Blauwe maandag; sinterklaas incognito met 'n roestige Spijker

Erfenis uit Driehuis (van Gea Eyckholt, danwel van Kiki Ruchtie)

O,o, o die baard van Sinterklaas
dat is zo'n zorg voor Zwarte Piet
Dat geloof je maar of geloof je niet
Iedere dag gaat Sint in bad
en dan wordt zijn baard
kletsnat.

Sinterklaas zegt niets lacht en lacht
Om alles wat Piet heeft bedacht
Een mooie badmuts heeft hij gekocht

Knal pimpelpaars, goed uitgezocht

include eco-friendly soaps and home flavored schnaps
bron

de rest ben ik helaas vergeten, maar 't eindigde ter verhoging van de feestvreugde ongetwijfeld op z'n surinaams
pom pom pom pom*

Soms moet je even zoeken, maar deze lag onder de kerstboom.

Ter vermijding van enig misverstand: mijn grootvader is niet gedecoreerd als oorlogsheld hoewel de man ook geweldige dingen moet hebben gedaan, zoals het bouwen van een vanuit een trein te bezichtigen middeleeuwse kerk

* Vertaling in het Limburgs mij onbekend,
i.t.t. smokkelende Brabanders kreeg alles vanaf Mook een inburgeringscursus
plat IJmuies

pastoor Bert Sturkenboom Lucasparochie Ermelo geschorst

Met dank aan diegene die haar of zijn mond open deed!

ERMELO - Aartsbisschop Wim Eijk van Utrecht heeft pastoor Bert Sturkenboom van de Goede Herderparochie in Ermelo voor onbepaalde tijd op non-actief gesteld. Aanleiding zijn klachten die het aartsbisdom kreeg over de pastoor. Dat heeft de parochie op haar website bekendgemaakt. Eijk schorste de pastoor afgelopen woensdag.

Het aartsbisdom onderzoekt de zaak. Wat de klachten zijn, is onbekend. Het bisdom en de parochie doen gedurende dat onderzoek geen mededelingen over de zaak.

Laat je niet ontstelen wat van jou was en is:

Heeft U dringend (pastorale) hulp nodig biedt de parochie de mogelijkheid te bellen via het weer beschikbare noodnummer 06-57195550 of met het algemene nummer van de kerk 0341- 553584

het IKON Omroep pastoraat 035 - 621 55 55 is
bereikbaar van 9.00 uur tot 12.30 uur ma/vrij

Het Luisterend Oog van Humanitas is met een hoop brilletouwtjes hier bereikbaar

naast de de politie in ieders eigen regio waar iedereen aangifte of een melding kan doen van crimineel handelen óók wanneer het verjaard is

Ere en vrede op aarde voor de mensen

van goede wil en vrede op aarde
Laat ons gaan en zien wat gebeurd is

Misbruikte Roger Vangheluwe ook tehuiskinderen

BRUSSEL (RKnieuws.net) - Volgens het weekblad Humo misbruikte Roger Vangheluwe, toen hij bisschop van Brugge was, kinderen uit een tehuis in Loker.

Humo brengt het nieuws in zijn nummer van morgen. Het weekblad sprak onder meer met een staflid van het tehuis en met slachtoffers.

CBS aardappels en de haagse hopjes; Ubalda's hand.

Ergens in dit land van ooit zou wel 's een man kunnen wonen die er een vreemde tik op na houdt, als het al niet erger is, zodra hij een kinderwandelwagentje ziet.
Dat komt dan door mij. Hoewel, het is natuurlijk zijn eigen stomme schuld, had ie maar niet zo prachtig moeten huilen: dat was geen huilen meer, da was écht gillen en krijsen. Het was een paar jaar jonger dan ik, dus ergens tussen zijn 1e en 2e. Geen idee wie dat Hetje was, geen familie in ieder geval, het op dat adres horende neefje zat tussen het Hetje en mij in. Wanneer ons hele gezin bij een heel gezin plus grootmoeder uit een auto rolde, -snap nog steeds niet hoe we dat voor elkaar kregen, mijn vader was geen vrachtwagenchauffeur maar een man met een hoed - puilden wij waarschijnlijk na een half uurtje eendrachtig de kamer uit, maar de afstand was waarschijnlijk te groot om na een half uur die auto weer in te gaan, waarop mij dan een wagentje werd aangeboden. Met Hetje erin: Kleine meid ga's wandelen. In een keurige beurt schoppen ze kinderen niet op straat, daar hadden ze daar Hetjes voor en in Amsterdam gewoon een hond, of een vader die na zijn hoed weer te hebben af- en opgezet om de pastoor die hoed na Hilterman weer op zette om het kroost te jong voor het voetbal in het park uit te laten om thuis gekomen opnieuw zijn hoed af te zetten voor zijn -en mijn - volgende voorlichting een van de twee heilige momenten van de zondag waarop er diepe stilte moest zijn, Coen Moulijn, de toestand in de wereld en rooie duivels, wat we, stijfgearmd, voor de pastoor niet waren. Hij zei regelmatig st en ik giechelde en probeerde st, naar een paar meters hoge a la toorop griezelengelen keken we dan gewoon niet

