TRC, recognition of the Metis

KLIK

REGINA - The head of the Truth and Reconciliation Commission says former students at two Metis boarding schools in northern Saskatchewan should be afforded the same recognition as residential school survivors.

Ottawa refuses to place the boarding schools that operated in Timber Bay and Ile-a-la Crosse under the list of facilities approved in the Indian Residential School Agreement.

Chief Commissioner Murray Sinclair says the TRC is even coming back to Saskatchewan for hearings next week to give those Metis a chance to be heard.
He says they are crucial to telling the "true story" of residential schools in Canada, as well as the whole process of reconciliation.

He says he doesn't know that the Metis are looking for compensation so much as they are looking for a recognition that their treatment was the same as others.

bron interim report pp.25 Conlussions

Sinclair says he does not expect many Metis to appear at the hearing in Ile-a-la Crosse, since many have been advised not to participate until their legal position has been determined.

Métis leader thinks report language weak 

By Shari Narine Windspeaker Contributor OTTAWA 

bron

The “general language” used by the Truth and Reconciliation Commission in its recently released interim report is a disappointment to Clement Chartier, president of the Métis National Council.

“The report itself speaks in general terms. When one reads it, one would not think that Métis generally were excluded (from the Indian Residential School Settlement Agreement),” said Chartier. “Canadians, I don’t think, would understand the specifics of this.”

One of the 20 recommendation calls for the parties to the IRSSA “to address the legitimate concerns of the former students who feel unfairly left out.”

In the preamble to Recommendation 12, the TRC discusses hearing from students who attended schools not on the prescribed list or students who attended residential schools but as day scholars. 

Métis students are not mentioned as a group.

However, speaking about the recommendation in a news conference following the release of the interim report, TRC chair Justice Murray Sinclair said Métis students were among the “three broad categories of students” targeted in this recommendation.

As it stands now, Métis students are only covered through the Common Experience Payment and Independent Assessment Process, as outlined in the IRSSA, if they attended Indian residential schools, which are included on a prescribed list. Métis students covered number only a few hundred, which leaves thousands without compensation.

While Chartier sees the value in the recommendation, he questions its strength.

“I’m not sure how that would be translated into action. I’m not sure that the parties to the agreement would necessarily want or need to address that,” he said.

One reason the commission made the recommendation, said Sinclair, was that if “the purpose of the parties in setting up this commission was to try to achieve a better relationship with all Aboriginal people in Canada, then they need to consider a process that is inclusive of all Aboriginal people in Canada and to engage in a discussion about reconciliation with only part of that group is an exercise that may be futile if they’re not careful.”

“In order to have reconciliation there has to be more than one party at the table,” said Chartier. “Until some government or some church agency accepts responsibility for what happened to Métis who attended Métis residential schools, how can we participate?”

Chartier said the MNC met with the TRC in January 2010 and informed the commission that the MNC would not be participating in the process as the Métis are not part of the TRC’s mandate. The TRC interim report notes this meeting but not the outcome.

Chartier added that not only are Métis boarding schools excluded from the IRSSA, but Métis were also excluded from Prime Minister Stephen Harper’s 2008 apology to former residential school survivors.

In 2008, the MNC signed a Métis protocol with the federal government, which included dealing with residential schools, but “nothing is happening on that front,” said Chartier.

“At the moment, really the only alternative is court action … but we can’t afford court action. We don’t have the resources for that,” he said.

Chartier is part of a class action lawsuit that was brought on behalf of 1,500 former Ile-a-la-Crosse students filed in 2005 by Regina lawyer Tony Merchant. Ile-a-la-Crosse, a Métis boarding school in Saskatchewan, which Chartier attended for 10 years, is not recognized under the IRSSA. The lawsuit is pursuing a separate agreement from the IRSSA.

“We actually try and engage with the (Saskatchewan) government as well and we received a letter from them a little over a year ago saying … ‘We’ll only deal with it if the courts tell us to,’” said Chartier. At this point, “the lawsuit is just sitting there. I’m not sure what’s going to happen with that.”

The MNC held a two-day conference in Saskatoon at the end of March to look at action the Métis could take in moving forward. Money for the conference was received from the TRC’s Commemoration Fund and the federal government.

Watch live streaming video from trc_cvr at livestream.com

Regional Hearings continue in Saskatchewan. On September 10 and 11, the TRC will be in North Battleford to hear from Survivors, both direct and intergenerational, and other community members as they share their experiences with Residential School and its legacy. Read more

All members of the public are welcome and encouraged to attend or watch the live webcast and bear witness to the truth being shared.
The next set of Hearings is scheduled for Patuanak on September 13 and 14, followed by Hearings in Île-à-la-Crosse on September 15.

babyhandel Lommel

ZUSTERS REAGEREN OP UITZENDING ‘KOPPEN’

07 september 2012

BRUSSEL (KerkNet) – Naar aanleiding van de tv-uitzending ‘Koppen’ en het verschijnen van artikels in verschillende kranten reageren de Zusters Kindsheid Jesu met de hierna volgende korte verklaring.

