02 augustus - 23 sept.

Spreekverbod bij afscheid Wim Eijk
Geplaatst door Theo Borgermans op zondag 21 september 2008 om 09:00u (Bron: Trouw)
GRONINGEN (RKnieuws.net) - De beveiliging greep in en daardoor kon pastoraal werkster Van Schalkwijk geen dankwoord uitspreken bij het afscheid van bisschop Eijk van Groningen-Leeuwarden, afgelopen zaterdag. Ze had zich opgegeven, maar stond niet op de lijst. In haar toespraak wilde ze de bisschop een sparring partner noemen.
„Ik was het vaak niet met u eens. U dwong mij zo tot nadenken.”

Toen pastor Van Schalkwijk naar de microfoon ging, greep de ceremoniemeester, econoom H.J. Van der Ven, in en gebood haar het pand te verlaten. Op haar weigering dreigde Van der Ven met de beveiliging. Ze is gebleven en heeft bisschop Eijk een hand gegeven. Tot haar verbazing stuurde van der Ven daarbij twee man van de beveiliging mee.

Mgr. Wiertz:
’Neocatechumenaat is geen sekte’
Geplaatst door Theo Borgermans op dinsdag 23 september 2008 om 00:05u (Bron: Bisdom Roermond)
ROERMOND (RKnieuws.net) - In zijn column op de website van het bisdom Roermond reageert mgr. Frans Wiertz, bisschop van Roermond, op een media-bericht waarin het neocatechumenaat sektarisch gedrag verweten wordt.
Je moet niet te snel het woord ’sekte’ in de mond nemen, aldus de bisschop. Mgr. Wiertz verwijst naar Van Dale die stelt dat met sekte ’een groepering die zich afsplitst van een kerkgemeenschap op grond van afwijkende opvattingen’ wordt bedoeld. ’U begrijpt dat in de kerkgeschiedenis dat verwijt van sektarisch gedrag veelvuldig heeft geklonken tegen nieuwe bewegingen. Eigenlijk zowat bij de oprichting van alle grote ordes en congregaties als de franciscanen en de jezuïeten klonk dat verwijt’.Het verschil met een sekte was nu juist dat Franciscus zich wel voegde naar het gezag van de paus, aldus de bisschop.Mgr. Wiertz stelt verder met verbazing het media-bericht gelezen te hebben dat de wereldwijde catechetische weg van het neocatechumenaat sektarisch gedrag zou vertonen. ’En nog wel kort nadat paus Benedictus XVI deze weg van geloofsvorming officieel had erkend, nadat hij hem diverse malen in zijn geschriften had aanbevolen’. (tb)

van Dantzig - Doyle;

De gelovigen, althans de monotheistische christenen, hebben het altijd moeilijk gehad met het kwaad in de wereld, en met de vraag hoe de almacht en algoedheid van God zich daarmee verdragen. Daar is veel over bedacht wat ik niet weet, maar de gewoonste verklaring is dat God de mens vrij heeft geschapen, met een vrije wil dus, en dat het kwaad in de wereld is gekomen doordat de mens die vrijheid verkeerd heeft gebruikt, namelijk om te zondigen. Het paradijsverhaal is daar de samenvatting van. Ik meen dat daarmee het theologisch gedub over deze vraag niet tot een goed eind is gebracht, en dat een psychologische verklaring een beter inzicht geeft in dit probleem.
Het is namelijk bekend van mishandelde kinderen dat zij zich vaak schuldig voelen aan wat hun is aangedaan. Dat komt niet alleen maar doordat hun dat schuldgevoel wordt aangepraat. Ook wanneer dat niet gebeurt kunnen zij zich schuldig voelen. Dit wordt begrijpelijk, wanneer men bedenkt voor welk dillemma het mishandelde kind staat: het kan zijn ogen geloven en beseffen dat het is uitgeleverd aan een slecht mens waarbij het onveilig is; of het kan denken dat het een goede vader en moeder heeft en dat de ellende zijn of haar eigen schuld is.
De laatste keus beschermt tegen eenzaamheid, houdt zijn wereld intact en maakt het kind dus minder machteloos. De eerste keus berooft hem van een tehuis en van het erbij horen
Als men het zo ziet is het niet verwonderlijk dat de meeste kinderen de tweede keus doen en zichzelf de schuld geven.

Ik denk dat ook de dat de oplossing is die monotheisten moeten kiezen, willen ze met God verzoend blijven in een wereld met zo veel ellende.
De zondigheid tegenover God is de prijs die men betaalt om in Hem te kunnen blijven geloven. Wie de prijs te hoog vindt, houdt op met geloven. Voor velen die wel bleven geloven was het een hoge prijs.

Deze "verklaring" van de theodice, de rechtvaardiging Gods, is te vergelijken met de verklaring van het onweer als een elektrische ontlading in plaats van als de stem van God. Voorzover we steeds meer van deze verklaringen krijgen verliest het geloof deze inhouden, en het is dan ook niet te verwonderen dat de theologie een steeds abstractere, of liever onherkenbaarder God heeft bedacht. Ik meen dat er zelfs een ontwikkeling is die stelt dat God zich uitsluitend door Jezus laat kennen, en daarmee een voorbeeld stelt hoe de mens zich tot de mens moet verhouden. Ik ben dan geneigd te zeggen dat je daarover ook kunt nadenken zonder daar de "transcendentie" bij te halen, maar ik besef dat ik dan iets weglaat wat wezenlijk is voor de gelovige.

Waarom heb ik nu het bovenstaande geschreven? Om tot uitdrukking te brengen, dat, los van de waarheid van Gods bestaan, de psychologische dimensie van Zijn bestaan besproken kan worden met terzijde laten van die waarheidsvraag. Die psychologische dimensie was: bescherming tegen eenzaamheid; troost door hoop op verandering, en, mocht die niet komen, in ieder geval troost door begrip; zingeving aan zinloos lijkende slagen van het lot; gevoelssmatig besef van een werkelijkheid die ontdaan is van de onvolkomenheden van de werkelijkheid waarmee we moeten leven;
leven in een gemeenschap van gelovigen, waaraan men verbonden is door een gevoel van erbij horen en door het delen van een aantal opvattingen over hoe het leven geleefd en de omgang met mensen geregeld dient te worden.
Dat zijn diep gewortelde behoeften, waar iedere samenleving een antwoord op moet kunnen geven wil zij zich een samenleving kunnen noemen. Het antwoord van de gelovige gemenschap is natuurlijk verschillend, al naar gelang wat men gelooft, maar in het algemeen waren de maatstaven van de geloofsgemeenschappen tot voor kort nogal streng, dat wil zeggen dat er van het individue nogal wat aanpassing, driftverzaking is dat wel genoemd, gevraagd werd.

Die aanpassing lukt voorzover het de gemeenschap lukte het individu zich te laten schamen voor de aandriften en wensen die in strijd waren met de regels, de normen en waarden. Daarbij moet men niet alleeen aan de seksuele voorschriften denken, maar bij voorbeeld ook aan de katholieke regel altijd eerst aan andermans belang te denken. Aan eigen belang denken werd dan door vele katholieken - niet alle, naar men weet - als egoistisch gevoeld, die zich daarvoor dan schaamden.

Ik probeerde op te sommen welke psychologische voordelen het geloof aan God heeft voor de gelovige. Kort samengevat zijn dat: bescherming tegen het slagen van het lot, het bidden om verandering of begrip van God voor de pijn van het onveranderbare; bescherming tegen eenzaamheid, door Gods aanwezigheid en door de gemeenschap der gelovigen; bescherming tegen doodsangst en de pijn van het verlies van geliefden door de overwinning van de dood in het eeuwige leven.
Naarmate de gevaren waar het geloof bescherming tegen biedt groter zijn is het waarschijnlijk dat het geloof vaster geworteld zal zijn. Naarmate de gevaren kleiner zijn, of alternatieve vormen van wereldbeheersing zich aandienen, zal het geloof afnemenen. Nu kan men zeggen dat in de laatste eeuwen zowel de gevaren kleiner geworden zijn - ik spreek over onze streken - alsook dat de wereld zich steeds beter later beheersen. De gevaren zijn afgenomen door de wetenschap en de democratische vezorgingsstaat. Ik heb er al eerder op gewezen dat het nog nooit in de geschiedenis is voorgekomen dat iedereen recht had op voorzieningen in de noodzakelijke voorwaarden van bestaan, waaronder voeding, huisvesting, onderwijs, gezonheidszorg. De angst die met bestaansonzekerheid gepaard gaat, is daardoor duidelijk verminderd.
De afname van angst en onvrede door de verzorgingstaat is veel groter dan zij die ermee opgroeien zich realiseren.
Verder heeft de toename van rechten die een gevolg is van het algemeen kiesrecht en van de rechtstaat, geleid tot een afname van angst. De burger is beter beschermd tegen machtsmisbruik, de werknemer tegen brodeloosheid - kortom, veel van de veiligheid waar vroeger voor gebeden moest worden is tegenwoordig bij wet geregeld.
Een tweede verandering die invloed zou kunnen hebben op de behoefte aan Goddelijke bijstand is de verlegging van de schaamtegrens.
Ik denk dat dat een aspect is van de veranderde verhouding van het individu tegenover de boven hem gestelde machten, wat weer voor een groot deel het gevolg is van de toename van de democratische rechten.
Macht perkt in; minder machthebbers boven zich hebben geeft meer ruimte voor de individuele wijze van bestaan.
Deze toegenomen bewegingsvrijheid heeft zich ook, herkenbaar vooral in de revolutie van de jaren zestig, geuit in een grotere vrijheid om zonder of met minder schaamte te leven zoals men zelf wil.