Ik had macht over Hetje en Hetje over mij. En Hetje was bepaald niet op zijn achterhoofie gevallen, dus als ik stilstond gilde en krijste hij en troostte ik. De ontdekking dat ie dan stopte met gillen was leuk. En ik vrees voor Hetje dat het ontdekken van het kunnen troosten ook leuk was.
Het heeft me jaren geduurd voor ik ondanks het Jezus gebed snapte dankzij Hetje - lieve God, het kan niet meer dan 2 x zijn geweest!- een nogal essentiele ontdekkingstocht had over de verhoudingen in ons gezin. Hetje krijste anders. Hetje was leuk, net als Hetje troosten; jongste broertje gilde en krijste regelmatig, dat troosten was helemaal niet leuk.

Dat deed mijn (groot)moeder, ik had bepaald geen constante oppasdienst en zij stonk er niet in. In alles wat ik (nog) niet weet weet ik maar al te goed dat ik een paar keer goed op mijn donder heb gehad, ik was er maar wat trots op: ik had een moeder die alles wist ! En de prijs van streepjes op je voorhoofd tellen is goed op je donder krijgen.
De afstand tussen jongste en mij zal te klein zijn geweest en werd door moeder en haar bondgenotenbuurvrouwen en -meisjes te goed bewaakt om het plezier van troosten te ontdekken, dus had het itt tot Hetje geen zin om hem te pesten.

Tijdens het ziekenhuis werd waarschijnlijk het handigste recept daartoe het met hem mee gillen en krijsen, dan kon die kleine grotere broer zich weer groot voelen of betaalde met op zijn donder krijgen en konden wij weer doorgaan.
Mijn vader kon geen streepjes tellen.
Maar kende wel de privileges die enige dochters toekomen, waar jongste het privilege had door iedereen beschermd te worden. Door woedende oude mannen weet ik inmiddels dat mijn moeder meer van Ghanese dames met of zonder streepjes wist dan zij of ik jaren later tot mijn grote verbazing moest ontdekken. Bij dat privilege schijnt te hebben gehoord dat als ik krijste mijn vader blind werd, waarvandaan dan ook verscheen waarop de eerste onder handbereik een draai om zijn oren kreeg. Mijn vader was niet slechts dankzij zijn hoed een heer, hij wist wat een dame toe kwam en een beetje dame kiest haar wapen zijnde de oorlogskreet.

Uit een godzijdank na jaren zoeken gevonden dossier en de eerste maal hebben van een Rechtspositie verleend door een namens een Burgemeester directeur van een gemeente archief met prachtige handtekening blijkt de rampzaligheid van het gebruik van gezinswapens toen er werkelijk geweld gebruikt werd door een volkomen krankzinnige non met clericale godsdienstwaanzin en er bescherming nodig was.
En wat dat heeft gekost.

Ik ben de medewerker nog dankbaar voor zijn fatsoen waarmee hij af en toe even kwam kijken terwijl ik met steeds langere tanden door een mapje verhaal vertellende papiertjes rolde Met zijn attentheid zijn hersens en zijn opmerking achteraf bij wat hij al ter screening van privacy had gelezen toonde de man meer simpel boerenfatsoen dan wie dan ook in die RKK of die Voorzienigheid.
En dan had hij alleen nog maar de formaliteiten gelezen.
Papiertjes die bevestigden dat die herinneringen in mijn kop klopten, al wist ik toen nog niet eens hoe. Puzzels zijn niet alleen maar herinneringen en papiertjes, werkelijkheden van en over Mensen staan niet in dossiers, zitten niet in je geheugen.
Daar zijn kettingen voor nodig, en hersens. En zo verdomde veel corsethaakjes en oogjesmoed dat je het met ja ik moet! niet redt.


De constatering dat ik blijkbaar een zeehondje heb gebaard dwingt tot het me voor de zoveelste keer afvragen wat daar bij de ontmoeting met Ubalda en Bonefatio in hun nonnenontreddering over mijn blijkbaar hardop uitgesproken gevloek, mijn blije kennelijke beschuldiging mens te zijn geweest , in vredesnaam is gebeurd.
Maar ik ben ronduit bang dat het niet een van die hagiografiën over die Voorzienigheid is maar een van die foto's uit Australië, CLAN, een van die drie die ik ken maar dankzij z'n cleanheid de enige is waar ik naar kan kijken zonder mijn maag te hoeven omdraaien hoewel zelfs daar een afstompingslijn in zit die dat antwoord wel 's zou kunnen geven en waarom ik zo blij was, en ben, met -ik denk - Josita's foto toen ik die vond.