“De congregatie van de Zusters Kindsheid Jesu was geen initiatiefnemer voor de vzw Tamar in Lommel. Tamar was een autonome vereniging erkend door Kind en Gezin. Op vraag van de vzw heeft de congregatie materiële steun verleend door een gedeelte van haar gebouwen open te stellen voor hulp aan zwangere vrouwen in nood. Ook stelde zij enkele zusters ter beschikking voor de zorg aan en de begeleiding van deze vrouwen die vaak de veroordelende houding in de toenmalige maatschappij moesten trotseren.

Bij de oprichting van het tehuis bestond geen regelgeving voor afstand van een kind. Enkel de juridische procedure voor adoptie was geregeld. De congregatie ontkent met klem dat zij ook maar enig financieel voordeel gehaald heeft uit de dienstverlening aan de vrouwen die in Tamar verbleven.

De zusters van de Zusters Kindsheid Jesu betreuren dat na zoveel jaren vrouwen zich ongelukkig voelen en een trauma hebben overgehouden aan de afstand van hun kind. Zij hopen dat de regelgeving die er ondertussen al vele jaren is aangaande het afstaan van een kind, mensen kan behoeden voor beslissingen die onherroepelijk zijn.”

(Kerknet)

Nieuw is dat niet. De Romeinse keizers gaven brood en spelen om de mensen weg te houden van de essentiële vragen. Die vragen zijn niet of onze sporthelden gouden, zilveren of bronzen penningen aan een lint over hun hoofd geschoven krijgen, maar wel of er voldoende centen zijn om alle burgers het hoofd boven water te laten houden.

De graad van een beschaving leest men af aan de graad van aandacht voor burgers die door ziekte, handicap of ouderdom niet meekunnen. Hoe zorgen wij voor het onnutte deel van de samenleving, dat is vraag waar de graad van een beschaving wordt aan afgelezen.


En dan vliegt me er  toch een bal dwars door het park over het veld van het bevrijdingsfestival gegooid door een arm die vast zit aan een man waarvan Duncan uit de Green Mile een kleiner broertje had kunnen zijn

Er zaten wat motte in me oude jas....

Hoera, Mark van de Voorde is weer terug van zomerreces, we mogen weer lachen over katholieken !
En beschaving. 
Waarin kennelijk een onnut deel van een samenleving bestaat

All children are born equal Ron van der Vring, het verhaal van de aal Utrechtse priester uit clericale staat weggezonden

Toen justitie in 2009 het dossier van de politie kreeg bleek de zaak van een van de slachtoffers net een maand verjaard. Het tweede geval was niet te bewijzen. Een woordvoerder van het OM in Utrecht verklaarde vandaag dat Justitie die gang van zaken achteraf betreurt.

HARD INGRIJPEN

Voor aartsbisschop Eijk was het seksueel misbruik echter alsnog reden om hard in te grijpen.
Priester Ron van der V. mag sinds mei 2010 geen mis meer opdragen, geen sacramenten uitdelen en geen pastorale zorg verlenen.




NOS  Donderdag 10 februari 2011

BW6654  rechtbank Almelo  mbt 12 augustus 2011 te Mejannes le Clap, Frankrijk



UTRECHT (RKnieuws.net) - De Congregatie voor de Geloofsleer heeft besloten tot wegzending uit de clericale staat en dispensatie van taken van R.J.M. van der Vring. Kardinaal Eijk had de congregatie gevraagd een oordeel uit te spreken over deze priester, die hij zelf ook al had verboden zijn pastorale taken in het openbaar uit te oefenen.

Door deze uitspraak van de Congregatie voor de Geloofsleer, die definitief is, verliest de weggezonden priester “de rechten behorende bij de clericale staat, de waardigheden en kerkelijke ambten; aan de overige verplichtingen verbonden met de clericale staat wordt hij niet langer gebonden,” zo staat in het decreet vermeld. Het is voor Van der Vring niet mogelijk hiertegen in beroep te gaan. Voor een priester is dit de zwaarst mogelijke kerkrechtelijke sanctie.

Van der Vring zit momenteel een gevangenisstraf van 10 maanden uit. Daarnaast legde de rechtbank hem eerder dit jaar tbs met dwangverpleging op. De rechtbank oordeelde dat er voldoende bewijs was dat de man vorig jaar zomer een 12-jarige jongen uit Oldenzaal misbruikt heeft op een camping in Frankrijk.

Irish Times

Moge het vrouwen regenen

NBSC

On the 5th September a further seven Safeguarding Review Reports are being published. They comprise four dioceses and three religious congregations. The dioceses included are Kildare and Leighlin, Limerick, Cork and Ross, and Clonfert. The religious congregations are the Congregation of the Holy Spirit (Spiritans), the Missionaries of the Sacred Heart (MSC), and the male Dominicans. The inclusion for the first time of three religious bodies represented an important development for us which threw up a number of issues.

