In de stal; Danneels Verklaring omtrent gedrag

...

- Hoe evalueer ik mijn aanpak van de problemen in de tijd dat ik bisschop was en voorzitter van de bisschoppenconferentie?

Ik meen te mogen zeggen dat we geprobeerd hebben de problemen aan te pakken op een ernstige en structurele manier.
Meldpunt en commissie waren misschien te re-actief. Het slachtoffer moest – na herhaalde oproepen – toch nog altijd zelf het initiatief nemen om het misbruik te
melden en intussen weten we hoe moeilijk dat is, jaren na de feiten.

Onze hele samenleving en ook de Kerk heeft zich vroeger veel te weinig rekenschap gegeven van de ravages die kindermisbruik kan veroorzaken in het latere leven van een mens. Dit is nu gelukkig gekeerd en anders geworden. Maar hadden we allemaal die schade vroeger beseft in al haar dimensies, dan zou dat ook onze empathie en luisterbereidheid veel groter hebben kunnen maken..

-De vraag die iedereen zich moet blijven stellen is: hoe het komt dat we ons niet
veel vroeger bewust zijn geworden van het immense leed dat aan kinderen en
jongeren werd aangedaan. Dat dit in de brede samenleving gebeurde is al erg
genoeg. In een omgeving van vertrouwelijkheid zoals de Kerk voorgeeft te zijn, is dit
nog veel erger. Was er dan iets verkeerd aan onze structuren en aan onze werking?
Wat ging er fout? Dat alles moeten we oprecht kunnen analyseren, onder ogen zien,
aanvaarden en zoeken hoe we die structuren kunnen bijsturen en ze maken tot het
kader waarbinnen diep vertrouwen wordt gewekt.

-Er was zeker geen bewuste politiek van toedekking of van ontkenning, laat staan van gedogen. Waar lag dan het probleem?

-Vooreerst wil ik duidelijk maken aan personen die als kind of jongere geschonden en
misbruikt werden, dat de Kerk reeds meerdere malen haar diepe schaamte en pijn
om dat alles duidelijk heeft erkend en beleden. Het kwaad is immers aangericht door
mensen die een bijzondere band hadden met de Kerk. Soms bleven de slachtoffers
een leven lang alleen zitten met hun probleem. Door het misbruik dat ze als kind
hebben ervaren, werden vaak hun kansen op een gelukkig leven gehypotheceerd en
soms zelfs helemaal ontnomen. Ik wil hier uitdrukkelijk hun leed erkennen en
duidelijk mijn afschuw uitspreken voor wat hun werd aangedaan door bedienaars van
de Kerk. Daarnaast hebben we diepe waardering, respect, bewondering zelfs, voor al
die slachtoffers die - na jaren - de moed hebben opgebracht om de stilte te
doorbreken..

- De Kerk heeft er alle belang bij, dat het aangerichte kwaad geduid, bestraft en
verwerkt wordt.
De individuele verantwoordelijkheid van de daders moet strikt
afgelijnd worden en de daders moeten hun verantwoordelijkheid opnemen, de
burgerlijke en canonieke straf ondergaan en bijdragen tot het herstel en tot de door
het gerechtelijk vonnis bepaalde vergoeding. Wat de Kerk op dit laatste punt moet
doen is nog voorwerp van discussie, maar de Kerk heeft zeker de plicht mee te
werken aan het herstel, door te luisteren naar de slachtoffers en door ze te
begeleiden, niet in het minst in hun geschokt geloof en vertrouwen.
Er mag voor de ernstige vergrijpen jegens kinderen geen straffeloosheid bestaan : de
samenleving heeft de heilige plicht te zorgen dat het kwaad bestraft wordt. Recht
moet kunnen geschieden. Ook al om de onbaatzuchtige inzet van zoveel priesters en
religieuzen, die in het onderwijs, de gezondheidszorg en de bijstand aan
noodlijdenden het beste van zichzelf geven, te kunnen blijven waarderen.

- Wat heeft dan die jarenlange stilte in de hand gewerkt in de Kerk in verband met
het kindermisbruik? Niettegenstaande het ontelbaar vele goede dat de Kerk in de
loop der eeuwen heeft opgebracht aan de maatschappij, moeten we ook de donkere
kant durven in de ogen te zien.