En eigenlijk ben ik na weer een nacht goed kauwen zelfs daar niet bang meer voor, maar nog steeds gelukkig met statistikies op neo nathologie en is die verbazing over wat foto's van mijzelf laten zien weg.
Maar God behoedde me dat ik de kennis van die daarbij behorende diepste afschuw en walging ooit kwijt raak.

Murphy's lurven en het schuifje van kind N van Joost Met De Grote Voeten

Zit je daar met een baard aan die Amsterdamse grachten zwavelstokkies te hakkuh

Je hebt me belazerd, je hebt me bedonderd
en wat ik nooit begrijpen zal al worik honderd
hoe haal je het in je hersens
om me te belazeren en te bedonderen
ha je niet wat slimmers kunnen doen met al die wonderen?





Hetgeen overigens het vraagstuk opwerpt of een statiscus niet gewoon een zwamneus is met een stalen snuffert

Gevolgd door de constatering Jaja, ik weet het, en ik ben een suffert!


En zo heeft met een diepe buiging naar Joost en zijn Grote Voeten iedereen wat.

Rest een schietgebedje voor een van die grote broers van me die als summum een urmpie Joost cadeau deed want als die niet uitkijkt eindigt ie nog 's in de Feestcommissie in Rome
en leg dán zonder de Sterrewichelaar die jongens van de Cie. van de Geloofsleer maar 's uit hoe 't zit met bilokatie.

bron

Pennewips kerstrecepten tegen een sik en daar waar paars ontbreekt

Galicia & collectie Koninklijke Bibliotheek nl

Soap; Jan Hartogen Berichten

Emanule Saracino

Bericht 23-12-2011 – Arbitragereglement in België, devaluatie slachtoffers in Nederland

Een overweging en enkele recente documenten als bakens of punt van tegenspraak:

0. Overweging: wie zal de slachtoffers uiteindelijk genoeg doen?
1. Arbitragereglement zoals ondersteund door de Belgische Kerk
2. Het Deetmanrapport in opdracht van de Nederlandse kerk

3. Parenthese: Deetman maakt 18.000 ‘statistische’ slachtoffers

4. De Stuxkes van San Deurinck

0. Overweging – Wie zal de slachtoffers uiteindelijk genoeg doen?

Wat zal uiteindelijk de erkenning, hulp en tegemoetkoming aan slachtoffers van seksueel misbruik in de kerk in België en Nederland bepalen? Zullen het de rapporten zijn, zoals bij Adriaenssens en nu het Deetman rapport, of juist de reacties erop en wat ze losmaken aan anti-kerkelijkheid en revanchisme die de vraag en roep van slachtoffers dreigt te overstemmen? Zullen het de processen zijn die de strafrechtelijke of burgerlijke veroordeling van kerk, bisschoppen of Vaticaans, nastreven? Zullen het de tientallen klachten zijn van slachtoffers bij parketten om de nog levende daders en de kerk te confronteren met hun daden van decennia geleden?

Elke stap door of met steun van slachtoffers is betekenisvol en heeft zo niet een effectieve toch een therapeutische en helende werking. Wat zal het de slachtoffers uiteindelijk opbrengen aan erkenning, perspectief en tegemoetkoming? Zal het de kerk zelf niet (moeten) zijn en haar medewerking aan erkennende, helende en (financieel) tegemoetkomende initiatieven die in België en Nederland de slachtoffers genoeg doen. In België neemt de Kerk de draad op waar De Troy ze brak (opinie op deredactie.be).

1. De arbitrageregeling zoals ondersteund door de Belgische Kerk

Volgende zeer recente documenten over het arbitragereglement (22/12/2011) zijn in bijlage gevoegd. Ze zijn essentieel zijn voor een goed begrip waarom de kerk zich engageert en de wijze waarop de slachtoffers langs de arbitragecommissie erkenning, verzoening, bemiddeling en financiële tegemoetkoming kunnen krijgen. Het is een juridische procedure waar ook de dader kan opgeroepen worden om zijn/haar visie van de feiten te geven.

1. Volledig reglement van de arbitragecommissie van 22/12/2011, 20 blz., in bijlage.
2. Aanvraagformulier voor de slachtoffers, versie 22/12/2011, 6 blz, in bijlage

Als datum voor ingifte van aanvragen wordt 30 september 2012 genoemd. Rekening houdend met 6 maanden behandelingstermijn en 3 maanden voor de betaling sluit de arbitragecommissie haar werkzaamheden af op 30 juni 2013. Ook na deze datum kunnen uiteraard door slachtoffers en de kerk financiële regelingen overeengekomen worden, zoals trouwens door de Jongens van Don Rua en de Salesianen, als een soort voorgift op de ‘Belgische’ regeling of wat de Belgische kerk nog in petto heeft, maar dan toegepast in Nederland. Niet voor niets was advocaat Quirynen aanwezig bij de persvoorstelling van deze regeling.

