in plaats van de vetleren medaille: aangeboden nog 2 survival -spelden. Uitspraak over Germana.

Toen De Voorzienigheid uit Amsterdam vertrok hielden ze een veiling.
En tot op heden heb ik spijt dat ik niet een van die prachtige giga houten tafels kocht,
Dit schrijvend realiseer ik me dat die spijt inmiddels over is gegaan in een grinnik.
Wat ik - naast zo'n keurig grijze mooi ingebonden  (inmiddels ook al gejatte!)  Willibrordusvertaling , - wél kocht - naast 2 andere kerkboekjes ontbrak ook de kennelijk voor 7 - 10 jarigen  groen,  Avé Vera  in slap plastic kaftje- is een van die aluminum theepotjes, die gebruikt werden op een speciaal daarvoor kennelijk bestaande foei-lelijke onderschuivers/presenteerblaadjes.

Iedereen  die het bestaan van spreekkamers en het de bezoekers aangeboden kopje thee met het schoteltje koekjes kent, kent waarschijnlijk die afschuwelijke potjes wél.
(het  blaadje was te ernstig om zelfs maar op mijn begrafenis in mijn huis gevonden te mogen worden).
Een wijze (Germana-) investering: het potje heeft j-a-r-e-n trouwe dienst gedaan en mij het nodige geld bespaard, al was het maar aan de nivea wanneer ik uit mijn vel dreigde te barsten en andere dokterskosten ter behandeling van een ontzette vuist of  dropjes wanneer het slikken moeilijk was.
Thee is er nooit uitgedronken,
zoal ik het donkerbruine vermoeden heb dat een paar vrouwen  het tegeltje wat ik ooit met dat doel -
en met groot genoegen! - voor ze uit een muur in Velp brak niet als Hindelopens handbeschilderd fraais in hun keuken zullen hebben ingemetseld.

Hoe dan ook:

Wanneer je de kranten leest zijn er in dit land meer dan genoeg medailles uitgeldeeld aan personen uit 's Lands Jeugdzorg en is er zelfs een (voormalige) priester geweest die, toen ik hem ooit belde omdat ik een paar dingen wilde weten, mij - nogal over zijn toeren - uitspuugde of ik wel wist dat hij er ooit óók een kreeg. Zijn meedegedeelde brief /klacht  aan het Congregatiebestuur over Germana is niet onmogelijk ook maar weggecensureerd;  ik heb er nog geen verwijzing naar gevonden in de inventarisatie van de archieven bij het

En een paar dagen terug heb ik van een verzamel-speldjes-heer een paar van zijn spelden gekocht.
(al jaren op internet)  met het idee - misschien wil er nog wel iemand eentje.
ze zijn - als het goed is - inmiddels naar mij onderweg.
En ik heb er nog twee over ! 

Grinnik-ideeën zijn allemaal leuk lief en aardig natuurlijk tot de NRC een leuke vraag stelde:
en toen? 
Want er zijn nog een paar andere dingen die ik ook en vooral ook niet wil. 

Dus was de volgende logische stap: even wachten op de Commissie de Winter, en -hoewel met een hard hoofd - daar de vraag maar even neer leggen, in de hoop dat ook daar de morgenzon fraai scheen: jongens, de eerste twee Driehuizers die nu hun verhaal inleveren bij Cie. de Winter (waar je je toch even bekend moet maken) én een suvivorspeld willen, kunnen dat daar even laten weten, dan krijg je 'm.
Simpel toch, men neme een envelop waarin  gedenk 's lands schatkist - 2 envelopjes mét postzegel waarin elk een survivor-speld, kost mogelijk 3 minuten: opbrengst 2x een grijns - kapitalen waard dus.

En jawel hoor: ook daar scheen de zon en ik had groot gelijk.
In dat harde hoofd.
Zij ook!

Staatscommissies zijn nu eenmaal géén staats-uitdragerijen van 's Lands erfgoed maar een bloedserieuse aangelegenheid.
(wat mij nu ! en zonder vooropgezet plan!) in het kader van de gulle decembermaand dus bij deze leidt tot een puzzel voor rechten-studenten en aanverwanten: hoe zou een juridisch correct antwoord van bewindsman met oranje das kunnen zijn op een vraag in verkiezingstijd  - naar de promo van de wetenschappelijke verantwoordde staatsuitdragerij? )

"Hoewel minister en staatssekretaris

het recht op privacy zowel als dat op

een zonnige morgen alsmede op

den Lach  als Mensenrecht

erkennen en

slachtofferhandel ten dieptse afkeuren

 hebben wij in onze democratie daarvoor

het particulier initiatief uitgevonden en dient de Staat (c.q. haar Cies ) zich -

onder dankzegging voor Uw Particulier  Initiatief en

gedachtig aan 

eigen sigarenbandjesverzameling  en het rode-timmermanspotlood- tussen- de- kaken

trekken wij ons terug?" 