-
a. Het klasse-denken en het feit dat de Kerk vaak teveel en eerst aan
zichzelf en aan haar priesters en religieuzen heeft gedacht en niet aan de
slachtoffers.
b. Meerdere priesters hebben veel te veel individueel en eenzaam geleefd.
Er is nood aan nabijheid. Niet alleen voor een sociale controle om mekaar
terecht te wijzen maar ook om mekaar te helpen. Priesters moeten de volle
draagwijdte beseffen van wat het is ‘hoeders te zijn van hun broeder’? Dat
impliceert zowel wederzijdse correctie als aanmoediging. Men moet
mekaar durven aanspreken op vermoedelijke tekorten, maar ook
aanmoedigen in het goede. Er is een grote nood aan gezond teamverband.
De klerikale opstelling, waarbij Kerk en priesters algemeen en door
iedereen op een piëdestal werden gezet, is helemaal aan het verdwijnen.
De Kerk werd in onze samenleving vroeger, ervaren als een instituut met
veel macht, geld en aanzien. Ze controleerde grote sectoren van
onderwijs, ziekenzorg, caritas.
De priesters en religieuzen hadden macht.
En wie macht heeft kan die vlug misbruiken. Zo konden daders bogen op
een statuut van onaanraakbaarheid : ze konden het zwijgen afdwingen. In
de huiskring kon het niet dat een misbruikt kind zei dat de dader een
priester was. Er was een gewetensdwang bij de ouders om de priester te
beschermen die de normale beschermingsreflex van ouders uitschakelde.
De Kerk is de dag van vandaag sterk ge-declericaliseerd en door de feiten
nederiger geworden. Maar hoogmoed en machtsstreven liggen altijd op de
loer. Gelukkig zijn de kinderen en jongeren ook mondiger geworden: ze
spreken makkelijker. De tijd is voorbij dat kinderen als ze iets negatiefs
zeiden over wie in gezag stond boven hen, nog een klap tegen de kop
erboven op kregen van de ouders: want de priester (en de leraar) had altijd
gelijk.
c. Er heeft lange tijd een te groot taboe gerust op alles wat met seksualiteit te
maken had in de samenleving en ook in de Kerk. Dat heeft dan geleid tot
zwijgzaamheid en verbergen. In de Kerk werd een hoog ideaal
voorgehouden op stuk van seksuele moraal. Dit ideaal moet blijven. Het
tilt omhoog.. Maar het taboe kan ook leiden tot huichelarij en kramp.. Dan
verliest het ideaal zijn schoonheid en wordt het vlug een permanente
beschuldiging aan wie het niet of nog niet aankan Daarom is een cultuur
van openheid en transparantie onontbeerlijk. We zijn gelukkig al een goed
stuk op weg daarheen.
d. De Kerk moet niet treuren om verlies van aanzien, van invloed en macht.
De Kerk wordt alleen maar meer en meer zichzelf als ze wint aan deemoed
en dienstbaarheid en zich laat leiden door het evangelie dat Jezus Christus
haar heeft onderricht en voorgeleefd.

+Godfried Kard. Danneels
Aartsbisschop emeritus van Mechelen-Brussel

We now recognise it was wrong and we apologise for failing to protect you

You were powerless to protect your own children
(Stephen Harper, PM Canada, House of Commons, 12 juni 2008 )

Onderzoeksrechter De Troy blijft op post in Operatie Kelk

De Morgen
21/12/10

Het hof van beroep van Brussel vindt het wrakingsverzoek dat het aartsbisdom Mechelen-Brussel en kardinaal Godfried Danneels indienden tegen onderzoeksrechter Wim De Troy, ongegrond. Het tweede wrakingsverzoek van socioloog Jan Hertogen moet nog behandeld worden. Voorlopig mag De Troy dus op zijn stoel blijven zitten.

Het wrakingsverzoek van het aartsbisdom Mechelen-Brussel en Danneels werd ingediend omdat onderzoeksrechter De Troy in Operatie Kelk, het onderzoek naar misbruik binnen de Kerk, partijdig zou zijn. Volgens de kardinaal en het aartsbisdom kon het niet dat de onderzoeksrechter inzage verleende in alle in beslag genomen documenten. Het Brusselse hof van beroep acht het verzoek echter ongegrond.