2. Het Deetmanrapport in opdracht van de Nederlandse kerk

De uitgebreide editie van het rapport van de Deetmancommissie is als zip-bestand te downloaden langs de site van het bisdom van Den Bosch dat zich terecht boos maakt omdat het rapport niet vrij ter beschikking is. Het kan evenwel rechtstreeks gedownload worden langs WeTransfer of langs Megaupload. Het betreft de twee delen van de wetenschappelijke editie.

Alle achterliggende documentatie bij dit rapport en de tussentijdse adviezen zijn apart te downloaden op de site van onderzoekrk.nl

3. Deetman devalueert onderzoek met 18.000 ‘statistische’ slachtoffers

Als er al 10.000 tot 20.000 slachtoffers van seksueel misbruik zouden zijn in rooms-katholieke internaten waarbij de pleger werkzaam was binnen de RKK en daarbij geen familielid was (de neef van Vangheluwe zou bv niet weerhouden zijn in deze enquête), dan zouden er volgens dezelfde ‘statistieken’ 20.000 tot 40.000 slachtoffers van seksueel misbruik in RKK-internaten zijn waarbij de pleger niet werkzaam was in de RKK. Meer nog, er zouden dan 40.000 tot 80.000 slachtoffers in de internaten tout court zijn, RKK of niet tussen 1945-1981. Vaststelling is ook dat er geen hoger misbruik was in RKK-internaten dan andere, wel dat het een internaat betrof waardoor de misbruikkans dubbel zo hoog lag als erbuiten.

De zwakte van survey-onderzoek bij doorberekening naar de samenleving

In deze doorberekening naar 10.000-20.000 slachtoffers wordt enkel rekening gehouden met nog ‘levende’ slachtoffers die ooit in hun leven in een internaat verbleven hebben. Slachtoffers in parochies enz zijn hierin niet verrekend. Zij zouden de voornoemde slachtofferaantallen nog eens verdubbelen. Hiermee wordt in feite de grote zwakte van een survey-onderzoek blootgelegd dat niet gebaseerd is op een representatieve steekproef maar op een vast panel dat dan nog enkel elektronisch bevraagd wordt. Bij een verder gravend onderzoek bij 1.000 panelleden werd vastgesteld dat 33% antwoorden inconsistent waren, dwz waar eerst seksueel misbruik vermelden deden zij dat in de nieuwe bevraging niet meer of omgekeerd.

De second opinion van P.G.M.Van der Heijden

P.G.M.Van der Heijden gaf op 9/12/2011 een second opinion over het survey-onderzoek. We voegen deze in bijlage (4 blz). Van der Heijden stelt vast dat er de ‘betrouwbaarheidsmarges’ foutief zijn toegepast of geïnterpreteerd. Ook heeft hij in het rapport de uitvergroting tot 10.000-20.000 slachtoffers niet kunnen ‘reproduceren’ dwz er is geen concrete info over de betrouwbaarheidsmarges om deze uitvergroting naar de werkelijke populatie te verantwoorden.

Intussen zijn het juist deze absurde 20.000 waarop de media gefocust hebben. Dat Deetman zelf zegt dat het om een ‘grove schatting’ gaat en dat ze ‘met een slag om de arm dienen gepresenteerd’ is niet van aard geweest om dit cijferopbod met ‘statistische’ slachtoffers in te dijken.

Wie spreekt die blijft niet

Door 18.000 slachtoffers, enkel in de internaten, die vooralsnog niet gesproken hebben, te plaatsen naast de 2.100 die het wel gedaan hebben worden deze laatsten in feite onder de mat geveegd en gedevalueerd. Dit is des te zorgwekkender omdat nergens de vraag gesteld of verduidelijkt wordt waarom deze ‘statistische’ 18.000 en het veelvoud ervan in niet-RKK internaten of daarbuiten, niet gesproken hebben. Evenmin wordt ten gronde uitgeklaard, waarom de 2.100 die na decennia naar buiten getreden zijn, zolang gezwegen hebben. Wie zet zich daar eens aan?