Nog een stageaire- Staatsrecht?

De zon scheen !
Vet-leren survivorsspeldden werken !

Blijft de vraag en toen?

Maar wat is het heerlijk om nu en zo aan Wilma te kunnen denken !
En dat werkt !
Al is het dan ook veel te laat.
En is het dood en doodjammer dat haar broer en zus die lach misschien wel nooit hebben mogen zien.
Of die van Germana.

Kortom: mocht ook jij een survivor-speld willen hebben:
er zijn een paar dingen die ik niet wil.
Jouw privacy moeten doorbreken voor een prikbordenspeldje is daar een van.
Dus nog effe geduld, er wordt aan een passende oplossing gewerkt !
Maar ja...bij dat college voor de privacy zitten waarschijnlijk ook juristen.
En da's maar goed ook.

Geachte Leden, Aan de leden van de Vaste Kamercie. voor Veiligheid & Justitie, VPKK

Rotterdam, 11 december 2016

Aan de leden van de Vaste Kamercie. voor Veiligheid & Justitie

Geachte leden,

In verband met het Algemeen overleg van 14 december aanstaande vragen wij uw aandacht voor het volgende.

Tijdens het rondetafelgesprek met uw commissie konden wij niet goed ingaan op de 'slotmonitor' van de heer Deetman, door de late aanlevering van dat document. In de eerste bijlage vindt u onze evaluatie van de wijze waarop sinds 2010 is omgegaan met het onderzoek naar en de erkenning en genoegdoening van seksueel kindermisbruik binnen de rooms-katholieke kerk.

In ons gesprek met de minister in augustus van dit jaar hebben wij samen met KLOKK en MCU gepleit voor een onafhankelijk meldpunt. Vanuit dit meldpunt zou professionele begeleiding verleend moeten worden aan nieuwe melders in hun streven naar erkenning, passende hulpverlening en maatschappelijke ondersteuning. Ook zou bij dit meldpunt gezorgd kunnen worden voor eventueel steunbewijs, hetgeen de positie van de melders in hun contact met het kerkelijk gezag kan versterken. 

Sluiting van het huidige meldpunt maakt dat melders volledig aangewezen zijn op het betreffende gezag. Er komen nog steeds meldingen binnen bij het huidige meldpunt; over het aantal meldingen sinds de sluiting van de klachtencommissie horen wij verschillende cijfers noemen, waarvan het laagste 42 is.

Wij maken ons ernstige zorgen over het voornemen van de heer Deetman de archieven van beide onderzoeken niet onder te brengen bij het Nationaal Archief maar bij het Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleven en door een nieuwe stichting, met leden van de Cies. Deetman en de heer Deetman zelf als bestuur, te laten bepalen wie wel en wie geen toegang krijgt tot de stukken. 

Onze argumenten hieromtrent zijn u bekend: deze komen er op neer dat het Nationaal Archief adequate bescherming van privacy-gevoelige gegevens biedt, en dat gedegen, onafhankelijke toetsing van verzoeken tot inzage en toegang tot de archieven voor onderzoekers van belang is, niet in de laatste plaats gezien het maatschappelijke belang van deze onderzoeken. 

Het Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleven is een instituut dat ten dienste staat van rooms-katholieke congregaties en ordes. Het is onacceptabel dat de onderzoeksarchieven beheerd gaan worden door een instituut dat is gelieerd aan organisaties waarbinnen het betreffende seksueel misbruik heeft kunnen plaatsvinden en zo lang is verzwegen, en door de onderzoekers zelf, die in de door de heer Deetman beoogde constructie de mogelijkheid behouden kritisch nader onderzoek te voorkomen.

Ten slotte vragen wij uw aandacht voor de toekomst van ons Vrouwenplatform Kerkelijk Kindermisbruik. Het Ministerie van VWS heeft aan KLOKK voor de jaren 2014 tot en met 2017 een ruimhartige subsidie toegekend. 

KLOKK heeft geweigerd de kosten van het VPKK in deze subsidie te laten delen; het VPKK kon vanaf 2014 tot nu toe bij SKIP op declaratiebasis vergoeding krijgen voor een beperkt deel van gemaakte kosten. 