Overall, the findings are mixed with some examples of good practice and sound development across the different Church authorities. This is to be very much welcomed and built upon in the coming months. However, there were also situations discovered that were very poor and these have to be learnt from. All allegations that were examined within the Review process have been reported to the appropriate statutory authorities. Sadly, some of these had been very much delayed. (All seven reports are posted on our website.)

Experience drawn from the first tranche of Reviews highlighted the benefits of openness to scrutiny.

The willingness of each of the dioceses to share the findings of their individual reports and to be available to be questioned on them was welcomed by many. This transparency was matched by a commitment to implement fully any recommendations that had been made through the review process. It is gratifying to report that these have been acted upon and each of those dioceses are now in a stronger position with regard to their safeguarding capacity and practice than was the case when the reviews were undertaken initially.

It is important to note that each of the seven subjects of the reviews included in the second tranche have displayed an equal commitment to transparency and to change where this is needed. In some, poor practice was found where previous concerns had not been properly addressed or dealt with. Whereas previously, there may have been a tendency to hide this or even to deny it, it is very much to the credit of each of those examined in the second tranche that nobody displayed any desire to do anything other than to publish their reports.

In February of 2009, the three sponsoring bodies for the National Board for Safeguarding Children in the Catholic Church in Ireland, namely the Irish Bishops’ Conference, the Conference of Religious of Ireland, and the Irish Missionary Union, formerly adopted the safeguarding standards and guidance which had been proposed by the National Board. From that point on, each of the constituent elements of the Church who minister in Ireland, were expected to commit themselves to full compliance with this guidance. The methodology employed by the NBSCCCI in undertaking the reviews uses this guidance as the baseline against which practice is assessed. (The methodology is described in detail on our website, www.safeguarding.ie.)

Given that this is the case, it is disappointing to find that full compliance is still some way off for some of the subjects. Set against this, there are also many examples of excellent practice and of a strengthening of the safeguarding framework that exists at the level of the parish.

It is striking when examining the number of allegations that were recorded as to how few resulted in convictions.

 The gap between these two figures is marked. We offer no explanation as to why this is the case but suggest that this is not an issue that only exists within the Church but reflects a situation which is present throughout society as a whole.

Past practice sometimes involved a lack of proper management of individuals who were known to be a risk to children. As a consequence there were examples that were discovered where an offender was able to continue their abuse for longer periods than they should have. It is important to note that clear policies exist within the Church today that place emphasis on taking preventive actions early to ensure that repeated abuse does not occur.

A key point of learning for all those involved in the safeguarding of children in the Church from these reviews is the importance of objective, independent, standards based monitoring of practice. It is not enough simply to have policies in place. You must also have the means by which you can confirm full compliance with those policies on an on-going basis. This is the benefit that the review process brings to practice in the Church. It is a unique contribution that the NBSCCCI makes and it is essential that it should continue to be supported by all those in authority across the Church.

Statistical Overview of the First and Second Tranche Safeguarding Reviews

In the First Tranche we looked at six dioceses whereas in the Second Tranche we have reviewed four dioceses and three religious authorities. In contrasting the number of individuals reported to us as the subject of an allegation, with the total number of allegations received and the number of convicted offenders, some interesting relationships emerge. These are outlined below:-

Findings from the First Tranche
Total number of individuals subject to an allegation 85
Total number of allegations received 164
Total number of convictions related to these allegations 8

Findings from the Second Tranche
Total number of individuals subject to an allegation 146
Total number of allegations received 378
Total number of convictions related to these allegations 12


The three religious authorities reported to the reviewers a markedly higher experience of abuse allegations than the dioceses. This is a very small sample and it must be stated that their history may not be representative of the other religious authorities. (There are well over a hundred religious authorities that are currently engaged in ministry here). The details that they reported to us are outlined below:-

Findings from the Three Religious engaged in the Second Tranche
Total number of individuals subject to an allegation 89
Total number of allegations received 267
Total number of convictions related to these allegations 6

The higher incidence of abuse amongst the religious is worthy of further consideration particularly as the reviews also found examples of significant practice deficits such as the non-reporting or delayed reporting of allegations when they emerged. Set against that, there was a complete openness and commitment to change displayed by each of the religious that we engaged with. Each confirmed to us their sincere intention to develop and set in place the highest safeguarding practice henceforth.

Signed:
Ian Elliott
Chief Executive Officer
National Board for Safeguarding Children,
Catholic Church in Ireland

Download

Statistical Overview First & Second Tranche Safeguarding Reviews

Think global, recycle local

 Irish Times

Focus shifts to likelihood of abuse by religious in missions

Joe Humphreys is an Irish Times assistant news editor and author of God’s Entrepreneurs: How Irish Missionaries Tried to Change the World (New Island)

The past is slowly catching up on Irish missionaries. As the one group within the Catholic Church that had escaped direct condemnation over the child sexual abuse scandals, they now sit uncomfortably in the spotlight.