4. De Stuxkes van San Deurinck – het e-boek wordt in bijlage gevoegd
Inleiding door Scarlett, Maureen en Suzy Deurinck: “Dit boek is voor iedereen die met plezier de stortvloed aan stuxkes gevolgd heeft. Vlak voor zijn overlijden heeft San de stuxkes gebundeld tot dit manuscript. Net na zijn overlijden bleek dat de uitgeverij Epo toch niet geïnteresseerd was wegens ‘niet commercieel genoeg’ en ‘te weinig rode draad’. Twee eigenschappen die niet op San zelf van toepassing waren en die hij ook nooit in stuxkes heeft willen/kunnen steken. De stuxkes waren in de eerste plaats een manier om zijn ei(eren) kwijt te raken waarbij heel wat ajuinen gepeld werden. Later bleken ze een hart onder de riem van vele mede-overlevers. Precies daarom hebben we de stuxkes proper gebundeld, eenvoudig gedrukt en ter beschikking gesteld als e-boek.”

Wie oog heeft voor de nuances en evolutie van San’s commentaar kan zich enkel afvragen of er met hem geen groter draagvlak gekomen was voor samenspraak tussen slachtoffers en gezamenlijke behartiging van hun belang, dan nu het geval is.

Met vriendelijke groeten,

Jan Hertogen

Daardoor werd ik met mijn neus op uw feiten gedrukt; Het nederlands calimero-syndroom: Rk kerk moet spirituele zorg bieden aan slachtoffers

Voor Over de belangrijkste mensen in de kerk KLIK

Herstel van de geloofwaardigheid van de kerk begint met omzien naar duizenden misbruikslachtoffers die kampen met spirituele verwoesting.

Trouw
23/12/11
Mariëlle Dekker*


Herstel van de geloofwaardigheid van de kerk begint met omzien naar duizenden misbruikslachtoffers die kampen met spirituele verwoesting.

Nederlandse rooms-katholieke geestelijken maakten de afgelopen decennia tien- tot twintigduizend slachtoffers. Volgens de commissie-Deetman moet de oorzaak vooral worden gezocht in de pathologische machtsstructuren in de rk kerk. Deze machtsstructuur bood mannen, al dan niet met de nodige persoonlijke problemen, de gelegenheid om zich te ontwikkelen tot misbruikpleger.

Deze mening wordt gestaafd door een Amerikaanse analyse van 4392 priesterplegers, die zijn beschuldigd van vaak ernstige vormen van seksueel misbruik. Minder dan 2 procent kan worden gediagnosticeerd als pedofiel. In tegenstelling tot 'typische' pedofielen misbruikten de Amerikaanse priesters namelijk vooral oudere jongens, een conclusie die ook de commissie-Deetman trok. De individuele priesterpleger maakte relatief minder slachtoffers dan pedofielen veelal doen. Ook startte de priester relatief laat met het misbruik, gemiddeld pas na elf dienstjaren. Dit ontkracht het beeld van de typische pedofiel die een baan zoekt om zich toegang te verschaffen tot een specifieke groep (jonge) kinderen. Het grootste deel van priesterplegers lijkt vooral misbruik te hebben gepleegd met puberjongens die 'binnen bereik' waren. In de vakliteratuur heet dit situationeel misbruik.

Situationeel misbruik is een daad die kan ontspruiten in situaties van macht en superioriteit van een volwassene tegenover een kwetsbaar kind. En die situaties zijn er niet alleen in de rk kerk. Enkele weken geleden werd bekend dat in Nederland maar liefst 61 procent van de vrouwen en 23 procent van de mannen met een verstandelijke beperking seksueel geweld heeft meegemaakt.

Niet alleen de kwetsbare positie in een machtssysteem verbindt misbruikslachtoffers onder gehandicapten, jeugdzorgcliënten en kerkgangers. Ook de reacties van de machthebbenden komen angstaanjagend overeen. De leiding van de katholieke kerk had vooral oog voor de daders. Vorige week stond nog in de kranten dat de gemeente Amsterdam 66.000 euro had uitgegeven aan hotelkosten voor mannen die ernstig huiselijk geweld hadden gepleegd. Tegelijkertijd kreeg 33 procent van de mishandelde kinderen van deze plegers geen hulp. Ook de gehandicaptensector is nog steeds ziende blind voor het misbruik dat kinderen overkomt en meldt nog geen 180 gevallen per jaar. Het VN Kinderrechtenverdrag stelt dat de rijksoverheid primair verantwoordelijk is voor de bescherming van kinderen tegen alle vormen van geweld en zij dient ervoor te zorgen dat slachtoffers passende hulp ontvangen. De aansporing van Deetman aan de overheid om regie te nemen in de aanpak van seksueel misbruik komt geen minuut te vroeg.

Helaas ontvangen misbruikte en mishandelde kinderen geen psycho-educatie en vaak ook geen specialistische therapie. Ze krijgen vaak wel een pilletje voor hun drukke gedrag, dat de impliciete boodschap meegeeft dat zij zich abnormaal gedragen en niet de pleger. Het is ronduit schrijnend dat de commissie-Deetman haar rapport besluit met een oproep aan de Bisschoppenconferentie om óók bij de overheid aan te dringen op een goede aanpak van seksueel geweld tegen kinderen.