Daarmee zijn lang niet alle kosten gedekt; momenteel kampen wij met een zodanig tekort dat het voortbestaan in gevaar komt. VWS weigert ons een zelfstandige subsidiëring resp. een noodoplossing en verwijst ons naar V&J. Wij menen ons bestaansrecht voldoende hard te kunnen maken (zie de tweede bijlage) en verzoeken u om bij de minister te pleiten voor financiering die dat mogelijk maakt.

Met vriendelijke groet en dank voor uw aandacht,

namens het VPKK,

Annemie Knibbe
Maud Kips

Door God geplaatst; groene zwanen, witte zwanen, de sleutel is gebroken.

Met veel dank!! bron Jan Pen Sr. 

 

Kagie 1950 

schuifkaas

en er is geen ene journalist
in 't land
over wie ik zo lang na heb gedacht
voor da'k ik het wist

En die is er godzijdank ook niet meer gekomen ook --> leidend tot de conclussie
ik kan niet dichten
maar 't is een aardig sinterklaascadeautje
met een baard van zo'n jaartje of 40?

Daar zijn ook andere woorden voor.
Maar tegen lotgenoten bezigd men die niet
waarmee ook dat bijna een gedicht is.

Waarmee dan nog wel de vraag rest hoezo hadden die protestanten de 25
en wij die 30 % hel- en verdoemenis regeling ?
Zou dat nu van die katholieke universiteit zijn gekomen, het CBS
of toch die eigen Voorzienigheidskweek?
Het vóórgeborgte?
Joost met de grote voeten in de Laurentiussoep ?

Klik

" En ieder keer moet ik weer een bewijs van goed gedrag halen" zei hij

Joh. III ; 19

Het Dromenpaleis

 

knaapje aan 't haakje

Ook stom van die kindertjes in Afrika dat ze geen melkdoppen aten,
Of de zilverpapiertjes van mijn rolletje drop, want die roken wél lekker.

"I'm not a victim, I'm a suvivor." Ze was van plan om het haar terminaal zieke moeder te vertellen, maar ze kon het niet. Ze wilde haar beschermen. 'Het was geen lafheid, maar een daad van liefde."

BRON

Het Lagerhuis was slecht gevuld, maar de kamerleden die donderdag aanwezig waren hebben ademloos geluisterd naar een Schotse collega die openhartig vertelde over hoe ze als 14-jarige is verkracht. De 51-jarige Michelle Thomson deed dit om lotgenoten een hart onder de riem te steken, te laten weten dat het geen schande is om zulke verschrikkelijke ervaringen te delen. Zeker vrouwen uit haar generatie hebben de neiging om erover te zwijgen, om het op stille wijze te verwerken. Zelfs heeft ze het alleen verteld aan een vriendje dat ze later kreeg en haar latere echtgenoot.

In een toespraak die een kleine zes minuten duurde vertelde ze dat er op een namiddag met een bekende naar huis liep na een jeugdevenement. De man nam opeens een andere route, wat verbazing bij haar wekte, maar ze vertrouwde hem. In een bebost gebied vergreep hij zich aan haar, in klaar daglicht. 'Om eerlijk te zijn, en terugkijken, wist ik niet eens wat verkrachting was. Het is niet iets waar mensen over spraken.' Verward, koud en geschrokken ging ze naar huis, maar ze besloot het aan niemand te vertellen, uit schaamte. Haar leven was in die paar minuten veranderd.

Ze zei dat ze emotioneler is geworden, dat ze begon te spijbelen, dat ze zich het liefst in een kamer opsloot om naar muziek te luisteren of te lezen. Nooit heeft ze het haar ouders verteld. Ze was van plan om het haar terminaal zieke moeder te vertellen, maar ze kon het niet. Ze wilde haar beschermen. 'Het was geen lafheid, maar een daad van liefde.' Door het nu met de wereld te delen wil ze tonen dat er geen reden is je te schamen. 'Ik ben geen slachtoffer,'  zei ze, 'maar een overlever.'

Kamervoorzitter John Bercow was duidelijk geroerd en even later in het debat openbaarde Labour-kamerlid Tracy Brabin, een voormalige Coronation Street-actrice actrice, dat ze tijdens haar studiejaren nipt aan een verkrachting is ontsnapt. Ze werd, als 20-jarige, een auto in gesleept door een man die haar wilde verkrachten, maar ze wist te ontkomen, mede dankzij een voorbijganger. De verkrachter werd gearresteerd. Lange tijd sliep Brabin met een mes naast haar bed.