Het wrakingsverzoek dat socioloog Jan Hertogen, zelf slachtoffer, op 7 december indiende, moet nog worden behandeld. Hertogen vroeg de wraking onder meer omdat hem toegang geweigerd werd tot zijn eigen dossier en omdat hij het dossier niet terugkreeg. (belga/sps)

He was a man of science a giant of his day he unraveled mysteries; de kankantri na terra do Bacalhau

Zou je in de hel komen als je in Rome een vette knipoog naar een man gooit? zou wel 's een vraag over het gewoonterecht kunnen zijn
En als je een fanclub van een eigenwijze Ier opricht?
Bedankt Diarmuid Martin! Ik hoop dat je rijst met krenten lust.

"...
ondertekend door de toenmalige kardinaal Joseph Ratzinger en diens secretaris Tarcisio Bertone, de tegenwoordige kardinaal van Genua.
Dit decreet, gelijkluidend aan het besluit van 27 mei jl.,werd nooit tot toegepast door

een verjaringstermijn van 10 jaar in het canoniek recht.

Naast het decreet ontving NCR een 20 pagina´s tellend rapportvan deze rechtbank.
Hierin staan 7 zaken waarop Buressi schuldig is bevonden:
-Directe schending van het biechtgeheim;
-Indirecte schending van het biechtgeheim;
-Pogingen tot schending van het biechtgeheim;
-Het onrechtmatig gebruik van kennis verworven tijdens de biecht tot schade van de biechteling;
-onrechtmatige schenden van de goede naam en het schenden van het recht op persoonlijke privacy;
-Het zoeken van strijd en ongehoorzaamheid jegens superieuren;
-Pseudo Mystiek, zowel als pseudo-verschijningen, visioenen en berichten van bovennatuurlijke aard.
..."





"Now thats very strong language" Lombardi.


Dominus Vobiscum
Et cum spiritu tuo
press VIS

Kassa, depri cijfers

In Mixa's Augsburg 2009 - 6.953 rkk uitschrijvers tegen medio december 2010 11,351
Rottenburg- Stuttgart 17,169 medio november, (2009: 10.619)
in Trier medio november 7029 (2009: 4583)
Wuerzburg tot oktober 2010 5484 geteld(2009: 3788)
Osnabrueck tot november 2817 (2009: 2100)
Bamberg naar schatting 6000 (2009: 3991)

cijfers van de lafheid, waar je alleen maar om kunt huilen.


Oostenrijk naar verwachting
2010 80.000
2009: 53.216
2008: 40.596
2007: 36.858

loeiende klokken glazen kaken

archieven en helden.

Citaat van een van die kennelijk - maar niet door enig hersenwerk - gestoorde "katholieken" niet in staat zelfs maar te zien wat de Paus daarover te zeggen heeft.

Mijn held van vandaag is archivaris Peijnenburg van het bisdom ‘s-Hertogenbosch:

“Deetman mag komen, maar hij krijgt niets. En in het archief vindt hij niets meer.” Peijnenburg vertelt onomwonden over het vernietigen van het geheim archief door Bluyssen, de handelwijze van Diepen en het geheim archief van Ter Schure. Ook dat is er niet meer. “Deetman kan komen wat-ie wil, hij zal niks meer vinden.”Is het niet jammer dat al die documenten weg zijn? Peijnenburg: “Nu misschien wel, maar wie had kunnen denken dat zoiets naar boven zou komen? Ik vind het zelf overigens niet jammer.

Mij heeft nog niemand iets gevraagd, maar wat ik weet zeg ik toch niet. Terwijl ik over een uitstekend geheugen beschik”.

Dutchvile en canon 489, sub 2 Rondje om de kerk plus 4 rozen.

Ad van Luyn, de voorzitter van de Nederlandse Bisschoppenconferentie himself waarbij het onduidelijk is of hij nu een De La Salle petje of bisschopsmijter op heeft

"...
Wanneer overigens na 1983 zedendossiers vernietigd zijn, dient dat gebeurd te zijn in overeenstemming met canon 489, sub2 van het kerkelijk wetboek van 1983.
Dat betekent dat van deze zedendossiers de feiten in samenvatting en de definitieve uitspraak in volledigheid bewaard blijven. Voor zover deze dossiers van toepassing zijn op seksueel misbruik van minderjarigen, worden zij vanzelfsprekend beschikbaar gesteld aan de Commissie Deetman", aldus mgr. A. van Luyn
...
"Oud-medewerkers hebben geen arbeidsverhouding meer tot de bisdommen, al doen de bisdommen er alles aan om hen tot volledige medewerking te bewegen."