Misbruik van kwetsbare kinderen door geestelijken heeft ook een eigen spirituele dimensie. Kinderen die misbruikt zijn door moeder de kerk kunnen God de Vader in hun leven verliezen. Slachtoffers die misbruikt zijn door een persoon die meent God op aarde te vertegenwoordigen, rapporteren vaak een immense spirituele verwoesting. Dit resulteert niet zelden in een betreurd geloofsverlies of in voortwoekerende spirituele dilemma's, zoals slachtoffers die hun pleger niet kunnen 'vergeven' en vrezen in hemel of hel met dit onvermogen te worden geconfronteerd. Deze spirituele ontreddering ontneemt slachtoffers bovendien een belangrijke mogelijke steunbron bij het herstel van hun trauma.

Nooit is vanuit de rk kerk een grootschalige inspanning gepleegd om pastorale en spirituele zorg te bieden aan de slachtoffers. Pas als het instituut kerk niet alleen verklaart dat het welzijn en de geestelijke verlichting van misbruikslachtoffers zijn eerste prioriteit is, maar daar ook naar handelt, kan het de teloorgang van zijn geloofwaardigheid keren.

Het adagium dat voor de zorg geldt, geldt ook voor de kerk: geen preventie zonder curatie.

* Mariëlle Dekker, programmadirecteur Augeo Faundation en hoofdredacteur tijdschrift Kindermishandeling

Poging III Annie, neem jij me tassie effe mee?

Deetman ‘geen vertrouwen’ heeft in Joep Dohmen kreeg de journalist te horen van de persvoorlichter van de commissie ???

Dat zal toch niet die man zijn die zaterdag demonstreerde zo gek op Mea Culpa Bert te zijn dat mijn ogen uit mijn hoofd rolden bij die volslagen krankjorume vertoning over een paar boeken in wat tasjes, die inmiddels dankzij transparantie in toenemend aantal bisdommen en bishopaccountability via het internet beschikbaar zijn
Neeeuuuhh, da kan nie
Toch?
He, had ik nou maar opgelet bij rekenen, dan had ik tenminste geweten hoeveel 1 + 1 =

Hoedan ook er ging me er daar toch eentje compleet uit zijn dak op de simpele vraag of er al iets geregeld was mbt die tasjes + en dat Mea Culpa na afloop van die schaamteloze promotieschertsvertoning rondom slachtoffersvertegenwoordigers -waarom zou ik mij niet aan sluiten bij al diegene die Mea Culpa vervloeken door me een breuk te sjouwen aan een zooitje pillen waarvoor tenslotte ook zij zich een breuk hebben gewerkt -
Mijn kop woei er zowat af bij dat volstrekt krankjorume geblaf in antwoord op die natuurlijk volstrekt belachelijke vooronderstelling dat slachtoffers in de informatievoorziening maar beter even samen konden werken óók als zij hun eigen keuzes maken.

Het voor de hand liggende antwoord gossie da's vriendelijk van je,maar da's al rond, bedankt, had kennelijk niet in zijn boek "Ik ben dat machtsmisbruik zo spuug en spuugzat" gestaan.

Da kan toch geen persvoorlichter zijn geweest???
Of een secretaris?
Vast niet, díe vind dat slachtoffers hun mond open moeten doen en laat daarom zelf niks horen.

Integriteitsprijs: Joep Dohmen op zwarte lijst Deetman

Frans Oremus
Villa Media
22 december 2011

Voorzitter Wim Deetman van de commissie die het seksueel misbruik in de katholieke kerk onderzocht weigert journalist Joep Dohmen van NRC Handelsblad een afsluitend interview te geven als commissievoorzitter omdat hij ‘geen vertrouwen’ heeft in de journalist. Dat althans kreeg Dohmen – die vorig jaar samen met Robert Chesal van de Wereldomroep Journalist van het Jaar werd vanwege het feit dat zij het misbruik in de kerk aan de kaak stelden - te horen van de persvoorlichter van de commissie. De onderzoeksjournalist zegt uit goede bron binnen de commissie te hebben gehoord wat de aanleiding was voor het gebrek aan vertrouwen. Het zou te maken hebben met publicaties van zijn hand (in mei van dit jaar) over Deetmans’ overtreding van de wettelijke regels voor neveninkomsten. Dohmen toonde aan dat Deetman enkele tienduizenden euro’s ten onrechte aan inkomsten had ontvangen uit voornamelijk voorzitterschappen van overheidscommissies. ‘Onprofessioneel’, oordeelt Dohmen. Wim Deetman wil niet reageren.