Lagerhuis luistert ademloos naar openhartig verhaal Schots parlementslid over verkrachting

Door: Patrick van IJzendoorn 9 december 2016

De Volkskrant

Met een wolk. Waar bemoeit U zich eigenlijk mee, vroeg de bisschop versus de zoen en de blijde incomste; cadeautje uit Den Haag en nog een stukkie verder

Kijk, en da's nou een kwestie van goede planning!

 het Vaticaan was eerder.

                     

uit de brief van de commissie Ooievaar:

...
Recht op informatie over ontstaansgeschiedenis

Bij regelingen voor juridisch meerouderschap en draagmoederschap is het niet altijd meer vanzelfsprekend dat een kind met zijn ouders genetisch verwant is. De informatie over zijn ontstaansgeschiedenis wordt dan ook belangrijker. Daarmee worden bedoeld de gegevens van de eventuele zaad-, eicel- of embryodonoren, de gegevens van de eventuele draagmoeder en de gegevens van de betrokken instanties die hebben bemiddeld of medische assistentie hebben verleend. Een kind heeft recht op die informatie.

Kernen van goed ouderschap

Het recht van een kind op inzicht in zijn ontstaansgeschiedenis heeft de Staatscommissie verwoord in een van de zeven kernen van goed ouderschap. Samen met het Kinderrechtenverdrag vormen die de maatstaf bij de voorstellen voor het aanpassen van wet en regelgeving. Het gaat om: (1) een onvoorwaardelijk persoonlijk commitment, (2) continuïteit in de opvoedingsrelatie, (3) verzorging en zorg voor lichamelijk welzijn, (4) opvoeding tot zelfstandigheid in sociale en maatschappelijke participatie, (5) het organiseren en monitoren van de opvoeding in het gezin, de school en het publieke domein (de drie opvoedmilieus), (6) de vorming van de afstammingsidentiteit en (7) de zorg voor contact- en omgangsmogelijkheden van voor het kind belangrijke personen, onder wie de andere ouder.

Leden Staatscommissie

De leden van de Staatscommissie Herijking ouderschap zijn: de heer mr. A. Wolfsen, voorzitter; mevrouw prof. dr. I.D. de Beaufort, hoogleraar gezondheidsethiek aan de Erasmus Universiteit Rotterdam; mevrouw prof. dr. D.D.M. Braat, hoogleraar Obstetrie & Gynaecologie, alsmede Voortplantingsgeneeskunde aan de Radboud Universiteit Nijmegen; mevrouw mr. W.J. Eusman, advocaat te Amsterdam; de heer prof. dr. J. Hermanns, emeritus hoogleraar pedagogiek aan de Universiteit van Amsterdam, thans adviseur jeugdbeleid in H&S Consult; de heer mr. dr. F. Ibili, gerechtsauditeur bij de Hoge Raad der Nederlanden; de heer mr. M.J.C. Koens, op het moment van benoeming senior raadsheer in het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch, thans o.a. raadsheer-plaatsvervanger in het Gerechtshof Den Haag; de heer prof. mr. T. Liefaard, hoogleraar Kinderrechten aan de Universiteit Leiden; de heer prof. mr. A.J.M. Nuytinck, hoogleraar privaatrecht, in het bijzonder personen-, familie- en erfrecht, aan de Erasmus Universiteit Rotterdam en hoogleraar burgerlijk recht, in het bijzonder personen- en familierecht, aan de Radboud Universiteit Nijmegen; en mevrouw dr. A. Poortman, universitair hoofddocent Sociologie aan de Universiteit Utrecht.

Nicole Krenn 2009 

de zoen,  de zoen,  de zoen,

wat je daar

niet allemaal mee kan doen

Vatican launches website for preventing clerical sex abuse

klik

CRUX

Inés San Martín

December 6, 2016

Vatican Correspondent

ROME - A beta version of a new website featuring resources for the prevention of clerical sexual abuse around the world made its debut on Tuesday, launched by the Pontifical Commission for the Protection of Minors created by Pope Francis and led by Cardinal Sean O’Malley of Boston.

The site includes a template for anti-abuse guidelines each local church was asked to produce back in 2011, under emeritus Pope Benedict XVI.

The site, conceived as a way to share the knowledge and resources the commission has on safeguarding children and caring for survivors, is currently only available in English, but with other major languages following soon.