En nou ben ik me toch benieuwd hoeveel er vanavond hun bed in zijn gegaan met een dankgebed
Dank U Heer, dat alles wat ik vond dat we op de bbq mocht gooien omdat het ons privé-archief was waar niemand iets mee te maken had, gedekt werd door mannen tegenover wie ik mijn hollandse Mental Reservation had maar die als goed huisvader wisten hoe het Toevertrouwde Pand bewaard moest worden over een canoniek artikel waar ze ook nog nooit van hadden gehoord

Dank, dank, dank Boromeus. Je gedroeg je op je berg papier steeds als een Scrooge, jammer dat ik daardoor de kennis mis om te weten of je nu zou hebben kunnen lachen.
Maar wie weet of ik dat ooit nog 's mag weten over Roosje uit de Voorzienigheid en Roos uit de Goede Herder.




Dank je wel, Joep Dohmen!!
Er zijn lachen en tranen die onbetaalbaar zijn.

HELPLINE 1800 778888 A new beginning at the end of the line

18.12.10

Hundreds of victims of the defrocked paedophile priest Tony Walsh are being encouraged to seek help by the Dublin Rape Crisis Centre.

It follows the publication of a further chapter in the Murphy Report, which reveals how Walsh abused children in the 70s, 80s and 90s despite the knowledge of many priests, bishops and an archbishop.

The chapter, which describes Walsh as the most notorious abuser ever to the come to the Commission's attention, had been withheld pending the resolution of criminal proceedings against him.

Speaking this evening, Ellen O'Malley-Dunlop of the Dublin Rape Crisis Centre praised those victims who enabled the chapter to be published by taking the case against Walsh.

PRESS RELEASE - 17th December 2010

Further Confirmation of the Courage and Fortitude shown by the Victims of Clerical Sexual Abuse and their families in Chapter 19
As a frontline organisation working with the victims of rape, sexual abuse and the effects on the family and friends of victims, the Dublin Rape Crisis Centre (DRCC) would urge anyone affected by the further revelations in Chapter 19 of the Murphy Report that was published today, to avail of the support that is at the end of the 24 Hour National Helpline 1 800 77 88 88.

Ellen O’Malley-Dunlop, Chief Executive, DRCC said “Reading this chapter reminds not only the victims, but their families also, of how they were fobbed off year in year out by the authorities in the Church and made to wait and suffer years of further torment and turmoil, until they eventually got justice. The victims and their families stayed the course and some endured more than 15 years waiting to get justice in the criminal justice system. Today we can read the full truth of the extent of the sexual abuse of children by Tony Walsh and the cover up and the delays that further traumatised the victims and their families.

The victims of clerical sex abuse, who stayed the course, endured the delays and the undermining of their position, are owed a deep debt of gratitude by all of Irish Society. They showed tremendous courage and fortitude in the face of the denials and the cover-ups. Let us hope that this part of Irish History is well and truly in the past never to be repeated.”

For further information please contact:
Ellen O’Malley-Dunlop, CEO - 01 661 4911 / 086 809 9618

We are here to listen
FOR INFORMATION
OR TO SEEK AN APPOINTMENT

HELPLINE 1800 778888 A new beginning at the end of the line

Maar het bisdom weet het beter: Mgr. Bluyssen zegt medewerking Deetman toe

Geplaatst door onze redactie op zaterdag 18 december 2010 om 15:50u (Bron: Bisdom Den Bosch)

DEN BOSCH (RKnieuws.net) - Mgr. Bluyssen, emeritus-bisschop van het bisdom Den Bosch, heeft zijn volledige medewerking toegezegd aan het onderzoek van de Commissie Deetman. Hij verklaart alle informatie die hij heeft aan de onderzoekers beschikbaar te stellen. Een gesprek tussen de emeritus-bisschop en de voorzitter van de onderzoekscommissie is op korte termijn voorzien.Ook het bisdom Den Bosch zegt onverminderd haar volledige medewerking toe om informatie over seksueel misbruik zaken ter beschikking te stellen aan de Commissie Deetman. Dit doet ze in overeenstemming met de verklaring van de Konferentie Nederlandse Religieuzen (KNR) en de Nederlandse Bisschoppenconferentie van 11 mei 2010. Het bisdom heeft al eerder met medewerkers van de Commissie Deetman gesproken over de vernietiging van een aantal dossiers in het verleden.