Mensen onder elkaar;
Toekomst der religie.

Macau: Former US priest quits HK school after alleged sex charges

Former US priest quits HK school after alleged sex charges
Macau Daily Times
Tuesday, 16 September 2008

A former priest quit a Hong Kong school after a parent accidentally found websites that claimed he had been charged with molesting a boy 50 times in the United States, reports said yesterday.

The man, aged in his late-50s, had been hired by Pegasus Primary School for more than a year to design curriculum and tell stories at the school library, Chinese newspapers Mingpao and The Sun reported.

The school was alerted by a parent who had wanted to search for his doctoral thesis online, but was shocked to discover numerous websites detailing his alleged arrest in 2005 for sexual charges, the papers said.

He admitted to the arrest when confronted by the school and resigned last Friday, but said that the truth about the case was not what had been reported in the media, the reports said.

A website called BishopAccountability.org carries a report claiming he was charged with molesting a 14-year-old about 50 times between 1999 and 2001 when he was a pastor in Rochester, New York, the papers said.

The website said he pleaded guilty to attempting to endanger the welfare of a child and was sentenced to a year of probation.A government spokesman said teachers in Hong Kong must declare that they have no criminal record before being registered.

However, Cheung Man-kwong, legislator for the education sector, said there was little that the government, employment agencies, or schools could do if overseas applicants did not disclose their offences."The case reveals a serious loophole in our system as we keep letting in native English teachers from other countries without first figuring out the means to make sure that they have a clean record," he said.

Hong Kong's law reform body proposed in July setting up the region's first sex offender register, which would allow schools and religious centres to check with police to see if prospective hires have been convicted of sex crimes.

paarse en zwarte september

si deus o quiere!

O minha mae minha mae
O minha mae minha amada
Quem tem uma mae tem tudo
Quem nao tem mae nao tem nada
Quem nao tem mae nao tem nada
Quem a perde é pobrezinho
O minha mae minha mae
Onde estás que estou sózinho
Estou sózinho no mar largo
Sem medo à noite cerrada
O minha mae minha mae
O minha mae minha amada

Quadra popular

Zeca Afonso

si vultis ut deus rideat, de vestris consiliis cum eo agite

Fort europa en het omgekeerde machtskruis van de eier-en zaadmarkt. Koning wij willen uw zege bevechten.

Met dank aan een mij verder onbekende overste, een groen marsvrouwtje, die mij - augustus 2003 op de boekpresentatie van Annelies van Heijst over "mijn" nonnen
haar, volgens mij integer, volkomen verbijsterde smoeltje zien, toen zij geschokt vertelde dat de vreemdelingenwetgeving in Nederland óók voor R.K. kloostergemeenschappen geldt. Mij verbijsterend.
"Maar wij zijn een katholieke kloostergemeenschap"
had ze de IND'er op zijn meest voor de hand liggende vraag - toets van de inkomenseis - alleen maar ten antwoord kunnen geven vertelde ze die zwaar geschokte zaal vol non.
Die goede opmerkingen makende, grote en mooie vrouw zien schrompelen in verslagen onbegrip delen met zoveel tinten grijs gekrulde koppies deed pijn.

De Korte sprak een kort woord van dank, waarin hij zijn belangrijkste thema's als bisschop opsomde: bevordering van de geloofscommuncatie, inzet voor de kerk in de samenleving en het stimuleren van de eucharistievieringen.

Op dit moment is de helft van de vieringen in het bisdom een viering van woord en gebed. Dat is te pover. Hij wil dat bespreekbaar maken.

De Korte memoreerde dat er een groep van negen Colombiaanse priesters wordt verwacht die zich in het pastoraat verdienstelijk wil maken. Mgr. Wim Eijk, de vorige bisschop van Groningen Leeuwarden, die bij de zetelinbezitneming afscheid nam, heeft dat geregeld.

Het zal nog een hele inspanning worden om dat project zorgvuldig te laten verlopen.

Met mijn minachting voor het nl. RK kerkhistorisch wetenschappelijk onderzoek:
Forum: Maatschappij en wereld. Geplaatst op 28/3 '07 0:53u. Onderwerp: Radboud-Universiteit
Tsja... Ik voel me hier wat dubbel in, als afgestudeerde van ´Nijmegen´. Enerzijds vind ik het betreurenswaardig dat het Vaticaan zoals helaas gebruikelijk nogal met de botte bijl werkt, en weet ik ook dat pater van der Ploeg nauwelijks kan gelden als objectieve beoordelaar van ´mijn´ alma mater.Anderzijds vind ik het betreurenswaardig dat het Nijmeegs College van Bestuur heeft toegegeven aan de moderne bigotterie die meent dat ´Katholiek´ in de naam zou impliceren dat je van doen hebt met een achterlijk dorpsuniversiteitje. De Catholic University of America heeft een wereldreputatie en zou er niet over piekeren haar naam te wijzigen, dus waarom moest ´Nijmegen´ zo nodig? De Z. Titus Brandsma was in 1932-1933 Rector Magnificus van Nijmegen, en draait zich nu ongetwijfeld om in zijn graf. De oprichtingskosten zijn bijeengesprokkeld met de zuurverdiende dubbeltjes en kwartjes van onze katholieke (over)grootouders: die naamsverandering is een onverdiende klap in hun gezicht!

Héél veel sterkte gewenst aan deze Colombianen.

Jammer dat ik niet oud genoeg zal worden hun memoires ooit te kunnen lezen, om te kunnen zien hoe zij in de steek gelaten werden door die RK Kerk.

He landed a job at Disney World. (But left, once Disney World found out.)

Another Irish clergyman, Anthony O'Connell, headed that same diocese's high school seminary, where he molested boys who were hoping to become priests.
He later became a bishop.

In his new book, "An Irish Tragedy," veteran investigative reporter Joe Rigert of Minnesota tracks the role Irish immigrant priests played in the U.S. clergy sexual abuse scandals.

O'Connell sought to be a priest in the United States back when dioceses welcomed Irish clergy like manna from heaven. Still, 36 dioceses refused him before Missouri opened a door. He later became a bishop in Tennessee, then Florida, despite evidence of being a predator.

Reproduktie. Van wie is die baarmoeder? Koning, wij willen Uw zege bevechten.

Forum: Geplaatst op 31/1 '07 22:55u. Onderwerp: RK standpunt gevraagd

Wat is er niet duidelijk in de vraag?Heel concreet: ik worstel met de vraag wat heb ik als katholiek te vinden over baarmoedertransplantatie, dus zoek naar het kerkelijk standpunt hieromtrent.

Forum: . Geplaatst op 31/1 '07 23:44u. Onderwerp: RK standpunt gevraagd
Even voor de vuist weg (ben geen moraaltheoloog, en helemaal geen medicus!):

Het lijkt me dat baarmoedertransplantatie in zoverre toegestaan is wanneer:
1. de donor niet (meer) in staat (!) is om kinderen ter wereld te brengen (bijv. een overleden jongere vrouw);
2. de ontvangende vrouw in deze baarmoeder op natuurlijke wijze haar baby kan laten groeien gedurende de zwangerschap.
Verder zie ik geen problemen... of ben ik blind?

Is er een moraaltheoloog in de zaal?
Die zocht ik ook.
Ik hoop dat die dan ook nog bereid is tot het volgen van een cursus Chinees.