The first three religious congregations to be investigated by the Irish church’s child protection watchdog all have significant missionary operations. The Spiritans (formerly Holy Ghost Fathers), the Dominican Friars and the Sacred Heart Missionaries were criticised to varying degrees by the National Board for Safeguarding Children (NBSC), the latter especially so.

While the board’s terms of reference are limited to investigating congregations’ compliance with child safeguarding standards in Ireland, its work is also helping to shed light on practices overseas.
Taken together with previous inquiries, it points to a serious catalogue of abuse and cover-up in mission countries – but one that has yet to be fully investigated.

One of the worst cases cited in the 2009 Murphy report, which examined abuse by priests in the Dublin diocese, was that of convicted paedophile Fr Patrick Maguire. The Columban Father worked in Japan between 1961 and 1974, where his abusing was first reported to the congregation by a nun. In 1997, Fr Maguire admitted to having abused about 70 boys in a number of countries, 13 of whom were in Japan.

Other convicted abusers with a missionary background include: Fr Gus Griffin, a Spiritan formerly based in Sierra Leone, who was jailed in 1998 for 7½ years; and Fr Thomas Naughton, who was also convicted of abusing boys in Dublin, and had previously served under the Kiltegan Fathers in Nigeria.

A disturbing policy identified in both the Murphy and Ryan reports was that of moving known offenders overseas. The pseudonymous Brother Adrien, for example, was removed from an industrial school in the late 1960s after being labelled by peers as “positively dangerous”, according to the Ryan report.

“He later spent 10 years on missionary work. There is no reference in his personal card to his ever receiving any sanction or warning in relation to his abuse.”

In its report on the Spiritans this week, the NBSC similarly notes: “In some instances, priests/brothers were moved either out of the country or to other ministries, where they continued to abuse children.”

Neither religious congregations nor the Catholic hierarchy has shown any desire to examine the extent of wrongdoing in missionary settings. The fact that abuse victims have not as yet come forward in large numbers appears to have much to do with the taboo attached to the subject in developing countries, allied to the relative difficulty in pursuing complaints.

Ironically, the first time anyone put serious resources into examining the issue was when RTÉ’s Prime Time Investigates commissioned its ill-fated Mission to Prey programme.
Its libelling of Fr Kevin Reynolds removed the issue from the public limelight as quickly as it had placed it there. Yet broader questions for the missionary movement remain.

The Spiritans told The Irish Times this week it has been alerted to a total of six complaints from two mission countries and these “are being followed up”.

The Missionaries of the Sacred Heart said nine of the 61 allegations it had identified relate to its work outside of Ireland.

For the Dominicans, Fr Bernard Treacy said he was unaware of specific allegations overseas but he admitted that some of those people against whom allegations had been made in Ireland had also served in the missions.

But are congregations doing enough to identify survivors in mission countries as they are obliged to do in Ireland under church guidelines here?

Fr Treacy said two years ago its leadership began training personnel at its main missionary operation in Trinidad and Tobago on “developing and following safeguarding protocols”.
Part of this would be “putting out an invitation to possible victims”.
However, “whether it is actually happening I cannot say,” he added.

The other two congregations were similarly vague when questioned about the issue. The Sacred Heart Missionaries would only say it was seeking to “respond effectively and appropriately to any information or allegations of abuse” overseas, while the Spiritans said “we are seeking to find new ways to seek out and engage with anybody who has been abused”.

The Irish Missionary Union, the umbrella group for such orders, said it would consider this week’s reports at a board meeting next Tuesday.

It “will decide what to do after that”, its outgoing executive secretary Eamon Aylward said.

Asked whether child safeguarding procedures were being applied universally by its members overseas, he replied: “I could not say all congregations are trying to do it. There are some who are definitely making concrete efforts to do it.” As for the prospect of a comprehensive inquiry into the handling of abuse allegations in the missions, he replied: “It might be a realistic proposal” but it would have to be done by a body such as the NBSC.

“I would still stick by my own personal impression that the incidence of abuse would be less than at home,” Fr Aylward added.

Asked what this view was based on, he replied: “Just having an idea of some cases, the numbers of missionaries overseas and the number of cases we are aware of.”

In the absence of a full inquiry, combined with a genuine attempt to trace survivors of abuse in Africa, Asia and South America, we are left with such speculation.

One question lingers, moreover: why should Irish religious who worked overseas be held to different standards from those at home?

10-06-2009 all children are born equal

Garda examining child protection reports

 Mary Minihan 

SEXUAL CRIME UNIT: The Garda sexual crime unit is examining the reports published this week containing new disclosures on child protection practices in four dioceses and three congregations, Minister for Justice Alan Shatter has revealed.