Deetman heeft de journalist duidelijk in de ban gedaan. Voor aanvang van een uitzending van Nieuwsuur (op 16 december) over het misbruik in de kerk, waar zowel Deetman als Dohmen waren uitgenodigd, weigerde Deetman de journalist zelfs de hand te schudden en wilde hij niet dat deze naast hem ging zitten. Dohmen: ‘Ik vertelde hem dat de productieleiding had gevraagd naast hem plaats te nemen omdat ze ook aan mij een vraag wilde stellen. Vanaf dat moment heeft hij de rest van de uitzending van mij afgedraaid op zijn stoel gezeten.’

Dohmen vindt het kwalijk dat een interview met de voorzitter van de commissie die het seksueel misbruik in de katholieke kerk onderzocht wordt geweigerd omdat die journalist over een heel andere kwestie heeft geschreven waar Deetman bij is betrokken. ‘Onprofessioneel’, oordeelt Dohmen.

Namens zijn voorlichter laat Deetman weten de zaak ´voor rekening van de afzender´ te laten.

CDA’er Deetman schond met de teveel ontvangen gelden het Besluit vergoedingen adviescolleges en commissies, waaraan hij als lid van de Raad van State is gehouden, zo toonde Dohmen in mei aan. De verantwoordelijke minister Donner van Binnenlandse Zaken – eveneens CDA’er, en per 1 januari Deetmans’ baas bij de Raad van State – vond echter dat Deetman het teveel ontvangen geld niet terug hoefde te storten omdat zijn ambtenaren zouden hebben verzuimd hem op het bestaan van de regeling te wijzen. Deetman toonde zich ‘erkentelijk’ voor deze geste van zijn partijgenoot, maar besloot het geld toch terug te storten. Hij zou zich eerder ‘niet bewust’ zijn geweest van de regels.

's oches krijg je scheepsbeschuit en een koppie thee op bed

En de bakker die het zag
riep stikkend van de lach
en de eerste de beste die nou nog het lef heeft

excommunicatio latae sententiae. Silentium argtentum narrare aurum est: Trier sede vacante, Stephan Ackermann schismatiek

Stephan Ackermann Mitglied der Kommission Weltkirche und der Kommission für Wissenschaft und Kultur der Deutschen Bischofskonferenz, Vorsitzenden der Deutschen Kommission „Justitia et Pax“ ist der besondere Beauftragte der Bischofskonferenz für alle Fragen im Zusammenhang des sexuellen Missbrauchs Minderjähriger im kirchlichen Bereich.

Kusje* BXVI
*Goedgekeurd NVVH

Blijf met je fikken van mijn samenleving en de daarin geldende waarden af!

"[...]Gisteravond gingen mijn man en ik naar een geplande boeteviering van de parochie. Daar aangekomen vonden we de deuren gesloten, alleen het Mariakapelltje was nog open. Er kwamen nog zeven andere mensen. Een paar van ons hebben in het Mariakapelletje gebeden en zijn toen naar huis gegaan.
Het bleek dat de pastoor wegens oververmoeidheid de boeteviering ’s ochtends om 9 uur, samen met een ‘vroegmis’ had gevierd.
[...]"*

Dit is onacceptabele diefstal!
In mijn samenleving bestaat geloofsvrijheid.

En ieder die onder verwijzing naar "slachtofferschap" het in zijn/haar hersens haalt onderstaande oproep te doen begeeft zich op het pad van terreur tegenover de RKK én slachtoffers van jeugdmisbruik gepleegd binnen de RKK,
waarbij de vraag gesteld moet worden wanneer (een) slachtofferorganisatie (s) stampend menen op te moeten roepen tot het gebruik van een volgend symbool dat hen wél bevalt.
Plaatsing van een volgevroten zwijn of het altaar? Een door slachtoffers te overhandigen muts met ezelsoren ipv een mijter? Het ter ere van kerst dragen van een gele ster wellicht?

Blijf met je fikke van zaken af die niet jouw eigendom zijn onder het excuus van gedeeld "slachtofferschap" maar koop een abonnement op de psychiater, desnoods 10, die diezelfde samenleving je daarom (nog) biedt.

En stop geweld van diefstal óók van mede-(jeugd)slachtoffers die net als ieder ander binnen (inter) nationale wetgeving zélf wel bepalen hoe zij met waarden en rituelen wensen om te gaan, dus óók met kerkelijke of een palingrokerij van Lou.


Hilversum 22 december 2011 – De Koepel Landelijk Overleg Kerkelijk Kindermisbruik (KLOKK) heeft de priesters van de Katholieke Kerk opgeroepen om in de kersnachtmis paars te dragen. Dit heeft de belangenvereniging vandaag bekend gemaakt

Bewieroken
De liturgische kleur voor de mis in de kerstnacht is eigenlijk wit, maar KLOKK zegt dat “na alles wat bekend geworden is, vreugde misplaatst en enige ingetogenheid geboden is”. De liturgische kleur paars wordt gedragen in de veertigdagentijd en tijdens de advent, als teken van boetedoening. KLOKK vraagt de priesters ook af te zien van “het elkaar bewieroken”. KLOKK roept ook de kerkgangers op in het paars gekleed naar de nachtmis te komen.

