016

KLIK

BRON (en transcripties) 

tip 1 

(en elke beetje fatsoenlijke doe-het-zelf-zaak 

heeft voor een habbekrats prachtige timmermanspotloden, 
bij stembureau's zit er al een handig kettinkje aan) 

maar omdat jij het bent, staat er in mijn testament ......erf delers Dr Guislain Award breaking the chains of stigma

Dr Janos Marton, Living Museum New York

klik 2012

2013  Koshish  klik  

“How beautiful the Haitians look in their misery: they always do. You can count on them.”

Amy Wilentz

bron

of een kiwi, oranje appeltjes en zonneschijn. Of een mango

¨ Bezint eer ge begint ¨: op naar de volgende ronde! Meldpunt Seksueel Misbruik RKK Update

meldpunt seksueel misbruik RKK 

Zowat 14 dagen geleden - 5 maart - liet ik (ook) in het openbaar weten: bezint eer ge begint
zoals ik dat ook, en knap aangedaan, aan een aantal mensen privé liet weten.
Moest laten weten,  wat er gebeurd was in contact met  de mij  door het Meldpunt Seksueel Misbruik RKK toegewezen advocaat was  ernstig.
De gevolgen ervan te ernstig om niet mijn mond open te doen óók naar anderen, zeker na al die ellende jaren ter ere van het feit dat ik mijn mond had opengedaan: dit kán niet ! Dit mag niet en dit mocht niet !  Jaren van krankzinnig geweld, tegen mij persoonlijk en mijn gezin bedreven,  geweld van  individuen of spoken die zich machtig wilden demonstreren met behulp van hun veredelde tostieapparaat: een typemachine  met internet. Maar ook het geweld van organisaties en al dan niet formele vertegenwoordigers  en een overdaad aan  digipausjes,  net als functionarissen binnen de RKK-N en de behoefte, om welke reden dan ook, aan leugens en ontkenning en vermeende of realistische  eigen belangen in ieder geval niet mijn belangen of die van mijn kinderen c.q. mijn gezin.  Minachting van het Leven van Anderen.

Bovendien een geweld wat slechts versterkt werd met het Deetman onderzoek.
Waarop ik niet anders dan met diepe afschuw kan terug zien. Zonder daarbij te ook maar op enige wijze te ontkennen dat dit - maatschappelijk maar zeker ook mij persoonlijk - belangrijke zaken heeft gebracht. En hopelijk mijn kinderen ook.
Maar of dat de prijs waard is geweest? Op een aantal terreinen ongetwijfeld en ik neem er genoegen mee dat ik de rest van het antwoord ik over een jaar 10 wel zal weten. Voor nu is vooralsnog de prijs disproportioneel gruwelijk. En dat is een antwoord wat ik vooralsnog volstrekt onverteerbaar vind, slechts acceptabel dankzij de realiteit dat de wereld, de goden zij gedankt en geprezen, heel wat groter is -en zeker is gebleken - dan Nederland en vooral het besef dat er - en daar hoort het woord wij heel hartgerondig bij - al was het maar voor die meer dan 10 jaar - onvoorstelbaar veel is bereikt. Maar  wat de rol van die Deetman ellende daarin is geweest???  
Ik weet het in ieder geval nog niet.

Wat ik weet is dat ik fantastische zaken zich heb zien ontwikkelen dankzij heel veel mensen op heel veel terreinen  ovber die hele wereld heen waarvan ik vond en vind: NEE, dit mag niet ! En daar ook persoonlijk ongelooflijk veel door, van en over heb geleerd en ontdekt.
En daarmee ook over mijzelf en mijn verleden.

Over ¨mijn nonnen¨  mijn  -afhankelijk- Nl. staatsburger zijn.
Maar zeker ook over mijn ouders, mijn grootmoeder, ons gezin, mijn gezin.

En  waarschijnlijk het belangrijkste  wapen wat ik kreeg: een gedicht wat mijn vader schreef in een - geheel in de traditie van  de toenmalige kinderbeschermingsinternaten ook gejat - rood poesie album:
Dit album is van mij, 
zolang ik hoop te leven......
gevolgd door wie ik dan wel ben.