Forum: . Geplaatst op 23/2 '07 19:42u. Onderwerp: Open brief aan vrouw

Welke gewijzigde realiteit?Wat kun je hieruit dan concluderen?Om maar even een wilde greep tedoen (zie o.a http://www.rorate.com/rorate/scripts/nws art.php?id=725, ):de door de Kerk ingenomen positie in de VN debatten mbt individuele mensenrechten/de vrouwelijke reproduktie, wereldbevolkingsvraagstuk etc. nogal wat kerkelijk leiders in openbare debatten als Klaus Kung, nu William Levada in Dallas, de encycliek van de paus maar zeker ook diens keuzes mbt China (en de m.i.fenomenale manier waarop hij hiermee nog zondag omging in zijn nieuwjaarswens)tegenover heel concrete vragen als bv. eiertoerisme naar landen als India, de uitspraken (vorige week Engeland) over eier-verkoop, zaken als condoom/aids, of de baarmoedertransplantatie.(de vraag waarmee ik hier startte) Er zal nog menig bio-ethisch probleem zijn dat ik niet eens ken

’Opa gaf het kind stiekem weg’
Chinese deskundige blijft adoptie zien als goede oplossing voor kinderen

Minister Hirsch Ballin van justitie heeft kritiek op de Chinese adoptiepraktijk, maar wil geen boycot, schreef hij vorige week in een brief aan de Tweede Kamer. In China zelf is er ook kritiek.
Alleen al uit zijn eigen familie- en kennissenkring weet de Chinese adoptiedeskundige Wang Liyao (68) twee gevallen te noemen waarin de rafelranden van de Chinese adoptiepraktijk blijken.

In een theehuis in de Chinese stad Hangzhou vertelt de gepensioneerde socioloog, die nog altijd als onderzoeker verbonden is aan de Academie van Sociale Wetenschappen van Anhui, over een Amerikaanse vriendin. Die adopteerde acht jaar geleden een zevenjarig kind uit een weeshuis in Nanjing. Toen ze het meisje wilde meenemen, zei het meisje eerst nog even haar ouders te willen bellen. Navraag wees uit dat het meisje nog maar kort tevoren naar het weeshuis was gebracht. De vrouw die haar als vondeling had aangetroffen, had haar meegenomen en opgevoed als haar eigen kind. Totdat het meisje naar school moest. Omdat ze niet officieel was geadopteerd, had het meisje geen ’hukou’.

Zo’n verblijfsvergunning is cruciaal in China. Het geeft je een identiteit en recht op gezondheidszorg en scholing. Maar wie geen geldige ’hukou’ heeft, staat buiten de maatschappij. De Chinese adoptie-ouders realiseerden zich dat ze geen geld hadden om een illegaal kind naar dure privé-scholen te sturen en brachten het kind alsnog naar een kindertehuis.

Wang weet dat het meisje, dat nu bij haar Amerikaanse adoptie-ouders woont, ook contact heeft gehouden met haar Chinese adoptie-ouders. „Maar het was natuurlijk veel beter geweest als die Chinese ouders het kind legaal hadden kunnen adopteren”.

De adoptieregels voor Chinese ouders zijn volgens hem veel te streng. „Moet je eens indenken, dit kind is niet een keer, maar zelfs twee keer afgestaan.”

Een andere ervaring is die van zijn nicht. „Veertien jaar geleden heeft haar schoonvader haar baby weggedaan, terwijl zij even niet thuis was. Het was haar tweede dochtertje. Waarschijnlijk wilde deze opa nog een kleinzoon”.

Volgens de Chinese éénkind-politiek mogen mensen op het platteland met een dochter, nog een tweede poging wagen voor een zoon. Als ze twee dochters krijgen, is er geen derde kans. „Mijn nicht huilde en huilde toen ze thuis kwam, maar het was al te laat. Toen ik twee jaar later, in 1996, voor mijn werk in de Verenigde Staten ging wonen, vroeg mijn nicht me om uit te zoeken of haar kind misschien was geadopteerd. Ik ging naar allerlei organisaties, maar het is me niet gelukt het meisje te traceren. Nog steeds is mijn nichtje, inmiddels in de veertig, hier niet klaar mee. Ze zegt steeds: ’Ik hoef mijn kind niet terug. Ik wil alleen maar weten of ze nog leeft en of ze gelukkig is’.”

Wang weet dat veel afstandsouders er zo over denken.
Hij is groot voorstander van de invoering van een DNA-bank, waar adoptiekinderen met vragen over hun herkomst en ouders met twijfels elkaar kunnen vinden. Maar er zitten veel haken en ogen aan. Officieel is het afstand doen van kinderen in China verboden. Ook nu durven veel biologische ouders zich niet te melden als een adoptiekind, via bijvoorbeeld een advertentie in een krant, aangeeft naar hen op zoek te zijn.

„Officieel kan het na een groot aantal jaren niet meer van vervolging komen. Maar de mensen zijn toch bang. Wil zo’n DNA-bank een succes worden, dan moet de overheid duidelijk stellen dat mensen niet worden vervolgd”. Daarnaast ziet hij praktische problemen. Wie financiert zo’n databank, wie beheert hem? „DNA is gevoelig materiaal, dus dit moet goed gebeuren, of anders maar niet”.

Het grootste probleem rond adoptie blijft ook volgens hem de kinderhandel. Wang deed veel onderzoek naar het afstaan van kinderen in de arme Midden-Chinese provincies Hunan en Anhui. In de provincie Hunan kwam in 2005 een groot adoptie-schandaal aan het licht. Toen bleek een heel netwerk van handelaren georganiseerd kinderen te leveren aan meer dan zes kindertehuizen.

„Hunan was geen incident, zoals de Chinese overheid zo graag benadrukt”, zegt hij nu. „Recent heb ik hier geen onderzoek meer naar gedaan. Maar wat ik er zo over hoor, stelt niet gerust. De kinderhandel neemt toe, en nog altijd komen er kinderen in kindertehuizen via een handelaar. Alleen zal het stopzetten van de adoptie dit probleem niet verhelpen. De kinderhandelaren zullen eenvoudigweg naar een andere markt gaan, zodat meer kinderen zullen terechtkomen in de prostitutie en slavernij”.

Hij pleit binnen de Chinese adoptie-organisatie CCAA al jaren voor strenge controle van de overheid op kindertehuizen. Want ondanks alles blijft hij overtuigd: „Voor kinderen die om wat voor reden dan ook in een kindertehuis verzeild zijn geraakt, is adoptie een hele goede oplossing”.

Steeds minder vondelingen

Er zijn allerlei ontwikkelingen in China waardoor het aantal ongewenste
kinderen, de potentiële vondelingen, afneemt. De meeste adoptiekinderen uit
China zijn vondelingen. De belangrijkste ontwikkeling is dat de mensen rijker
worden. Vaak kunnen ze de zorg van een onverwacht extra kind wel betalen, en
zelfs de boete als het kind ’boventallig’ is volgens de criteria van de
één-kindpolitiek. Ook zijn mensen beter bekend met het gebruik van
voorbehoedsmiddelen. Verder verandert de moraal. Zo wordt het niet meer zo erg
gevonden als het tot een zwangerschap komt bij een ongetrouwd stel. De ouders
kunnen dan alsnog trouwen en het kind houden, en soms blijven ze zelfs
ongetrouwd. Tenslotte zijn ook de mensen op het platteland er inmiddels van
doordrongen dat onderwijs een uitweg uit de armoede biedt. Goed onderwijs in
China is duur. Ook mensen op het platteland kiezen nu vaak bewust voor een klein
gezin.

Vondeling 2008
Posted By: reine vrouwPosted On: 3 hr, 34 min. ago(15-9-2008)
@Jolien
"Op dit moment is het nog zo, dat vrouwen geen zegen kunnen geven, o.a. vanwege hun maandelijkse onreinheid.In de tijd van Jezus en Maria namen vrouwen na deze periode een ritueel bad.

En 2000 jaar later staan ze gewoon onder de douche! "Wij willen ... ieder kind een veilige en geschikte website bieden, waar je ongestoord naar leuke en onschuldige filmpjes kunt kijken. Iedereen kan filmpjes toesturen, maar de redactie checkt eerst of de inzending kindvriendelijk is",

लीर Leergezag. Tante TuTu en de terugkeer van het artikel.

Sorry... This page doesn't exist bestaat na een paar dagen weer. Waar het was?
Wie zal het zeggen? Ik vond het eerste deel hier. En nu is het weer te lezen



bron

Gory stories of convent deaths Then Sister Abhaya; now Sister Anupa Mary

By S. Chandrasekhar
Sixteen years ago, in March 1992, the body of Sister Abhaya was found in the well of the St. Pious X Convent in Kottayam District, Kerala. Now, in 2008, after several rounds of police and CBI investigations, the dark minds that terminated this ‘Angel of Christ’ are still free, thanks to the political and numerical clout of the Christian church in Kerala. Although the brain mapping, polygraph and narco-analysis tests conducted on the prime suspects Father Thomas Kottoor, Fr. Jose Poothrukayil and Sister Sephy at Central Forensic Sciences Lab at Bangalore and Delhi proved positive, the CBI, the Premier investigation agency in the country, has the audacity to tell the court, “we have only clues, not clinching evidence”. There are also reports that CD’s of narco-analysis on these suspects have been tampered with! Such is the reach of the Christian church—which went, then, upto Narasimha Rao to torpedo the case and now upto Sonia Gandhi!