Het geheime archief in de kast van de bisschop Dossiers met meldingen misbruik priesters werden bijgehouden om vernietigd te worden

NRC
18-12-2010

Het geheime archief in de kast van de bisschop
Dossiers met meldingen van misbruik door priesters werden bijgehouden om
vernietigd te worden

Voor het eerst zijn er concrete aanwijzingen dat kerkelijke archieven in Nederland
zijn geschoond. Meldingen van misbruik zijn zo verloren gegaan.
Door onze redacteur
JOEP DOHMEN

ROTTERDAM, 18 DEC. Bisschoppelijk archivaris Jan Peijnenburg was openhartig toen hij
op 26 oktober 1990 met historicus Eric Theloosen sprak. Nijmegenaar Theloosen was in
het bisschoppelijk archief in Den Bosch voor onderzoek naar de Heilig Landstichting in
zijn woonplaats.
„Ik raakte op vertrouwelijke voet met de archivaris”, zegt Theloosen. Peijnenburg vertelde
dat bisschop Arnold Diepen van Den Bosch (1919-1942) belastende stukken over
een priester, die een rol speelde in de Heilig Landstichting, waarschijnlijk had vernietigd.
Dat was niet vreemd, vond Peijnenburg, die wist dat monseigneur Diepen in de jaren
dertig met zijn secretaris en opvolger Mutsaerts (1942-1960) ook informatie over de
ontucht van twee priesters uit Oss eigenhandig had vernietigd.

Peijnenburg bleek nog veel meer te weten.
Tegen Theloosen zei hij dat het bisdom tot 1970 een klein, geheim archief had. Dat lag in
een kast, waarvan alleen de bisschop de sleutel had. Het archief was aangelegd door bisschop
Bekkers (1960-1966). Theloosen: „Na het overlijden van Bekkers heeft zijn opvolger,
monseigneur Bluyssen (1966-1983) de dossiers over persoonlijke misstappen gelezen.
Daarna zei Bluyssen tegen Peijnenburg: „Goed, ik weet het en dat kan altijd van pas
komen. Het kan nu weg.’”

Peijnenburg voegde er nog aan toe dat toenmalig bisschop Jan ter Schure (1985-1998) opnieuw
een geheim archief wilde aanleggen.
Dat zou hij samen met Peijnenburg op een zaterdag doen. Die dag waren de secretaresses
er niet. Ter Schure kwam overigens twee weken geleden ook in het nieuws toen bleek
dat een klacht wegens seksueel misbruik tegen hem gegrond was verklaard.

Na het gesprek met Peijnenburg in 1990 maakte Theloosen een gespreksnotitie. Theloosen:
„Ik had het gevoel dat ik een kijkje had gekregen in een regelrechte doofpotaffaire:
het bisdom had dossiers over persoonlijke misstappen, zoals overtredingen van het
celibaat, opgeborgen in geheime archieven die periodiek werden vernietigd. Ik bedacht
dat het mogelijk nog eens van historisch belang zou kunnen zijn.”
Dat bleek dit jaar, na publicaties over seksueel misbruik door priesters en religieuzen. De
bisschoppen en oversten van ordes en congregaties gaven de commissie-Deetman opdracht
het misbruik te onderzoeken.

Theloosen stuurde op 8 september een verklaring naar de commissie, gebaseerd op zijn
gespreksnotitie uit 1990. Maar de afgelopen drie maanden hoorde Theloosen niets van
Deetman.
„Ik kreeg zelfs geen ontvangstbevestiging.”
Deetman kwam ook niet in actie bij het bisdom. Twee belangrijke getuigen,
Bluyssen en Peijnenburg, leven nog. Ze zijn ze niet gehoord, terwijl hun getuigenis van
belang kan zijn voor het trekken van conclusies over de cultuur van toedekken en zwijgen
in de Kerk.
Tegenover deze krant zijn beide getuigen openhartig. Monseigneur Bluyssen (84) herinnert
zich het vernietigen van het geheim archief van zijn voorganger: „Ik heb het weggegooid.
Het was voorbij, de zaken waren afgewerkt.
Dat er nog een vraag over zou komen, daar heb ik toen niet bij stilgestaan. Maar er
zat weinig interessants bij, daarom vond ik toen ook dat het wel weg kon.”