Emer McCarthy, project manager of the papal commission, told Crux that Spanish is the next goal, followed by French, and eventually Italian, German and Portuguese.

Although the website has a focus on sharing the commission’s activities, McCarthy underlined that it’s not a PR exercise but a tool that will “hopefully help people.”

The guidelines referred to on the site were requested through a 2011 Circular Letter from the Congregation for the Doctrine of the Faith sent to all the bishops in the world. However, many dioceses and bishops conferences, particularly in developing countries, haven’t yet produced them.

According to the commission’s website, the template is also a response to a second circular letter, this time from 2015, signed by Francis.

In it, the pontiff said the commission can be “a new, important and effective means for helping me to encourage and advance the commitment of the Church at every level - Episcopal Conferences, Dioceses, Institutes of Consecrated Life and Societies of Apostolic Life, and others - to take whatever steps are necessary to ensure the protection of minors and vulnerable adults.”

The website takes into account the requests of the original circular letter, adding the work that’s already being done by several bishops’ conferences, including the United States.

For the past year or so, the commission has been working in small groups, each focusing on different aspects related to the protection of minors and young adults from sexual abuse:

• Healing and care for victim/survivors and their families.
• Comprehensive guidelines in local Churches.
• Education of Church leadership and ecclesial communities.
• Initial and ongoing formation for clergy and religious in the protection of minors.
• Theology and spirituality.
• Canonical and civil norms governing the protection of minors.

Some of this work is presented on the website.

The group on theology and spirituality, for instance, is focusing on completing the texts and resources for a “Day of Prayer” for the survivors of sexual abuse, which every diocese around the world is supposed to hold on a yearly basis.

The initiative, was suggested by the commission to Pope Francis as the establishing of an international day of prayer for this intention, but since several dioceses were already holding reparation liturgies, the date is being determined locally.

“Prayer is a central, important part of the healing process for victims/survivors and for the whole community of believers,” the website says. “Moreover, public prayer is an important way of raising consciousness in the Church.”

McCarthy told Crux that this day of prayer was suggested to the commission by a clerical sexual abuse survivor “as an important part of the healing process.”

The request from Francis, she said, has found a global echo, with many bishops’ conferences organizing prayer and even fasting days during the summer.

The site was announced by the Vatican on December 6, coinciding with the feast of Saint Nicholas, patron of children. It’s divided into five sections: Home, The Commission, Resources, The Church and Safeguarding and Press and Media.

Under Church and Safeguarding, there’s a list of the papal documents released since 2001, as well as the training courses the commission has held in several countries, not only training bishops, but also church leaders at the grass roots level and sharing knowledge and best practices with law enforcement agencies, including the United States’ National Safe Environment.

This “multi-layer approach” McCarthy said, is a key element, because forming only those at the top is not enough.

In the resources section, beyond the guidelines, there’s advice on how to lead days of prayer with survivors of sexual abuse and a description of the educational programs the commission members are doing.

In this same section, there are resources labeled “healing and care” which include suggested principles when meeting survivors and their families, underlining that the priorities should be protection, healing and reconciliation.

The Pontifical Commission for the Protection of Minors was announced on December 2013. According to the site, it was created after the pope’s Council of Cardinal advisors- of which O’Malley is a member- identified the task of protecting minors and vulnerable adults “as one of the most urgent priorities for the Church today.”

klik

The body has 17 active members, both religious and lay, men and women, from a variety of backgrounds, and from every continent but Antartica.

wash away my sins: ga jij daarom maar een bewijs van goed gedrag halen

aldus de niet- geautoriseerde vertaling Nederlandse vertaling van de RKK-N,

wat een wereld kerk provincie.

klik

wat een verraad.
van zichzelf

maar wel geëmancipeerd natuurlijk

Zo geëmancipeerd dat de aartsbisschop zijn geloofsvrijheid en bijbehorende boekhouders maar in het buitenland opeist.

Het geweld van ongeloofwaardigheid

met de zegen van Deetman c.s.
groene zeep schuift,
visafval ook.

klik

klik

Liberami dal sangue, Dio, Dio mia salvezza,

mia lingua esalterà la tua giustizia

Grosse Schuld ist in unserer Zeit in der Kirche und auch in unseren Diözesen und Gemeinschaften offenbar geworden – eine Schuld Einzelner; eine Schuld, die auch durch bestimmte Strukturen sowie Verhaltens- und Denkmuster ermöglicht worden , ist. wir verdanken den Opfern, dass sie uns die Augen geöffnet haben."