Na knap ingewikkelde ervaringen met dat meldpunt - een brave manier om te zeggen dat mijn grenzen door een dom konijn - meer dan overschreden werden en ik het wel genoeg vond stopte ik bij dat meldpunt met mijn procedure, gelukkig wel.
Maar ik had die mogelijkheid ook, dankzij die Cie. Samson
En wist dat ik had gewonnen vanaf het moment dat ik daar gebruik van maakte, hoewel ik bepaald niet julend binnen stapte. Ik had gewonnen door mijn keuze.
Maar zeker: ik kreeg een heel erg goede hulp. Een dijk van een mens, die ik meer dan hard nodig had ook om verder te kunnen.
En was bepaald niet enthousiast toen ik al samenwerkend - wat al knap ingewikkeld en verschrikkelijk pijnlijk was  en alleen maar mogelijk door haar deskundigheid -  in al haar deskundigheid mij naast nog wat zaken ||(ook|) duidelijk maakte dat ik (ook)  naar dat meldpunt Seksueel Misbruik terug moest.

Niets gejubel, maar onderdeel van de deal: ik wist wat er gebeurd was - en daar heb ik hard genoeg naar moeten zoeken ook, nog voordat  dat in een wat mij betreft raar apetaaltje gezegd kon worden -
zij was de deskundige die zou sturen.....
En dus stuurde

Het kontakt met de advocaat ging niet goed.

Maar ik heb een beroep kunnen doen op datgene wat mij is toegezegd en mij toekwam en toekomt: mijn Recht mijn mond open te doen.
En heb contact opgenomen met het hoofd van het Meldpunt.

En daar is buitengewoon goed gereageerd.

Of het gaat lukken?
Geen idee.  Maar er is goed gereageerd ! Heel erg goed, en met respect. Het is eindelijk niet geweldadig en niet minachtend meer.

We zijn nu bijna 14 dagen verder.
Er is heel erg veel gebeurt,
En morgen heb ik de volgende afspraak met  Slachtofferhulp.

Waar we op uit komen, ik heb geen idee.
Dat hoeft ook niet.

En ik doe nog steeds mijn mond open. Over datgene wat ik - soms knap onverwacht - ontdek wat ik wil.Of wil willen.

En misschien is dat wel, dat denk ik eigenlijk wel,  over deze procedure wel omdat het hoofd van die club, die Heer Stevens, ons allemaal en van meet af aan,  het enig mogelijk heeft gegeven wat hij kan doen:
iedere keer weer wanneer ik hoorde of las dat hij een oordeel gaf deed hij er de toevoeging bij, wanneer zaken werden afgewezen:  ¨maar dat wil niet zeggen, dat het niet heeft plaats gevonden¨

En dát is het meest integere  wat een ander over dat verleden maar óok de toekomst kan zeggen !
Aan sorry´s heb ik geen enkele behoefte, die zijn na al dat geweld  járen te laat !

Maar ook dáár kreeg ik een antwoord op toen ik telefonisch contact opnam met dat Meldpunt Misbruik RKK, wat het nodige denken noodzakelijk maakte: er waren een paar zaken waar ik nog niet aan had gedacht;  ik kreeg een deskundig en respectvol antwoord.

En dat wil bepaald niet zeggen dat me dat nu zo geweldig uitkwam.
De shit van dat verleden betekent nu eenmaal dat er ook een heden is,
zoals de shit van  respectvolle zinnige opmerkingen nu eenmaal  betekent dat je met alles wat je wat in het heden hebt - en soms kan dat veel zijn - tijd moet maken  om opnieuw na te denken, ¨bezint eer ge begint¨ terwijl je  wat anders te doen hebt.


Het leverde me in ieder geval knap ingewikkelde zaken op, opnieuw zes keer stuiteren en drie keer koppeltje duikelen.
Gelukkig wel !

Ook jij, wanneer je nog overweegt wat jij met jouw Recht om je mond binnen die procedure open te wilt en kunt en moet, je hebt nog tijd zat  ook om wellicht hier ook ś over na te denken:

Dat album is van jou,
zolang jij  hoopt te leven .....

Laat het niet jatten, door wie of welke procedure dan ook.

Ook jij maakt deel uit van een democratische samenleving gebaseerd op en gebonden aan Internationale Mensenrechten verdragen !