Mr Shatter yesterday said he had discussed the reports produced by the Catholic Church’s child protection watchdog, the National Board for Safeguarding Children (NBSC), with the Garda Commissioner Martin Callinan.

...
...

Mr Shatter said the reports had revealed “indefensible child protection failures” and very understandable concerns had subsequently been expressed in relation to some of the findings. He said it was important to reassure the public that relevant legislation was in place.

“All too regrettably, many of the findings of the reviews underline how necessary the introduction of this legislation was,” he said.

Mr Shatter said the Criminal Justice (Withholding Information) Act 2012, introduced following the publication of the Cloyne report, contained a measure designed to deal with the problem of people failing to report abuse.

He said the Act, which came into force last month, made it an offence to fail to disclose information to the Garda Síochána relating to a serious offence committed against a child or vulnerable adult.

“While the Act applies only to information that a person acquires, receives or becomes aware of after the passing of the Act, it may relate to an offence committed prior to that date,” he said. Minister for Children Frances Fitzgerald has said she is working closely with Mr Shatter on progressing a series of initiatives, “which are seen as a high priority for Government”.

Ms Fitzgerald said the children’s rights referendum was among the measures. “These reviews highlight yet again the ongoing need for vigilance and action to protect Ireland’s children,” she said.

“This is what I am doing by bringing in new child protection laws which include putting Children First on a statutory footing, by reforming our child protection services and by bringing forward a child protection referendum.”

Bishop paid child abuse settlements in 1990s

 Patsy  McGarry

BISHOP of Clonfert John Kirby made out-of-court settlements in the 1990s with two victims of an abuser priest in his diocese.
He said yesterday he believed the settlements were made in 1994 and 1998, and, “from memory”, these, including legal fees, totalled “circa IR£130,000”.
Both settlements arose from child abuse by the priest identified as “priest A” in a National Board for Safeguarding Children (NBSC) review published on Wednesday.
The review said “five separate complaints were made against priest ‘A’ between 1990 and 1997”. Priest A was convicted in the courts and served a jail sentence. The review established that when he became aware of child abuse allegations against A and another priest, “Bishop Kirby moved the priests against whom allegations were made to different parishes”.
On Wednesday Bishop Kirby said of this, “I literally thought, and you can put it down as gross innocence and naivety, that if I separated the priest and the youngster, that it was a friendship that crossed the boundary line. I literally thought if I separated them I would have solved the problem.”
The review said that, where A was concerned, “Bishop Kirby did immediately confront the priest when he received the first allegation, [the priest acknowledged the allegation], and the bishop made a speedy report to the Western Health Board . . . It is not recorded whether Bishop Kirby reported the allegation to An Garda Síochána”.
Priest A has since been laicised. Where priest B was concerned, the review found that “the first complaint was not properly managed . . .” but that later complaints against him were dealt with “more effectively”.

NICOSIA (RKnieuws.net) - Aartsbisschop Diarmuid Martin van Dublin herinnerde op het overleg van de Raad van Europese Bisschoppenconferenties (CCEE) in Cyprus eraan dat de katholieke Kerk niet alleen bestaat uit de bisschoppen en kerkelijke organisaties, maar evenzeer uit leken die vanuit hun roeping bijdragen tot hun gezin, hun beroepswereld en de wereld van de cultuur en de politiek. Dat meldt Kerknet.

Een 30-tal afgevaardigden van de Europese bisschoppenconferenties overlegden de voorbije dagen in Cyprus over de bijdrage van de katholieke Kerk tot de versterking van het sociale weefsel in Europa. Aartsbisschop Martin wees de aanwezigen erop dat de sociale leer van de katholieke Kerk daarbij als richtsnoer kan dienen. “Indien kerkelijke organisaties louter lobbygroepen worden te midden van de vele andere lobbygroepen of louter commentaar geven op de samenleving, dreigen zij hun originaliteit te verliezen en daardoor ook niet langer bij te dragen tot de samenleving.”

bron

Nog volgens mgr. Martin is het belangrijk dat het geloof wordt verdedigd, maar dat ook en misschien zelfs vooral de manier waarop dat gebeurt, belangrijk is, in het bijzonder te midden van een cultuur die door individualisme wordt gedomineerd. “Als wij ons telkens moeten verdedigen, dreigen wij alleen nog maar een negatieve visie van ons geloof uit te dragen. Het is dikwijls belangrijk om tegen de stroom in te gaan. Maar het is nog belangrijker om de echte kern van ons geloof duidelijk te maken. Wij moeten in onze samenleving de waarden durven verduidelijken van onze maatschappijvisie die voortkomt uit ons geloof. Maar wij moeten dat doen met rationele argumenten.”

knikkertje liks kopvellen

Au bord de la rivière

ou j'ai promené

je me suis couché dans l'herbe

pour écoutez l'enfant

Monumentendag 2006

Tekst:
Klooster De Goede Herder geopend: za
toegankelijk voor minder validen: ja 

Klooster afgebroken; informatiebord over dit klooster in de Meerburgkerk Achter de Meerburgkerk bevond zich de kloostergemeenschap De Goede Herder van de orde O.L. van Liefde des Goeden Herders van Angers.