Liberami dal sangue, Dio, Dio mia salvezza,

mia lingua esalterà la tua giustizia. 

KLIK



Sitten, 5. Dezember 2016

Walter Müller
Informationsbeauftragter der Schweizer Bischofskonferenz

Gebets- und Bussfeier für die Opfer sexueller Übergriffe im kirchlichen Umfeld

Basilika von Valeria 5.dec.2016

Auf Einladung der Schweizer Bischofskonferenz (SBK) hat am Montag in der Basilika von Valeria in Sitten eine Gebets- und Bussfeier für die Opfer sexueller Übergriffe im kirchlichen Umfeld stattgefunden. Die Bischöfe, Vertreterinnen und Vertreter der Höheren Ordensoberen und der staatskirchenrechtlichen Körperschaften sowie eine Delegation der Opfer beteten gemeinsam an dem Wallfahrtsort, zu dem seit Jahrhunderten die Menschen hinaufsteigen, um dem Herrn vorzubringen, was sie auf dem Herzen haben.

Der Gebets- und Bussfeier stand der Präsident der Schweizer Bischofskonferenz, Charles Morerod, vor. Er bekannte im Gebet: "Grosse Schuld ist in unserer Zeit in der Kirche und auch in unseren Diözesen und Gemeinschaften offenbar geworden – eine Schuld Einzelner; eine Schuld, die auch durch bestimmte Strukturen sowie Verhaltens- und Denkmuster ermöglicht worden ist. 

Die Schuld ist mehrschichtig: der Übergriff, das gleichgültige Schweigen, die unterlassene Hilfe für das Opfer. Wir fühlen uns auf verschiedenen Ebenen verantwortlich und verdanken den Opfern, dass sie uns die Augen geöffnet haben."

Dank U Sinterklaasje

  Dank jullie wel !

IDFA 2016 | Trailer | The Claim, the Search for Stolen Art from WWII from Idfa on Vimeo.

uitzending gemist

Op basis waarvan zonder enige twijfel  voor het nageslacht de conclussie vastgelegd moge worden
-dat míjn grootvader daadwerkelijk géén middeleeuwse kerk heeft gebouwd
edoch
mijn vader, die geen zoon was van een rubberplantage-houder
en niet-trouwde met de dochter van een pinaisefabrikant
maar met de dochter van mijn grootmoeder
waarop zij héél wijs mét een prachtige moedervlek, waaraan ik altijd herkenbaar zou zijn mij maakten wat de reden is waarom ik de moeder ben van die mooiste kinderen ter wereld
én  die beamende knik naar al die andere moeders.

The Claim; hoort wie klopt daar

Restitution der Minne-Knaben

5 - juni 2007 
Der Standart, Kulturpolitik 

Der Rückgabebeirat gab keine einzige negative Empfehlung ab Wien - Wie zu erwarten war, hat der Kunstrückgabebeirat am Freitag sein Urteil vom November 2004 bezüglich der Knienden Knaben von Georges Minne, von der Österreichischen Galerie im Februar 1942 im Auktionshaus Kärntner Straße um 6000 Reichsmark erworben, revidiert. 

Der Beirat hatte sich einst gegen eine Rückgabe ausgesprochen, weil die Knaben theoretisch andere sein könnten als jene, die im Stiegenhaus des Bloch-Bauer-Palais in der Elisabethstraße aufgestellt waren. Doch dann fand sich (bereits vor drei Jahren!) in der Grundbuchmappe der Österreichischen Galerie unter "ältere Besitznachrichten" der Vermerk "Smlg. Bloch-Bauer, Wien" - in der Handschrift des damaligen Leiters. 

Da auch der Einwand, dass Ferdinand Bloch-Bauer die Skulpturen selbst hätte verkauft haben können, von der Kommission für Provenienzforschung entkräftet wurde, blieb dem Beirat nichts anderes übrig, als die Restitution der beiden Marmorskulpturen an die Erben des Zuckerbarons zu empfehlen. Kulturministerin Claudia Schmied (SPÖ) kündigte an, sich an diese Empfehlung - wie auch alle weiteren - zu halten. 

In seiner Sitzung am Freitag gab der Rückgabebeirat keine einzige negative ab. Unter anderem wird den Erben nach Ernst von Gotthilf-Miskolczy Friedrich von Amerlings Mädchen mit Strohhut ausgefolgt: In seiner Aussendung konnte der Beirat sich den Zusatz "ein sehr häufig reproduziertes Kunstwerk" nicht verknei- fen. Die Beschlüsse samt Begründungen werden demnächst, wie von Schmied im Standard-Interview angekündigt, auf der Website des Ministeriums veröffentlicht. 