Bluyssen is niet bereid om hierover met Deetman te spreken.
„Ik zal niet op zo’n verzoek ingaan. Ik weet er verder ook weinig meer van.”

Oud-archivaris Peijnenburg (74): „Deetman mag komen, maar hij krijgt niets. En in het
archief vindt hij niks meer.” Peijnenburg vertelt onomwonden over het vernietigen van
het geheim archief door Bluyssen, de handelwijze van Diepen en het geheim archief van
Ter Schure. Ook dat is er niet meer: „Deetman kan komen wat-ie wil, hij zal niks meer vinden.”

Is het niet jammer dat al die documenten weg zijn? Peijnenburg: „Nu misschien wel, maar
wie had ooit kunnen denken dat zoiets [het misbruik, red.] naar boven zou komen? Ik
vind het zelf overigens niet jammer. Mij heeft nog niemand iets gevraagd, maar wat ik weet
zeg ik toch niet. Terwijl ik over een uitstekend geheugen beschik.”

De verklaringen van Theloosen, Bluyssen en Peijnenburg zijn de eerste, concrete aanwijzingen
voor het opschonen van kerkelijke archieven in Nederland. Eerder waarschuwden
historici dat Deetman weinig belastend materiaal zou aantreffen in de archieven.

Ook in België waren er geruchten over geheime dossiers die buiten bereik van onderzoekers waren gehouden. Politieonderzoek leverde echter niets op.
„Het is schokkend dat wordt toegegeven dat belastende stukken stelselmatig zijn vernietigd”,
vindt kerkhistoricus Peter Nissen, verbonden aan de Radboud Universiteit Nijmegen,
die bekend staat als onafhankelijk en kritisch.
„Het past in de doofpotcultuur om het imago van de Kerk te beschermen. Die cultuur
is oud en breed. De officiële naam van het Vaticaans archief is niet voor niets Archivio
Segreto Vaticano, het Geheim Archief van het Vaticaan.”

Het lijdt volgens Nissen „geen twijfel” dat andere kerkelijke archieven in Nederland eenzelfde
behandeling hebben ondergaan. Nissen: „Dat betekent dat de mondelinge getuigenissen
van slachtoffers nog belangrijker worden. Dat Bluyssen en Peijnenburg niet
willen praten met Deetman, staat haaks op de toezeggingen van bisschoppen en oversten
dat de Kerk zal meewerken aan het blootleggen van het misbruik.”

De commissie-Deetman zocht gisteren, na vragen van deze krant, contact met historicus
Theloosen. De commissie erkent dat Theloosen, net als iedereen, een reactie had moeten
krijgen. „Hangende haar onderzoek laat de commissie zich echter niet in concreto uit
over wat zij met welke melding of verklaring doet.”

Gelet op het belang van de waarheidsvinding is het volgens Nissen „niet te begrijpen” dat Deetman niet meteen geprobeerd heeft met de getuigen te spreken. Nissen: „Het maakt de vraag of de Tweede Kamer niet de onderste steen boven moet halen, alleen maar prangender

gillende keukenmeiden eerbetoon aan broeder Boromeus, cds.

Wij roepen het OM op alle archieven in beslag te laten nemen, schrijft Bert Smeets als waar anarchist.
En de slappelach van jaren van woede barstte los.
Marshmellows? You aint seen nothing yet, kiddo


't Zou historisch gezien al mooi zijn wanneer vrouwe Justitia haar eigen kelders 's na ging spitten en met een lijstje kwam van al die verplichte jaarlijkse onderzoeksrapporten die er nooit werden gemaakt voor welke zuiver wetenschappelijke onderzoekssconclussies je anders handtekeningen van hotemetoten nodig hebt.

Een 40 uren gebed dat anderen het voorbeeld van Mgr. Bluyssen zullen volgen zou nog wel 's wonderen in Dutchville op kunnen leveren!

Duitsland chronologisch 2010

AlexanderMarusHomes - eine Kindheit in Deutschland





Eine Chronologie

Der Skandal 2010 begann mit Informationen aus einer katholischen Schule:

28. Januar 2010: Am Berliner Canisius-Kolleg der Jesuiten werden erste Verdachtsfälle bekannt. In den folgenden Wochen kommen zahlreiche Missbrauchsfälle durch katholische Laien, Priester und Ordensleute ans Licht. Auch das oberbayerische Kloster Ettal und die Regensburger Domspatzen sind betroffen.