Sister Anupa Mary (22) who joined St. Mary’s convent in Port Kollam on May 27 was found hanging from the ceiling of her room in the convent on August 11 at 4 AM. Her Father Pappachan was a cook in the Bishop’s House at Kollam and she was promised medical education along with her nunnery.

Her father has alleged that his daughter was physically, mentally and sexually tortured by the other sisters of the convent, especially the Mother Superior. He said Anupa Mary was asked to wash the undergarments of other nuns, clean their toilets and do all menial jobs. He also alleged that his daughter was not allowed to close the doors of her room at night and the nuns used to come to her room and sexually abuse her. The sister in her suicide note, has put the blame on the Mother Superior and other sisters for her suicide.

Following all round political and public outcry the Government has ordered crime branch enquiry by IG Harinath Mishra.

An unnatural event in suicide cases, the cloth used for suicide was cut and the sister’s body placed in the cot, before police arrival. Also valuable evidences in investigations have been destroyed. Moreover media reports say that the unnatural deaths of several sisters in convents of Kerala, for the past three to four decades have been buried, no questions asked. With such skeletons in their backyard, what morality has the Pope to ask pardon for crimes committed in the name of Christianity and to falsely blame Sangh Parivar for attacks on its institutions.

If the church continues protecting the vultures who masquerade in the name of fathers and sisters and sexually abuse and murder young girls, who leave their homes and come to serve Christ, the day is not far when the believers will overthrow such people and butcher them.


Rajni Majhi was geen non. De jongere meiden noemden haar Nanni. Ze is wél ook dood.
Asia News.it
» 09/04/2008 INDIA

Fr Edward, survivor of arson in Orissa: the Hindu radicals are terrorists
by Nirmala Carvalho

Fr Edward Sequeira is among the victims of fundamentalist violence in Orissa. It was only by a miracle that he escaped from the burning of his orphanage, where his co-worker Rajni Majhi was burned to death.

Now hospitalized in Mumbai, in intensive care, he agreed to talk with AsiaNews. For the priest, there needs to be international condemnation of the lack of respect for human rights and religious freedom that dominates rural India.

Mumbai (AsiaNews) - Fr Edward Sequeira, one of the victims of the violence committed by Hindu radicals in Orissa, does not hesitate to call them "terrorists". Groups connected to Sangh Parivar seized him, beat him for more than an hour, and then shut him inside a room that they set on fire. Fr Edward was able to save himself by taking shelter in the bathroom. Before he passed out, he heard the screams of Rajni Majh, who was tied up and thrown into the flames, where she was burned to death.

Initial reports said that she was a sister, then a lay missionary. Fr Edward explains that the girl was one of the many orphans he had rescued, and that she lived and worked in the orphanage he had founded.

Fr Edward is unable to hold back the tears, and begins sobbing when he talks about her. The crowd of fanatics may have thought that Rajni was one of the many people they believe have been forced to convert through "Christian proselytism". "'She was only a simple Hindu girl", the priest says, "studying in the plus 3 class. I can still hear her voice, 'Father they are going to burn me', these were her last words to me, after this I lost consciousness". Her death "is a deep wound in my heart".

Hindu fundamentalists have long been conducting a campaign against conversions to Christianity, and against evangelization. For Fr Edward, 58, missionary activity is something that upholds the dignity of the person.

“I have been working among lepers in Padampur in Bargarh district for the past ten years. I realized that, given the preference for a male child in rural Indian communities, parents many times have more than 4-5 daughters before a son is born - and unfortunately, these girls are rarely sent to school, they are made to graze cattle or even sent at early age as domestic workers or to the landlords, and many girls suffer from malnutrition.
"So I started a very small hostel-orphanage for girls, to give them opportunity and dignity through education and vocational training.

"One such girl in my orphanage was Rajni Majhi, who was born to Hindu parents who already had 5 or 6 daughters, and they gave her up for adoption to a Hindu tribal childless couple. Sadly, when the adopted parents after a few years conceived biological children, they began ill-treating and discriminating against Rajni, and in this reality she came to my orphanage four years ago.

Within a few months, she was bubbling with life, the younger girls called her “Nanni’ (big sister), and besides studying in college in her 13th year, Rajni would be like a governess to the children. Rest artikel.

bron

En tante Tutu?

Die heeft het enig mogelijke leergezag van de toekomst. de orde van de muzenplu

Fatima Mernissi, Deus Caritas est: Hu-tu-tu

Leon Podles in PDF

Whistleblower RTÉ genomineerd

Mutilated by brutal 'surgery of last resort'

Collective silence ensured no one was ever made accountable for the butchery of Lourdes.

The sheer scale of abuse at the Lourdes has yet to be comprehended. Decades of symphysiotomy -- a birth operation permanently widening the pelvis -- paved the way for decades of female organ removal.
Symphysiotomy was often preferred to Caesarean, the norm for obstructed labour: Catholic thinking viewed Caesarean section with suspicion, associating it with sterilisation, contraception and abortion.

A flawed surgeon operating in a deeply flawed system

INDIA:

Een afschuwelijk artikel. Het lijkt zo eenvoudig, één, of erger: twee van de vele gevallen van seksueel misbruik binnen de RKK. Maar dat is het niet.

Het is het niet omdat het,bij de overpresentatie in de media van jongens-mannen gaat, over vrouwen gaat - de ontkennende Kerk(en) is nog lang niet toe aan het seksueel misbruik van haar meisjes-vrouwen, laat staan haar nonnen.

En dan een artikel over 2 nonnen. Met een 1 zin die dwingt tot verder kijken.
Wat is dit in vredesnaam. Wie is die journalist met zijn politieke uitspraken?

Maar nog voor ik het hele artikel kan vinden is het in 3 stappen kennelijk al van de site verdnenen, wat rest is de mededeling Sorry... This page doesn't exist
en dwingen 2 dode zusters onderwijzeressen, een kennelijke moord en een zelfdoding, te kijken naar Nobelprijswinnaars, een vermoordde Swami en kinderen die onderwijs onthouden wordt.

Hoeveel moeders van potentiele Nobelprijswinnaars zitten daar tussen? Hoeveel onderwijzeressen, hoeveel artsen? Hoeveel onderhandelaars en mediators ?
Hoeveel fantastisch creatieve geesten die mijn kinderen alles zouden kunnen laten weten over die tempel die ik nooit zal zien, maar mij liet zien, waarvan ik wél hoop dat het ding niet instort?

Wat een afschuwelijk artikel.
Wat afschuwelijk niet te weten wie daar wie gebruikt.

Wat vreselijk dat ik niet in staat ben om zomaar te zeggen dat die beschuldigingen tegen het christendom flauwe kul zijn.
Wat vreselijk dat die rorate-forum gebruiker ooit schreef dat arme meiden dan maar het klooster in moesten gaan.

Wat verschrikkelijk om een groep hollandse zich christen noemende forumgebruikers te lezen, waarbij ieder moment weer die vrijheid van geloof aantast wordt in leunstoelwaan over God en onze kinderen!

Een afschuwelijk artikel.
Over een zuster met een beeldschone bekkie die in dat zwart gat geen andere uitweg meer had dan zelfdoding.

Wat afschuwelijk dat ik bang ben, dat mijn blog gelezen kan worden en gebruikt. Voor doeleinden die de mijne niet zijn. Voor dat waar ik niet in geloof!

Wat afschuwelijk dat er geen schone handen meer bestaan.


INDIA
Organizer
Then Sister Abhaya; now Sister Anupa Mary
By S. Chandrasekhar

Sixteen years ago, in March 1992, the body of Sister Abhaya was found in the well of the St. Pious X Convent in Kottayam District, Kerala. Now, in 2008, after several rounds of police and CBI investigations, the dark minds that terminated this ‘Angel of Christ’ are still free, thanks to the political and numerical clout of the Christian church in Kerala. Although the brain mapping, polygraph and narco-analysis tests conducted on the prime suspects Father Thomas Kottoor, Fr. Jose Poothrukayil and Sister Sephy at Central Forensic Sciences Lab at Bangalore and Delhi proved positive, the CBI, the Premier investigation agency in the country, has the audacity to tell the court, “we have only clues, not clinching evidence”. There are also reports that CD’s of narco-analysis on these suspects have been tampered with! Such is the reach of the Christian church—which went, then, upto Narasimha Rao to torpedo the case and now upto Sonia Gandhi!