Überaus erfreut reagierte Wolfgang Zinggl, Kultursprecher der Grünen: "Bei ihren Bemühungen, die Restitution als moralische Pflicht des Staates außer Frage zu stellen, hat die Ministerin meine volle Unterstützung. Es ist höchste Zeit, die Restitution vom fragwürdigen Odeur eines staatlichen Gnadenaktes zu befreien." Er lobte die Entscheidung, Clemens Jabloner zum Beiratsvorsitzden zu bestellen. 

(Thomas Trenkler / DER STANDARD, Printausgabe, - derstandard.at/2903336/Restitution-der-Minne-Knaben

Vanavond toch maar eens kijken

d'r zal maar een Rus in de tuin staan

Bram is terug, Bertold ook, met de vlam in zijn pijp; Circustheater

Mannuh, allemaal eve luisteruh

zijn er nog vragen?

Geen vragen?

Mooi dan kuinnen we 

na het weer even aandraaien van alle schroevies

mede namens de boordwerktuigkundige  Mr. van Soeten

en de conclussie dat die Menten behalve een oorlogsmisdadiger 

een onvoorstelbare klootzak moet zijn geweest

weer overgaan tot de garroetplicht ! 

Koppel laat kennis in Algerije op kinderen passen via Skype; Nieuwe commercial KPN binnen het thema ' Voel je vrij'.

 Met deze commercial geven we een ontroerend voorbeeld van mensen die de nieuwe vrijheid ervaren dankzij de mogelijkheden van KPN.'

Een koppel uit de regio Nord-Pas-de-Calais in Frankrijk is veroordeeld tot een celstraf van tien maanden voorwaardelijk vanwege het zwaar mishandelen van hun kroost.

Agenten ondervroegen de ouders. Zij weten de verwaarlozing aan tijdsgebrek omdat ze meerdere banen hadden. 

N=5 ontwikkelde voor KPN een nieuwe commercial binnen het thema ' Voel je vrij'. De hoofdrolspelers zijn ditmaal twee peuters die erin slagen om opa te bellen met de smartphone van mama.

Mensen hun vrijheid terug geven door ze te verbinden met de wereld om hen heen. Dat is de missie van KPN. 'We laten mensen ervaren dat technologie het leven niet killer en anoniemer maakt, maar juist warmer en herkenbaarder', aldus het telecombedrijf. 'Technologie verbindt ons. Helpt ons onze eenzaamheid aan te pakken, de liefde te vinden, zaken efficiënter te doen, nieuwe werelden te ontdekken, familiebanden te versterken.

Margriet:

De groeten, zou ik zeggen.

klik

De schoonheid van de bisschop en de blauwe duimpjes van 't hondje

Er zijn een aantal woorden die ik prachtig vind.
De wereld is dankzij het bestaan van kersenbonbons zonder meer mooier , maar er zijn woorden die zijn nóg véél lekkerder. Die passen helemaal goed in je mond en zeker weten dat wanneer je die goed op je tong gebruikt, wat soms effe wat oefenen vereist - maar dat kan een goede kersenbonbon ook -  maar dan nog dat dergelijke woorden veel beter werken als het tussen je kiezen geklemde timmermanspotlood,  waarvan inmiddels bovendien  al aangetoond schijnt te zijn dat dat niet werkelijk werkt.
Proef ondervindelijk het gebruik van die woorden wel,
Zo heb ik er al zo'n jaartje of 1000 in een holle kies een paar uit het Turks opgeslagen die helemaal precies doen wat ze moeten doen,  heb ik inmiddels geleerd heb vooral niet in aanbidding -wat prachtig - aan bepaalde Brazilianen  te vragen aub nog een keertje  goed kwaad te worden en ben ik zelf heel erg kwaad geworden op een paar Portugezen na het zien van een zwaar geschokte heer nadat een in een laken gewikkelde dame hem een paar keurige en hele verstandige zaken zei.  zijn lippen aflikkend  bekende de heers nageslacht dat het i.t.t. kersenbonbons weliswaar heel verstandig maar niet zo heel keurig was geweest, wat niets te maken had met dat laken, slechts met luiheid mij daar van te voren even op te wijzen en behoefte tot krom liggen bij een koloniale versie van een taal.