Niet aftreden
Bij monde van voorzitter Guido Klabbers is er nog veel werk aan de winkel Na de publicatie van het rapport-Deetman hebben zich tientallen nieuwe slachtoffers gemeld. KLOKK dring niet aan op het aftreden van de bisschoppen, want dat “levert de slachtoffers niets op”. “Voor herstel, genoegdoening en compensatie zal hard gewerkt moeten worden", aldus Klabbers.

Reactie bisschoppen
Gevraagd naar een reactie op het verzoek van KLOKK meldt de woordvoerder van de Bisschoppenconferentie: "We hebben kennis genomen van deze oproep en gaan er verder niet op reageren".

* citaat rkk forum, toev. 23/12

"Een zakdoek is een nuttig gebruiksvoorwerp. Of hij nu gemaakt is uit mooie stof dan wel een wegwerp papieren doekje is, je kunt er je neus mee snuiten. Vooral in periodes van verkoudheid is dat niet zonder belang! Je kan er ook bloed mee stelpen als je plots een schram hebt opgelopen. Je kan er iets mee oppoetsen, zoals je bril, de druppel koffie die op je nota’s valt tijdens een vergadering, of desnoods je bevuilde handen. Je kan ermee het zweet van je voorhoofd wissen of hem gebruiken als servet bij het eten van een broodje. Daarom: altijd een zakdoek bij de hand! Een zakdoek is echter ook een symbool van veel emoties. Hij vertelt van het verdriet van een moeder die haar tranen afwist, wenend om haar gestorven kind; van de droefheid na een uitbarsting van geweld tussen twee gehuwden; van het gepeste kind dat ’s avonds in bed zijn knuffel gebruikt om tranen op te vangen. Een zakdoek is getuige van het onweerstaanbaar gelach tijdens een gezellige avond; hij komt tussen om het overdadig proesten te smoren, maar ook om pijn te verzachten. Een zakdoek brengt troost. Hij wordt geregeld gewassen en netjes gestreken; voor wat zal hij nu moeten dienen?

bron [...]"

Down to my last skin

"Taal moet schoon zijn"
Antjie Krog

waltzing mathildas variaties op een blad poema

De oecumene in 12 stappen;

1. Bert, heb je de mogelijkheid niet om (ten minste) een deel van je oude Mea Culpa archief terug te zetten? Daar staan nog wat interessante discussies in, waaronder ook van Joke en Annemie.
   Geef mensen informatie ze denken en kiezen zelf wel.
   

2. 
   Juist bij jeugd-slachtoffers van machtsmisbruik.

   Het criminele van het geweld en machtsmisbruik in je jeugd is tenslotte dat je het de rest van je leven maar moet zien te doen met wat het dan ook is dat je toen cadeau kreeg, net als bij iedereen die hier van gespaard is gebleven

   En wij hebben allemaal goed kunnen sparen, tientallen jaren lang, goddank heel velen, in overlevingstrucs En die noodzaak om zelf te bepalen wat je wilt

   Je kunt met een buiging naar de Heer van stand O B Bommel – “ik neem alles terug en beweer het tegendeel”- nu eenmaal niet zeggen dat die Kerk afhankelijke kinderen heeft geleerd verantwoordelijkheid voor je eigen leven te dragen. Daarentegen wél veel
   kom in mijn armen en ik druk je dood.

3. Deze meditatie oefening over excommunicatie en de firma Klokk en Ko wordt U als herstel Recht aangeboden door de RKK:

   1. De excommunicatie van rechtswege (excommunicatio latae sententiae).
   Deze vorm van excommunicatie treedt ‘automatisch’ in werking door bepaalde misdrijven of daden van ongeloof, zoals geloofsafval, ketterij, schismatieke activiteiten, simonie, ontwijding van de eucharistie, uitoefening van geweld tegen de paus of medewerking aan abortus provocatus. Een bekend voorbeeld van excommunicatio latae sententiae is de excommunicatie van de Franse bisschop Marcel Lefebvre in 1988 wegens het wijden van vier priesters tot bisschop zonder mandaat van de paus.

   2. De opgelegde of later verklaarde excommunicatie (excommunicatio ferendae sententiae).
   Deze wordt voltrokken op basis van een uitspraak van het bevoegd gezag. Deze vorm van excommunicatie is een ingrijpen van het kerkelijke gezag, waarbij de basis van veroordeling door de ernst van het delict of misdrijf wordt bepaald.
   

   
   
   

   ter voorkoming van enig misverstand: ik beschuldig de Fa Klokk en Ko niet van illegale abortuspraktijken