Sister Anupa Mary (22) who joined St. Mary’s convent in Port Kollam on May 27 was found hanging from the ceiling of her room in the convent on August 11 at 4 AM. Her Father Pappachan was a cook in the Bishop’s House at Kollam and she was promised medical education along with her nunnery.

Her father has alleged that his daughter was physically, mentally and sexually tortured by the other sisters of the convent, especially the Mother Superior. He said Anupa Mary was asked to wash the undergarments of other nuns, clean their toilets and do all menial jobs. He also alleged that his daughter was not allowed to close the doors of her room at night and the nuns used to come to her room and sexually abuse

Blowing Rock; abortusdebat

maart 81

lave a louça Maria, lave o bem

cada gosto que tu débarres

vale mais que tres vintémes

(uit: de zoen van breda en de kus van alexandrie)




ook het sexleven van de spin is niet oninteressant:

hij bevrucht haar, zij bijt hem zijn kop af.

Documents held in Los Angeles priest abuse cases

Vatican bells in Christmas Day

Nadat L.A. kardinaal Mahony 5 jaar lang alle mogelijke middelen had geprobeerd om tegen te houden dat de documenten, w.o. dus uit persoonlijke files van aangeklaagde misbruikers, openbaar gemaakt zouden kunnen worden, zelfs tegenover het staatsonderzoek, moest hij bakzeil halen voor het hoogste rechtscollege in de VS. Jarenlang kon hij daardoor rechtszaken ophouden. Een paar uur vóór het begin van de reeks van rechtszaken -waar deze onderdeel van uit zouden gaan maken, werd de $660 .000.000 deal gesloten waarmee de rechtszaken van de baan leken.

Maar één probleempje. Hierbij werd voor het merendeel van de betrokken slachtoffers bedongen dat de documenten, wél boven tafel zouden komen!

Daartoe werd een deal gesloten: een voor beide partijen, de slachtoffers én de Kerk, acceptabel persoon zou - de eisen en belangen van beide partijen - recht versus privacy - in aanmerking genomen, deze documenten hierop screenen voordat er iets openbaar kon worden.

En dan nu: bijna een jaar en het grootste bedrag ooit voor zo'n deal verder.......lijkt het alsnog mis te gaan. Laat nu toch die voor beide partijen moeizaam gevonden betrouwbare persoon zich terug willen trekken van dat werk. Hem werd een andere baan geboden.

Door, Jawél, de RK Kerk.

En is er een derde advocatengroep - betaald door die Kerk - in het spel gekomen. Om Mahony's werk nog eens over te doen? In ieder geval om alsnog te voorkomen dat die files openbaar zullen worden gemaakt.

Het belang van de slachtoffers? Het was openheid. Wie binnen die kerkelijke hierarchie was waarvan op de hoogte. Welke verantwoordelijkheden zijn er afgekocht met die $ 660 miljoen? Voor een aantal al jarenlang - naast de kosten voor noodzakelijke hulp en gemaakte kosten - de belangrijkste motivatie om dat walgelijk gevecht door te kunnen (blijven) zetten. Anderen zijn daar in het hele ontwikkelingsproces van jaren en steeds meer kennis, inzicht en ervaringen bij gekomen. Ook uit de openbaar geworden documenten van andere bisdommen is dat belang gebleken.

Maar wat is je belang wanneer je opnieuw door die Kerk verkracht wordt?

Het belang van de Kerk? Nog steeds, of nog meer -gezien de ervaringen óók inmiddels weer een jaar verder: gesloten houden. Dat schijnen ze tenminste (alweer) te denken.

Het belang van directe daders? Valt te bezien en zal verschillen. Er is (verondersteld) misbruik afgekocht waardoor mensen nooit door de rechtbank vrijgesproken of veroordeeld konden worden.

De vraag is wat dit gaat kosten. Niet slechts materieel.

Zouden de verzekeringen niet nog steeds hun belangen hebben bij openheid?

We zijn een jaar én heel veel daarin opgedane kennis verder.

De slachtoffers? Die worden nog steeds genaaid!

Maar of van deze zo gruwelijk maar doorgaande perverse dans van minachting alleen de directe slachtoffers van het vroegere seksuele mibruik slachtoffer zijn? Die voor-beide-partijen-acceptabele-mediator-met-zijn-aangeboden-andere-eervolle-werk? Maar zeker óók: en die directe daders dan?!

Al heeft er een wonderbaarlijke vermenigvuldiging plaats gevonden van die dertig zilverstukken het cynisme van die Kerk hierbij ontneemt haar haar autoriteit!

Vast wel een theologisch mooie toer bij te vinden of desnoods te maken, maar Here God wat stinkt het!

By GILLIAN FLACCUS
LOS ANGELES (AP) — The departure of a key figure in a record $660 million clergy sexual abuse settlement has endangered part of the deal that some plaintiffs consider more important than the money: the promise by the Roman Catholic Archdiocese of Los Angeles to allow the release of accused priests' confidential files.

More than a year after the agreement was announced, the sudden recusal of a retired judge unanimously selected to review the priests' files has threatened to undo the fragile deal and could send both sides back to court for months.

At the same time, an attorney who has been paid by the church to defend accused clergy is fighting to keep those records sealed — and plaintiffs accuse the archdiocese of using him as their proxy.
The developments have been gut-wrenching for alleged victims, who believe the church papers will contain evidence of criminal wrongdoing by church leaders. The Los Angeles settlement — by far the nation's largest — was supposed to close the book on the nationwide church abuse crisis that erupted in Boston in 2002.

"Many of us survivors went to litigation to produce the documents," said Esther Miller, one of more than 500 plaintiffs included in last year's agreement. "People want to move on and heal and they still have our feet to the fire. The money did nothing. It just pays for expensive therapy sessions."

The priest personnel files in question contain letters, handwritten notes and reports from doctors and psychologists — and the district attorney has said he will inspect them for evidence of crimes once they are public.

When the Diocese of Orange released tens of thousands of pages of similar files in 2005, they showed that two officials who covered up for molester priests years ago remained in top church positions. Another 800 pages that came out in Wisconsin this year showed the church knew of credible molestation reports against a priest but didn't remove him.

Recent settlements in Davenport, Iowa and Chicago also call for the release of the private documents and a similar legal battle is under way in Portland, Ore.
"The files and these documents implicate the hierarchy, right on down the line," said Jeff Anderson, a plaintiffs' attorney. "That's why we've had a long, titanic struggle for five years. There's long-kept secrets."

Under a settlement announced in July 2007, the Los Angeles archdiocese promised to release the priest personnel files to the court, which would then appoint retired state Supreme Court Justice Edward A. Panelli to review each one. Panelli, whose name was written into the settlement agreement as the mediator, would decide which documents could be released and which couldn't — and none of his rulings could be appealed.
But Panelli suddenly recused himself this summer because he received an unspecified honor from the Roman Catholic church, plaintiff attorney Ray Boucher said. Panelli declined an interview request through his assistant and archdiocese attorney Michael Hennigan said he didn't know why Panelli recused himself.

Now an archdiocese attorney says if both sides can't agree on a replacement, the fight over the files could move back to state court, where both sides could appeal any order over the release of the papers.
Hennigan said he will cooperate with a search for a new justice, but isn't sure both sides can agree on anyone but Panelli.

rest artikel

"....the Church is not just another institution. In Catholic doctrine, the Church is the body of Christ, and as she shares in the holiness of the saints, so too she suffers from the wickedness of the sinners. Jesus Christ suffers not only for His Church, but in His Church, too..."

schreef een jaar geleden een Canadese priester, moedig, over de LA deal. Wist hij veel...

Richard Sipe wél. Die schreef al over Mahony: ik lieg alleen wanneer dat nodig is.
En: hypocrisie is the greatest moral failure!

Roepingen? Als je ook maar een beetje hersens hebt kun je na al die kennis van de afgelopen jaren maar beter héle gróte vraagtekens zetten bij wie er in zó'n kerk nog een persoonlijke file wíl hebben omdat hij priester wenst te worden.

Goed nieuws: Medjurgorje: spiritueel manipulerende en seksueel misbruikende priester met Maria verschijningen uit de hoge hoed

Vaticaan neemt maatregelen.
Hoop moeilijke woorden - en terecht - om te vertellen dat een mannetje een ordinaire oplichter is, die gebruik maakte van mystiek om mensen te manipuleren, seksueel misbruik pleegde, Maria uit de hoge hoed kon laten verschijnen en schijt had aan de opdrachten ermee op te houden.

Goed nieuws dus.