Mijn vastbeslotenheid nooit iemand welk gesproken woord dan ook van Antjie Krog - die ik verdenk van het bezit van vele prachtige holle kiezen, zelfs met haar kaken op elkaar  - cadeau te doen stamt waarschijnlijk uit die tijd.
Zoals mijn beter- dan- kersenbonbons-woorden voor zover ik weet nog van ver voor die 1000 jaar terug stamt; een cadeautje van mijn grootmoeder is, die er een hondje op na hield en een hondenhok waar een hekje voor stond.
En een van mijn pissigheden rondom dat misbruik zeker is dat ik daardoor nooit in staat zal zijn mijn tijd te besteden aan het uit uitvinden waarom dergelijke woorden nu toch wel zo prachtig zijn en of ik dat cadeautje inderdaad wel van mijn oma kreeg, of dat er niet nog een aantal andere, in koppen meetbare oorzaken - zie de timmermanspotloodkaakklem - zijn.  Het lijkt mij tenminste niet waarschijnlijk dat er zo breed verwezen zal worden naar een of ander onderzoek van een of andere goochemerd  naar kersenbonbonswoorden dat zelfs ik erover struikelen zal,  waardoor ik dat, gebrek aan geloof in het eeuwige leven, waarschijnlijk dus nooit zal weten.

Pokketijd- en energievretende nonnen, en dat terwijl ik er toch de kennelijk nodig geachte draaien om mijn oren en denigrerende rotopmerkingen voor heb gekregen, na zomervakanties - buiten de Jordaan  dus - en er na  Amsterdam zelfs een dame gedeclareerd werd om mij aan mijn mond te peuteren dat spóórbomen géén spoorbómen mochten zijn.

En dan nu, duizelingwekkende getallen wereldwijd oprukkend, zomaar een bisschop met het theologische probleem van de toren van Babel, cadeautje van de TJHC, frankly speaking.

CPS is, and should be seen as, the best possible way for religious leaders to demonstrate to the community that they have in place best practise standards for the protection of children and vulnerable adults.

Talking on ABC radio this week Brisbane Archbishop Mark Coleridge, said there will no doubt be critics and cynics.

“We simply have to live with that. All I can say is that we have learnt many, many things through the agonising process of the Royal Commission.

“We have learnt much from the pain of the past and many of the lessons that we've learnt are gathered up into this new initiative.

“All I can say is: this is a genuine attempt to learn from the past and ensure that the future in no way repeats the past; and that there is a kind of transparency and accountability and a consistency that have been patently lacking in the past.”

Hoewel ik vrees dat het ook die bisschop voor eeuwig een raadsel zal zijn wat de connectie is van kersenbonbons en woorden, en met die woorden  we zullen er mee moeten leren leven en we hebben een hoop geleerd van die RCAU en,  en,  en ben ik het helemaal eens,
maar zijn het diezelfde woorden die mij en zeker niet voor het eerst doen realiseren dat ook puke zo'n woord is dat knap dicht in de buurt komt van in hollekies opnemenswaardige woorden.

Misschien is die holle kies dan wel het geheim van die toren in Babel?
Kwestie van klappertanden en de glad bedorven maag: koeiepoot ipv feijoada

de geestelijkheid doet aan sex zonder dat ze het weten

# 46

  transcripties


exhibits 

ijs met slagroom 

You can hang out with all the boys...

# 47  

liedeliedelies en vliegende tapijtjes !

klik

Hoe gaat het met U, vroeg de  dijk van Slachtofferhulp Nederland vandaag.
Ik denk dat we nog een week of 6 7 hebben of zo
Tja ....

En ik heb het donkerbruine idee dat dat volk op Justitie vast niet erg gelukkig zullen worden
met een van de gedichten van Primo Levi  en een foto van diens grafsteen

En toch zou dat het enige werkelijke antwoord op die hele Deetman - Samson hap en mij zijn dat ik heb, vrees ik.

Hoewel ?

Die grinnik die er nu is ...
tja... die heeft toch ook wel wat, Heer Primo !

Zet 'm op,  De Wilde
Doe je werk en doe het goed, verdomme !!
Dan zal ik onder tussen eens leren er de goede naam aan te geven, beloofd !

Dank je, Zoon van me

klik

Je was zo gek nog niet met je woede  "daar was ik niet bij " toen ik je vertelde over afspraken over hoe iets heet
Ik óók niet.

" ...
een boek dient als een bijl te zijn
voor de bevroren zee in ons"



Moge de hittepetit die me ooit vroeg en wie zei U dat Fans Kafka was ?
haar nek breken