16. Februar: Der damalige Augsburger Bischof Walter Mixa führt den Missbrauch auch auf die zunehmende Sexualisierung des öffentlichen Lebens zurück, die „abnorme sexuelle Neigungen eher fördert".

22. Februar: Justizministerin Sabine Leutheusser-Schnarrenberger (FDP) wirft der Kirche mangelnde Kooperation mit den Strafverfolgungsbehörden vor.

23. Februar: Der Vorsitzende der Deutschen Bischofskonferenz, Robert Zollitsch, kritisiert, die Ministerin habe „maßlos gegen unsere katholische Kirche polemisiert" und fordert eine Richtigstellung.

25. Februar: Der Trierer Bischof Stephan Ackermann übernimmt das neue Amt eines bundesweit zuständigen Beauftragten für Missbrauchsfälle.

5. März: Die Leitung der Odenwaldschule im hessischen Heppenheim gibt bekannt, dass es an der Reformschule sexuelle Übergriffe auf Schüler gegeben hat. Danach werden immer mehr Fälle publik.

9. März: Der Vatikan lobt die unverzügliche und entschlossene Reaktion der deutschen Bischöfe und Ordensleitungen auf den Missbrauchsskandal.

20. März: Papst Benedikt XVI. bedauert in seinem Hirtenbrief an die irische Kirche den sexuellen Missbrauch von Minderjährigen in der katholischen Kirche, äußert sich aber nicht zu Fällen in Deutschland.

24. März: Das Bundeskabinett beschließt einen Runden Tisch (tussenbericht deel 1 en deel 2 und setzt die frühere Bundesfamilienministerin Christine Bergmann (SPD) als Missbrauchsbeauftragte ein.

30. März: Die katholische Kirche schaltet für Missbrauchsopfer eine Telefon-Hotline und bietet eine Online-Beratung an.

2. April: Zollitsch räumt Fehler im Umgang mit den Missbrauchsopfern der katholischen Kirche ein. In den Wochen danach werden mehrere Priester wegen des Vorwurfs sexuellen Missbrauchs beurlaubt oder in den Ruhestand versetzt, so etwa in Würzburg, Limburg und Köln.

21. April: Nach Misshandlungsvorwürfen ehemaliger Heimkinder bietet der Augsburger Bischof Walter Mixa dem Papst seinen Rücktritt an. Am 7. Mai werden Vorwürfe gegen Mixa wegen sexuellen Missbrauchs laut. Einen Tag später nimmt der Papst Mixas Rücktrittsangebot an.

20. Mai Es wird bekannt, dass Staatsanwaltschaft und Evangelisch-Lutherische Kirche gegen einen Pastor aus Ahrensburg ermitteln, der in den 70er und 80er Jahren mehrere Jugendliche sexuell missbraucht haben soll.

11. Juni Papst Benedikt XVI. bittet die Missbrauchsopfer öffentlich um Vergebung.

Counselling service opens following Murphy Report revelations

CONTACT
One in Four
telephone 01 662 4070


Breaking News IE
Counselling service, Connect, will open this evening and over the weekend to provide telephone-based counselling and support, following today’s launch of Chapter 19 of the Murphy Report.

The service provides professional counselling to survivors of abuse at
freephone 1800 477 477 from the Republic of Ireland and
00800 477 477 77 from Northern Ireland.
The service is open tonight from 6-10pm and will also open on Saturday and Sunday evenings.

Connect Chief Executive Officer Anne Richardson said the service received a large volume of calls at the time of the launch of the Ryan and Murphy reports and was expecting an increase in calls over the coming days.
Connect was established at the request of survivor groups to provide a phone counselling and support service to people who have suffered abuse. http://www.blogger.com/%3Ca%20style=">Read more:

Chapter 19, Murphy report chapter on Walsh out today

The Irish Times - Friday, December 17, 2010
Patsy McGarry , Religious Affairs Correspondent, and Gerry Moriarty

Sections of the Murphy report which deal with former priest Tony Walsh will now be published at noon today, instead of Monday as originally planned.