Deze stelde zich als taak om vrouwen en meisjes te begeleiden die vervielen in


diefstal of prostitutie.

Door te werken in de wasserij werden hun normen en waarden bijgesteld en konden zij weer deelnemen aan de maatschappij.   Het was een hechte gemeenschap met een eigen kapel, kerkhof, boerderij, boomgaard en moestuinen. Het klooster is gesticht in 1860 en gesloopt in 1972, nadat de activiteiten van de orde in 1969 waren gestaakt.

Aan het Laantje van de Goede Herder is op de voormalige poort een plaquette aangebracht als herinnering aan dit complex.

Meerburgkerk, Hoge Rijndijk 18, Zoeterwoude-Rijndijk
De Meerburgkerk is in 1896 gebouwd naar een ontwerp van
architect J. Tonnaer en is een imposant, herkenbaar gebouw langs de oever van de Rijn.

De indrukwekkende torenkoepel wordt geflankeerd door de beide klokkentorens die zijn getooid met gouden ster en lelie als teken voor de Toren van David en de Ivoren Toren.

De gepleisterde wanden en pilaren waren oorspronkelijk in heldere tinten geschilderd met imitatie-stenen accenten en met extra versieringen van het houten booggewelf. De ijzeren constructie in de koepel is in de jaren ‘30 aangebracht als versteviging voor de zwakke constructie van de zijmuren, die de druk van de koepel niet konden weerstaan. De opstelling van het altaar, de preekstoel en de rest van het interieur is na het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) geheel aangepast aan de nieuwe liturgiebeleving.

 

folder Velp plannen sloop en woningbouw Larenstein 2007:  Wist U dat 

Basta ya! Gele Kornoelje en Blaauwe amereetsia

De klompdans van Lidwina van Schiedam; van ananas farao en Kootje

en als jij niet oppast kom je nog 'ns in de Goede Herder terecht
 vervloekte zuster Napoleon

Als die van Koppen nou 's niks te doen had, zou die dan wetenschappelijk kunnen vaststellen of Euphrasia hier ook zo om zou hebben kunnen lachen? Ik vind het voorlopig in ieder geval nog maar bloedje spannend
Mens, mens, mens, je mot er toch niet aan denken dat die trap naar die stinkende melkdoppen en zilverpapiertjes van de rolletjes drop er niet zou zijn geweest en ik zo maar in het openbaar  zonder dat mijn kop van romp geslagen zou worden aan - volgens mij heette die meid Elvira -zou hebben kunnen vragen heb je nog een spannend woord geleerd maar wat is ananas, wat is farao ? Je zou er pijn in je hoofd van krijgen.
Ach, Leonora, ben je al dood?
Arme Tarcisia

Groene  onderzoekstip ?  >>>>>>>>

Hans Snoek

b met de a ba
b met de bb
b met de u bu ba be bi
b met de o bo ba be bi bo
b met de u bu ba be bi bo bu




een fatsoenlijke  athletiekclub heeft een hele grote zandbak!

Michelle Martin: justice and mercy - which comes first?

The Tablet

James Roberts31 August 2012,
 On the night of 28 August, Michelle Martin left her Brussels prison cell to serve the remaining 14 years of her 30-year sentence in a convent of the Poor Clare Sisters in Malonne, near the city of Namur. She had been granted conditional early release after serving 16 years in jail as the accomplice of her ex-husband, Marc Dutroux, who kidnapped and raped six girls, and murdered four of them, during the 1990s.

Martin was arrested in 1996, and finally convicted in 2004, of complicity in the starving to death of Julie Lejeune and Mélissa Russo. She failed to tell the police, who had arrested Dutroux on another offence, that the two eight-year-old girls were being held in a basement dungeon in their house.

Marc and Michelle had been jailed in the 1980s for kidnapping and raping five young girls, but they were freed early on good behaviour. This allowed them to continue not only abducting and raping girls, but to start torturing them to death.

Paul Marchal's daughter Ann was one of Dutroux's victims. 'There is only one word for this. This is simply absurd. But I will have to accept it,' he said, when he heard the decision of Belgium's highest court, the Court of Cassation. 'Concerning Martin, my fight is over and done. I lost.'

Judges at the court in Brussels had rejected two appeals against Martin's conditional release - one led by Jean-Denis Lejeune, the father of Julie Lejeune, and another by prosecutors. Mr Lejeune is to take a case to the European Court of Human Rights arguing that Dutroux's victims should be able to block early release.
'I want to scream. For me, Michelle Martin is as much responsible for the death of my daughter as Dutroux. She is more dangerous than him,' he said.