Tijdspanne van deze godsdienstwaanzinnige poppekast ten koste van geloof zoekende mensen mei 1981 - augustus 2008.
En wat een hypocrisie. Zo weet Katholiek Nederland(waar ik overigens deze foto van de griezel ook vond, en waar seksueel misbruik van zo'n vent nog steeds braaf "scandaleus gedrag" heet)te melden: Verboden pelgrimages
Officiële pelgrimages van parochies en bisdommen naar Medjugorje zijn verboden. Bisdommen staan echter wel toe dat priesters meegaan naar het bedevaartsoord om de pelgrims te bedienen van de sacramenten en ze geestelijk te begeleiden.

oftewel: je mag niet geloven in een Maria uit de hoge hoed, maar ik legitimeer het wel door je er spiritueel te begeleiden (Kassa!) ipv: ben je nu helemaal belazerd, die zaak stinkt, je gaat je gang maar maar ik doe even niet mee.

Tel uit de winst.
(dank U Father Thomas Doyle cs. voor je duidelijkheid over de leugen van de mental reservation en de medeplichtige smerigheid ervan die misbruik mogelijk maakt binnen de RK)
Het verlies zal nooit bekend of berekend kunnen worden!
Een kind uit 2001, en verder?

Gatverdamme.

Goed nieuws.
En alweer een parallel , Gino Burresi; stichter vande Congregatie van de Bedienden van het Onbevlekte Hart van Maria. Nog zo'n stigmata dragende mysticus met leliegeur.

September, 03 2008
Vatican discipline for priest involved with Medjugorje

Father Tomislav Vlasic, a Franciscan priest who was prominent in the first efforts to publicize the alleged apparitions at Medjugorje, has been placed under interdict by the Congregation for the Doctrine of the Faith because of his flagrant disregard for ecclesiastical discipline.

Father Vlasic-- who eventually broke with the Medjugorje "seers" and founded his own quasi-religious community, was cited for "suspicion of heresy and schism, as well as scandalous acts contra sextum, aggravated by mystical motivations."

The father of the Medjugorje affair is removed from ministry

**********

Here's the background.

In 1981, Fr. Vlasic, a friar and parish priest in Yugoslavia, was distressed at having fathered a child by a Franciscan sister and having sent the mother away from Herzegovina to live and work in Germany.

Struggling with his conflicting duties, he attended a Charismatic conference in Rome. There he was given a consoling "prophecy" of a Marian visitation.

When he got home to his parish at Medjugorje in Herzegovina and found that a bunch of teenagers was claiming an apparition, he stepped into the role of their spiritual advisor and shortly became an international religious celebrity.

Undeterred by his earlier co-ed religious experience, he felt inspired to try another one in 1987: together with a German laywoman, he founded a would-be religious community in Italy for young men and women all living together, called "Queen of Peace, we are totally yours".

He claimed that our Lady had approved the idea, and he kept it going even after the bishops of the place had rejected it and the Medjugorje seer who supported him confessed publicly that the heavenly endorsement was a falsehood.

Coming forward to 2008, it seems he's been continuing the group all these years, as the CDF's sanctions order Fr. Vlasic to have no contact with it or its members. Complaints to the CDF have accused him of "the diffusion of dubious doctrine, manipulation of consciences, suspected mysticism, disobedience towards legitimately issued orders and charges contra sextum."

Overzicht lijkt hier te vinden


Lourdesbedevaarder (57) misbruikt tiener

Geplaatst door Theo
Borgermans op woensdag 6
augustus 2008 om 08:35u (Bron: HLN)
APELDOORN
(RKnieuws.net) - Een 57-jarige Nederlander is tot 15 maanden cel veroordeeld omdat hij een meisje dat hij had leren kennen tijdens een bedevaart naar Lourdes jarenlang seksueel heeft
misbruikt.

De Apeldoornenaar leerde het toen 12-jarige meisje kennen in 1987. Ze werd een huisvriendin van hem en zijn echtgenote. Maar de man bewoog haar tot steeds verdergaande seksuele
handelingen. Hij misbruikte het meisje thuis, in zijn auto en in hotelkamers tijdens bedevaartsreizen naar Lourdes.

Nadat ze geslachtsgemeenschap hadden gehad, hield hij het slachtoffer voor dat Maria hen bij elkaar had gebracht, dat hij vervloekingen kon uitspreken en dat hij wist wanneer iemand
naar de hel ging.

Congresgangers buigen zich over verschijningen

Geplaatst door Theo Borgermans op woensdag 3 september 2008 (Bron: Zenit)

LOURDES (RKnieuws.net) - Het mariaal congres dat morgen in Lourdes start buigt zich over de christelijke traditie van de verschijningen, vertrekkende van de verschijningen van de Verrezen Christus.

De congresgangers zullen de verschijningen van Maria zowel bekijken vanuit exegetisch, theologisch, historisch, juridisch en wetenschappelijk standpunt.


En of ik die Fatima ellende net om de hoek snap?
Sem dúvida ninhuma! Reken maar.

Creatieve ideeën en héél véél kruisjes!

Sorry

Belgische priester neemt wraak op penitent

".. De conferentiegangers vrezen ook dat de niet-religieuze doktoren niet in staat zijn de nuances te onderscheiden die de joodse wet aangeeft tussen het actief uitzetten van een beademingsmachine en het gebruik van een machine die automatisch afslaat op een bepaald tijdstip. Ze zijn ook bang dat de tijdklok pas wordt ingesteld als de beademingsmachine al werkt. Dat is in de joodse wet streng verboden. "

Sinterklaas en Zwarte Piet; souls on ice

UBUNTU!

foto's: dyf en sergio pessolano

Boom over die oude kerk; schateiland

Kankantrie

Asta, de masterdrummer speelt weer

alles in de wind

op zijn krukje

Het misdadig zwijgen van de Kerk: de ramp na de ramp.

August 28, 2008

ORGIES involving up to 60 schoolboys, priests and teachers are among allegations levelled at former staff members of a NSW Catholic boarding school.
The Seven Network last night reported claims that nine former teachers and priests from St Stanislaus College in Bathurst, in eastern NSW, had committed sexual abuse on students during "hypnotic" night prayer services in the 1980s.
An alleged victim, whose identity was withheld for legal reasons, said the number of victims involved in the encounters had grown over time.

August 28, 2008
FOR years Father Brian Spillane presided over a flock of young, impressionable boys at St Stanislaus College in Bathurst.
A chaplain and a teacher, he officiated at school Masses, led the pupils in prayer and gave them religious guidance.

He also, according to allegations by 13 former students, repeatedly sexually assaulted them.

One alleged victim, who completed year 7 at the well-known Catholic boarding school in 1986 before being expelled, blew the whistle on 65-year-old Spillane's alleged sex offences.
He was also a key witness in the conviction of a former St Stanislaus science teacher, Steven Joseph Wade, who was jailed in 2002 for sex offences committed at the school in 1986.

The allegations of sexual abuse are only the latest in a string of abuse scandals to fuel public debate about the Catholic Church and the conduct of its clergy.

The school says it first became aware of the allegations against Spillane five years ago, when it was contacted by the same alleged victim. It forwarded the allegations to Bathurst police, who sent the information to the child protection and sex crimes squad.

What became of that investigation is unknown but in August last year Bathurst police set up Strike Force Heador to investigate the claims of abuse by Spillane and two other staff members.

The investigation was a watershed for the original whistleblower, who has been diagnosed with post-traumatic stress disorder and has spent time in psychiatric care.
Four more former pupils came forward to allege abuse and in May police charged Spillane with 33 offences.

The charges included six counts of sexual intercourse with pupils aged 11, 12 and 13, and 18 counts of engaging in and inciting acts ofgross indecency. The other charges related to sex with males aged between 10 and 16.

Early last month police executed search warrants at the school in relation to two former priests and a lay teacher; one is understood to be Spillane and another Wade.

Evil spirit, broken children, empty lives

By Gary Schoener*
August 28, 2008

OVER the years I have dealt with around 2000 victims of child sex abuse involving clergy.

I've assisted people in bringing complaints about all manner of religious organisations and groups - from Catholic dioceses to Anglican, Jewish organisations and Lutheran Synods.

Most people would be familiar with the US Catholic Church scandal uncovered in the Archdioscese of Boston involving a secret settlement of child molestation claims against at least 70 Catholic priests.

The story made world headlines with some calling it the worst crisis in the Catholic Church in 500 years.

Contrary to what most believe, most victims were known only to their attorneys and the church. Those 500-plus cases in Boston were, for the most part, not public.

The first 15 men I evaluated had not told their parents - and did not plan to. Only a few had told their wives and they often lied to them when they came to see me.

Without confidentiality, most would not have come forward.

Here's a typical comment: "Look, my parents worked three jobs to pay tuition so I could go to Catholic school so as to avoid sex and drugs and bad things and despite their efforts that's what I got. I do not want them to know this, it is of no benefit to tell them."