The 40 pages involved will be available at http://www.justice.ie/ from midday. A Department of Justice spokesman said yesterday it was bringing forward publication as the task had turned out to be less complex than expected.

The Murphy report followed a statutory inquiry into the handling of clerical child sex abuse allegations by church and State authorities in Dublin’s Catholic archdiocese between 1975 and 2004.
...

chapter 19

Inquiry to be held into child abuse in Northern Ireland institutions

An inquiry will be held into the history of child abuse inside institutions in Northern Ireland, the executive said today; it will report to the assembly before July.

Deputy first minister Martin McGuinness said he believed many wanted to come forward to be part of a legal process that "will in the time ahead hopefully give closure to people who for many decades felt they were not worthy or listened to.

"We believe that they are worthy, and entitled to be listened to and be treated as first class citizens."

The move follows pressure from victims to have a process similar to last year's Ryan report in the republic.
The Ryan commission revealed a catalogue of physical, sexual and emotional abuse in Ireland by priests and nuns as well as attempts to cover up the truth and move offenders between parishes.
Northern Ireland victims have met the office of the first minister and deputy first minister to seek a similar process.

First minister Peter Robinson said he did not envisage an inquiry of the scale of Bloody Sunday.

"If it is an inquiry that is more investigative, which can be done with fewer personnel then it is very much a smaller figure," he said.

Contact has been made with the police. Civil servants will represent the nine departments involved but they can seek specialist expertise.

Global Consultations on International Protection

Robert M, de verdachte in de Amsterdamse misbruikzaak, blijkt in 2003 al te zijn veroordeeld voor het bezit en de verspreiding van kinderporno. Dat heeft RTL Nieuws ontdekt. De pedofiel werkte toen bij een kinderdagverblijf in Heidelberg.


'Pedo internationaal volgen'Een in het buitenland veroordeelde pedofiel kan moeiteloos in Nederland aan de slag in een kinderdagverblijf. Dat is onbestaanbaar, vindt de politiek. Er moet een internationaal systeem komen om dit te voorkomen.'


De hoofdverdachte in de Amsterdamse kindermisbruikzaak Robert M. is in Duitsland al eens veroordeeld voor het bezit en het verspreiden van kinderporno, meldt RTL nieuws.
RTL baseert zich op informatie van de politie van de Duitse stad Heidelberg. Daar zou M. als vrijwilliger gewerkt hebben bij een kinderdagverblijf. In 2003 arresteerde de politie hem nadat internetrechercheurs op kinderpornografische beelden waren gestuit. De beelden leidden naar M. die daarvoor een aantal dagen heeft vastgezeten en uiteindelijk veroordeeld is tot een voorwaardelijke celstraf van een jaar.
Nederland kan niet bij informatie in het buitenlandBij het beoordelen of iemand in aanmerking komt voor een zogenoemde verklaring omtrent gedrag, kan Nederland niet zien of iemand in het buitenland veroordeeld is. Dat liet een woordvoerder van het ministerie van Veiligheid en Justitie weten tegenover het ANP.
Volgens de woordvoerder heeft staatssecretaris Fred Teeven begin deze maand in Europa wel al gepleit voor betere uitwisseling van gegevens.

bron

Pauselijke stieren, stront aan de knikker

bron

misschien moet je wel een heel vreemd mens zijn om rechter te kunnen zijn.

Maar ik had vanmorgen er niet eentje willen zijn die naast mijn trommeltje brood voor achter op de fiets van liefhebbend ega ook nog een eitje bij het ontbijt kreeg.

Veel te koud vervolgens zo'n blote buik op die fiets

Veroordeelde pedopriester Robert Borremans mogelijk vrijgesproken in nieuw proces

Rudy Borremans problemen binnenkort ook weer opgelost.

Bekentenis zonder advocaat

Cassatie verbrak het arrest omdat de schuldigverklaring gebaseerd was op bekentenissen die de priester had afgelegd bij de politie zonder bijstand van een advocaat. Dat is in strijd met de Europese regelgeving en met het Salduz-arrest van het Europees hof voor de Rechten van de Mens. Bovendien waren de bekentenissen ook het enige bewijs tegen Robert Borremans.

De priester krijgt nu een nieuw proces in Bergen. De kans is echter groot dat hij dan zal worden vrijgesproken omdat er geen bewijzen meer zijn.