In her new home in the Clarisse convent, Martin's protection, by dozens of full-time police officers, will cost £95,000 a month, more than 30 times the cost of keeping her incarcerated. She will also be entitled to claim more than £400 a month in social security payments.In their life of prayer, the nuns have no doubt heard the endless screams and tortured pleading of the little victims of their new guest. Unfortunately the judges of the Court of Cassation were deaf to the scream and pleading of the father of Julie Lejeune. Did the nuns hear his scream, that in the name of justice for his daughter, Martin should remain in prison? And if so, how did they square that with their merciful approach to the woman responsible for the slow torturing to death of his little girl?


James Roberts is Assistant Editor (Foreign News) of The Tablet

Cumpadre la Voie Lactée en the cat and the candle

Une fois sur la Voie Lactée,
on se désaltère un brin.
Oui, mais le lait de la terre,
c'est plus chaud pour un terrien

Quand nous mangeons des pommes,
elle va se confesser.
Elle raconte au bonhomme
d'abord mes péchés.
Puis elle fait pénitence,
Pour elle et pour moi,
en nous sevrant de danse
le reste du mois.

Breaking news Voorstel Deetman Schafraad op buitenlandse zaken Varkenspoten met koekoeksklok en de nieuwe uitgave van de Duitse bisschoppen

Peter Poot, directeur van het bedrijf Chipshol, is degene die het vertrouwelijke strafdossier over twee verdachte ex-rechters ter inzage gaf aan NRC Handelsblad. Hij deed dat uit woede over “spelletjes” van de ex-rechters Pieter Kalbfleisch en Hans Westenberg.

Dat verklaarde Poot vanochtend voor de Utrechtse rechtbank. Daar begon het proces wegens meineed tegen beide magistraten. Op verzoek van de advocaten van de verdachten werd Poot gehoord als getuige.

Afgelopen weekend publiceerde NRC Handelsblad een artikel waarin geciteerd werd uit de verslagen van afgeluisterde telefoongesprekken met de verdachten. Ook werd informatie gebruikt uit de verhoren van de verdachten en onderschepte mails. De raadslieden van de verdachten zeiden vanochtend dat door het artikel hun recht op een eerlijk proces geschonden is en dat getuigen die nog gehoord moeten worden er mogelijk door beïnvloed zijn.

Rapport doorgespeeld uit woede over lekken en zwartmakerij

Poot kreeg in april het dossier als slachtoffer in de zaak en ondertekende een verklaring dat hij het niet aan derden zou laten lezen. Hij zei vanochtend dat hij die afspraak bewust geschonden heeft nadat hij in het dossier las hoe de verdachten probeerden een cruciale getuige zwart te maken. Ook had hij gelezen dat Kalbfleisch stukken wilde lekken aan De Telegraaf, waarbij er een afspraak zou zijn dat de krant zou verwijzen naar “bronnen bij justitie”.

 Justitie heeft dit weekend de rijksrecherche al opgedragen te onderzoeken wie het strafdossier gelekt heeft. Het proces zou vandaag verder gaan met het horen van de voornaamste getuige, een gepensioneerde griffier van de Haagse rechtbank. Zij verklaarde eerder dat de ex-rechters zich schuldig hebben gemaakt aan belangenverstrengeling.

bron

Met een kusje van de minister, Deetman! "Hadden we het maar geweten" Uma papoila crescia, crescia

Dat scheelt je dan toch weer een hoop werk, he?
En dat ministerie van onderwijs een hoop centen aan wetenschappers en andere katholieke  echoputzitters
die wilden dat vrouwen hun mond dicht hielden! 
En daar heel hard hun best voor hebben gedaan ook


En jij gelooft dat ze dat doen?
Geloof je ook in de burgemeester van wezel?

De leukste van die wetenschappers, en hij is nog goed ook vinden ze ook op het ministerie, was er eentje die naast zijn aantekeningen over ontbrekende archiefstukken en een krantenartikeltje een briefje stuurde. "Hadden we het maar geweten"

De vent is zo goed dat ik dat zinnetje van hem nog geloofde ook.Gelukkig wel.

«Ce qu'hier je n'ai pas su lire
il faut du temps pour faire un coeur
n'as-tu pas détruit par rancoeur
ce qu'hier je n'ai pas su dire ? »

Guy Beart

Dat was ernstig..
Gelukkig wel! 
Niet iedereen heeft belang bij smoelen en echoputten.
    Kinderen niet.

