Een volk dat voor tirannen zwicht laat zijn kinderen verkrachten. VPKK: OPEN BRIEF AAN DE LEDEN VAN DE TWEEDE KAMER

Als Nederland dat niet wint, eet ik geen macaroni meer

Namens het Vrouwenplatform Kerkelijk Kindermisbruik

20 - 1 -2017 

Aartsbisschop Eijk en de zijnen gebruiken het graag: het argument dat er een eind moet komen aan het bespreken van het seksueel kindermisbruik in de rooms-katholieke kerk, omdat iedere media-aandacht voor dat thema pijnlijk is, het zou het leed van slachtoffers maar oprakelen. Toen Eijk eind 2013 aankondigde de betreffende Klachtencommissie binnen een half jaar te gaan sluiten, gaf hij dit als belangrijkste reden op. In het kort geding van het VPKK en een aantal vrouwen tegen de RK kerk om de Klachtencommissie open te houden, voerde de kerk het ook aan: 'De twijfel bij slachtoffers, die zich eigenlijk niet willen melden en een klacht in te dienen (sic), kan een steeds grotere emotionele last opleveren.' De rechter heeft de kerk ongelijk gegeven en de Klachtencommissie moest minstens nog een jaartje openblijven.

Dat dit argument door de kerk wordt gehanteerd, hoeft niet te verbazen. Het zwijgen over misstanden is altijd in het belang van degene die voor die misstanden verantwoordelijk is. 

Bovendien is het een hoogst bevoogdend argument en weinig instituten zijn zo bevoogdend als de RK kerk. In het kader van het misbruik in de kerk is het wel een bijzonder cynisch argument, omdat niet alleen de plegers van dat misbruik maar ook de kerkelijke gezagsdragers zelf de slachtoffers dwongen te zwijgen, met alle gevolgen van dien.

Wat wel verbaast is dat hetzelfde argument nu wordt gehanteerd door Marith Volp van de PvdA. Afgelopen donderdag diende Sharon Gesthuizen (SP) een aan de Kamer gerichte motie in om een parlementair onderzoek te starten naar de rol van de overheid in het misbruik binnen de RK kerk. Meerdere overheidsorganen en politici zijn namelijk op de hoogte geweest van seksueel misbruik  en zware mishandeling van kinderen in katholieke instellingen, maar lijken niet ingegrepen te hebben. Een onderzoek naar wat er precies bekend was, naar wat de overwegingen waren wel of niet in te grijpen, is leerzaam en kan soortgelijke misstanden in de toekomst helpen voorkomen. Volp zei hierover met haar fractie te moeten overleggen, want zij meende dat het voor slachtoffers slecht zou zijn als er nu weer publiekelijk over gesproken zou worden. Met alle waardering voor haar eigen motie aan de regering om te bevorderen dat de Deetman-archieven naar het Nationaal Archief gaan en niet naar het door RK congregaties beheerde Erfgoed Nederlands Kloosterleven - wij verwachten van haar dat zij als PvdA-er inziet dat het oprakelargument bij uitstek een argument is dat het belang van de machthebber dient en niet dat van de slachtoffers.

Voormalige slachtoffers hebben er voor gekozen, en masse en wereldwijd, om niet meer te zwijgen. Decennialang zwijgen heeft hen kwaad gedaan. Het afgedwongen zwijgen heeft indertijd het misbruik doen voortgaan en heeft hen vervolgens de mogelijkheid ontnomen hun eigen weg naar herstel te vinden. Zij bundelden hun krachten en bleken sterk, sterk genoeg om de RK kerk te confronteren en aan te zetten althans énige verantwoordelijkheid te nemen. Zeker: die confrontatie was pijnlijk voor de slachtoffers, maar bood en biedt nog steeds een opening naar de weg van herstel. Bevoogding door politici hebben slachtoffers allerminst nodig. Ingrijpen bij en voorkoming van kindermishandeling en -misbruik daarentegen staan hoog op de agenda van voormalige slachtoffers en een parlementair onderzoek zoals door Gesthuizen wordt voorgesteld is daar zeer behulpzaam bij. Aanstaande dinsdag (24 januari 2017) worden beide moties in stemming gebracht.

  bron 1953

van Rappardreservaat 

Waar bemoeit U zich eigenlijk mee?  vroeg de bisschop

KLIK

de Paus is ook heel blij
met ons

klik

Mi oso es mi cas 1

Terms of Reference

1. To investigate the nature and extent of abuse of children whilst in care in Scotland, during the relevant time frame.

2. To consider the extent to which institutions and bodies with legal responsibility for the care of children failed in their duty to protect children in care in Scotland (or children whose care was arranged in Scotland) from abuse, and in particular to identify any systemic failures in fulfilling that duty.

3. To create a national public record and commentary on abuse of children in care in Scotland during the relevant time frame.

4. To examine how abuse affected and still affects these victims in the long term, and how in turn it affects their families.

5. The Inquiry is to cover that period which is within living memory of any person who suffered such abuse,
up until such date as the Chair may determine, and in any event not beyond 17 December 2014.

6. To consider the extent to which failures by state or non-state institutions (including the courts) to protect children in care in Scotland from abuse have been addressed by changes to practice, policy or legislation, up until such date as the Chair may determine.

7. To consider whether further changes in practice, policy or legislation are necessary in order to protect children in care in Scotland from such abuse in future.

8. Within 4 years (or such other period as Ministers may provide) of the date of its establishment, to report to the Scottish Ministers on the above matters, and to make recommendations.


Definitions:

1. ‘Child’ means a person under the age of 18.

 2. For the purpose of this Inquiry, “Children in Care” includes children in
 institutional residential care such as children’s homes (including residential
care provided by faith based groups); secure care units including List D
schools; Borstals; Young Offenders’ Institutions; places provided for Boarded
Out children in the Highlands and Islands; state, private and independent
Boarding Schools, including state funded school hostels; healthcare
establishments providing long term care; and any similar establishments
intended to provide children with long term residential care. The term also
includes children in foster care.

The term does not include: children living with their natural families; children
living with members of their natural families, children living with adoptive
families, children using sports and leisure clubs or attending faith based
organisations on a day to day basis; hospitals and similar treatment centres
attended on a short term basis; nursery and day-care; short term respite care
for vulnerable children; schools, whether public or private, which did not have
boarding facilities; police cells and similar holding centres which were intended
to provide care temporarily or for the short term; or 16 and 17 year
old children in the armed forces and accommodated by the relevant service.

3. “Abuse” for the purpose of this Inquiry is to be taken to mean primarily
physical abuse and sexual abuse, with associated psychological and
emotional abuse.
The Inquiry will be entitled to consider other forms of abuse at its discretion,
including medical experimentation, spiritual abuse, unacceptable practices
 (such as deprivation of contact with siblings) and neglect, but these matters
do not require to be examined individually or in isolation