Hearing of the alleged St Stanislaus College cases it was of little surprise only 13 of as many as 40 alleged victims had come forward. My experience has shown that many victims don't. There is little incentive to come forward as nobody benefits from being identified as a sex abuse victim.

The victim in the Bathurst case who told the police he hadn't told his wife would be the most common case - the rule not the exception.

For some of the victims who are reading the headlines as the story unfolds, the abuse becoming public can help them. As others come forward they can feel less isolated.

Interestingly, the internet was a key ingredient in these allegations coming out. This is not unusual, the same has been true elsewhere in the world. The internet has brought about a major change in that victims can find each other and find support.

However, when stories like these come out, some begin to relive the trauma and develop post traumatic stress disorder.

Others develop incredible rage, especially as they learn that they are only one of many. They do not feel different or "special" any more.

And it's common for the victim to ruminate about the question, "why me?", tending to blame themselves for "letting it happen," or "letting it happen multiple times" or "not reporting it".

The victim who spoke out in The Daily Telegraph described "being herded into a prayer room by a priest chanting 'hypnotic' spells in tongues".

This is one of many ways in which the stage can be set for abuse; however abuse does not require any special techniques - the power of faith in the priest and church is sufficient to do the job.

He also described how the priest or priests in question involved the kids abusing each other.
Again, as horrific as this sounds, this is not new.

While many of the cases I have dealt with have eerie similarities to this one, the impact of the sexual abuse on the victim varies dramatically person to person.

It's dependent on many things - the timing in their life, the degree to which the perpetrator was trusted, the amount of repetition, the degree to which fear was induced, the degree of physical pain, and dozens of other factors.

Either way, the impact on their lives can be severe and the course of their life drastically changed.

They lose basic trust in others and have difficulty forming relationships later in life. They have low self esteem and insecurity issues, they are depressed and have suicidal thoughts or suicide attempts.

They often question their sexual identity or develop sexual impulse control disorders of their own.
They take to drug and alcohol abuse and become addicts as a way of dealing with their inner turmoil.
The vast majority lose faith in religion or society in general.

Another thing we also see, though, is people have lost their family. Their parents might be devout followers of the church and they don't dare tell them. Or in cases where they have been brave enough to tell them, the parents have not been able to rise to the occasion and don't believe the child.

When I evaluate damages for a court case, one of the things I do is look at their siblings and see how their lives turned out.
You don't need to be a psychologist to say: "My God, something bad happened here to this individual."

* Dr Gary Schoener is a US-based psychologist who has treated more than 2000 sex abuse victims.

Zambia: Repair the Damage to Clergy's Image

The Times of Zambia (Ndola)
4 August 2008

CHURCHES involved in child welfare must restore the Government's lost confidence that they will prioritise issues of children's rights in their operations, a clergyman in Kitwe has said.

Dayspring Worship Centre Pastor, Joseph Mwila said the Government had lost confidence in the Church because of the few leaders who mistreated children or misused funds meant for the children.

He was speaking in Kitwe at the weekend at Dayspring drop-in centre when he launched the distribution of gifts to different children and equipment to hospitals, obtained from Ireland.

Pastor Mwila said churches should play a critical role in the protection of children's rights but the Government was not using them because of the lost confidence in them.

He said children had a right to good life even if infected or affected by HIV/AIDS.
Pastor Mwila said children infected or affected by the pandemic must not turn into street children or irresponsible citizens when the Church was there to help them.

He commended the Government for ensuring that the container of goods received from Ireland came into the country duty free.

"I wish to state that it is not as if Government does not want to help us but it is because of the past where some church leaders misused funds at the expense of the children.

"This should not continue with such misdeeds if we are to restore Government's confidence and in the end help these children who are suffering and on the streets," Pastor Mwila said.

Global Institute for Children's Development (GICD) board Chairman Godfrey Simukonda said it was unfortunate that some non-governmental Organisations (NGOs) were abusing funds for children.
Mr Simukonda said any organisation found wanting must be prosecuted to sound a warning to would-be offenders.

He said children must not be used as capital but protected by everyone so that they could feel safe in everyone's hands.

He challenged the Church to start sensitising the community on the need to protect the rights of the children.

Mr Simukonda said the Church was a partner in development because they were also leaders.
"The challenge is upon every member of the community to ensure that they report any NGO that is abusing these vulnerable children because these NGOs are in the community and not isolated.

"I think Government must deal with these people who are found wanting and not just letting them free because law is law and anyone who comes into conflict with it must face it," Mr Simukonda said.


The Times of Zambia (Ndola)
4 August 2008
EDITORIAL

CHURCES involved in child welfare should reflect on the advice given by Dayspring Worship Centre Pastor, Joseph Mwila over the Government's loss of confidence in them.

There is no doubt that the bad deeds of some members of the clergy running orphanages have seriously dented the image of most of the people involved in the welfare of children.

In certain instances, the people caring for kids have collected huge amounts of money in the name of supporting vulnerable children but used the financial support for selfish interests.

Some members of the clergy running orphanages have been implicated in child trafficking scandals, where the kids seeking to have joy have ended up as sex slaves under sophisticated cartels.

Others who volunteered to care for such kids have not only squandered the finances thereby denying the children a descent livelihood, but gone as afar as abusing them.
This is unacceptable.

These cannot be the deeds of the true church. The truth is that false prophets have invaded the Church and are using its name to champion their wicked desires, including the sexual abuse of children who are in need of help.

One way that the churches can restore confidence is to work closely with the Government and ensure that all the wrong-doers are exposed, and committed people are left to genuinely care for the children.

The genuine clergy obviously know themselves and it should not be a big problem to identify those pretending to be men of God when their agenda points to something else.

By exposing such people, the Church will not only mend its image but protect the children.
That way, society will be made to appreciate the real clergy who can be entrusted with the task of caring for children without taking advantage of the kids' desperate situation.

It will neither help the Church nor the kids that they are supposed to help if people coming with ulterior motives are allowed to operate simply because they claim they are there to help.

We therefore find the words of Pastor Mwila a good starting point to redeem the image of the local church in this regard. Churches have always been the last bastion of joy for the disadvantaged and that should continue to be so.

Of course, it may take time to restore the lost confidence but by openly talking about the past mistakes and beginning programmes to repair the damage, people will slowly regain the hope they previously had in the Church.

Denk je aan je condooms en je buskaart?

Wij schrokken van elkaar toen ik, te kort na dat klopje op de deur, zijn kamer binnen stapte.
Was het trots dat maakte dat ik mij zo haastig terugtrok van dat mooie lijf op dat bed?
Ik gaf hem de Leemhuis.
Jammer dat Kader Abdolah er zo lang over moest doen.




foto Marius

antwoord over Paul Shanley

ik heb me al jaren af lopen vragen
Paul Shanley waarom kwam jij terug, je was alles behalve gestoord, wist verdomd goed wat je deed, je wist heel goed dat bij jou het gepleegde misbruik nog niet zou zijn verjaard.
Waarom kwam Paul Shanley terug?

Er was maar 1 getuige tenslotte die die zich niet terugtrok of voor de rechtbank acceptabel was,
Twee, meen ik, waren dat niet.
Eén getuige, dagenlang afgedroogd, beschimpt, verdachtgemaakt en kapotgeschopt door Shanleys advocaat.
Hij heeft huilend en kotsend de rechtszaal moeten verlaten tijdens zijn getuigenissen; vrijdags vóór het weekend, zijn getuigenis na dagen nog steeds niet afgerond, huilend de rechter smekend niet terug te hoeven komen.

Andere mannen -misbruikt door Shanley- zonder woorden in die zaal.

Wat is er met die man gebeurd dat weekend?
Wie hielp hem dat weekend in leven te blijven?

Wat gebeurde er met die nee-zeggende rechter dat weekend?
Ik had bewondering voor haar. En zag generaals op de rand van een zwembad lopen.

De kranten schreeuwden het uit.
Paul Shanley schijnt daar, woordenloos, de getuige aankijkend te hebben gezeten.

Wat moet een 70+er met 12-15 jaar bajes?
En ieder wist, zeker ná de moord in zijn cel op Geoghan, nog zo'n "beest" zoals Kardinaal Law hem noemde, dat het niet onmogelijk is dat ook Shanley zijn levenslang niet overleefd.

In die arena van wetenschappers deed noch die getuigende man noch Shanley er nog toe.
Maar Shanley zat daar en keek Ford al die dagen zwijgend aan.

Paul Shanley, waarom kwam jij terug?

Ik vrees dat ik vanavond - in diepe afschuw - mijn antwoord vond.
Thomas, waarom vertellen al die rechters, advocaten, deskundige wetenschap en journalisten toch nooit het antwoord op die vraag-waarvoor-géén-verjaringstermijnen- mogelijk-zijn hoe ik dáár levenslang mee moet leven?