Programme d'éducation / Association fraternelle des instituteurs, institutrices et professeurs socialistes ; [réd. par G. Lefrançais, Pauline Roland, Perot] Source: gallica.bnf.fr

 

Blijft staan natuurlijk dat ik het doodzonde vind dat ik nog steeds dat andere walgelijke kerkboek van Starrenburgs De Voorzienigheid niet heb gevonden en niemand schijnt te weten waar ik het in vredesnaam over heb.   Dus: mocht iemand dit lezen en zich bedenken dat zij/hij nog ergens een exemplaar heeft liggen van zo'n handig klein  kerkboekje ('t zal een centimeter of 10x 15 zijn, vermoed ik) met een (naar ik aanneem franse) generaal mét pet met een hoop sterren, barstend van de afgerukte ledematen van kinderen en (waarschijnlijk vaak)  dat prachtige woord OAS erin - de rest van de psychoporno is gewoon in het Nederlands : namens het feestcomité redt de kerkhistorie en maak het ministerie van Onderwijs, Deetman én mij gelukkig! Een scan zou, naast natuurlijk de testamentaire bepaling van toewijzing aan een openbaar archief, al prachtig zijn. (U/je krijg(t) er desgewenst van mij een orginele museumkaart uit Praag van Bonjour Monsieur Gauguin voor terug! Scans van het 2e kerkelijk exemplaar  wat ik cadeau kreeg van een directeur met een kelder kan dankzij recent bezoek aan  een lotgenoten fasciliterend cluppie met de leus "ik ben toch niet gek" binnenkort eindelijk iedereen hebben.  

(met hulp van de H. Isidorus overgetypt ipv printscreen,  tgv katholieke  gewoonten  tot  archief/geschiedvervalsing en kerkelijke ban  )

Forum: . Geplaatst op 4/9 '04 21:27u. Onderwerp: Kerkboek gezocht! Iemand een suggestie? (posts: 4, views: 252)

In de Angelus-draad legt D met haar opmerkingen de relatie naar de koude oorlog al, waarin dit ritueel een rol binnen de RK Kerk heeft gespeeld. In deze jaren (58-65) hebben ook kerkboeken hierin een rol gespeeld.

Daarom hoop ik dit iemand van de oudere katholieken mij kan helpen (of een suggestie kan doen daar of daar eens te zoeken):Ik ben nl al jaren op zoek naar 2 kerkboeken welke ik in die periode heb gehad. 1 heb ik recent kunnen vinden. Het andere misschien wel met uw hulp?Dit was een klein boekje (mogelijk zo´n 6x12 cm?, slappe kaft met mogelijk een foto(?afiche?) van bomaanslag kinder-slachtoffers)In het boekje stond meer beeld-materiaal en gebeden gelieerd aan de bom-aanslagen en politieke strijd destijds in Algerije (en de OAS). Het andere-inmiddels gevonden-kerkboekje blijkt destijds uitgegeven door Oost-Priesterhulp (Werenfried v Straten). Dit 2e is bij deze organisatie echter onbekend. Was er misschien een vergelijkbare organisatie gericht op N.Afrika?Algerije? Helaas wist ook Kath. Doc. Centrum Uni Nijmegen hier niets van, noch hebben ze het. Iemand hier een idee?Ik zou hiermee erg gelukkig zijn, gezien mijn persoonlijk belang bij deze informatie. Dus: pieker eens mee aub.Bedankt.

aangevuld 4-9

Moulins - Le Bon Pasteur

Laat ze niet schieten

bron criminocorpus

Jan, Jannetje en hun jongste kindje, treurspel voor heren

C'est d'la prison que j't'écris, Mon pauv' Polyte, Hier je n'sais pas c'qui m'a pris, A la visite C'est des maladies qui s'voient pas Quand ça s'déclare, N'empèche qu'aujourd'hui j'suis dans l'tas... A Saint-Lazare !   Mais pendant c'temps-là, toi, vieux chien, Quéqu'tu vas faire ? Je n'peux t'envoyer rien de rien, C'est la misère Ici tout l'monde est décavé, La braise est rare Faut trois mois pour faire un linvé, A Saint-Lazare ! Vrai, d'te savoir comm'ça, sans l'sou, Je m'fais une bile ! T'es capab' de faire un sal'coup, J'suis pas tranquille. T'as trop d'fierté pour ramasser Des bouts d'cigare, Pendant tout l'temps que j'vas passer, A Saint-Lazare ! Va-t-en trouver la grand' Nana, Dis que j'la prie D'casquer pour moi, j'y rendrai ça A ma sortie. Surtout n'y fais pas d'boniments, Pendant qu'je m'marre Et que j'bois des médicaments, A Saint-Lazare ! Et pis, mon p'tit loup, bois pas trop, Tu sais qu't'es teigne, Et qu'quand t'as un p'tit coup d'sirop Tu fous la beigne; Si tu t'faisais coffrer, un soir, Dans une bagarre, Y a pus personne qui viendrait m'voir A Saint-Lazare ! J'finis ma lettre en t'embrassant, Adieu, mon homme Malgré qu'tu soy' pas caressant, Ah ! J't'adore comme J'adorais l'bon Dieu comme papa, Et qu'j'allais communier à Saint'-Marguerite. 

"...
De stemmen waren er al die tijd al,
't was het oor dat ontbrak "

Lazarus en Magdalena's

Sta op meisjelief,  droog je traantjes af
en kies er een die dansen mag
 de hele dag

fruitcakes