Vannacht werden moorden gepleegd. ik kan het weten: ik zat eerste rij, en nam de foto's.

Clive (13) had visions of monsters, but the truth was even worse;

Haunting memories of a child protection worker

By All names have been changed
Friday August 22 2008

The Occupational Therapy Unit at St Vitus's, an adult psychiatric hospital, was a long room with a dirty, vinyl floor and high windows, the lower panes of which were obscured by opaque plastic sheets.
I was there to see a 13-year-old boy named Clive Plummer. (All names have been changed). He had been committed due to the terrible, demonic hallucinations he experienced after the death of his mother.
I had been asked to meet him by his sister, Roberta, whom I had been to college with. She was convinced there was more to his apparent breakdown than met the eye -- I wasn't so sure, but wanted to help her.

Clive was in terrible physical shape -- thin, hollow-eyed and scarred from self-harming. He wore an expression devoid of feeling, and sat perfectly still, gazing unblinking into space.
I extended my hand.
"Clive, my name's Shane. I'm a friend of Roberta's, and she's asked me to come out and have a chat. I'm very pleased to meet you."

"I don't know you," he said tonelessly.
"I'm a friend of Roberta's."
"They sent you, didn't they?" he hissed at me, fighting to get the words out.
"Hey, relax, Clive. I promise you, I'm here because Roberta asked me to come."
"You can't fool me," the boy hissed. "I've been waiting for you. You're from them... I can tell."
"Who are they, Clive?" I asked, trying to calm him. "Who do you think is trying to hurt you?"

And then he was on top of me, knocking me backwards off the chair onto the linoleum, screaming, spitting and snapping at me with shattered teeth.
For a boy of his size, Clive was powerfully strong, and it took every ounce of my weight and the momentum of our fall for me to roll over, so that I was on top of him. Medical staff rushed over, a shot was administered, and poor Clive was taken away.

It took me several weeks to build up a relationship with Clive Plummer. Despite three visits accompanied by Roberta, the boy continued to be cautious. Gradually, through perseverance, trust grew and he felt able to tell me about the visions that haunted him.

"I'm here, in the hospital, and it's night time," he began, haltingly.

"I'm the only one on the ward, and when I go to the door, it's open. I walk out into the corridor. I know I shouldn't, but I keep going. I can see a light away in the distance, and I can hear something, like voices praying or chanting.

"The sound sort of pulls me forward. As I get closer, I can see that there's someone -- something -- standing at the end of the passage."

His voice was cracking, as if his very being did not wish for him to continue this narrative.

"You don't have to tell me this if you don't want to, Clive," I said quietly.
"I need to. I have to tell someone." He looked at me, and the terror was etched into every line in his face -- I thought, as I watched him, that 13-year-old boys shouldn't have lines on their faces, but Clive did.

"You believe me, don't you, Shane?"
"I know something awful happened to you, Clive."
I paused, squeezing his shoulder in an attempt to anchor him here with me, with the smell of grass and trees and frozen earth. "What's at the end of the corridor, Clive?"
"One of them."
"Who? Who are they?"
"Not who. What."
"I don't understand."
"See, Shane, they're not men. Standing at the end of the hallway is their leader.
"He's tall, much taller than you. His body is like a man, but the head is like a goat or a bull.
"It has horns and eyes like a cat, and smoke and fire come from the nose when he breathes. The monster wants me back. In my dreams, he tells me he's coming."

I was in the office several days later when the call came from Roberta Plummer.
"Clive's had an episode."
I paused in pushing a piece of paper into a plastic folder, the phone cradled between my chin and shoulder.
"What kind of episode?"
A pause, then: "He attacked a nurse and almost killed her. He ... he tried to rip her throat out. Scratched her with his nails. Broke her arm. They said he almost tore her cheek off with his teeth."

I went in to the hospital to see him immediately, and found him strapped to his bed in great distress.
"You led them to me," Clive said, glowering at me from the bed. "You tricked me into being your friend, and then you brought them here."

I learned that Clive's violence had occurred after a visit from a priest. This visitor turned out to be a close family friend of the Plummers', Fr Eddie, but when I spoke to him, he exuded sympathy and compassion for Clive. He told me he was certain the nightmares and hallucinations were linked to Clive's fascination with the occult, yet a second visit to Clive's home revealed not a single Tarot card or book on witchcraft -- it didn't add up. I was no closer to learning why my client had regressed so badly.

I found out a week later.

On a visit to the hospital late one evening, I got talking to a cleaner, who told me her name was Mildred. She was a handsome woman in her late sixties, and we struck up a conversation over a hurried cigarette.
During the course of our chat she mentioned that she knew Fr Eddie.
I raised an eyebrow. "How do you know him?"

She lowered her eyes, scuffing the ground with her toe like a child might. "Do you know what a Magdalen is?" she asked.
"You mean the women who were in the Magdalen laundries?" I asked.
"Yes. I am -- I mean I was -- a Magdalen."
Magdelan laundries -- veritable prisons for so-called fallen women -- were operated by different orders of the Roman Catholic Church, most famously the Sisters of Mercy and the Good Shepherd Sisters.
"Fr Edward used to visit us in the Laundry," Mildred said. "Some of the priests who came to see us were decent, but some were devils. He was one of the worst."

Fr Eddie had a history. He had been investigated for alleged abuses in several parishes, and was said to have an obsession with the more mystical and arcane side of the Catholic Church. As a priest told me: "Clive Plummer may not be interested in the occult, but Fr Eddie most certainly is."

It was too much of a coincidence. I decided to speak to the boy's father. When I met him, he broke down.
"When my wife became ill, Fr Eddie asked her to attend some prayer evenings at the presbytery," he said.
"I didn't realise until she'd been to a couple that they were actually more a kind of pagan gathering. I think it was after the third or fourth one she asked me if she could take him.
"She told me that Fr Eddie had told her that, because Clive was her son, he'd amplify her natural energies, accelerate her healing. Clive said he'd be glad to go -- he was completely devoted to his mother -- and I thought no more about it.

"The boy was a bit reserved after some of the meetings, but he's a teenager, I passed it off as adolescence. My wife admitted to me that there was a sexual element to some of the ceremonies they performed, and that perhaps this was stirring up some hormonal issues for Clive. I told her I didn't want him witnessing anything inappropriate, but she laughed and told me it was more imagery and suggestion than anything else. So I said no more about it. I never thought for a moment she'd allow anything harmful to happen to our son."

"But she did, didn't she?" I said.

"I didn't find out what they'd done to him until it was too late," Plummer said. "My wife was in hospital, by then, and knew she was going to die. She wanted me to get Clive help.

"She realised what she had done was wrong, but she was desperate for a cure. I can't be angry with her. Wouldn't it have been better for him to have a mother? She thought that was what she was doing, you see. She was trying to live."

"Mr Plummer," I said, unable to hide the disgust in my voice, "in her effort to live, your wife almost killed her son. Your son."

Fr Eddie flatly denied the allegations of abuse, almost challenging me to bring any charges against him.

"They've tried to put me away before, Mr Dunphy," he crowed. "It didn't work then, and I don't think it'll work now. But feel free to try."
I told him to be quite certain that I would make every effort to do just that.


'She thought it would make her get better, didn't she?" Clive said. "That by doing those things, the cancer would go away." It had not been easy to tell him, nor for him to understand what had happened.

"I don't remember any of it," Clive said. The sedatives they were pumping him full of had been reduced, but he was still a bit groggy. "All I can see when I try to is the monsters. It's dark and they're all around me, hurting me. Mum isn't there."

"I think your mind created those nightmares, as strange as it might seem, to protect you," Roberta said. "What happened was really, really awful. I suppose being attacked by demons seemed better than ... than what really did occur."

"I wish she was here," Clive said.
"I know," Roberta said, putting her arm around her brother. "She owes you answers, and an apology. She owes us both that."
"No," Clive said. "I wish she was here so I could tell her I understand. That I forgive her."

Clive Plummer was taken off all medication shortly after his father finally faced the truth, and was allowed to go home shortly after that.
Roberta took a career break, to help her brother cope with the reality he had been forced to accept, and she and Clive are, to the best of my knowledge, still in therapy. Clive's father died a year later.

The Roman Catholic Church has left a legacy that will continue to reverberate through Irish society for many decades to come. It is a shameful thing that they continue to duck and dive, and to harbour individuals they know are a danger to children.

The man I based Fr Eddie on was, eventually, prosecuted, on a lesser charge. He served 10 months, and is at large again, now.

Children and teenagers continue to be put in adult psychiatric facilities. The need for child and adolescent beds has been highlighted countless times, to no effect.

'Hush, Little Baby' is published by Gill & McMillan, €11.99
- All names have been changed